บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2047 วัตถุสะบั้นกฎ: เปลวเพลิงแห่งยุคสมัย

บทที่ 2047 วัตถุสะบั้นกฎ: เปลวเพลิงแห่งยุคสมัย

ทะลวงกฎเหล็ก ก้าวข้ามข้อห้าม!

นี่คือผู้สะบั้นกฎ

ซูอี้ไม่แปลกใจ

สิ่งที่เรียกว่ากฎเหล็กและข้อห้ามคือกฎเกณฑ์ในวิถีแห่งสวรรค์

โดยไม่คำนึกถึงระดับของขอบเขต ขอเพียงสามารถทำลายได้ นั่นย่อมหมายความว่ากฎเกณฑ์สามารถก้าวข้ามและสะบั้นทิ้งได้

ในช่วงที่ซูอี้เริ่มฝึกฝนในชีวิตนี้ เขาได้ทำลายกฎเหล็กและกฎบัญญัติ ทุกคราที่ทะลวงขอบเขตจะนำไปสู่มหาภัยพิบัติอันทรงอำนาจยิ่ง

นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับผู้สะบั้นกฎ

ผู้ฝึกตนทั่วไปย่อมมีชะตาพบจุดจบอันเลวร้ายทันทีที่ล่วงละเมิดข้อห้าม

ทว่าซูอี้ต่างออกไป สามารถเรียกได้ว่าชาติภพก่อนหน้านี้ของเขาเป็นผู้สะบั้นกฎทั้งปวง อย่างหลี่ฝูโหยว หวังเย่ ทัศนาจารย์ และอื่นๆ เพราะพลังต่อสู้ของพวกเขาขัดกับสวรรค์จนมากพอจะทำลายกฎเหล็กได้ จึงยืนหยัดอย่างภาคภูมิในโลกหล้า เป็นตัวตนเกียรติภูมิสูงสุดในขอบเขตของตัวเอง

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

แต่ซูอี้เข้าใจชัดเจนว่ามีผู้สะบั้นกฎน้อยคนนักในโลกใบนี้ แม้แต่ในยุคสมัยเก่าก่อนบรรพกาล ตัวตนดังกล่าวก็ยิ่งมีจำนวนน้อยเข้าไปใหญ่

ส่วนเขาที่ฝึกฝนในชีวิตนี้ยังไม่เคยเผชิญหน้ากับผู้สะบั้นกฎเลยสักครั้ง

ทว่าซูอี้สนใจ ‘ขอบเขตสุดขั้ว’ มากกว่า!

นี่คือขอบเขตลับที่แม้แต่หลี่ฝูโหยวยังไม่เคยย่างเท้าเข้ามา มันไม่เหมือนกับครึ่งเทพ ทั้งยังแตกต่างจากเส้นทางการฝึกฝนต่างๆ ในโลกหล้าอีกด้วย

และที่สำคัญ ไม่มีใครในโลกหล้าล่วงรู้ถึงตัวตนของขอบเขตนี้!

แม้แต่ในตำนานก็ไม่มี!!!

หากไม่ใช่เพราะพุทธองค์กงเหยี่ยพูดขึ้นมา ซูอี้ย่อมไม่มีทางล่วงรู้ว่าจะมีขอบเขตลับที่เหลือเชื่อเช่นนั้นซ่อนอยู่ระหว่างวิถีเทพและขอบเขตมหาศาลสามระดับ

“แผ่นหยกนี้ได้บันทึกความลึกลับของขอบเขตสุดขั้วเอาไว้ ท่านสามารถอ่านด้วยตัวเองได้”

พุทธองค์กงเหยี่ยกล่าว

“เจ้าเคยย่างก้าวเข้าสู่จุดนี้มาก่อนไหม?”

ซูอี้ถามด้วยความสนใจ

พุทธองค์กงเหยี่ยเงียบทันที

ซูอี้ครุ่นคิด “ดูท่าเจ้าจะไม่ใช่ผู้สะบั้นกฎสินะ”

พุทธองค์กงเหยี่ย “…”

เจ้าเด็กนี่เสพติดการเป็นคนโง่หรืออย่างไร?

เจ้าตัวกล่าวว่า “ข้าเคยเห็นผู้สะบั้นกฎมาบ้าง แต่พวกเขาอยู่ขอบเขตมหาศาล ไม่ได้ย่างก้าวเข้าสู่ขอบเขตสุดขั้ว! ส่วนเหตุผลนั้น ท่านจะรู้หลังจากได้ดูแผ่นหยกด้วยตัวเองแล้ว”

ซูอี้ตกตะลึง จากนั้นจึงตระหนักได้ว่าตนเข้าใจบางอย่างผิดไป

มีเพียงผู้สะบั้นกฎเท่านั้นที่สามารถย่างก้าวเข้าสู่ขอบเขตสุดขั้วได้!

