บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - ตอนที่ 1415: ล้างบัญชีแค้น ทลายความยึดติด

ตอนที่ 1415: ล้างบัญชีแค้น ทลายความยึดติด

………………..

ตอนที่ 1415: ล้างบัญชีแค้น ทลายความยึดติด

ณ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แหนขาว

ถิ่นของตระกูลจงโบราณอารักษ์วิถี

“ไม่อาจลังเลได้อีกต่อไปแล้ว พวกเราจะต้องรีบถอยหนีไปโดยเร็ว!”

ในห้องโถงใหญ่ประจำตระกูล จงเทียนโฮ่วเจ้าตระกูลจงตัดสินใจเด็ดขาด

เมื่อวานนี้ หลังจากทราบข่าวการต่อสู้บนเขาพฤกษ์ระย้าแล้ว จงเทียนโฮ่วก็นอนไม่หลับทั้งคืน ราวกับนอนบนพรมตะปู

สาเหตุไม่ใช่อื่นใด

ในการต่อสู้ ณ แท่นนภาม่วง ซูอี้เคยกล่าวไว้ว่า ในระยะเวลาครึ่งปี จะลบชื่อตระกูลจงของพวกเขาออกจากจักรวาลพร่างดาว

นอกจากนี้แล้ว ระหว่างการต่อสู้บนภูเขาจันทร์กระจ่าง ซูอี้เคยพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาอยู่หลายครั้ง

เดิมที ทุกคนในตระกูลจงต่างก็เข้าใจว่าในการประลองบนเขาพฤกษ์ระย้าครั้งนี้ ซูอี้ยากจะรอดพ้นภัยพิบัติใหญ่ได้

และตระกูลจงของพวกเขาก็ไม่ต้องสนใจคำขู่เช่นนี้อีก

ทว่าใครกันจะคาดคิดว่า ซูอี้จะเอาชนะการต่อสู้บนเขาพฤกษ์ระย้าได้!

เมื่อรู้ว่ากลุ่มเต๋าโบราณสิบกว่าคนที่มีตระกูลหงเป็นแกนนำ ล้วนถูกซูอี้สังหารจนเลือดไหลนองเป็นแม่น้ำแล้ว จงเทียนโฮ่วก็นั่งไม่ติดอีก

ด้วยเหตุนี้ พอรุ่งเช้าวันนี้จึงเรียกเหล่าผู้อาวุโสในตระกูลมาร่วมประชุมพร้อมกันเพื่อปรึกษาหารือเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าว

แล้วพวกเขาจึงตัดสินใจว่าจะละทิ้งที่อยู่เดิมและพาทุกคนในตระกูลหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้!

ทว่าการตัดสินใจเช่นนี้ เหล่าผู้อาวุโสทั้งหลายในตระกูลจงกลับไม่เห็นด้วยอย่างแรง

“เจ้าตระกูล ออกจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์แหนขาวไปแล้ว ตระกูลของพวกเราะสามารถไปที่ใดได้อีก? หรือว่าต้องไปขออยู่กับหอเซียนดาบมายา?”

“กำลังของหอเซียนดาบมายาโดนทัศนาจารย์เอาชนะไปตั้งหลายครั้ง คงไม่อาจปกป้องตระกูลของพวกเราได้”

“เพียงแค่คำข่มขู่เท่านั้น ข้าว่าไม่ต้องถือเป็นจริงเป็นจังหรอก”

…คนทั้งหลายต่างก็แสดงความคิดเห็น พากันทัดทาน

ศัตรูยังไม่ทันบุกมาถึงบ้านก็เตรียมเก็บข้าวของหนีแล้ว ใครจะยอมกัน?

“ข้าได้ตัดสินใจแล้ว ภายในหนึ่งชั่วยาม พาคนทั้งหมดในตระกูลหนี!”

จงเทียนโฮ่วกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด “ถึงแม้บ้านจะแตก แต่ขอเพียงมีชีวิตอยู่ วันข้างหน้ายังสามารถกลับมายิ่งใหญ่ได้ หากว่าไม่มีชีวิตแล้ว… ทุกอย่างก็จบสิ้น!”

เขารู้นิสัยของทัศนาจารย์เป็นอย่างดี พูดแล้วไม่คืนคำ ไม่เคยผิดคำพูด!

เป็นเพราะเหตุนี้ เขาจึงมั่นใจได้ว่าหากยังคงคิดเข้าข้างตัวเองอีก สิ่งที่จะมาสู่ตระกูลจงก็จะมีแต่อันตรายแห่งภัยพิบัติ!

