บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2072 สามนักบวชสูงสุด

บทที่ 2072 สามนักบวชสูงสุด

ปัง!

ซูอี้สะบัดมือ โยนชายชราชุดดำออกไป

จากนั้น เขามองเลี่ยเหลิ่ง โจวปิ่งและผู้พิทักษ์กับผู้อื่นโดยรอบ ถามว่า “แล้วพวกเจ้าเล่า ยังวางแผนจะถูกหลอกใช้เป็นเบี้ยหมากต่อหรือไม่?”

เลี่ยเหลิ่งเงียบ

โจวปิ่งกัดฟันตอบว่า “ข้าทำตัวเป็นกลาง ทุกอย่างเป็นไปตามกฎ ไม่ได้เลวร้ายดังที่เจ้าว่ามา!”

ซูอี้เย้นหยันว่า “ถึงแม้กฎจะเป็นสิ่งที่ดี แต่เมื่อผู้คนเชื่อถือไม่ได้ พวกเขาย่อมใช้กฎเพื่อแสวงหาความเห็นแก่ตัวของตนเอง”

หลังจากส่ายหน้า ซูอี้เดินจากไป

“ช้าก่อน!”

โจวปิ่งตะโกนเสียงดัง

แต่ซูอี้ทำเป็นหูหนวก ยังคงเดินจากไป ไม่ใยดีแม้แต่น้อย

สิ่งนี้ทำให้โจวปิ่งเดือดดาล จิตสังหารปรากฏตรงหว่างคิ้ว “ใต้เท้าเลี่ยเหลิ่ง หากปล่อยให้คนผู้นี้จากไปอย่างอวดดีเช่นนี้ กฎเมืองจะไม่เป็นเพียงของประดับเอาหรือ?”

เลี่ยเหลิ่งกล่าวอย่างไร้สีหน้าว่า “ในเมื่อรีบร้อนเช่นนี้นัก เจ้าก็ไปจัดการด้วยตัวเองเสียสิ!”

หลังจากนั้น เลี่ยเหลิ่งพลันหันหลังแล้วจากไปเช่นกัน

โจวปิ่งตกตะลึง สีหน้าเผยความผันผวน

ในพื้นที่ใกล้เคียง ผู้ชมจำนวนมากอดที่จะหัวเราะไม่ได้

หลังจากผ่านเรื่องนี้ไป ทำให้ทุกผู้ตระหนักได้ว่า สิ่งที่ซูอี้กล่าวไม่ผิดเพี้ยนโดยแท้ ถึงแม้กฎของเมืองแห่งการเริ่มต้นนี้จะนับว่าดี แต่ถ้าผู้พิทักษ์เหล่านั้นเชื่อถือไม่ได้ พวกเขาก็มีชะตาถูกใช้เพื่อเป็นเบี้ยหมากของผู้อื่น!

“พวกเจ้าหัวเราะหาอันใด! ไปได้แล้ว!”

โจวปิ่งทั้งอับอายและเดือดดาล กล่าวตะโกนเสียงดัง

ไม่ช้า เขารีบจากไปพร้อมผู้พิทักษ์คนอื่น

เขาล้มเหลวในการเอาชนะซูอี้ในครั้งนี้ ไม่เพียงแค่ทำให้ผู้พิทักษ์เสียหน้าเท่านั้น แต่ยังส่งผลกระทบกับกฎและระเบียบในเมืองอีกด้วย!

ดังนั้นพวกเขาจึงต้องกลับไปรายงานให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

……

“ข้าไม่คิดเลย ว่าเขาจะละเว้นการฆ่าคนจริงๆ”

“ไม่ต้องรีบร้อน เขาเข้าสู่เมืองแห่งการเริ่มต้นแล้ว ครั้งนี้ไม่มีการสนับสนุนของเหอปั๋ว เขามีชะตาจะต้องจบสิ้นแน่นอน!”

ไกลออกไป กลุ่มคนกำลังสนทนาเสียงต่ำ

หากซูอี้อยู่ที่นี่ เขาจะต้องจำได้อย่างแน่นอน ว่าคนเหล่านี้คือเทพชั้นสูงจากโลกเทพ!

