ไหปีศาจ - บทที่ 936 กลับสู่สำนักเฉียนหลง
บทที่ 936
กลับสู่สำนักเฉียนหลง
อารมณ์และความเป็นปฏิปักษ์ของพวกเขาชัดเจนมาก ราวกับสุดขั้วของแสงและความมืดที่อยู่ห่างไกลจากกัน มีจิตวิญญาณที่กระตุ้นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่
แม้จะดูเหมือนกันก็ตาม
แต่จะไม่มีฝ่ายไหนยอมรับมัน
“ฮึ่ม ข้าไม่คิดเลยว่าข้าจะช้าไปหน่อย จนก้าวข้ามระดับมาพร้อมกับเจ้า น่าชิงชังเสียจริง ถ้าข้าเร็วกว่านี้อีกนิด…” เหวินเสี่ยวด้านมืดกัดฟัน
ไม่จำเป็นต้องพูดทุกคนก็เดาสิ่งที่เขาพูดต่อได้
ถ้าเขาก้าวข้ามระดับได้ก่อน เขาจะฆ่าเหวินเสี่ยวด้านสว่างโดยตรง
โชคไม่ดีที่ เหวินเสี่ยวด้านสว่างก็ก้าวข้ามระดับมาได้เช่นกัน ดังนั้นแผนจึงล้มเหลว
เหวินเสี่ยวด้านสว่างกล่าวว่า “แม้ว่าข้าจะไม่ก้าวข้ามระดับมา เจ้าก็ฆ่าข้าไม่ได้หรอก”
“เจ้าคิดเข้าข้างตัวเอง” เหวินเสี่ยวด้านมืดเยาะเย้ย “อาณาจักรแห่งราตรีนิรันดร์ของข้ายิ่งใหญ่มาก ตราบใดที่เจ้าหย่อนยานแม้เพียงเล็กน้อย มิติวิญญาณของข้าจะเหนือกว่าและเจ้าจะตาย”
“เหอะ อาณาจักรแห่งแสงของข้าก็ยิ่งใหญ่เช่นกัน เจ้าไม่สามารถทำร้ายข้าได้หรอก” เหวินเสี่ยวด้านสว่างยิ้มอย่างเงียบ ๆ
“ฮึ่ม!”
สีหน้าของเหวินเสี่ยวด้านมืดจมลง
ลั่วอู๋เห็นแล้วก็ยังตะโกนต่อไปว่า “ลงมาเร็ว ๆ อย่าส่งเสียงดัง”
เพราะพวกเขาอยู่บนท้องฟ้าของเมืองหลวง ผู้คนมากมายจึงมารวมตัวกันในขณะนั้น การต่อสู้ระดับนี้หายากและผู้คนก็ชอบดู
สายตาของกองกำลังหลักก็มองมาเช่นกัน
เป็นที่น่าจับตาที่จู่ ๆ มีผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเพชรเกิดใหม่สองคน
โดยเฉพาะการกระทำที่คนสองคนนี้สร้างขึ้นนั้นไม่ใช่เรื่องธรรมดา
เมื่อผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเพชรทั้งสองดูเหมือนจะเป็นสมาชิกของกลุ่มสำนักโล่พิทักษ์ หลายคนก็ถอนหายใจว่าความเจริญของสำนักโล่พิทักษ์นั้นไม่อาจต้านทานได้เลย
เหวินเสี่ยวทั้งสองได้ยินเสียงร้องตะโกนของลั่วอู๋ พวกเขาก็ลงมา และภาพบนท้องฟ้าก็หายไป
“เมื่อไหร่เจ้าจะไปอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะเพื่อช่วยหลี่หยิน? ข้ารอไม่ไหวแล้ว ข้ารู้สึกว่าข้าสามารถต่อสู้กับเทวทูตทั้งเก้าได้แล้ว” เขาถาม
หลังจากก้าวข้ามระดับไป เขาก็เต็มไปด้วยความมั่นใจและพองตัว
เขาแทบรอไม่ไหวที่จะไปหาที่ลงในอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะ
เหวินเสี่ยวด้านสว่างส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ แต่ยังมองไปที่ลั่วอู๋ “ข้าพร้อมที่จะช่วยเหลือเจ้าทุกเมื่อ”
“เอ่อ…คือ” ลั่วอู๋เกาหัวของเขา
เหวินเสี่ยวด้านมืดดูไม่มีความสุข “เจ้าสามารถดูถูกเขาได้ แต่เจ้าไม่สามารถดูถูกข้าได้ แม้ว่าเขาจะก้าวข้ามระดับมาพร้อมกับข้าแต่ถ้าเขาต่อสู้กับข้าข้าจะชนะแน่นอน”
“ข้าไม่ดูถูกเจ้า” ลั่วอู๋หันกลับไปแล้วพูดว่า “เจ้าไม่สังเกตอะไรเลยรึ”
ดวงตาของเหวินเสี่ยวสองมองไป และพบว่าหลี่หยินอยู่ดีมีสุขในสำนักโล่พิทักษ์ ทันใดนั้นก็พวกเขาก็รู้สึกเสียหน้าเล็กน้อย
อ้าว?