ทุกคนเห็นเช่นนี้แล้วต่างก็พากันนิ่งเงียบ

“ทุกท่านจงวางใจ การต่อสู้บนเขาพฤกษ์ระย้าได้สร้างความแค้นอันยิ่งใหญ่ระหว่างทัศนาจารย์กับกลุ่มเต๋าโบราณทั้งหลาย เมื่อวิญญาณอาสัญวิถีเซียนปรากฏตัวขึ้นบนโลก ทัศนาจารย์จะต้องได้รับภัยพิบัติครั้งใหญ่อย่างแน่นอน!”

สายตาของจงเทียนโฮ่วลุกเป็นประกาย กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ถึงเวลานั้น ทัศนาจารย์ยังจะเอาอะไรมาหาเรื่องเดือดร้อนต่อตระกูลจงของพวกเราได้อีก?”

“รีบไปเตรียมตัวได้แล้ว” จงเทียนโฮ่วโบกมือ

ในเวลานี้เอง…

ครืน!!

เกิดเสียงดังสนั่นจากด้านนอก

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แหนขาวทั้งลูกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

“เกิดเรื่องอันใดขึ้น?”

จงเทียนโฮ่วกับคนอื่น ๆ ต่างคนต่างหน้าถอดสี รีบออกจากห้องโถงใหญ่ทันที

…

ครืน!

ปราณดาบพุ่งไปทั่ว พังทลายค่ายกลมากมายที่ครอบคลุมไปทั่วภูเขาศักดิ์สิทธิ์แหนขาวจนยับเยิน

เพลิงแสงเปล่งประกายสว่างวาบไปทั่ว

ชั่วขณะนั้น ทุกคนในตระกูลจงต่างตื่นตระหนกตกใจ

“หรือว่ามีคนบุกเข้ามายังตระกูลจงของพวกเราแล้วเช่นนั้นหรือ?”

“ใครกันบังอาจนัก?”

“เร็ว! รีบออกไปดูกัน!”

…เสียงโหวกเหวกอึกทึกครึมโครมดังไปทั่วทุกซอกทุกมุมของจวนตระกูลจง

ครืน!

ปราณดาบเต็มนภาร่วงลงมาราวกับแสงดาวตกสว่างวาบ ทำลายพลังค่ายกลทั้งหมดรอบด้านภูเขาศักดิ์สิทธิ์แหนขาว

ไม่รู้ว่ามีคนมากมายเท่าใดที่รู้สึกหวาดกลัว สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

และในเวลานี้เช่นกัน ทุก ๆ สายตาก็มองเห็นร่างของคนสองคนเดินเรียงกันมาจากใต้ท้องฟ้าทางนั้น

คนที่เดินนำหน้าสวมชุดสีเขียว ร่างสูงโปร่ง งดงามประดุจเทพเซียนลงมาจากสวรรค์

คนที่เดินตามหลังมีใบหน้าสวยดุจภาพวาด ท่วงท่าสง่างาม

พวกเขาคือซูอี้กับชิงถัง

เพียงแต่ว่าทุก ๆ สายตาล้วนมองไปที่ซูอี้อย่างพร้อมเพรียงกัน

ทัศนาจารย์!!!

ชั่วขณะนั้น ผู้ใหญ่ทั้งหลายในตระกูลจงอย่างจงเทียนโฮ่วสั่นสะท้านไปทั้งตัวและหัวใจราวกับถูกสายฟ้าฟาด

จบกัน!

พวกเขาเพิ่งตัดสินใจได้ว่าจะพาคนในตระกูลรีบหนีไปก่อน ทัศนาจารย์กลับบุกมาหาถึงที่เสียแล้ว

ภายใต้ท้องฟ้า ซูอี้ยืนอยู่กลางอากาศ ลดสายตามองดูทุก ๆ คนในตระกูลจงพลางกล่าว “ข้ามาที่นี่ ประการที่หนึ่ง เพื่อแก้แค้นแทนตระกูลเจียง ประการที่สองเพื่อทำตามคำพูดที่เคยกล่าวไว้ ทุกท่านฟังกันชัดเจนแล้วใช่หรือไม่?”

คำกล่าวนี้ทำให้พวกของจงเทียนโฮ่วถึงกับสีหน้าเปลี่ยนอีกครั้ง

ยังจะแก้แค้นแทนตระกูลเจียงอีกเช่นนั้นหรือ?