ตอนอยู่ที่เทือกเขาบรรพเทวา เทพชั้นสูงเหล่านี้ล้วนปรากฏตัวขึ้น คอยทำสิ่งต่างๆ อยู่ข้างจอมเทพเหล่านั้น

“ตัวตนใต้ปกครองของผู้นำเขตหวงห้าม ได้เข้าสู่เมืองแห่งการเริ่มต้นแล้วเช่นกัน พวกเราจะปล่อยให้คนเหล่านั้นนำหน้าไปก่อนไม่ได้”

“ทว่าที่สำคัญคืออย่าลงมือบุ่มบ่าม ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ต้องเชื่อฟังกฎของเมืองแห่งการเริ่มต้น หาไม่แล้ว แม้แต่พวกเราก็ต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย”

“เรื่องนี้นับว่าเล็กน้อยนัก ทว่า หลังจากประสบกับเหตุการณ์ในครั้งนี้ สามนักบวชสูงสุดผู้คุ้มกันเมือง มีชะตาที่จะไม่ไว้ชีวิตซูอี้เป็นแน่!”

“คิดยืมมือคนอื่นฆ่างั้นหรือ?”

“ไม่เลว!”

หลังสนทนาจบ เทพชั้นสูงเหล่านี้ต่างจากไปตนแล้วตนเล่า

……

เมืองแห่งการเริ่มต้น

จุดเริ่มต้นของวิถีแห่งบรรพเทวา

ในเมืองแห่งการเริ่มต้น นอกจากกลุ่มผู้พิทักษ์แล้ว ยังมีสามนักบวชสูงสุด คอยคุ้มกันเมืองอยู่ด้วย

นักบวชสูงสุดฝ่าเทียนหมิง คือผู้ปกครองเมืองแห่งการเริ่มต้น

นักบวชสูงสุดที่สอง ฉินเหวินเสี้ยว คอยรับผิดชอบด้านกฎหมายของเมืองแห่งการเริ่มต้น

นักบวชสูงสุดที่สาม เลี่ยซิงชวี คอยรับผิดชอบเรื่องรักษากฎระเบียบในเมือง

สามนักบวชสูงสุด มาจากสกุลโบราณชั้นสูงบนวิถีแห่งบรรพเทวา

ในบรรดาพวกเขา ฝ่าเทียนหมิงมาจาก ‘สำนักนิติธรรมนิยม’ โบราณ มีสถานะสูงที่สุด และโดดเด่นมากที่สุด

ตอนนี้ ณ ใจกลางของเมืองแห่งการเริ่มต้น มีจวนโบราณตั้งอยู่

นี่คือจวนเจ้าเมือง!

“ผ่านมานานแสนนาน วิถีแห่งบรรพเทวาที่หายไปนานได้เปิดออกอีกครา คนนอกที่ไม่ได้มาจากยุคของพวกเรา จะใช้โอกาสจากช่วงเวลาหลังจากนี้ เพื่อเข้าสู่เมืองแห่งการเริ่มต้นคนแล้วคนเล่า”

“ตามกฎแล้ว สิ่งที่พวกเราต้องทำ คือออกตราประจำตัวให้พวกเขา แล้วส่งไปรับบททดสอบที่แตกต่างกัน”

เจ้าเมืองฝ่าเทียนหมิงเอามือไพล่หลัง เดินอยู่ในโถงหลัก กล่าวอย่างแผ่วเบา จนเสียงกระจายไปทั่วโถง

เขาสวมมงกุฎสูงและชุดโบราณ สีหน้าเย็นชาราวกับหิน “อีกอย่าง เจ้าเองก็รับผิดชอบเรื่องรักษากฎระเบียบเรียบในเมือง ไม่สามารถปล่อยให้ผู้อื่นมาแหกกฎได้ ต่อให้เป็นทวยเทพที่ทำผิดพลาด ก็ต้องได้รับการลงโทษตามกฎอย่างสาสม!”

“ขอรับ!”

ชายชราในชุดคลุมราบเรียบตอบตกลงด้วยความเคารพ

“จะว่าไปแล้ว ซูอี้คนนั้นอยู่ที่นี่หรือไม่?”

ฝ่าเทียนหมิงพลันถามขึ้น

วิถีแห่งบรรพเทวาเริ่มขึ้นใหม่เมื่อสามวันก่อน คนนอกจำนวนมากได้เข้าสู่เมืองแห่งการเริ่มต้น มีเทพชั้นสูงที่มีพละกำลังน่าสะพรึงเป็นจำนวนมาก

ส่วนซูอี้ผู้ควบคุมเปลวเพลิงแห่งยุคสมัย ได้ดึงดูดความสนใจของฝ่าเทียนหมิงเข้าแล้ว

“ยังไม่มีข่าวเลย”

ชายชราเพิ่งเปิดปากตอบ ผู้พิทักษ์ของจวนเจ้าเมืองรีบเข้ามาในโถงหลัก รายงานว่า

“ท่านเจ้าเมือง เมื่อครู่นี้ ซูอี้มาถึงเมืองแห่งการเริ่มต้นแล้ว!”