แต่ต่อให้มีคุณสมบัติเช่นนั้น การจะย่างก้าวเข้าสู่ขอบเขตนี้ได้หรือไม่นั้น มันคนละเรื่องกัน!

ซูอี้เริ่มพลิกแผ่นหยก

ผ่านไปพักใหญ่ เขาดึงจิตสัมผัสกลับมา ในที่สุดก็เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า ‘ขอบเขตสุดขั้ว’ คืออันใด

ขอบเขตนี้อยู่ระหว่างขอบเขตวิถีเทพและขอบเขตมหาศาล รู้จักกันในชื่อ ‘ขอบเขตพินิจสุดขั้ว’ หรือ ‘ขอบเขตสุดขั้ว’

เมื่อผู้สะบั้นกฎอยู่ในระดับสุดลึกล้ำขั้นสมบูรณ์ จะต้องทำลายวิถีเต๋าอย่างสมบูรณ์จึงจะสามารถเข้าสู่ขอบเขตนี้ได้!

ใช่แล้ว ต้องทำลายวิถีเต๋า!

เหมือนกับสูญเสียทุกสิ่งที่เคยเรียนรู้ไป!

คนเหล่านั้นมาถึงสภาพนี้ได้โดยห่างจากโอกาสบรรลุเทพเพียงก้าวเดียว ใครบ้างจะกล้าพอทำลายวิถีเต๋า?

แน่นอนว่าหากไม่ใช่ผู้สะบั้นกฎ การทำลายวิถีเต๋าเพียงอย่างเดียวย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะก้าวเข้าสู่ขอบเขตนี้ได้

อีกทั้งผู้สะบั้นกฎยังหาได้ยากยิ่ง ยากพอๆ กับหานกที่มีเขา! ปกติแล้วผู้ที่แข็งแกร่งจนมาถึงระดับนี้ได้ไม่มีทางคิดได้ว่าจะมีขอบเขตลับซ่อนอยู่ระหว่างขอบเขตวิถีเทพกับขอบเขตมหาศาลแน่!

ทว่าการจะย่างก้าวมาถึงขั้นนี้ การทำลายวิถีเต๋าเป็นเพียงขั้นตอนที่หนึ่งเท่านั้น

ขั้นตอนที่สองคือการสรรสร้าง!

เพื่อบรรลุประสงค์ของ ‘พังก่อนแล้วจึงสร้าง’

การทำลายวิถีเต๋าเหมือนกับการทำให้ขวดแตก ส่วนขั้นตอนที่สองคือการสร้างรูปลักษณ์ของขวดที่แตกขึ้นมาใหม่

กระบวนการสร้างรูปลักษณ์ขึ้นมาใหม่นี้เป็นกระบวนการของการเปลี่ยนแปลงไปสู่ ‘ขอบเขตสุดขั้ว’

เหมือนดั่งเฟิ่งหวง ที่หวนคืนถือกำเนิดจากเถ้าถ่าน

มันดูเรียบง่าย แต่ความจริงแล้วอันตรายร้ายแรงยิ่ง

เพราะถึงอย่างไร เพียงขั้นแรกที่ต้องทำลายวิถีเต๋าก็มากพอจะทำให้ผู้คนไม่กล้าแล้ว!

ขั้นตอนนี้นับว่าเสี่ยงอันตรายยิ่ง หากไม่อาจก่อร่างวิถีเต๋าขึ้นใหม่ได้ เช่นนั้นแล้วคนผู้นั้นก็จะกลายเป็นคนไร้ประโยชน์ที่ไม่อาจฝึกฝนได้อีกต่อไป!

ทว่าซูอี้ต่างออกไป

เขาควบคุมวัฏสงสาร!

ด้วยอำนาจแห่งวัฏสงสารที่มากล้นด้วยความเร้นลับของวัฏจักรความเป็นความตาย รุ่งเรือง และโรยรา

ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz

ดังนั้นตอนทำลายวิถีเต๋า ชายหนุ่มย่อมสามารถใช้พลังแห่งวัฏสงสารเพื่อก่อรูปลักษณ์ของวิถีเต๋าขึ้นมาใหม่ได้ ส่วนความลึกลับของการก่อรูปลักษณ์ขึ้นมาใหม่ก็อยู่ในวัฏจักรของวัฏสงสารนี่เอง!

