บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2036 รอคอยแสนนาน
บทที่ 2036 รอคอยแสนนาน
สามวันต่อจากนั้น
ซูอี้เพิ่งหลอมรวมอำนาจกรรมวิถีของหลี่ฝูโหยวได้โดยสมบูรณ์
ต้องกล่าวว่าความสำเร็จวิถีดาบของหลี่ฝูโหยวน่าสะพรึงกลัวสุดขั้ว
ก่อนก้าวขึ้นสู่วิถีเทพ การฝึกฝนวิถีดาบของหลี่ฝูโหยวนั้นนับเป็นตัวตนอันดับหนึ่งในแดนเซียนยุควิญญาณยุทธ์ ไร้ผู้ใดเสมอเหมือนแล้ว
นอกจากนั้น เขายังเคยประหารเทพชั้นล่างผู้หนึ่งด้วยอำนาจต่อสู้ของตนมาก่อนจริงๆ!
แม้จะบาดเจ็บสาหัสในศึกนั้น แต่เขาก็ไม่ได้ใช้อำนาจภายนอกและประหารเทพชั้นล่างนั้นด้วยดาบของเขา ใช้เพียงวิถีดาบตนเท่านั้น!
หลังไปยังโลกแห่งเทพ ความสำเร็จวิถีดาบของหลี่ฝูโหยวก็ทรงพลังเสียจนไม่เพียงไร้เทียมทานในขอบเขตเดียวกัน ทว่ายังเป็นภัยต่อทวยเทพอันขอบเขตสูงกว่าด้วย!
และ ณ วันนี้ ประสบการณ์ ความรู้ รวมถึงมรดกวิถีดาบชั่วชีวิตของหลี่ฝูโหยวต่างรวมเป็นหนึ่งกับซูอี้!
และทั้งหมดนี้ยังแปรเปลี่ยนทัศนวิสัยและประสบการณ์ของซูอี้ไป
ผู้เรียบเรียง : Novel PDF
“โลกแห่งเทพแบ่งเป็นทวีปหลักสี่แห่ง สามสิบสามโลกภูมิ และโลกใบน้อยใหญ่อีกเป็นหมื่นๆ แห่ง!”
“ภูเขาวิญญาณสุขาวดีตั้งอยู่ในทวีปเทพบรรพพรหม เป็นผู้นำสำนักวิถีพุทธ”
“ศาลเต๋าตรีวิสุทธิ์ตั้งอยู่ที่ทวีปเทพจิตนภา เป็นหนึ่งในหัวหอกของสำนักวิถีเต๋า”
“ทวีปเทพอัคคีทักษิณ สำนักวิถีมารมากมี”
“ทวีปเทพพิชิตบูรพา สำนักนับหมื่นร่วมกันอยู่!”
“สามขอบเขตวิถีเทพยืนยงเช่นนภา มีเพียงจอมเทพเป็นนิรันดร์”
“สมรภูมิไร้สิ้นสุด จุดกำเนิดของเทพโบราณแห่งบรรพกาล! สุสานดาบเลิศสวรรค์ สุขาวดีแห่งนักดาบของโลกหล้า!”
“นอกเก้าชั้นสรวง เทพมารหามีอยู่ไม่ และใต้เก้าขุมอบาย สรรพวิญญาณต่างไร้ตัวตน”
……สารพัดความทรงจำและประสบการณ์อันยิ่งใหญ่ซับซ้อนทำให้ความรู้ความเข้าใจของซูอี้แปรเปลี่ยนอย่างมหันต์ในชั่วกาลเพียงสามวัน
ทั้งเรื่องของวิถีเทพ โลกเทพ ความลับสวรรค์ ความแค้นในอดีตชาติ… ทั้งหมดทั้งมวลกลายเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ชีวิตซูอี้
ให้ความรู้สึกเหมือนใช้ชีวิตอีกหนึ่งพบชาติ ทว่าในชาตินี้ เขามีนามว่าหลี่ฝูโหยว!