ฝ่าเทียนหมิงมีกำลังใจขึ้นมา ดวงตาเต็มไปด้วยสีสันแปลกประหลาด “จริงหรือ ตอนนี้คนผู้นั้นอยู่ที่ไหน?”

ผู้พิทักษ์ไม่กล้าปกปิดสิ่งใด ก่อนเล่าความขัดแย้งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ให้ฟังทั้งหมด

นอกจากสิ่งที่ซูอี้กล่าว ในช่วงเผชิญหน้ากับเลี่ยเหลิ่งและพวกโจวปิ่งแล้ว ยังมีรายละเอียดการปราบปรามชายชราชุดดำของซูอี้ทั้งหมด เขาบอกเล่าออกมาจนหมดเปลือก

หลังจากได้ฟัง ฝ่าเทียนหมิงขมวดคิ้ว ตกอยู่ในความเงียบ

“เลี่ยเหลิ่งคือผู้น้อยจากสกุลของนักบวชสูงสุดที่สาม แต่ภายใต้คำสั่งของนักบวชสูงสุดที่สอง เขากลับไปตามหาซูอี้ จนถึงขั้นเกือบมีความขัดแย้งกันงั้นหรือ?”

ผ่านไปสักพัก ฝ่าเทียนหมิงพ่นลมออกจมูกอย่างเย็นชา “โชคดีที่เลี่ยเหลิ่งไม่ลงมือในตอนท้าย หาไม่แล้ว หากมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเขา นักบวชสูงสุดที่สามจะยอมรามือได้อย่างไร?”

ชายชราชุดเทาครุ่นคิดตาม “ใต้เท้าหมายความว่า เลี่ยเหลิ่งถูกใช้ในฐานะเบี้ยหมากทำร้ายผู้อื่นโดยนักบวชสูงสุดที่สองหรือ?”

“ยังจำเป็นต้องถามอีกหรือ?”

ฝ่าเทียนหมิงถอนหายใจอย่างแผ่วเบา “ในความขัดแย้งก่อนหน้านี้ หากเลี่ยเหลิ่งไม่ยั้งมือจนเลือกทำอันใดขึ้นมา นักบวชสูงสุดที่สามจะต้องถูกลากเข้ามาพัวพันอย่างแน่นอน”

“เช่นเดียวกัน หากซูอี้ไม่ยั้งมือแล้วเริ่มต่อสู้ขึ้นมา เท่ากับเป็นการละเมิดกฎของเมือง ทำให้ถูกมองว่าเป็นคนบาป!”

“วิธีการดูเหมือนจะเรียบง่าย แต่หากบุ่มบ่ามเพียงนิดเดียว จะทำให้เกิดผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง”

หลังจากนิ่งไป ฝ่าเทียนหมิงกล่าวด้วยสีหน้าหมองหม่นว่า “ส่วนเทพที่อยู่ท่ามกลางคนนอก ผู้เข้ามาข้องเกี่ยวกับเรื่องนี้ ใช้เทพชั้นกลางเป็นหมาก เพื่อพยายามกดดันให้ซูอี้ต่อสู้ พูดได้เต็มปากเลยว่าพวกเขามีความคิดชั่วร้าย!”

หลังจากนั้น ชายชราพลันถอนหายใจออกมา “ข้ารู้เช่นกัน ว่านักบวชสูงสุดที่สองกำลังคิดอันใดอยู่ ข้ายังรู้อีกว่า ขอเพียงคนที่ควบคุมเปลวเพลิงแห่งยุคสมัยปรากฏตัวขึ้น มันจะก่อให้เกิดความวุ่นวายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ข้าไม่คาดคิดเลยว่า พวกเขาจะใจร้อนเพียงนี้ ซูอี้เพิ่งมาถึง ก็คิดที่จะสร้างสถานการณ์การฆ่าฟันที่น่ากลัวเช่นนั้นขึ้นมาแล้ว”

ในน้ำเสียง มีความเหยียดหยันและความไม่ยินดีซ่อนอยู่

ชายชราชุดเทาถามว่า “ใต้เท้า พวกเราควรทำอันใดบางอย่างหรือไม่?”

ฝ่าเทียนหมิงเงียบ

เขาเงยหน้าขึ้น มองไปยังเหนือโถงหลัก

ที่นั่นมีกระจกเจิดจ้าแขวนอยู่ตรงนั้น มันมีชื่อว่า ‘คันฉ่องเทพกระจ่างชัด’

ความหมายของมันคือ ‘ฉลาดเฉียบแหลม’

มันยังเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์อันดับหนึ่งของเมืองแห่งการเริ่มต้นอีกด้วย!