หรือว่า…

คิดถึงตรงนี้แล้วจงเทียนโฮ่วทนไม่ไหวกล่าวขึ้นมา “ใต้เท้าทัศนาจารย์เข้าใจผิดไปแล้วกระมัง ตามที่ข้ารู้มา ตัวการใหญ่ที่ทำให้ตระกูลเจียงล่มจมคือตระกูลเหวิน…”

ซูอี้กล่าวน้ำเสียงราบเรียบ “ก่อนที่ข้าจะมาได้ทำลายตระกูลเหวินไปแล้ว”

ทุกคนต่างก็หน้าถอดสี

ตระกูลเหวินดับไปแล้วเช่นนั้นหรือ!?

ความรู้สึกหนาวสะท้านอย่างบอกไม่ถูกแผ่ซ่านไปถึงหัวใจของสมาชิกในตระกูลจง

“ใต้เท้าทัศนาจารย์ หากว่าตระกูลข้ายอมก้มหัวให้ในตอนนี้ สามารถ… ไว้ชีวิตคนในตระกูลข้าได้หรือไม่?”

เสียงของจงเทียนโฮ่วแหบแห้ง

ซูอี้หัวเราะ ไม่ต้องตอบคำถามอีก

ครืน!

แขนเสื้อของเขาโบกสะบัด วิถีดาบพุ่งฉวัดเฉวียนราวกับฝนสาด ราวกับคลื่นเดือดในมหาสมุทรที่ซัดกระหน่ำลงมาจากฟากฟ้า

“สู้!”

“สู้ตายกับเขา!”

“เร็วเข้า พวกเจ้าพาคนในตระกูลหนีไป…!!”

…เสียงร้องตวาด ตะโกนดังไปทั่ว

ใครจะนั่งรอความตายกัน?

จงเทียนโฮ่วกับผู้ใหญ่คนอื่น ๆ ต่างลงมือราวกับคนเสียสติ

ทว่าท่ามกลางปราณดาบที่ดาษดื่นมองไม่เห็นขอบเขต การต่อต้านเช่นนี้กลับแลดูไร้ซึ่งเรี่ยวแรงกำลังเสียเหลือเกิน

ปราณดาบฟาดฟันรุนแรงราวกับเคียวที่ไร้ตากำลังเก็บเกี่ยวดวงวิญญาณ

เลือดสาดกระเซ็น

เสียงร้องโอดครวญดังทะลุฟ้า

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แหนขาวถล่มทลายอย่างแรง

เพียงแค่ชั่วครู่เดียวเท่านั้น

ครืน…!

ท่ามกลางเสียงดังสนั่นหวั่นไหวเสียงหนึ่ง ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แหนขาวโดนปราณดาบพังทลายจนเป็นผุยผง

ส่วนคนในตระกูลจงตายไม่เหลือ!

นับแต่นี้ตระกูลจง อีกหนึ่งตระกูลโบราณอารักษ์วิถีก็ถูกทำลายสิ้น!

“รังแกตัวตนอย่างพวกเจ้าเช่นนี้ ถึงแม้จะน่าเบื่อไปสักหน่อย แต่ก็ต้องทำ”

“อันดับถัดไป ก็ถึงคราวตระกูลซูแล้ว”

น้ำเสียงราบเรียบยังคงดังกึกก้อง ทว่าซูอี้กับชิงถังได้จากไปแล้ว

…

ณ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ปีกกระยาหงัน

ซูอี้พาชิงถังบุกเข้าไป

ซูอี้ไม่พูดพล่าม ชักดาบถล่ม บุกเข้าไปฆ่าทุกคนในตระกูลซูเหมือนกับที่ฆ่าตระกูลเหวินกับตระกูลจงที่เป็นตระกูลโบราณอารักษ์วิถีทั้งสองตระกูล

เพียงแค่ชั่วครู่เดียว ทุกคนในตระกูลซูก็ได้รับบาดเจ็บล้มตายนับไม่ถ้วน เลือดไหลนองเป็นแม่น้ำ

ทว่าครั้งนี้ซูอี้เจอเรื่องเดือดร้อนเข้าแล้ว!

ในช่วงเวลาสำคัญ ผู้เฒ่าทั้งหลายในตระกูลซูเปิดใช้แท่นบวงสรวงโบราณ ใช้เคล็ดวิชาต้องห้ามบวงสรวงบรรพชน เรียกเงาเลือนรางน่ากลัวตนหนึ่งออกมา

เงาเลือนรางนั้นมีผมสีแดงราวกับไฟที่กำลังแผดเผา ดวงตาคมกริบประดุจคมมีด

นี่คือร่างวิญญาณร่างหนึ่งที่ ‘บรรพชนบุกเบิก’ ของตระกูลซูเก็บเอาไว้

ถูกขนานนามว่า ‘วิญญาณบรรพชน’!

