ไหปีศาจ - บทที่ 978 ข้าเป็นคนดี
บทที่ 978
ข้าเป็นคนดี
นารุระเบิดแรงขนาดไหน
ไม่ว่าในกรณีใด ในหมู่นักเรียนชั้นเรียนเดียวกันในสำนักเฉียนหลง ต้องใช้ประมาณสิบคนถึงจะสามารถต่อต้านเขาได้
สิบคนเหล่านี้ต้องเป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียง
เห็นได้ชัดว่าคนสี่คนที่เต็มไปด้วยช่องโหว่ในสายตาของนารุไม่มีความสามารถเช่นนั้น
“อั่ก”
สี่คนอาเจียนเป็นเลือด
ชีวิตกำลังจะโบยบินไป
“เจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร?” นารุรีบพุ่งเข้าไปคว้าคอเสื้อชายอ้วนแล้วพูดใส่หน้า “ผู้หญิงคนนั้นเพิ่งฆ่าคนทั้งหมู่บ้านรึ?”
ชายอ้วนอดที่จะอาเจียนเป็นเลือดไม่ได้ “ใช่…”
“เจ้ามาที่นี่เพื่อจับนางเหรอ?”
“ใช่…”
นารุดูหงุดหงิด “เป็นแบบนี้เอง เจ้าอย่าตาย อย่าตาย ได้โปรด อย่าตาย!”
คนสี่คนลืมตา อาเจียนเป็นเลือด และเสียชีวิต
ก่อนสิ้นลมสีหน้าก็ยังมีความสับสน
ผู้ชายคนนี้เปลี่ยนท่าทีของเขาอย่างรวดเร็วได้อย่างไร
“บัดซบ” นารุจับร่างคนอ้วนไว้ หัวใจพังทลาย
รองเจ้าสำนักก็ย้ำเป็นพิเศษแล้วว่าอย่าฆ่าคนผิด แต่ให้สอบสวนอย่างระมัดระวัง
ตอนนี้ เขาไม่เพียงแต่ช่วยฆาตกร แต่ยังฆ่าคนที่มาจับฆาตกรนั่นอีกด้วย
ถ้าอาจารย์รู้เรื่องนี้ เขาคงจะถูกตำหนิอย่างรุนแรง
ว่าเขาเป็นแค่วีรบุรุษที่ช่วยแต่สาวงาม
นารุลนลานเล็กน้อย
เขาอาจจะฆ่าคนได้โดยไม่กะพริบตา แต่เขาไม่สามารถทนต่อคำตำหนิของอาจารย์ได้
“นังแม่มด อย่าหนี!”
นารุทิ้งร่างลงทันทีและขี่ดาบไล่ตามไป
ยังคงมีโอกาสได้ชดใช้อยู่
หญิงคลุมผ้าขาวเข้าไปในป่าทึบและไม่ทิ้งร่องรอย เกรงว่ามันไม่ง่ายที่จะหานางเจอ
หัวใจของหญิงคลุมผ้าขาวเต้นเร็วในขณะนี้
“ถูกช่วยแล้ว”
“เยี่ยมเลย”
นางวิ่งไปที่ถ้ำลับเพื่อซ่อนและเริ่มจัดการกับบาดแผลที่อยู่บนหลังนางอย่างระมัดระวัง ผิวของนางเรียบเนียน ละเอียดอ่อน และขาว มีเสน่ห์มาก
“มันเจ็บจริง ๆ” หญิงคลุมผ้าขาวกัดฟันดึงเสื้อผ้าของนางออกแล้วโรยผงที่บดด้วยยารักษา
ใบหน้าของนางซีดเล็กน้อย แต่ก็ยากที่จะซ่อนความงามของนาง คิ้วของนางเหมือนภูเขาที่ห่างไกล ดวงตาของนางงดงาม และแม้แต่การขมวดคิ้วของนางก็ยังสวยงาม
หลังจากนั้นไม่นานเลือดก็หยุดไหลและตกสะเก็ดอย่างรวดเร็ว
หญิงคลุมผ้าขาวก็โล่งใจในที่สุด
“ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเด็กที่เพิ่งช่วยข้าเลย เขาคงจะไม่ถูกพวกนิกายสุริยันจันทราฆ่าหรอกนะ?” นางพูดกับตัวเองอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย
น่าเสียดายที่เด็กคนนี้หน้าตาดี แต่การวิ่งหนีเพื่อเอาชีวิตรอดเป็นสิ่งสำคัญ จึงต้องขายเขาไปก่อน
“อย่ากังวลไปเลย แค่นั้นไม่สามารถฆ่าข้าได้หรอก”
เสียงทุ้มดังขึ้น
หัวใจของหญิงคลุมผ้าขาวอึดอัด
มีคนมา?