ด้วยสมบัติชิ้นนี้ มันมากพอที่จะขัดขวางใครก็ตามที่อยู่ในเมือง ไม่ว่าผู้ใดฝ่าฝืนกฎ ก็จะถูกคันฉ่องเทพกระจ่างชัดมองเห็นอย่างทะลุปรุโปร่ง

น่าเสียดาย วัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่แสนวิเศษชิ้นนี้ ถูกนำออกไปนานแล้ว

ผ่านไปครู่ใหญ่ ฝ่าเทียนหมิงคล้ายกับตัดสินใจได้ กล่าวว่า “พายุกำลังมา คลื่นใต้น้ำกำลังโหมกระหน่ำ ไม่ว่าพวกเราจะทำอันใด ก็ไม่อาจหยุดยั้งได้ ถ้าเช่นนั้น มาดูกันว่าพายุลูกนี้จะทำให้เกิดเสียงอึกทึกมากแค่ไหน ถึงตอนนั้นค่อยตัดสินใจ”

“ขอรับ!” ชายชราในชุดคลุมราบเรียบรับคำสั่ง

ในตอนนี้ ผู้พิทักษ์อีกคนพลันเข้ามารายงาน “ใต้เท้า คนนอกผู้หนึ่งอ้างว่าเป็นลูกน้องของ ‘นักพรตเต๋าเชียนเจี๋ย’ อยากจะขอเข้าพบ”

นักพรตเต๋าเชียนเจี๋ย!

ผู้นำเขตหวงห้ามอันเป็นหนึ่งในแปดพื้นที่ต้องห้ามในธารนทีสายยาวแห่งยุคสมัย!

“ไม่ให้เข้า”

ฝ่าเทียนหมิงปฏิเสธ “หลังจากนี้ ไม่ว่าผู้ใดจะขอเข้าพบ แค่บอกว่าข้าเผชิญกับปัญหาการฝึกฝนเมื่อไม่นานมานี้ จึงไม่สะดวกให้แขกเข้าพบ ดังนั้นจึงมีคำสั่งให้ปฏิเสธทุกคน”

“ขอรับ!”

ผู้พิทักษ์จากไป

ชายชราในชุดคลุมธรรมดาอดที่จะกล่าวไม่ได้ว่า “ใต้เท้า หากนักบวชสูงสุดที่สองและนักบวชสูงสุดที่สามมาแสดงความเคารพ ก็ห้ามเข้าพบงั้นหรือ?”

สายตาของฝ่าเทียนหมิงเผยความลุ่มลึก ตอบว่า “หากพวกเขามาเข้าพบข้าจริง นั่นหมายความว่า ถึงเวลาที่พายุลูกนี้ต้องสงบลงเสียที ถึงตอนนั้น… ข้าจะไปพบพวกเขา หรือจะไม่ไปพบพวกเขา มันก็ล้วนขึ้นอยู่กับสถานการณ์ในตอนนั้น ถึงตอนนั้นค่อยตัดสินใจอีกรอบ”

ชายชราในชุดคลุมราบเรียบพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ออกไปให้พ้นทาง ดูกระแสลมฝน ตัดสินช่วงเวลาแล้วค่อยลงมือ นี่คือการเคลื่อนไหวที่ปลอดภัยที่สุดของใต้เท้า”

“ปลอดภัยหรือ?”

ฝ่าเทียนหมิงหัวเราะกับตัวเอง “ข้าคือนักบวชสูงสุด เป็นผู้ปกครองเมืองแห่งการเริ่มต้น แต่ตอนนี้ข้าทำได้เพียงมองจากด้านข้าง มันช่าง… น่าเศร้านัก!”

……

ในเวลาเดียวกัน

ในจวนเก่าแก่เรียบง่าย

ใต้ต้นดอกเหมยว่างเปล่า นักบวชสูงสุดที่สามเลี่ยซิงชวีถือพัดไว้ในมือ นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่

รูปลักษณ์ของเขาสง่างาม เหมือนกับนักปราชญ์

“การถอยของเจ้าในครั้งนี้ช่างดูน่าอับอาย แต่ก็นับว่าชาญฉลาด เปี่ยมด้วยไหวพริบ”

เลี่ยซิงชวีสะบัดพัด กล่าวปลอบโยนว่า “ทำดีมาก”

ด้านหนึ่ง เลี่ยเหลิ่งผู้วิตกอยู่ในใจอดที่จะตกตะลึงไม่ได้ “ท่านอา ท่านไม่โทษข้าหรือ?”