ส่วนบรรพชนบุกเบิกของตระกูลซูว่ากันว่าเป็นเซียนในแดนมนุษย์ที่แท้จริง!

เมื่อวิญญาณบรรพชนลงมือ

ครืน!

แสงไฟดวงแล้วดวงเล่าลุกพรึบ นั่นคือการจู่โจมที่น่ากลัวยิ่งกว่าการจู่โจมของเซียนดาบ พุ่งทะลุท้องฟ้ามาอย่างพร้อมเพรียงกัน

แสงไฟมากมายนับหมื่นส่องสว่างไปทั่วทุกพื้นผิวแผ่นดินเพื่อสังหารซูอี้

สร้างปัญหายุ่งยากให้กับซูอี้ยิ่งนัก

ปราณบรรพชนแห่งตระกูลซูแข็งแกร่งยิ่งกว่าตัวตนขอบเขตจุติมงคล สามารถเปรียบได้กับเจตจำนงเซียนทีเดียว!

ทว่าซูอี้ไม่คิดจะเสียเวลากับฝ่ายตรงข้ามต่อไปอีก พอได้ลงมือก็ซัดกำลังอย่างเต็มที่

มือหนึ่งของเขาประคองเตาเสริมสวรรค์ อีกมือหนึ่งชักนำพลังจากดาบเก้าคุมขัง จากนั้นฟาดฟันโจมตีราวกับเทพผู้ไร้เทียมทานเยือนโลกมนุษย์ พอมาถึงก็บดขยี้ไม่เลือก!

เกิดเสียงดังครืนขึ้นมาทีหนึ่ง พลังดาบไร้ขอบเขตก็ฟาดฟันลงมา มันสร้างความสั่นสะเทือนอย่างแรงจนร่างของวิญญาณบรรพชนต้องถอยออกไป

การจู่โจมที่รุนแรงเช่นนั้นทำให้ทุกคนถึงกับสั่นสะท้านใจ

วิญญาณบรรพชนแห่งตระกูลซูร้องคำรามด้วยความโกรธ มันระเบิดร่างจนมีขนาดสูงใหญ่มหึมาราวกับยักษ์ เพลิงเทวะในตัวส่องแสงสว่างเจิดจ้าล้อมรอบตัว

ชั่วครู่เดียว รอบนอกร่างกายที่ยิ่งใหญ่มหึมา เพลิงเทวะกลายเป็นแสงดาวนับไม่ถ้วนส่องประกายเป็นทางช้างเผือก ตะวันจันทราเปล่งแสงบนท้องฟ้า วิญญาณบรรพชนแห่งตระกูลซูราวกับผู้ชี้ชะตาผู้ควบคุมหมู่ดารา!

เขาคีบหมู่ดารากลุ่มหนึ่ง แล้วซัดลงมาราวกับดาวตกเต็มท้องฟ้า

แต่เสียดาย ในการต่อสู้แบบตัวต่อตัว เจตจำนงเซียนก็ยังไม่อาจทำอะไรซูอี้ได้ นับประสาอะไรกับร่างวิญญาณที่ใช้เคล็ดวิชาเรียก?

ซูอี้พุ่งเข้ามา เตาเสริมสวรรค์ส่องแสงสว่างเจิดจ้า ปล่อยแสงสีม่วงอันยิ่งใหญ่ของเซียนออกมา ภายใต้การกดทับต่อสู้ ดาวตกเต็มท้องฟ้าแตกสลาย หมู่ดาราแห่งหนึ่งแตกระเบิด

ส่วนร่างใหญ่โตมหึมาสูงเสียดฟ้าของวิญญาณบรรพชนแห่งตระกูลซูกลับถูกกดทับจนระเบิดเป็นท่อน ๆ แสงวิญญาณประกายศักดิ์สิทธิ์มากมายสาดกระเซ็นราวกับเลือดที่กำลังไหลนอง!

ถัดจากนั้น ซูอี้กวัดแกว่งดาบแห่งโลกา สำแดงพลังวัฏสงสาร แทงดาบเข้าสู่ร่างของวิญญาณบรรพชน!

บรรพชนบุกเบิกของตระกูลซูดับสิ้นไปนานตั้งแต่ก่อนยุคบรรพกาลแล้ว

ร่างวิญญาณที่เขาทิ้งไว้ร่างนี้ก็เป็นเพียงแค่อดีตที่ผ่านไปแล้ว อย่างไรก็ต้องโดนพลังของวัฏสงสารควบคุมและสิ้นสุดลง!

