ไหปีศาจ - บทที่ 964 หาทางช่วยจักรพรรดิคนเก่า
บทที่ 964
หาทางช่วยจักรพรรดิคนเก่า
เมื่อจักรพรรดิกล่าวเช่นนี้ บรรดาขุนนางก็คุกเข่าลงและร้องไห้อยู่นาน
“ฝ่าบาทเป็นจักรพรรดิที่ฉลาดจริง ๆ”
“ข้ารักประชาชนเหมือนลูกชาย เห็นอกเห็นใจกองทัพ และข้าก็ฉลาด”
“ถ้าเรามีจักรพรรดิที่ดีเช่นนี้ ราชวงศ์มังกรเร้นกายจะไม่เจริญรุ่งเรืองได้ยังไง?”
อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยกย่องจักรพรรดิและทำให้เขาพอใจ พวกเขายังรู้สึกว่าเขาเหมาะสมที่จะสืบทอดบัลลังก์จริง ๆ
ท่านพ่อ ท่านต้องดูถูกข้าแน่ ๆ
ในบรรดาคนของราชวงศ์ พลเรือน และทหาร มีเพียงผู้เฒ่าเฉินที่มีสีหน้าต่างออกไป ดูเหมือนจะหมดหนทาง
แม้ว่าเขาจะเป็นที่ปรึกษาของจักรพรรดิ แต่เขาก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงเจตจำนงของจักรพรรดิได้จริง ๆ นี่เป็นจุดที่เขาทำอะไรไม่ได้มากที่สุด
ลั่วอู๋มองไปฉากนี้และเกือบจะอาเจียนเป็นเลือด
ถ้าเขาเป็นทหารและรู้ว่ากำลังจะเจอกับอะไร เขาคงจะหนีทัพไปแล้ว
ถ้าจักรพรรดิโง่ พวกขุนนางก็จะตามเขาไป ทำไมราชวงศ์แบบนี้จึงไม่ล่มสลาย? เพราะมีอยู่ของสำนักเฉียนหลงไง
ไม่น่าแปลกใจเลยที่จักรพรรดิคนเก่าจะพิจารณาส่งบัลลังก์ให้กับลูกชายของพี่ชายมากกว่าที่จะให้ลูกชายของเขาเอง
“เจ้า… มันโง่” ในที่สุดลั่วอู๋ก็อดไม่ได้ที่จะพูดคำนี้ “แม้ว่าการรุกรานของนรกมนตราจะผ่านมานับพันปีแล้ว แต่ไม่มีใครไม่รู้จักมันไม่ใช่รึ?”
ทั้งพระราชวังตกอยู่ในความเงียบงันทันที และจากนั้นก็เดือดดาล
“โอหัง ขนาดอยู่ในพระราชวังยังกล้าพูดจาเช่นนี้”
“นี่ต่อหน้าองค์จักรพรรดินะ! อย่าคิดว่าจะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบเพราะจักรพรรดิเชื่อใจเด็ดขาด”
“การดูหมิ่นจักรพรรดิเป็นความผิดฐานหลอกลวงพระองค์”
พวกขุนนางกล่าวหาลั่วอู๋อย่างโกรธเคือง
ดวงตาของลั่วอู๋กวาดไปทั่วทั้งห้อง และผู้เฒ่าเฉินก็อารมณ์ปกติที่สุด ส่วนนายพลเหล่านั้นนิ่งเงียบอยู่นาน
นักปราชญ์เหล่านี้ยังเด็กมาก
แต่ก็เข้าใจได้
หลี่ซวนซงทำการกวาดล้างคณะเมื่อเขาอยู่ในอำนาจ ต่อมาราชินีฝันร้ายก็นำทีมล้างแค้นมาและกวาดล้างไปอีกคณะหนึ่ง จักรพรรดิคนใหม่เข้ารับตำแหน่งและกวาดล้างไปอีกคณะหนึ่ง
ข้าราชการส่วนใหญ่เป็นข้าราชการรุ่นเยาว์ที่เพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่ง
ความสามารถในการเยินยอนั้นดี แต่ความสามารถในการเสี่ยงตายเพื่อตักเตือนนั้นไม่ได้เรียนรู้เลย ลั่วอู๋เริ่มคิดถึงเฒ่าชู
“หุบปาก” ลั่วอู๋กำลังจะโกรธ แต่เขาไม่คิดว่าเฒ่าเฉินจะเป็นคนตะโกนออกไปก่อนเขา