ประสบการณ์ความทรงจำทั้งหมดมิใช่มายา แต่เป็นสิ่งที่ประสบสัมผัสมาจริงๆ ด้วยตนเอง
นอกจากนั้น ประสบการณ์ยามบุกมาสู่ธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัยเป็นครั้งแรกของหลี่ฝูโหยวก็ประดังเข้าสู่หัวใจของซูอี้ มันให้ความเข้าใจแก่ธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัยแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
ช่วงวันคืนต่อมา ซูอี้ตั้งใจเรียบเรียงประสบการณ์และความทรงจำเหล่านั้น
ทุกคนล้วนมีความทรงจำและประสบการณ์ แต่เมื่อเวลาผ่านไป การหลงลืมมองข้ามรายละเอียดมากมายก็ช่างง่ายดายนัก
ประสบการณ์และความทรงจำชั่วชีวิตของหลี่ฝูโหยวเป็นเช่นกรุสมบัติอันโอฬาร แม้พวกมันจะหลอมเป็นหนึ่งกับร่างของซูอี้ แต่ก็ยังต้องเรียบเรียงผนวกใช้เสียก่อน เขาจึงจะหยิบยกมาใช้เพื่อตนเองได้
ในโลกหล้านี้มีผู้คนมากมายที่เข้าใจหลักการยิ่งใหญ่สารพัด แต่กลับไม่อาจใช้ชีวิตได้ดี
เพราะเหตุใด?
พูดนั้นง่ายกว่าทำ!!
สิ่งที่ซูอี้กำลังทำยามนี้คือใช้ความรู้ความเข้าใจและวิถีในโลกนี้เรียบเรียงและรวบรวมวิถีกับประสบการณ์ของหลี่ฝูโหยว สร้างอนุมานเทียบเคียงเพื่อหลอมสองรวมเป็นหนึ่ง
เมื่อทำเช่นนี้ เขาจึงสามารถก้าวข้ามอดีตได้!
เมื่อถึงยามนั้น เขาจะสามารถยืนเคียงบ่ากับยักษ์ อนุมานวิถีบรรลุเทพอันยิ่งยงของตนได้!
มันต้องใช้เวลาและความพยายามอย่างมาก
แต่ซูอี้เองก็ไม่ได้รีบร้อน
……
กาลเวลาผันผ่าน เคลื่อนคล้อยจากไปอีกครึ่งเดือน
ซูอี้เข้ามาในนครสาบสูญได้สองเดือนแล้ว
“เฒ่าหวัง อีกไม่ถึงครึ่งปี ข้าจะสามารถครอบครองตราประทับสาปเทพได้โดยสมบูรณ์แน่!”
วันนี้ เยี่ยชุนชิวมาหาเขาอย่างตื่นเต้น
ก่อนหน้านี้ เขาจมจ่อมกับการทำความเข้าใจปริศนาของตราประทับสาปเทพ และยามนี้ เขาก็บรรลุอำนาจบางส่วนของสมบัตินี้แล้ว
สมบัติร้ายกาจอย่างตราประทับสาปเทพไม่ได้อ่อนแอไปกว่าสมบัติลับแห่งฮุ่นตุ้นอย่างดาบเคียงประชิดเลย ซึ่งเพียงพอให้ตัวตนระดับเทพฉีกหน้าประชันแย่งชิงได้
เรื่องที่กล่าวได้ว่าน่าเสียดายก็คือซูอี้ยังไม่ได้เป็นเทพ จึงมิอาจครอบครองสมบัตินี้ได้เลย และทำได้เพียงยืมพลังสมบัตินี้บางส่วนเท่านั้น
ในทางกลับกัน เยี่ยชุนชิวกลายเป็นสางเทพไปแล้ว และสามารถใช้สมบัตินี้ได้เต็มที่
“อีกครึ่งปีหรือ?”
ซูอี้ครุ่นคิดสักพักและกล่าวว่า “มินานหรอก แต่ข้าคิดจะไปแล้วล่ะ”
เยี่ยชุนชิวผงะ “ไปที่ใด?”
“ไปหาวิถีแห่งบรรพเทวา”
ซูอี้กล่าวเนิบๆ “ข้าเองก็ควรเตรียมตัวบรรลุเทพได้แล้ว”
วิถีแห่งบรรพเทวา!