ทำไมถึงไม่รู้สึกเลย?
นางเงยหน้าขึ้นและเห็นชายหนุ่มที่มีคราบเลือดยืนอยู่ตรงหน้านาง ดวงตาของเขาเย็นชาเล็กน้อย
“เจ้าปลอดภัยรึ? เยี่ยมเลย” หญิงคลุมผ้าขาวประหลาดใจอย่างยินดี แล้วคิ้วของนางก็ขมวดลง “เจ้าพบข้าได้ยังไง? ข้าไม่น่าจะทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้นี่นา”
หากนางทิ้งร่องรอยไว้ให้เจอง่าย ๆ
มันจะเป็นเรื่องร้ายแรงสำหรับนาง
“มันยากกว่าจะหาเจ้าเจอ” นารุพูดอย่างใจเย็น “ต้องถามสัตว์ร้ายทั้งหมดในบริเวณนี้เลย”
มิติวิญญาณยิ่งสูงก็ยิ่งมีอาณาเขตมากขึ้น
พวกมันจะให้ความสำคัญกับสิ่งที่เกิดขึ้นในอาณาเขตของตนอย่างมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสัตว์ดุร้ายมีความไวในการรับรู้และยังมีพรสวรรค์ในด้านการแกะรอยอีกด้วย มันหาคนได้ไม่ยาก
หญิงคลุมผ้าขาวไม่เข้าใจ “เป็นไปได้ยังไง? พื้นที่นี้จึงเป็นที่อยู่อาศัยของเสือดำระดับทองขั้นสูงแถมยังมีนกนักล่าและแมงป่องมรณะ อารมณ์ของพวกเขาไม่ค่อยดีนักด้วย”
“อารมณ์ไม่ดี” นารุคิด “ข้าไม่ค่อยรู้สึกแบบนั้นเลย พวกมันบอกข้าทุกอย่าง”
หญิงคลุมผ้าขาวมองนารุด้วยสายตาแปลก ๆ
เด็กชายหน้าตาดีแบบนี้ เขาจะพูดจาโอ้อวดได้ยังไง
เขามีมิติวิญญาณระดับทองเท่านั้น เขาอยู่ห่างไกลจากสัตว์ร้ายในระดับหนึ่งขั้นมิติวิญญาณ
แต่เขาพูดแบบไม่เกรงกลัวอะไรเลย?
เมื่อหญิงคลุมผ้าขาวกำลังจะพูดบางอย่าง นางเห็นจิตสังหารในดวงตาของนาลู่และตื่นตัวทันที “เจ้าคิดจะทำอะไร?”
“ข้าจะทำอะไร? เจ้าไม่เพียงฆ่าคนทั้งหมู่บ้านไปห้าแห่ง แต่ยังทำให้ข้าฆ่าคนดีด้วยความเข้าใจผิดด้วย” นารุค่อย ๆ กำดาบข้างหลังเขา จิตสังหารก็ผลิบาน “ข้าอยากให้เจ้าตาย!”
หญิงคลุมผ้าขาวตกใจมาก “เจ้าก็เป็นสุนัขรับใช้ของลัทธิสุริยันจันทราด้วย!”
“เจ้าเป็นคนร้าย และคนร้ายจะต้องถูกลงโทษ”
นารุไม่ได้ประกาศตัวว่าเขาเป็นนักเรียนของสำนัก เฉียนหลง
ท้ายที่สุด เขาไม่ได้คิดว่ามันเป็นตำแหน่งที่น่าโอ้อวดอะไร
โดยปกติเขาไม่ต้องการที่จะพูดมัน
“คนร้ายอะไร? เจ้าเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า?” หญิงคลุมผ้าขาวดูเหมือนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง
นารุเย้ยหยัน “ไว้เจ้าตายก็ไปอธิบายให้คนในห้าหมู่บ้านฟังแล้วกัน”
แล้วเขาก็ฟันนางด้วยดาบของเขา
พลังปราณของดาบนั้นหยาบและใหญ่พอ ๆ กับดาบในมือ ราวกับน้ำตกที่เทลงมา เป็นการเคลื่อนไหวทำให้คนสงสัยว่าเป็นปราณของดาบจริงหรือ
ตู้ม!