เคราสีขาวของเขาสั่น ดวงตาของเขาเบิกกว้าง และเขาโกรธมาก เขาถุยน้ำลายใส่ขุนนางเหล่านี้และเส้นเลือดของเขาก็แทบระเบิด “พวกโง่ นี่เป็นภัยพิบัติระดับชาติ มันเป็นภัยพิบัติของมนุษย์! เจ้าอย่าได้ประมาทเกินไป เจ้าพวกปากประจบสอพลอพวกเจ้าไม่รู้อะไรเลย”
เขาด่าขุนนางเหล่านี้ด้วยตัวเอง
บรรดาขุนนางต่างตกตะลึงและพูดตะกุกตะกัก ไม่กล้าที่จะเถียง
ชายคนนี้เป็นนายของพวกเขา
ในฐานะขุนนางแห่งราชวงศ์ เขาเป็นขุนนางอาวุโสของจักรพรรดิมาสี่รุ่น และเป็นครูของจักรพรรดิมาสามรุ่น อาจกล่าวได้ว่าคำวิพากษ์วิจารณ์เขาคนเดียวมีค่าสูงกว่าหลายสิบล้านคน แน่นอนไม่มีใครกล้าหักล้างคำวิจารณ์ของเขา
“หมายความว่ายังไงเฒ่าเฉิน?” จักรพรรดิรู้สึกงงงวยเล็กน้อย
มือของเฒ่าเฉินสั่น และเขาคุกเข่าลงและกล่าวว่า “ฝ่าบาท เรื่องนี้ร้ายแรงมาก โปรดพิจารณาด้วยความระมัดระวัง โปรดออกมาหารือกับเรา”
เมื่อเผชิญกับฉากนี้ แม้แต่จักรพรรดิก็ยังขมวดคิ้ว และสุดท้ายก็กล่าวว่า “งั้นก็ตามใจเฒ่าเฉินแล้วกัน”
ในท้ายที่สุด จักรพรรดิก็ส่งคนไปตามซวนชิงหยู่
แม้ว่าลั่วอู๋จะสามารถตามหาซวนชิงหยู่ได้ด้วยตัวเอง แต่ก็ไม่ใช่แค่ซวนชิงหยู่ที่สามารถแก้ปัญหาได้ ถ้าเขาต้องการที่จะระดมราชวงศ์มังกรเร้นกายทั้งหมด เขาก็ต้องการคำสั่งของจักรพรรดิ
ชายชราเฒ่าเฉินยืนโดยก้มศีรษะลง
เขาแค่ตื่นเต้นซึ่งนั่นก็ทำให้เขาเหนื่อยมากแล้ว
ท้ายที่สุดเขาก็แก่แล้ว
ไม่ควรที่จะตื่นเต้นมากไป
“ท่านเป็นอะไรไหม?” ลั่วอู๋ถาม
“ก็ไม่เจ็บ ไม่ตาย” ผู้เฒ่าเฉินอ้าปากค้างสองสามครั้งแล้วพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “จักรพรรดิยอมรับฟังเจ้าแล้ว แบบนี้เจ้าพอใจแล้วรึยัง?”
“หืม? ท่านพูดเหมือนข้าผิดเลย” ลั่วอู๋ไร้เดียงสา
“จักรพรรดิยังไม่บรรลุนิติภาวะ ท้ายที่สุด ขุนนางเหล่านี้ก็เป็นเพียงเด็กน้อย อย่ารุนแรงกับพวกเขาเกินไป ถ้าเจ้ายังไม่สงบสติอารมณ์ ข้าเกรงว่าไปต่อได้ไม่ค่อยราบรื่น”
ลั่วอู๋เงียบไป
ตรงแผง
ถ้าเฒ่าเฉินไม่ตะโกนแทนเขาเมื่อครู่ เกรงว่าลั่วอู๋จะโกรธจัด เมื่อเป็นแบบนั้นเรื่องต่าง ๆ ก็จะจบลงได้ยากจริง ๆ
ในสถานการณ์นี้ เขาไม่ควรคาดหวังกับเรื่องความสามารถของจักรพรรดิมากเกินไป
เหตุใดที่ผู้คนจำนวนมากจึงเคารพจักรพรรดิคนเก่ามาก ไม่เพียงเพราะเขาเป็นจักรพรรดิเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะความสามารถและพลังของเขาด้วย
“ท่านเฉินเป็นห่วงประเทศและประชาชน ข้าชื่นชมท่านจริง ๆ” ลั่วอู๋พูดอย่างจริงใจ
อาจเป็นครั้งแรกที่เขามีความเคารพต่อชายชราธรรมดาคนหนึ่ง
ใบหน้าของเฉินมีรอยยิ้มเหมือนเด็กซน เขากล่าวด้วยความโล่งใจ “ดีใจจริง ๆ ที่ได้ยินคำชมเช่นนี้ก่อนข้าจะตาย”
