บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2046 ทำลายกระดานหมาก ผู้สะบั้นกฎ ขอบเขตสุดขั้ว

บทที่ 2046 ทำลายกระดานหมาก ผู้สะบั้นกฎ ขอบเขตสุดขั้ว

ชั้นที่แปดของหอคอยพิบัติโบราณ

ครืนนน!

มีเสียงครืดคราดดังขึ้น ทำลายบรรยากาศเงียบสงบบนชั้นไปสิ้น

และมันได้ปลุกชายในอาภรณ์ขนนกผู้กำลังอ่านม้วนคัมภีร์เต๋าอยู่

เขาเงยหน้าขึ้น และพบว่ากระดานหมากเบื้องหน้าของซูอี้ฉีกขาด!

“นี่มัน…”

ชายในอาภรณ์ขนนกตกตะลึง อ้าปากค้าง

คนผู้นี้ทำลายกระดานหมากงั้นหรือ!?

ในขณะเดียวกัน……ซูอี้ผู้นิ่งงันมาเกือบครึ่งปี พลันลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

สีหน้าของเขาปรากฏรอยสับสนเล็กน้อย

“เกิดอันใดขึ้น?”

ชายคนนั้นอดตอบไม่ได้ “ถึงแม้กระดานหมากอี้เทียนนี้จะเป็นสมบัติอันน่าเหลือเชื่อ แต่มันก็มีไว้เพื่อประโยชน์ของตัวเจ้าเท่านั้น ดังนั้นแม้มันจะถูกทำลาย เจ้าก็ไม่ต้องรู้สึกแย่ไป”

ซูอี้ส่ายหน้า “กระดานหมากไม่เท่าไรหรอก แต่การทำลายกระดานหมากนี้ ทำให้จู่ๆ ข้าก็ตระหนักได้อย่างหนึ่ง ซึ่งมันทั้งน่าซาบซึ้งและหวาดกลัวในคราเดียวกัน”

ชายในอาภรณ์ขนนกคล้ายจะสนใจขึ้นมา ถามด้วยความสงสัยว่า “เจ้าบอกรายละเอียดให้ข้าทราบได้หรือไม่?”

สายตาของซูอี้เปลี่ยนแปลงไป ก่อนจะถอนหายใจยาว “ก่อนหน้านี้ หนทางในการบรรลุเทพของข้าเกือบผิดพลาดเข้าเสียแล้ว หากไม่ใช่เพราะทำลายกระดานหมากในครานี้ จนเกิดความเข้าใจอย่างถ่องแท้ ตัวข้าคงมีชะตาที่จะต้องหลงทางผิดในอนาคตไกลยิ่งขึ้น ไม่สามารถแก้ไขได้อีกต่อไป”

ชายในอาภรณ์ขนนกยิ่งฟังยิ่งฉงนใจนัก จึงถามต่อว่า “เกิดอะไรขึ้นกับหนทางในการบรรลุเทพหรือ?”

“พิสูจน์เต๋าบรรลุเทพด้วยวัฏสงสารคือหนทางที่ผิด!”

น้ำเสียงของซูอี้สงบและหนักแน่น “หมายความว่า การใช้ชิ้นส่วนกฎเกณฑ์แห่งยุคสมัยเพื่อบรรลุเป็นเทพ สำหรับข้ามันถือเป็นเรื่องผิดมหันต์!”

ชายในอาภรณ์ขนนกสับสน “เช่นนั้นเจ้าจะพิสูจน์เต๋าบรรลุเทพได้อย่างไร?”

“ง่ายมาก ใช้วิถีของข้าเป็นเมล็ดพันธุ์ ไม่หยิบยืมปัจจัยภายนอก ไม่พึ่งพิงวิถีอื่น ใช้เพียงวิถีดาบของข้าเพื่อสลักหนทางในการบรรลุเทพขึ้นมา!”

ดวงตาของซูอี้เจิดจ้า

ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา เขาเล่นหมากรุกในกระดานหมากดังกล่าว

ด้วยการใช้มหาวิถีทั้งหมดที่เชี่ยวชาญเป็นตัวหมาก เพื่อเล่นกับหมื่นวิถีแห่งสวรรค์ในกระดาน แต่ไม่ว่าชายหนุ่มจะใช้มหาวิถีปกป้องเท่าไร เขาก็ไม่อาจทะลวงกระดานหมากได้ในที่สุด

ไม่ว่าเขาจะอนุมานอย่างไร หรือเล่นแบบไหน สุดท้ายก็พบกับทางตัน ไม่สามารถผ่านไปได้

ชายหนุ่มไม่รู้ว่ามีกี่สิ่งที่ชวนฉงน ประหนึ่งกระดานหมากนี้อาจเป็นกระดานแห่งความตายที่ไร้ทางคลี่คลาย!