เมื่อตระหนักได้เช่นนี้ ในที่สุดซูอี้ก็เข้าใจว่าพุทธองค์กงเหยี่ยต้องการสื่ออันใด

ผู้สะบั้นกฎเหล่านั้นมีคุณสมบัติที่จะย่างก้าวเข้าสู่ที่นี่

แต่มีเพียงผู้สะบั้นกฎที่ควบคุมวัฏสงสารเท่านั้นที่สามารถย่างเท้าเข้าสู่ขอบเขตลับนี้ได้!

เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งเดียวในสวรรค์และปฐพี!

หากผู้อื่นอยากก้าวเข้าสู่ขอบเขตนี้ ย่อมทำได้แค่คิดเท่านั้น

“สถานการณ์นี้วิเศษยิ่งนัก ภายใต้หมื่นวิถีครอบสวรรค์ แต่ละขอบเขตของวิถีฝึกฝนถูกแบ่งเป็นขั้นตอนอย่างละเอียดอยู่ก่อนแล้ว และหลังทำการสำรวจและสรุปโดยบรรพชนมากมาย มันจึงค่อยเป็นที่คุ้นชินของโลกหล้า”

“ทว่าใครจะคาดคิดว่าจะมีขอบเขตลับเช่นนั้นซ่อนอยู่?”

ซูอี้ครุ่นคิดก่อนทำการตัดสิน “มีเพียงผู้ที่ควบคุมวัฏสงสารเท่านั้นที่สามารถมองเห็นสิ่งนี้ได้!”

เขาถามว่า “แผ่นหยกนี้มาจากชาติที่หนึ่งของข้าเหมือนกันงั้นหรือ?”

“ใช่แล้ว”

พุทธองค์กงเหยี่ยพยักหน้า

“ขอบคุณมาก”

ซูอี้ประสานมือขอบคุณ

เขาต้องขอบคุณอีกฝ่ายจริงๆ หากอีกฝ่ายไม่คิดรอคอยมานานแสนนานเช่นนี้ ชายหนุ่มอาจพลาดทุกสิ่งที่ได้ในวันนี้ไป

พุทธองค์กงเหยี่ยยิ้มอย่างมีเลศนัยก่อนโบกมือ “ไม่ต้องขอบคุณหรอก นี่คือสิ่งที่ท่านตระเตรียมไว้ให้ตัวเอง”

นี่คือความจริง

ไม่ว่าจะกระดานหมากอี้เทียนหรือแผ่นหยกที่บันทึก ‘ขอบเขตสุดขั้ว’ เอาไว้ พวกมันล้วนเป็นสิ่งที่ซูอี้ในชาติภพแรกฝากฝังไว้

หลังจากลังเลสักพัก พุทธองค์กงเหยี่ยจุงกล่าวว่า “จริงสิ ท่านจะสามารถย่างก้าวเข้าสู่ขอบเขตสุดขั้วนี้ได้เมื่อไหร่ ข้าอยากเห็นด้วยตาตัวเองนัก”

สีหน้าของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ซูอี้ครุ่นคิดสักพัก ก่อนจะกล่าวว่า “ข้าต้องการโอกาส”

“โอกาสอันใด?” พุทธองค์กงเหยี่ยสงสัย

“โอกาสเผชิญศึกแลกชีวิต!”

ซูอี้กล่าวว่า “อีกอย่าง ข้ายังต้องทำความเข้าใจในเส้นทางของขอบเขตสุดขั้วเสียก่อน ข้าเกรงว่าจะไม่สามารถทำได้ในเวลาอันสั้นนี้”

ทำลายวิถีเต๋า! การทำแบบนั้นเสี่ยงอันตรายเกินไป ดังนั้นซูอี้จะบุ่มบ่ามไม่ได้

พุทธองค์กงเหยี่ยอดที่จะเสียดายไม่ได้ ก่อนหยุดถามเรื่องนี้แล้วกล่าวว่า “เศษชิ้นส่วนจิตวิญญาณของข้าผนวกติดอยู่กับกระดานหมากอี้เทียนนี้ ตอนนี้สมบัติที่ว่าพังไปแล้ว ตัวตนของข้าจึงจะหายไปในไม่ช้า ทว่าหากท่านก้าวสู่ธารนทีสายยาวแห่งโชคชะตาในอนาคตเมื่อใด ร่างจริงของข้าจะมาพบท่านให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”

ซูอี้พยักหน้า

“นอกจากนี้ ชั้นที่เก้ายังมีสิ่งที่ท่านต้องการยิ่งคอยอยู่ มันข้องเกี่ยวกับหนทางเก่าก่อน อีกทั้งยั้งเกี่ยวข้องกับการบรรลุเทพของท่านด้วย”

พุทธองค์กงเหยี่ยกล่าวว่า “ทว่าท่านต้องระวังเอาไว้ให้ดี”

ซูอี้ถามด้วยความประหลาดใจว่า “เทพพิบัติบนชั้นที่เก้าทรงพลังมากงั้นหรือ?”