“ท่านจะตายได้ยังไง? ท่านเป็นชายชราที่มีสุขภาพแข็งแรงและจะมีอายุยืนยาว” ลั่วอู๋หัวเราะ
“ไม่มีทาง” ชายชราเฉินพูดอย่างไม่พอใจ “ข้าเป็นขุนนางแก่ ๆ ที่อายุมากกว่า 100 ปีแล้วนะ”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
เฒ่าเฉินหัวเราะอย่างพึงพอใจ
บรรยากาศในพระราชวังดูผ่อนคลาย และในไม่ช้าก็มีลมพัดผ่าน ซึ่งบรรเทาบรรยากาศนั้นไปชั่วคราว ซวนชิงหยู่ปรากฏขึ้นอย่างช้า ๆ
“ผู้เสียสละที่ยิ่งใหญ่” จักรพรรดิกล่าวด้วยความเคารพมาก
อันที่จริง หลายคนไม่รู้จักซวนชิงหยู่เลย แต่เมื่อพวกเขาได้ยินเสียงเรียกของจักรพรรดิ พวกเขาก็แสดงความเคารพอย่างสูงเพื่อต้อนรับซวนชิงหยู่
ซวนชิงหยู่ไม่เข้าใจ “เกิดอะไรขึ้น”
“คือเรื่องมันเป็นเช่นนี้” ลั่วอู๋อธิบายเรื่องนรกมนตราอย่างรวดเร็ว
“แบบนี้นี่เอง” ซวนชิงหยู่ถอนหายใจ “ไม่น่าแปลกใจเลยที่ช่วงนี้ข้าอารมณ์เสียอยู่เสมอ แต่กลับไม่เห็นอะไรเลย”
นรกมนตรารวมเป็นหนึ่ง เส้นชะตากรรมที่เกี่ยวข้องกับปีศาจระดับต่ำเหล่านั้นอ่อนแอเกินไป เขาไม่ใช่พระเจ้า และเขาไม่สามารถมีอำนาจเหนือทุกสิ่งได้
“จักรพรรดิ เรื่องนี้สำคัญมากจริง ๆ เป็นหายนะครั้งใหญ่ที่จะคุกคามทั้งทวีป” ซวนชิงหยู่พูดกับจักรพรรดิอย่างจริงจัง
จักรพรรดิตอบว่า “ข้าเข้าใจแล้ว”
เขายังมีความเป็นผู้ปกครองอยู่บ้างและรู้ว่าเรื่องแบบนี้ควรเอาจริงเอาจัง
ลั่วอู๋กล่าวว่า “แต่ท่านซวนชิงหยู่ ท่านรู้รึเปล่าว่าจะหาปราณมังกรแก่นแท้ได้จากที่ไหน?”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลายคนอดไม่ได้ที่จะมองไปที่จักรพรรดิ
เพราะมันเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของจักรพรรดิ
จักรพรรดิรู้สึกอับอาย ด้วยเหตุผลที่ทราบกันดี เขาเป็นจักรพรรดิเพียงคนเดียวที่ไม่ได้เชี่ยวชาญปราณมังกรแก่นแท้ในประวัติศาสตร์จักรวรรดิทั้งหมด
“เจ้าต้องการมันไปเพื่ออะไร?” ซวนชิงหยู่ถาม
ลั่วอู๋ตอบว่า “ข้าต้องการพลังปราณมังกรแก่นแท้เพื่อจุดวัตถุวิญญาณบางอย่างเพื่อนำทางจักรพรรดิคนเก่าที่อยู่ในความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุดซึ่งอาจนำจักรพรรดิคนเก่ากลับมาได้”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลายใบหน้าก็ตื่นเต้น โดยเฉพาะขุนนางอาวุโสแก่ ๆ ไม่กี่คนที่ยังเหลืออยู่ในศาล
จักรพรรดิคนเก่าจะกลับมา?
นั่นเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยม
แต่จักรพรรดิคนปัจจุบันกำลังสับสน
ท่านพ่อจะกลับมา?
แล้วบัลลังก์ล่ะ!
Comments for chapter "บทที่ 964 หาทางช่วยจักรพรรดิคนเก่า"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