ลือกันว่านี่คือวิถีพิสูจน์ตนอันเก่าแก่สูงสุดในธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัย ซึ่งไหลผ่านแต่ละยุคสมัยราวยืนยงชั่วนิรันดร์
ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz
กล่าวกันว่าบนวิถีแห่งบรรพเทวามีเคล็ดบรรลุเทพอันเก่าแก่โบราณสูงสุดอยู่ และหากผ่านวิถีพิสูจน์ตนนี้ไปได้ เขาก็จะสามารถสร้างรากฐานมหาวิถีเพื่อบรรลุเทพอันแข็งแกร่งเหนือใคร!
ทว่าวิถีแห่งบรรพเทวานั้นยากพบพาน
กาลก่อน หวังเย่เข้ามาสัญจรเร่ร่อนในธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัย เขาออกค้นหาหลายต่อหลายปี แต่ก็พบเพียงเบาะแสเกี่ยวกับวิถีแห่งบรรพเทวาเพียงไม่กี่อย่างเท่านั้น
และยามหลี่ฝูโหยวมายังธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัย แม้จะพบที่ตั้งของ ‘วิถีแห่งบรรพเทวา’ แต่เพราะกาลมิสมพงศ์ วิถีแห่งบรรพเทวาอยู่ในสภาวะปิดผนึกตนเอง หลี่ฝูโหยวจึงไม่อาจเข้าไปยังวิถีอันดูจะมีเพียงในตำนานนี้ได้
และครั้งนี้ ซูอี้ตั้งใจจะสำรวจด้วยตนเอง
“อยากให้ข้าไปกับเจ้าด้วยหรือไม่?”
ซูฝูซื่อเดินเข้ามาหา
“มิต้องหรอก”
ซูอี้ส่ายหน้า “พวกเจ้ารีบๆ ฟื้นตัวเสียดีกว่า”
ซูฝูซื่อและเซียวหรูอี้กลายเป็นผู้เร่ร่อนไปเนิ่นนาน ไม่เพียงแต่ร่างวิถีสลายหาย แต่จิตวิญญาณยังเสียหายร้ายแรงอีกด้วย พลังชีวิตถูกกัดกร่อนรวยริน
การถูกช่วยออกมาได้นั้นเป็นโชคในคราวเคราะห์
“แล้วเจ้าจะกลับมาพบเรายามใด?”
เซียวหรูอี้เอ่ยถาม
ซูอี้กล่าวยิ้มๆ “เมื่อข้าไปยังโลกเทพ ข้าจะกลับมาแน่นอน”
เซียวหรูอี้พลันเผยยิ้มโล่งใจ เขากล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ก็ดี ข้าล่ะห่วงจริงๆ ว่าเจ้าจะไม่ยอมกลับมาและทิ้งเราไว้ลำพัง”
ซูอี้ตะลึงจังงัง
เขาจะทำเฉยไปไหนโดยมิร่ำลาได้เช่นไร?
เยี่ยชุนชิวกล่าว “เจ้าอยากให้สี่สางเทพลู่คง เป่าซู เป่ยมั่วและหลิงปี้ติดตามเจ้าไปด้วยหรือไม่?”
นครสาบสูญได้แปรเปลี่ยนไปอย่างสะท้านโลกาแล้ว
สางเทพพิทักษ์ทั้งสี่ยอมสยบแก่ซูอี้ รวมถึงผู้เร่ร่อนร้อยสี่สิบตนต่างสร้างตำหนักและสถานฝึกฝนต่างๆ ไว้ทั่วนครสาบสูญภายใต้การปกครองของเยี่ยชุนชิว
แม้แต่อู่หลิงชง หลีซวง และหลีหย่งอันยังพอใจกับที่นี่และถือนครสาบสูญเป็นถิ่นอาศัยไปแล้ว
ยามเกิดอันตรายในธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัย นครสาบสูญนี้ปลอดภัยกว่าจุดจอดพักเหล่านั้นมากนัก!