“ไม่มีเทพพิบัติอยู่ชั้นที่เก้า และไม่มีศัตรูอื่นใดอยู่เช่นกัน”

พุทธองค์กงเหยี่ยส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “มีเพียงวัตถุสะบั้นกฎหนึ่งชิ้นที่เป็นของต้องห้ามและอันตรายยิ่ง!”

ซูอี้พลันประหลาดใจ

วัตถุสะบั้นกฎ!

มีผู้สะบั้นกฎ ย่อมต้องมีวัตถุสะบั้นกฎที่ไม่ถูกพันธนาการและอยู่ภายใต้กฎแห่งสวรรค์

เรียกสมบัติชิ้นนี้รวมๆ กันว่าวัตถุสะบั้นกฎ

ซูอี้มั่นใจว่าดาบเก้าคุมขังคือวัตถุสะบั้นกฎ!

ทั้งยังเป็นวัตถุสะบั้นกฎที่น่าสะพรึงยิ่ง

“เป็นสมบัติแบบไหนกันหรือ?” ซูอี้ถาม

พุทธองค์กงเหยี่ยยิ้มอย่างมีเลศนัย “ท่านไปดูด้วยตาตัวเองดีกว่า”

Novel PDF

ซูอี้อยากจะอัดหมอ สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดคือคนที่พูดจาโอ้อวดเช่นนี้! ทำตัวลึกล้ำ ไม่ยอมพูดจาภาษามนุษย์!

ทว่าท้ายที่สุดซูอี้ก็ไม่ได้กล่าวอันใด ก่อนหันศีรษะแล้วเดินไปทางขั้นบันไดหินที่ปลายทางแทน

พุทธองค์กงเหยี่ยมองดูฉากนี้พร้อมเผยรอยยิ้มออกมา

ในใจของเขาวิตกเล็กน้อย

ถ้าคนผู้นี้ไม่สามารถทำให้วัตถุสะบั้นกฎนั่นยอมจำนนได้ ชีวิตของเขาก็จะตกอยู่ในอันตราย!

แล้วจะทำอย่างไร?

ต้องเตือนอีกครั้งหรือไม่?

ช่างเถอะ

เขาได้ให้สัญญากับตัวเองแล้วว่าจะไม่ก้าวก่ายทุกการกระทำในหอคอยพิบัติโบราณแห่งนี้!

……

ชั้นที่เก้าของหอคอยพิบัติโบราณ

มันตั้งอยู่ที่ปลายสุดของหอคอยพิบัติโบราณ หากมองจากโลกภายนอกจะเห็นรอยแยกนับไม่ถ้วนของห้วงมิติและเวลาใกล้กับยอดแหลมนี้ ซึ่งมันน่าตกตะลึงนัก

แต่ข้างในภายในชั้นเก้านี้มีเพียงลูกลมเพลิงที่ลอยอยู่!

ขนาดของมันเท่าฝ่ามือ ลอยอยู่กับที่ เปลวเพลิงแผ่บรรยากาศฮุ่นตุ้น แสงและเงาเป็นสีเทาคลุมเครือ เมื่อเปลวเพลิงวูบไหว อักขระแสงสว่างต้องห้ามลึกลับนับไม่ถ้วนพลันกระจายออก

ตูม!

เมื่อซูอี้ย่างเท้าเข้าสู่ชั้นที่เก้า พลังแผดเผาสุดพรรณนาพลันตรงมายังใบหน้าของเขา ทำให้ร่างกายติดไฟ วิญญาณเหมือนถูกแผดเผาจนได้รับความเจ็บปวดจากการเผาไหม้

ราวกับว่าตัวเขาจะถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน!

ยิ่งกว่านั้น พลังแผดเผานั่นยังอยู่ทุกหนแห่ง มันแผ่ซ่านไปทั่ว ราวกับสามารถไปถึงส่วนลึกของจิตวิญญาณได้ ต่อให้มีขอบเขตการฝึกฝนที่สูงล้ำกว่านี้ก็ไม่อาจขัดขืนได้!