เพราะไม่ว่าจะทำแบบไหนก็ไม่อาจทะลวงได้ แล้วจะเอาชนะได้อย่างไร?

ในที่สุดซูอี้ก็พบตัวแปรทั้งหมดของกระดานหมาก แต่มันยังคงไม่ได้ผล

นี่ทำให้ซูอี้หงุดหงิดใจยิ่งนัก

เขามั่นใจว่า เจ้าของผู้ทิ้งกระดานหมากไว้ไม่สามารถออกจากกระดานหมากแห่งความตายอันไร้ที่ตินี้ได้อย่างแน่นอน

ห้าสิบมหาวิถี สี่สิบเก้าสวรรค์ส่ง หนึ่งหลบเร้น ราวกับวิถีหมื่นสวรรค์อำนวย โอกาสชนะมันช่างริบหรี่นัก นับประสาอะไรกับกระดานหมากที่ตีความการเปลี่ยนแปลงของวิถีหมื่นสวรรค์อยู่ตลอด?

เพียงเพราะเขามั่นใจว่ามีวิธีทะลวงสถานการณ์ แต่ผ่านไปพักใหญ่ก็ไม่สามารถหาได้ ในใจของซูอี้จึงรู้สึกหงุดหงิดอย่างรุนแรง

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงนั่งอยู่หนึ่งเดือนเต็ม ทำการอนุมาน ทวนซ้ำไปมา มองหาหนทางใหม่ๆ อย่างต่อเนื่อง แต่ชายหนุ่มก็ยังคงกลับมาสู่จุดเดิม

สิ่งนี้ทำให้ซูอี้หดหู่จนแทบกระอักโลหิตออกมา พลังวิญญาณแทบเหือดหายจนสิ้น!

ตั้งแต่เริ่มฝึกฝนจนถึงตอนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มได้เผชิญหน้ากับทางตัน

ดังนั้น ในที่สุดเขาจึงไม่คิดอันใดอีกต่อไป ไม่ทำอันใดอีก ปล่อยให้ตัวเองว่างเปล่าเช่นนั้น ปล่อยให้จิตใจออกห่างจากกระดานหมาก

หลังจากลอยคว้างอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าอยู่หลายวัน ชายหนุ่มพลันรู้สึกถึงแรงกระตุ้นอันกล้าแกร่ง

ในเมื่อกระดานหมากที่วิถีหมื่นสวรรค์สร้างขึ้นไร้ทางคลี่คลาย เช่นนั้นก็ทำลายมันเสีย!

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมา ซูอี้พลันรู้สึกเหมือนกับถูกฟ้าผ่า เขาเกิดการรู้แจ้งโดยฉับพลัน!!!

ทำลายกระดานหมากคือหนทางในการทะลวงสถานการณ์อย่างแท้จริง

มันเหมือนกับคนสองคนกำลังเล่นกระดานหมาก เมื่อพบเจอกับทางตัน พวกเขาจะพลิกกระดานทันที! ทำให้ทุกสิ่งยุ่งเหยิงเพื่อหลุดพ้นจากกระดานหมาก จนไม่อาจถูกกักขังอยู่ในกระดานแห่งความตายนี้อีก!

หมายความว่า ผลแพ้ชนะหาได้เกี่ยวข้องกับการกระดานหมากไม่ แต่เป็นนอกกระดานหมากต่างหากที่สำคัญ!

เมื่อตระหนักได้เช่นนี้ ซูอี้ก็อดไม่ได้ที่จะหลั่งเหงื่อเย็น

ในที่สุดเขาก็เข้าใจความลึกลับของกระดานหมากนี้อย่างแท้จริง

การเล่นกระดานหมากด้วยมหาวิถีที่ตัวเองเชี่ยวชาญ ต่อให้ไปถึงจุดสิ้นสุด ก็จะถูกกักขังอยู่ในกระดานหมาก เพราะเดิมทีมหาวิถีที่เขาเชี่ยวชาญนั้นมาจากสวรรค์ เช่นนั้นซูอี้จะทะลวงสถานการณ์ได้อย่างไร?

แต่หากกระดานหมากนี้ถูกทำลาย เขาย่อมหลุดพ้นจากกระดานหมากนี้ได้!

ถ้าเช่นนั้น……จะทำลายกระดานหมากนี้ได้อย่างไร?

นั่นง่ายดายมาก!