หญิงคลุมผ้าขาวตกใจและเตรียมต่อสู้ ทว่า นางก็ตกใจกับบรรยากาศที่ยากจะต้านทานของชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้านาง และสูญเสียความคิดที่จะต่อสู้ไป
บ้าน่า เด็กคนนี้เป็นเพียงระดับทองซึ่งเท่ากับเราแท้ ๆ
ในวินาทีสุดท้าย นางกัดปลายลิ้นของนางและดึงสติกลับขึ้นมาอีกครั้ง นางพยายามเค้นลมปราณทั่วร่างกาย ข้างหลังนางมีเงาสามเงา นกกระเรียนขาว สิงโตตัวผู้ และงูเขียว
“ไปเลยงูเขียว!” หญิงคลุมผ้าขาวพยายามอย่างเต็มที่เพื่อต่อต้านดาบพลังวิญญาณของฝ่ายตรงข้าม เงางูเขียวหลายเงาพุ่งออกมาและกลายเป็นฝนลูกศร
แต่ช่องว่างของพลังนั้นใหญ่เกินไป
เงาของงูเขียวกระทบกับดาบพลังวิญญาณและสลายสู่ความว่างเปล่า
ตู้ม!
หญิงคลุมผ้าขาวถูกดีดกระเด็นออก
ทันใดนั้นนางก็อาเจียนเป็นเลือดและเส้นลมปราณของนางก็เสียหาย
นารุกำลังจะลงดาบซ้ำ แต่หญิงคลุมผ้าขาวพ่นเลือดที่ไหลออกมาจากปากและจมูกออกและพูดด้วยความเจ็บปวด “เดี๋ยวก่อน คนในห้าหมู่บ้านนั้นไม่ใช่คนดีหรอกนะ”
นารุขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “ห้าหมู่บ้านไม่ใช่คนดี? แล้วเจ้าเป็นคนดีหรือไง? เจ้าคิดว่าข้าโง่หรือ?”
“เจ้าเป็นคนโง่นั่นแหละ” ลมหายใจของหญิงคลุมผ้าขาวอ่อนลงและอ่อนลง “ทั้งห้าหมู่บ้านนั้นเป็นพวกลัทธิสุริยันจันทรา พวกเขาไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดาเลย พวกเขาเป็นคนร้ายในการเผา ฆ่า และปล้น หากเจ้าได้ตรวจสอบเพียงเล็กน้อยเจ้าจะรู้ทันที”
นารุตกตะลึงอีกครั้ง
ไม่นะ
เขาคิดทบทวนอีกครั้ง
ตอนที่รองเจ้าสำนักมอบหมายงานให้เขา เขาไม่ได้บอกว่าต้องการจับคนร้ายที่ฆ่าล้างหมู่บ้าน เขาแค่บอกว่าเขาต้องแก้ไขปัญหานี้ด้วยตัวเอง
แล้วเขายังเตือนเป็นพิเศษด้วยว่านี่คือบททดสอบ เราต้องแยกความดีออกจากความชั่ว และไม่สับสนระหว่างมัน
“ใช่แล้ว” นารุตัวน้อยเกาหัว
รองเจ้าสำนักให้งานยากแก่ข้า
เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก “คนที่ข้าเพิ่งฆ่าไปห้าคนนั่นก็เป็นคนไม่ดีด้วยรึ?”
“แน่นอนพวกเขาเลว” ใบหน้าของหญิงคลุมผ้าขาวซีดและเต็มไปด้วยเลือด นางล้มลงกับพื้นอย่างแรงและพึมพำกับตัวเอง “แต่ข้าเป็นคนดีนะ…”
ใจของนารุสั่นอีกครั้ง
ไม่
Comments for chapter "บทที่ 978 ข้าเป็นคนดี"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