วิญญาณบรรพชนส่งเสียงร้องคำรามอย่างเจ็บแค้นออกมาพร้อมกับเสียงดังสนั่นหวั่นไหว จากนั้นก็ระเบิดกลายเป็นสะเก็ดแสงเต็มท้องฟ้าแล้วก็เลือนหายไป

ส่วนคนทั้งหลายในตระกูลซูต่างก็สิ้นหวัง ตื่นตระหนก

เมื่อซูอี้พาชิงถังไปจากที่นี่ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ปีกกระยาหงันก็พังถล่ม ทุกคนในตระกูลซูล้วนถูกสังหาร!

…

ในเวลาหนึ่งวัน ทำลายล้างตระกูลโบราณอารักษ์วิถีสามตระกูลใหญ่!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหลังจากที่ข่าวนี้แพร่สะพัดออกไป ทั่วจักรวาลพร่างดาวต้องสั่นคลอนอย่างแน่นอน

ในการแก้แค้นของซูอี้ครั้งนี้ เป็นเพราะเขาค้นพบสาเหตุแท้จริงของการล่มสลายของตระกูลเจียงแล้ว

พูดขึ้นมาแล้วก็ไม่น่าเชื่อว่า ทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับสมบัติล้ำค่าที่ตระกูลเจียงได้รับเมื่อครั้งนั้น

ตอนที่แย่งชิงสมบัติล้ำค่าเหล่านี้ บรรพชนท่านหนึ่งของตระกูลเจียงสังหารศัตรูตัวฉกาจไปจำนวนหนึ่ง

ในบรรดาศัตรูตัวฉกาจเหล่านี้ มีทั้งบรรพชนของตระกูลเหวินหลายคน และก็มีผู้อาวุโสจากตระกูลจงกับตระกูลเหวินจำนวนหนึ่ง

จึงเกิดเป็นความแค้นขึ้นมานับแต่นั้น

ดังนั้นการล้างแค้นที่เจาะจงไปที่ตระกูลเหวินจึงได้เริ่มต้นขึ้น

ทว่าหากตระกูลเหวินเป็นตัวการ ถ้าเช่นนั้นช่างเสื้อก็ต้องเป็นคนที่ร้อยด้ายชักนำ วางแผน และร่วมมือกับสามตระกูลโบราณอารักษ์วิถี เข้าทำลายตระกูลเจียงจนล่มสลาย!

ส่วนจุดมุ่งหมายที่ช่างเสื้อวางแผน ก็เพื่อร่วมมีส่วนแบ่งในทรัพย์สมบัติและทรัพยากรการฝึกตนของตระกูลเจียง

…

“รู้สึกอย่างไรบ้าง?”

ระหว่างทางที่ย้อนกลับไปภูเขาจันทร์กระจ่าง ซูอี้ดื่มสุราไป ถามชิงถังไป

ชิงถังคิดสักครู่ ก่อนจะตอบว่า “ทีแรกข้าก็ตื่นเต้น ดีใจมาก เหมือนกับพังก้อนหินใหญ่ที่ทับอกให้แตกสลายไปได้ แต่ตอนนี้… กลับรู้สึกบอกไม่ถูก”

ซูอี้พยักหน้า “เป็นเรื่องธรรมดา ตัวเจ้าในอดีตคิดอยู่อย่างเดียวเท่านั้นคือแก้แค้นแทนตระกูล มันเหมือนกับความยึดติดที่เกาะกุมหัวใจของเจ้าเป็นเวลายาวนาน”

“แต่ตอนนี้เมื่อความยึดติดหายไป จึงรู้สึกไม่คุ้นเคย”

“วันข้างหน้า เจ้าจงสงบใจฝึกวิธี มีอาจารย์อยู่ ไม่มีทางให้เจ้าต้องผิดหวัง”

พูดจบ ซูอี้ก็หัวเราะพลางลูบศีรษะชิงถังเบา ๆ

“เจ้าค่ะ!” สาวน้อยหัวเราะขึ้นมา

ดวงตาใสกระจ่าง ใบหน้างดงามหยาดเยิ้ม

นั่นคือรอยยิ้มโล่งสบายหลังจากที่ปล่อยวางทุกสิ่งลงแล้ว

หลังจากที่กลับไปถึงภูเขาจันทร์กระจ่าง ซูอี้ก็ตัดสินใจเก็บตน

เพื่อเตรียมตัวผ่านหนทางวิถีจุติสรวง

แน่นอนว่าเขาต้องไปพบกับชาติที่หกเสียก่อน เพื่อขอความลับแห่งการพิสูจน์เต๋าแสวงวีถีที่สูงขึ้น!

………………..