เช่นนั้นก็ไม่ต้องหยิบยืมปัจจัยภายนอก ไม่ใช้วิธีโบราณ ใช้เพียงวิถีของตัวเองเพื่อทะลวงขอบเขตอย่างสุดกำลัง!

ซูอี้ในตอนนี้พลันตระหนักได้ว่า หนทางในการบรรลุเทพที่เขาแสวงหาก่อนหน้านี้มีบางอย่างผิดปกติ

ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz

ต่อให้ใช้วัฏสงสารเพื่อพิสูจน์เต๋าได้ หรือสามารถเหยียบย่างเหนือเทพพุทธะในอนาคตได้ ก็ยังไม่สามารถหลบหนีจากมหาวิถีหมื่นสวรรค์ได้อยู่ดี!

เหตุผลนั้นแสนง่ายดาย ในชาติที่หนึ่งของเขาควบคุมอำนาจวัฏสงสาร ดังนั้นจึงสามารถกลับมาเกิดใหม่ได้ครั้งแล้วครั้งเล่า

ทว่าหากวิถีแห่งวัฏสงสารยอมให้ชาติแรกทะลวงผ่านระดับที่สูงกว่า แล้วทำไมถึงต้องกลับชาติมาเกิดด้วย?

ยิ่งกว่านั้น หากตัวเขาในตอนนี้ใช้วัฏสงสารเพื่อพิสูจน์เต๋าบรรลุเทพ ในที่สุดซูอี้ก็ย่อมต้องเดินซ้ำรอยชาติแรกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

แล้วหากเป็นเช่นนั้น จะมาพูดเรื่องทะลวงสู่ระดับที่สูงกว่าได้อย่างไร?

การรับรู้เรื่องนี้ก็มากพอที่จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในจิตใจของซูอี้ ชายหนุ่มได้รับผลกระทบยิ่งยวด จนเกือบจะพังทลายเพราะมัน!

โชคยังดี หลังจากสงบลงได้ในที่สุด เขาก็พบหนทางในการทะลวงสถานการณ์

นั่นก็คือไม่หยิบยืมปัจจัยภายนอก ไม่พึ่งพาวิถีอื่นใด ละทิ้งมหาวิถีทั้งหมด ใช้ตัวเองเป็นเพียงเมล็ดพันธุ์ ใช้วิถีดาบที่ตัวเองแสวงหา เพื่อสร้างหนทางในการบรรลุเทพ!

ดังนั้นซูอี้จึงทะลวงสถานการณ์จนออกมาได้

กระดานหมากอี้เทียนจึงพังทลาย!

เมื่อมองย้อนกลับไปยังเหตุการณ์ทะลวงดังกล่าว ซูอี้ก็อดที่จะรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้

แต่เมื่อเข้าใจถึงจุดนี้จริงๆ สำหรับเขาแล้ว มันก็เหมือนกับการเปิดประตูบานใหม่ ข้อมูลมากมายอันเหลือจะเชื่อได้ปรากฏขึ้นในใจของชายหนุ่ม

ยกตัวอย่างเช่น มหาวิถีต้องห้ามอย่างวัฏสงสารกับเวิงลึกล้ำ พวกมันสามารถหลอมรวมเข้ากับความสำเร็จในวิถีดาบของเขาได้เช่นกัน!

ยกตัวอย่างเช่น คนธรรมดาใช้ชิ้นส่วนแห่งยุคสมัยเพื่อพิสูจน์เต๋าบรรลุเทพ จุดประสงค์ก็เพื่อใช้กฎเกณฑ์ยุคสมัยในชิ้นส่วนยุคสมัยมารวมตัวกันเป็นอำนาจเทพ

ทว่าเขาสามารถใช้ความสำเร็จในวิถีดาบแทนเตาหลอม แล้วใส่ร่างเนื้อเข้าไป จากนั้นก็รวบรวมอำนาจเทพที่แตกต่างจากผู้อื่นอย่างสิ้นเชิง!

แก่นของมันยังคงอยู่ในพลังมหาวิถี อาทิ วัฏสงสารและความลึกล้ำอื่นๆ แต่ในตอนนั้น ทั้งร่างกาย ชีวิต และพลังวิถีดาบของเขาคืออำนาจเทพ!

นี่คือเมล็ดพันธุ์ของเขาเอง คือดาบที่ใช้เปิดทาง!

เมื่อตระหนักถึงสิ่งเหล่านี้ ซูอี้พลันรู้สึกคล้ายคำที่ว่า ‘เช้าได้สัมผัสสัจธรรม คืนนั้นแม้ตายก็ยินดี’ ขึ้นมา ซึ่งมันเป็นความรู้สึกประหนึ่งเห็นสุริยันผ่านหมู่เมฆ บังเกิดความรู้แจ้ง!