“ไม่ต้องหรอก”
ซูอี้ปฏิเสธข้อเสนอของเยี่ยชุนชิว
หากออกสู่โลกภายนอกกันจริงๆ สางเทพพิทักษ์ทั้งสี่จะไม่สามารถหยิบยืมอำนาจคำสาปเทพโบราณมาใช้ และกำลังเพียงลำพังของพวกเขาเทียบได้เพียงเทพชั้นล่างขอบเขตสรรสร้างเท่านั้น
ในความคิดซูอี้ พวกเขามิเพียงไม่สามารถคุ้มกันตนเองได้ อีกฝ่ายยังต้องการการปกป้องคุ้มครองจากตัวอีก……
“จนป่านนี้เจ้าก็ยังชอบร่อนเร่ลำพังไปกับดาบเหมือนเคย”
เยี่ยชุนชิวส่ายหัวอย่างจนใจเล็กน้อย
คนอื่นๆ เองก็แย้มยิ้ม
พวกเขาล้วนเข้าใจ
วันเดียวกันนั้น ซูอี้จากจรออกเดินทาง
เขาไม่ห่วงความปลอดภัยของสหายเก่าเหล่านี้ เมื่อมีนครสาบสูญอยู่ ต่อให้ทวยเทพมาก็มีแต่ตายมากกว่ารอด
วูบ!
ดาบเคียงประชิดกลายเป็นลำแสงละล่องเหนือน่านน้ำรวนสวรรค์ราวนาวาล่องคลื่น
ซูอี้ยืนอยู่บนนั้น อาภรณ์พริ้วสะบัด ร่างละล่องหายไปอย่างรวดเร็ว
ทว่าก่อนชายหนุ่มจะทันพ้นน่านน้ำรวนสวรรค์ อุบัติเหตุก็ปรากฏ
เบื้องหน้าในธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัย มีผู้คนมากมายมารออยู่!
หนาแน่นเนืองขนัดนับพันหมื่นคน
เทียบได้กับทัพใหญ่อันเปี่ยมแสนยา!
เมื่อเห็นซูอี้ปรากฏขึ้น ทั่วแดนพลันเกิดเสียงอื้ออึง
Novel PDF
“นั่นซูอี้!”
“ถูกต้อง คนผู้นั้น เขาออกจากนครสาบสูญมาแล้ว!”
“ฮ่าๆๆ หากยามนี้มีผู้ใดจับเขาได้ รางวัลนำจับสองชิ้นจากเก้ามหาเทพสวรรค์ก็จะเป็นของผู้นั้น รวมถึงชิ้นส่วนแห่งยุคสมัยชิ้นหนึ่งด้วย!”
……เสียงอื้ออึงเจี๊ยวจ๊าวดังระงม
สายตาที่มองมายังซูอี้จากทั่วทิศเปี่ยมความตื่นเต้นและความโลภอันเกินสะกดกลั้นราวกับมองเหยื่อตัวอวบอ้วน
เหตุการณ์เช่นนี้ทำเอาซูอี้อดงุนงงไม่น้อย
เวลาผ่านไปป่านนี้ หรือที่มาและตัวตนของเขาจะยังไม่ถูกแพร่ในธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัยอีก?
ซูอี้พอเดาได้ทันทีว่าเก้ามหาเทพสวรรค์แห่งอาณาจักรนิตย์ทิวาน่าจะจงใจปิดเรื่องเกี่ยวกับเขาไว้!
หาไม่ เกรงว่าคงไม่มีทางใช้มาตรการออกหมายจับเกณฑ์ยอดฝีมือทั่วธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัยมาจัดการกับเขาได้เช่นนี้
เพราะถึงอย่างไร หากพวกเขารู้ว่าตัวเขาในระดับแกนรวมศูนย์สามารถประหารเทพและเข่นฆ่าอวตารเจตจำนงจอมเทพกลุ่มใหญ่ไปในสมรภูมิแห่งยุคสมัยได้ พวกเขาหรือจะกล้าส่งตัวเองมาตายเช่นนี้?
“ซูอี้ เรารอคอยเจ้าอยู่ที่นี่มาแสนนานแล้ว”
หนึ่งเสียงอันเปี่ยมอำนาจดังขึ้น
ผู้คนแหวกทางซ้ายขวา ปรากฏร่างชายชราชุดม่วง หนวดเคราขาวโพลน เหยียบย่างเหนือแผ่นภาพสีทองทะยานเข้ามา
กฎวิถีเทพรอบกายเขาเรืองรองเยี่ยงเปลวเพลิงอ้อยอิ่งเคลื่อนคล้อย อำนาจเทพน่าสะพรึงกลัวปกคลุมทั่วทิศ
ผู้คนมากมายอดเผยสีหน้ายำเกรงมิได้
หลัวอวิ๋นเจา!