นางกลับมาแล้ว!
“ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ” หลี่หยินกล่าวขอบคุณ
แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ช่วย แต่พวกเขาก็เป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของนางมาก
“เรามาสายไปรึ? ช่วยหลี่หยินมาแล้ว ซึ่งเร็วไปหน่อยนะ ข้าคิดว่าข้าก้าวข้ามระดับได้เร็วมากแล้วแท้ ๆ”
“มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้” เหวินเสี่ยวด้านมืดกล่าวด้วยใบหน้าที่ไม่มีความสุข กล่าวหาเหวินเสี่ยวด้านสว่าง “คงเป็นเพราะเจ้าส่งผลกระทบต่อข้า”
แม้แต่เหวินเสี่ยวด้านสว่างก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตา
ไม่ว่ามันจะเป็นเพราะอะไร
ฉูจงฉวนยิ้มและตบบ่าเหวินเสี่ยวด้านมืด “ไม่เป็นไร ต่อไปนี้มีเรื่องที่สำคัญกว่าที่จะให้เจ้าจะช่วย”
“อะไรรึ?”
“ไปนรกมนตรากัน!”
พวกเขาประหลาดใจอีกครั้ง
นรกมนตรา?
“เรื่องมันเป็นแบบนี้” ลั่วอู๋ถอนหายใจและเล่าเหตุการณ์และเหตุผลอีกครั้ง “ดังนั้น เรากำลังจะไปที่นรกนมตรา ข้าหวังว่าเจ้าสำนักจะหาทางช่วยเราได้”
ร่องรอยของความเมตตาปรากฏขึ้นในดวงตาของ เหวินเสี่ยวด้านสว่าง “เป็นเช่นนั้นเอง”
“นรกมนตรา” เห็นได้ชัดว่า เหวินเสี่ยวด้านมืดไม่สนใจ “ข้ายังต้องการไปอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะและชำระบัญชีกับเทวทูตเก้า…”
เขาไม่ใช่คนใจกว้าง แต่เป็นคนชอบสนองความต้องการของตัวเอง
เหวินเสี่ยวด้านสว่างกล่าวว่า “ข้าจะไปกับเจ้าเพื่อจัดการกับปีศาจ ข้ายังสามารถมีบทบาทได้อยู่”
“ข้าก็จะไปเหมือนกัน!” เหวินเสี่ยวด้านมืดเปลี่ยนใจทันที
เมื่อเทียบกับการระบายอารมณ์ เขาหวังจะหาโอกาสที่จะจัดการเหวินเสี่ยวด้านสว่างมากกว่า
ทุกคนมองดูโดยไม่พูดอะไร
เป็นสมบัติล้ำค่าที่ได้ผู้ช่วยมาเพิ่มอีกสองคน
ตอนนี้เราพร้อมแล้ว ไปกันเลยดีกว่า
ก่อนออกเดินทาง ลั่วอู๋ได้ตรวจสอบสำนักโล่พิทักษ์เป็นพิเศษเพื่อดูว่าธุรกิจมีการเปลี่ยนแปลงหรือไม่
ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
มีเรื่องประหลาดใจมากมาย
ในปัจจุบันนี้ ลั่วอู๋ไม่จำเป็นต้องควบคุมเองเลย มันอยู่บนเส้นทางที่ถูกต้องอย่างสมบูรณ์ ธุรกิจค่อย ๆ กระจายไปทั่วประเทศ และขยายขอบเขตธุรกิจอย่างค่อยเป็นค่อยไป รวมถึง ฟืน ข้าว น้ำมัน เกลือ เครื่องนุ่งห่ม อาหาร ที่อยู่อาศัย และการขนส่งอาณาจักรธุรกิจกำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ
เสี่ยวชาและอาฟูได้เติบโตขึ้นอย่างสมบูรณ์เพื่อเป็นต้นแบบได้ด้วยตัวของพวกเขาเอง
มันน่ายินดียิ่ง