เมื่อหลุดออกจากกระดานหมาก มันย่อมเทียบเท่ากับการหลุดออกจากกรงของหมื่นวิถีแห่งสวรรค์ เส้นทางนี้เปิดออกด้วยวิถีดาบของตัวเอง เป็นธรรมดาที่จะไร้เทียมทานในโลกหล้า เพราะมันพิเศษไม่เหมือนใคร!

แม้จะเปรียบเทียบกับชีวิตก่อนหน้านี้ มันก็แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง!

ยิ่งคิดเท่าไร ชายหนุ่มก็ยิ่งตื่นเต้นมากเท่านั้น แต่ยิ่งรู้สึกว่าโชคดีเท่าไร ก็ยิ่งหวาดกลัวเท่านั้นเช่นกัน!

ใช่แล้ว! ถ้าไม่ใช่เพราะกระดานหมากนี้ วิถีในอนาคตของเขา คงมีชะตาจะต้องกลับไปสู่เส้นทางเก่าของชาติที่หนึ่ง

ซึ่งสำหรับเขาผู้หันกลับมาสร้างใหม่หลายครั้ง ย่อมไม่ต่างจากการหลงทาง!!

ด้วยไม่ว่าในอนาคตมันจะทรงพลังเพียงใด แต่ตัวซูอี้ก็จะไม่อาจหลุดพ้นจากร่มเงาของชาติที่หนึ่งได้!

หากเป็นเช่นนั้น ต่อให้กลับชาติมาเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันก็ไร้ความหมาย

นี่…คือสาเหตุที่ทำให้ซูอี้หวาดกลัว!

“เบิกหนทางบรรลุเทพด้วยวิถีดาบ…”

ชายในอาภรณ์ขนนกพึมพำกับตัวเอง ดวงตายิ่งทอประกายเจิดจ้า สีหน้าประหลาดใจที่มิอาจควบคุมได้ปรากฏตรงหว่างคิ้ว “นี่นับเป็นการขัดต่อสวรรค์ หากมันทำให้เจ้าสำเร็จจริงๆ เจ้าก็จะเป็นผู้แรกในยุคสมัยที่ไม่ได้กลายเป็นเทพเจ้าจากชิ้นส่วนแห่งยุคสมัย! เป็นแบบอย่างในการสร้างประวัติศาสตร์!”

หลังจากนั้น เจ้าตัวพลันสงบสติลง แล้วกล่าวว่า “เส้นทางนี้ ก้าวเดินไม่ง่ายเลย”

ซูอี้พยักหน้า “เพราะไม่มีใครเคยเดิน ด้วยเหตุนี้ มันจึงยากลำบาก ไม่มีความน่าเชื่อถือ ไม่มีร่องรอยให้ค้นพบ ทำได้เพียงสำรวจด้วยตัวเอง! ทว่าเพราะเหตุนี้นี่ล่ะ ข้าถึงได้ตั้งตารออย่างไรเล่า!”

ชายในอาภรณ์ขนนกมีสายตาซับซ้อน จากนั้นเขาก็ถอนหายใจออกมา “ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเหตุใดเจ้าถึงสามารถทะลวงกระดานหมากนี้ได้”

ซูอี้ยกไหสุราขึ้นจิบพลางถามว่า “กระดานหมากนี้มาจากชาติที่หนึ่งของข้าใช่หรือไม่?”

“ใช่แล้ว”

“ด้วยเหตุนี้ มันจึงอยู่ที่นี่มาหลายปีงั้นหรือ?”

“ใช่แล้ว”

“ไม่สงสัยเลย มีเพียงเขาที่สามารถล่วงรู้ถึงสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้ได้”

ซูอี้พลันตระหนักได้

“เขาทำได้เพียงล่วงรู้ถึงสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ส่วนเจ้าจะคลี่คลายมันได้หรือไม่นั้น เขาไม่อาจล่วงรู้ได้”

เมื่อชายในอาภรณ์ขนนกกล่าวเช่นนี้ ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่า ซูอี้ที่อยู่ตรงหน้าคือผู้เดียวกับนักดาบที่ตัวเขารู้จัก

ซึ่งเมื่อชายหนุ่มค้นพบทั้งหมดนี้ นั่นย่อมหมายความว่าหนึ่งในไพ่ตายของนักดาบผู้นั้นได้ประสบผลสำเร็จแล้ว!