ผู้อาวุโสสูงสุดของหอพิงนภาซึ่งกลายเป็นเทพผู้ทรงอำนาจน่าสะพรึงกลัวแสนเนิ่นนาน ฝึกฝนอยู่ในอาณาจักรนิตย์ทิวามาจนบัดนี้
กล่าวกันว่าเขามีสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับ ‘เทพสวรรค์ผานหู’ ผู้นำของหอพิงนภา นับได้ว่าเป็นตัวตนทรงพลังในธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัย
ทันใดนั้น หนึ่งเสียงแหบพร่าก็กล่าวขึ้น
“ตาข่ายฟ้าดินถูกวางไว้ที่นี่แล้ว เจ้ามาติดก็ยากหลบหนี ยามนี้ ขอเพียงรับปากกับอาณาจักรนิตย์ทิวาและยอมติดตามเราแต่โดยดี ข้าก็จะไม่สร้างเรื่องยุ่งยากแก่เจ้า”
พร้อมกันนั้น เทพอีกตรก็ปรากฏขึ้น
เขาเป็นหลวงจีนผู้ทรงพลังเยี่ยงวัชระสำแดงเดช ผิวกายสีทองซีด มีนิมิตบงกชทองสะท้อนเบื้องหลัง
เมื่อคนผู้นี้ปรากฏกาย เกิดแสงสว่างสาดส่องเรืองรองทะยานนภา เกิดเสียงอื้ออึงขึ้นอีกครั้ง
หลวงจีนเทพอวี้เหอ!
ผู้อาวุโสสูงสุดแห่ง ‘อารามหมื่นสุญญะ’ หนึ่งในเก้าสำนักใหญ่
เกียรติภูมิของนามนี้เหนือกว่าหลัวอวิ๋นเจาแห่งหอพิงนภาเสียอีก!
หลังเขาปรากฏกาย เจ้าตัวพลันดีดนิ้ว
วูบ!
แสงทองสายหนึ่งทะยานสู่เวหา
ทันใดนั้นม่านพลังสีทองก็กวาดออกมาจากทั่วทิศ ผนึกน่านน้ำในละแวกไว้ทันที
“นี่คือค่ายกลสวรรค์ครอบจักรวาล หนึ่งในค่ายกลเทพพิทักษ์แดนของอารามหมื่นสุญญะของข้า เกรงว่าคงยากจะหนีหายไปได้ด้วยกำลังเจ้า”
หลวงจีนเทพอวี้เหอดูสุขุม น้ำเสียงกึกก้องทั่วทิศทาง
ชั่วขณะนั้น เหล่าผู้ฟังล้วนเซ็งแซ่
สายตาเปี่ยมเวทนาเสียดายมากมายมองซูอี้
พวกเขาล้วนคิดว่าซูอี้ในครั้งนี้แย่แล้วแน่แท้ และหลายคนก็ล้วนแน่ใจว่าค่าหัวของซูอี้จะพลาดมือพวกตนไป
แล้วใครเล่าจะไม่นึกเสียดาย?
ทว่าซูอี้กลับนิ่งเงียบเมินการห้อมล้อมข่มขู่นี้
สายตาของเขามองไปไกล คิ้วขมวดเล็กน้อย
ทันทีที่เขามาถึงน่านน้ำแห่งนี้ ชายหนุ่มก็ตระหนักชัดเจนว่ามีปราณซึ่งอันตรายยิ่งกว่าผู้คนเหล่านี้ซ่อนอยู่ ซ้ำยังมีมากกว่าหนึ่ง!
น่าเสียดายที่หลวงจีนเทพอวี้เหอใช้ค่ายกลเทพ ‘ค่ายกลสวรรค์ครอบจักรวาล’ ปกคลุมทั่วฟ้าดิน ตัดขาดที่นี่จากโลกภายนอกเสียก่อน
ซูอี้จึงไม่อาจสัมผัสอันตรายแฝงเหล่านั้นได้อีก
Comments for chapter "บทที่ 2036 รอคอยแสนนาน"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