ทันใดนั้น สีหน้าของซูอี้พลันแปรเปลี่ยนไป

นี่คือวัตถุสะบั้นกฎอันใดกัน? เหตุใดถึงได้มีกลิ่นอายที่น่าสะพรึงเช่นนี้?

เปลวเพลิงสัมผัสการมาถึงของเขาได้ ก่อนที่จู่ๆ มันจะพลันสั่นไหวขึ้นมา

จากนั้นหัวใจของซูอี้ก็ถูกกระแทกอย่างแรง!

ทั่วร่างแผดเผาราวอยู่ในเตาหลอม กายเนื้อ จิตวิญญาณ และสภาพจิตใจล้วนเผยสัญญาณของการเผาไหม้ แม้กระทั่งดาบเก้าคุมขังในวิญญาณก็ยังตื่นตัว… มันตื่นขึ้นจากความเงียบงันอันแสนยาวนาน!

ทว่าในตอนนี้ ยามซูอี้โคจรพลังแห่งวัฏสงสาร ทุกสิ่งพลันเปลี่ยนไปอีกหน

ความรู้สึกถูกแผดเผาทั่วร่างกายหายไป ผิวหนังและรูขุมขุนทั้งหมดราวกับถูกแช่อยู่ในน้ำพุเย็นเยือก ราวกับหินหลอมเหลวเดือดพล่านที่จู่ๆ ก็กลายเป็นน้ำเย็นสบายสดชื่น มันสบายจนซูอี้แทบจะร้องครางออกมา

ตรงหน้าของเขายามนี้คือโลกแห่งเหมันต์และอัคคี!

ความเจ็บปวดและความไม่สบายจากการแผดเผาทั้งหมด หายไปสิ้น

ขณะซูอี้กระตุ้นพลังแห่งวัฏสงสารจนถึงขีดสุด กลิ่นอายแผดเผาที่ปกคลุมทั่วบริเวณพลันหายไป

กลุ่มเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่คลุมเครือและโกลาหลเงียบสงบลงในฉับพลัน

หลังจากนั้น ซูอี้ย่างเท้าออกไป เขาใช้พลังแห่งวัฏสงสารปกคลุมฝ่ามือเอาไว้และคว้าลูกกลมไฟอย่างช้าๆ

เมื่อคว้ากลุ่มเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์นี้ไว้

ความรู้สึกบางอย่างพลันแล่นเข้าสู่จิตใจของชายหนุ่ม

นี่คือเปลวเพลิงแห่งยุคสมัย!

การจุดไฟนี้สามารถสาดส่องทะลุม่านหมอกบนเส้นทางสู่บรรพเทวา มองทะลุความว่างเปล่า มองเห็นความจริง เพื่อค้นหาโอกาสที่ทรงพลังที่สุดในการบรรลุเทพที่ซุกซ่อนอยู่บนเส้นทางสู่บรรพเทวา!

ตูม!

ในขณะเดียวกัน กลุ่มเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์นี้พลันแผดเผาเจิดจ้า เต็มไปด้วยอักขระแสงสว่างนับไม่ถ้วนก่อนฉากที่น่าตกตะลึงจะปรากฏต่อหน้าซูอี้……

ในธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัย มีเส้นทางมืดมิดที่ปกคลุมอยู่ในหมอกสายหนึ่ง

ปลายทางนั้นมีซากปรักหักพังหุบเหวขนาดใหญ่ตั้งอยู่!

อารยธรรมแห่งยุคสมัยที่ค่อยๆ เสื่อมโทรมไปตามธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัยได้เคลื่อนลงสู่หุบเหวขนาดใหญ่นั่นครั้งแล้วครั้งเล่าจนกระทั่งหายไปสิ้น กลายเป็นชิ้นส่วนความโกลาหลฮุ่นตุ้นนับไม่ถ้วน กระจัดกระจายไปตามซากปรักหักพัง!

หุบเหวนี้ดูจะคงอยู่ตลอดกาลนานมา

ไม่อาจทราบได้ว่าในซากปรักหักพังนั่นมีอารยธรรมแห่งยุคสมัยที่สูญหายไปยาวนานถูกฝังอยู่มากเท่าใด พวกมันถูกปกคลุมอยู่ในม่านหมอก เต็มไปด้วยความลึกลับ!

เมื่อได้เห็นฉากนี้ ซูอี้พลันตกตะลึงและใช้เวลานานทีเดียวกว่าจะได้สติคืนกลับมา