Novel PDF

“ผ่านมานานแสนนาน วัฏสงสารเปรียบเสมือนกระดานหมาก เพียงเพื่อเอาไว้ปูวิถี เรื่องใหญ่เช่นนี้มีเพียงเจ้าในชาติที่แล้วเท่านั้นที่สามารถทำได้”

ชายในอาภรณ์ขนนกถอนหายใจออกมา “ส่วนข้าที่ได้เป็นสักขีพยาน นับว่าโชคดีนัก!”

ซูอี้เงยหน้ามองชายในอาภรณ์ขนนก ก่อนจะถามว่า “ตอนนี้ เจ้าควรบอกภูมิหลังให้ข้าทราบได้หรือยัง?”

ชายในอาภรณ์ขนนกยืนขึ้น ปัดชุดของตัวเอง ยกมือขึ้นคำนับเขาแล้วกล่าวว่า “แซ่ของข้าคือกงเหยี่ย ทุกผู้ต่างเรียกข้าว่า ‘พุทธองค์กงเหยี่ย’ ตัวตนต่ำต้อยผู้ทำธุระเพื่อชาติที่หนึ่งของสหายเต๋า ไม่ได้มีความสลักสำคัญอะไร”

คำพูดเหล่านี้คล้ายกับดูถ่อมตัวนัก

แต่ซูอี้เข้าใจชัดเจนว่าชาติที่หนึ่งของเขาคือตัวตนในธารสายยาวแห่งโชคชะตา ส่วนพุทธองค์กงเหยี่ยผู้นี้ที่สามารถรับใช้ตัวเขาในชาติที่หนึ่งได้ ทั้งยังมีชีวิตจนถึงตอนนี้ จะมาบอกว่าเป็นตัวตนต่ำต้อยที่ไม่ได้มีความสลักสำคัญอะไรได้อย่างไร?

ชายหนุ่มยืนขึ้น พลางถามว่า “ชาติที่หนึ่งของข้าเป็นตัวตนแบบไหนกัน?”

พุทธองค์กงเหยี่ยในชุดขนนกส่ายหน้าแล้วตอบว่า “พูดไม่ได้”

ซูอี้ “…”

สิ่งนี้ทำให้ชายหนุ่มหวนนึกถึงเฉินซีผู้เป็นบรรพชนของเฉินผู กับเทพมารหลินผู้เป็นผู้อาวุโสของหลินจิ่งหง ชื่อกับจุดกำเนิดของพวกเขาล้วนมองไม่เห็นดั่งมหาวิถี ซึ่งไม่สามารถเอ่ยถึงได้!

“ช่างเถอะ ข้าไม่ถามแล้ว”

ซูอี้โบกมือ

เขามีโอกาสที่จะได้ทราบเรื่องนี้ในภายหลัง

พุทธองค์กงเหยี่ยกล่าวว่า “ก่อนสหายเต๋าจะไปชั้นที่เก้า ข้ามีอีกอย่างที่ต้องทำ”

ซูอี้ถามว่า “อะไรหรือ?”

พุทธองค์กงเหยี่ยหยิบแผ่นหยกออกมา ส่งให้ซูอี้ “ข้างในนั้น มีบันทึกขอบเขตการฝึกฝนลับระหว่างหนทางบรรลุเป็นเทพและขอบเขตมหาศาลสามระดับอยู่ ขอบเขตนี้รู้จักในชื่อ ‘ขอบเขตสุดขั้ว’ หรือ ‘ขอบเขตพินิจสุดขั้ว’ ซึ่งมีเพียงผู้สะบั้นกฎเท่านั้นที่สามารถก้าวเข้าไปได้”

ซูอี้ตกตะลึง “คล้ายกับการบรรลุครึ่งเทพหรือไม่?”

พุทธองค์กงเหยี่ยพลันเผยสีหน้าเหยียดหยันออกมา “สำหรับครึ่งเทพ มันมีช่องว่างมหาวิถีอยู่ ต่อให้ย่างเข้าสู่ธรณีประตูของการกลายเป็นเทพ หากไม่เผชิญกับโอกาสนำพา……หาไม่แล้ว ตลอดชีวิตนี้ย่อมไม่สามารถบรรลุเทพได้อย่างแน่นอน”

“แต่ขอบเขตสุดขั้วนั้นแตกต่างออกไป หลังจากทำลายข้อห้ามและกฎเหล็กแล้ว จึงจะมีคุณสมบัติบรรลุเข้าสู่ขอบเขตลับ……ทว่าตลอดการเปลี่ยนแปรแห่งยุคสมัยอันยาวนาน ผู้มีโอกาสบรรลุขั้นตอนนี้ได้มีจำนวนเพียงหยิบมือเท่านั้น”

“คนเหล่านี้คือผู้สะบั้นกฎ!”