ลั่วอู๋รู้ว่าตอนนี้เขารวยแค่ไหน และด้วยการขนส่งวัสดุจากชาวแซคและราชวังเป่ยหมิง จึงไม่มากเกินไปที่จะพรรณนาสำนักโล่พิทักษ์ว่าเป็นร้านค้าที่ร่ำรวย
แม้แต่คฤหาสน์ซวนเทียนก็ยังไม่รวยเหมือนสำนักโล่พิทักษ์ ท้ายที่สุด ลั่วอู๋ได้วางรากฐานที่มั่นคงสำหรับสำนักโล่พิทักษ์ และสำนักโล่พิทักษ์ได้รวมเข้ากับร้านค้าสีฟาง
เป็นเรื่องน่าเสียดายที่ในอาณาจักรนี้ เงินสามารถมีบทบาทได้เพียงเล็กน้อย
หลังจากยืนยันการทำงานปกติของสำนักโล่พิทักษ์แล้ว ลั่วอู๋และคนอื่น ๆ ก็มาถึงลานจัตุรัสที่คุ้นเคย ซึ่งเป็นทางเข้าช่องมิติของสำนักเฉียนหลง
มีทูตเฉียนหลงประจำการอยู่ที่นี่ตลอดทั้งปี
เมื่อเขาเห็นพวกลั่วอู๋ ทูตเฉียนหลงก็ประหลาดใจอย่างมาก ครั้งล่าสุดลั่วอู๋กับรองเจ้าสำนักทะเลาะกันอย่างรุนแรง คราวนี้เขาก็กลับมาอีกครั้ง
หลังจากรับรู้มิติวิญญาณของทุกคนอย่างชัดเจนแล้วทูตเฉียนหลงก็ตกตะลึง ทำไมเด็ก ๆ เหล่านี้ถึงมีระดับเพชรกันหมด
มันเหลือเชื่อเกินไป
แม้ว่าจะมีผู้มีพรสวรรค์มากมายในสำนักเฉียนหลงแต่ก็ไม่ใช่เรื่องปกติที่จะมีผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเพชรหลายคนในรุ่นเดียวกัน ความเร็วในการฝึกฝนของพวกเขานั้นเร็วเกินไป
นักเรียนที่เข้าฝึกภายใต้การอบรมของพวกเขาแข็งแกร่งกว่าตัวพวกเขาแล้ว ช่องว่างดังกล่าวเป็นเรื่องยากที่จะยอมรับได้
“กรุณาเปิดช่องมิติให้เราด้วย เราต้องการกลับไปที่สำนักเฉียนหลง” ลั่วอู๋พูดอย่างสุภาพ
แม้ว่าระยะเวลาศึกษาสิบปีจะสิ้นสุดลงแล้ว
แต่หากนักเรียนของสำนักเฉียนหลงต้องการกลับไป สำนักเฉียนหลงก็จะต้อนรับเสมอ
ทูตเฉียนหลงเปิดช่องมิติในไม่ช้า
พวกลั่วอู๋รีบกลับไปที่สำนัก
คราวนี้กลับมาอย่างสงบ ดังนั้นจึงไม่มีการหลบซ่อน ในไม่ช้าข่าวการกลับมาของพวกเขาก็แพร่กระจายไปทั่วสำนักเฉียนหลง
นักเรียนหลายคนออกมาชื่นชมวิถีของรุ่นพี่
แม้แต่ครูฝึกบางคนก็ตื่นตระหนก
“อาจารย์!”
ชายหนุ่มรูปงามวิ่งออกมาจากฝูงชนพร้อมกับดาบทื่อ ๆ อยู่ในมือ เขาเต็มไปด้วยปราณชั่วร้าย และดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
แน่นอน เขาคือนารุเป็นลูกศิษย์ของลั่วอู๋
เขาฝึกฝนในสำนักเฉียนหลง มีความก้าวหน้าที่ดี และจะก้าวไปสู่ระดับทองในไม่ช้า
อย่างไรก็ตาม เขามีสัมผัสด้านดาบที่แข็งแกร่ง ในแง่ของประสิทธิภาพการต่อสู้ที่แท้จริง เขาสามารถติดอันดับหนึ่งในห้าของนักเรียนในสำนักเฉียนหลง หลายคนเกรงกลัวเขา
“นารุน้อย” ลั่วอู๋อดยิ้มไม่ได้
YOU MAY ALSO LIKE
Peak PK
แอดมินครับตอนที่936 มีเนื้อหาของ937ครับ