“เจ้าไม่ได้ทำอันใดผิดหรอก เจ้าเพียงถูกตาเฒ่าสารเลวอย่างนักบวชสูงสุดที่สองหลอกใช้เท่านั้น ทำไมข้าต้องโทษเจ้าด้วย?”

เลี่ยซิงชวีกล่าวว่า “ยิ่งกว่านั้น เจ้าไม่รู้ว่าซูอี้สามารถควบคุมเปลวเพลิงแห่งยุคสมัยได้ นั่นหมายความว่า ถึงแม้ครั้งนี้จะทำให้เกิดความผิดพลาดครั้งใหญ่ แต่โชคดีที่เขาสามารถกุมบังเหียนในอึดใจสุดท้ายได้ แค่นั้นก็เกินพอแล้ว”

เลี่ยเหลิ่งอดที่จะถามไม่ได้ว่า “ท่านอา ทำไมนักบวชสูงสุดที่สองถึงคิดใช้ข้าเพื่อจัดการกับซูอี้ด้วย?”

“แน่นอนว่าเขาจะลากเจ้าให้มาพัวพันด้วย หวังให้ข้ายืนอยู่ข้างเดียวกับกลุ่มเขา”

เลี่ยซิงชวีกล่าวว่า “ถึงอย่างไร หากมีบางสิ่งเกิดขึ้นกับเจ้า ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย ข้าคงไม่สามารถทนดูอยู่เฉยๆ ได้ใช่ไหมล่ะ? ถ้าซูอี้ต่อสู้อย่างดุเดือดในตอนนั้น ต่อให้ไม่ใช่ความผิดของเขา แต่เพื่อรักษากฎระเบียบในเมือง เขาจะต้องได้รับการลงโทษแน่นอน”

“นี่แหละ คือสิ่งที่นักบวชสูงสุดที่สองอยากเห็น”

หลังจากได้ฟัง เลี่ยเหลิ่งพลันรู้สึกเย็นเยือกไปถึงกระดูกสันหลัง

เขาไม่คาดคิดจริงๆ ว่าน้ำที่อยู่ด้านหลังจะลึกขนาดนี้!

เลี่ยเหลิ่งถามด้วยสีหน้าหมองหม่นว่า “สิ่งที่นักบวชสูงสุดที่สองผู้นี้ทำ นักบวชสูงสุดจะไม่สนใจเลยหรือ?”

การถูกนักบวชสูงสุดที่สองหลอกใช้เช่นนี้ ทำให้เขาหงุดหงิดพอตัว

“นักบวชสูงสุด…”

เลี่ยซิงชวีถอนหายใจ ตอบว่า “ถึงแม้เขาจะเป็นเจ้าเมือง แต่เขาก็ไม่แตกต่างจากพยัคฆ์ที่ถูกถอนเขี้ยวไปแล้ว หากเข้ามาขัดขวางจริง ไม่เพียงแค่ไม่สามารถเปลี่ยนอันใดได้เท่านั้น แต่ยังลงเอยด้วยการมีปัญหากับนักบวชสูงสุดที่สอง ไม่ต่างจากหาเหาใส่หัว”

เลี่ยเหลิ่งถามว่า “เหตุผลที่ทำไมนักบวชสูงสุดตกต่ำ มันข้องเกี่ยวกับความจริงที่ ‘คันฉ่องเทพกระจ่างชัด’ ถูกเอาไปหรือไม่?”

เลี่ยซิงชวีพยักหน้า “มันข้องเกี่ยวกับสมบัติชิ้นนี้จริง แต่ก็ข้องเกี่ยวกับผู้หนุนหลังนักบวชสูงสุดที่สองด้วยเช่นกัน ไม่ว่าสำนักนิติธรรมนิยมจะทรงพลังเพียงใด แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้ดีเท่าดังเดิมอีกแล้ว”

พูดถึงตรงนี้ เลี่ยซิงชวีครุ่นคิดสักพัก กล่าวว่า “หลังจากนี้เจ้ากับข้า ไปเดินรอบเมืองกันสักหน่อยดีกว่า”

“ท่านอาจะทำอันใด?”

“ไปพบกับซูอี้ผู้นั้น”

“จะไปพบเขาทำไม?”

เลี่ยซิงชวีลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้ไผ่ ตอบว่า “หนึ่งคือแสดงจุดยืนของข้า สองคือเพื่อช่วยเจ้าคลี่คลายความเข้าใจผิด ข้าไม่อยากรับโทษแทนเจ้า จนถูกซูอี้มองว่าเป็นศัตรูตัวฉกาจ”

เลี่ยเหลิ่งพลันอับอาย ในใจของเขาเต็มไปด้วยความขายขี้หน้า