บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2190 บ่อน้ำแห้งปรากฏขึ้นอีกครั้ง

บทที่ 2190 บ่อน้ำแห้งปรากฏขึ้นอีกครั้ง

“คุณหนู ผู้นำตระกูลว่าอย่างไรหรือ?”

หญิงชรามองปราดเดียวก็สังเกตเห็นว่า สีหน้าของคุณหนูไม่ถูกต้อง!

สายตาของฮูหยินฉี่เวยอยู่ในภวังค์ พึมพำว่า “บ่อน้ำแห้งนั่นปรากฏขึ้นอีกแล้ว…”

บ่อน้ำแห้งหรือ?

หญิงชราแข็งทื่อสักพัก จากนั้นสั่นสะท้านทันที

ในโลกเทพ มีสองสถานที่ที่ถูกระบุว่าเป็นแดนดินถิ่นต้องห้าม

หนึ่งคือนอกเมฆาสวรรค์ทั้งเก้า

อีกหนึ่งคือใต้หุบเหวทั้งเก้า!

นอกเมฆาสวรรค์ทั้งเก้า หมายถึงส่วนลึกที่สุดของท้องนภาในโลกเทพ อยู่เหนือสวรรค์ทั้งเก้า

ที่นั่นถูกระบุว่าเป็นพื้นที่ต้องห้ามที่ไม่สามารถแตะต้องได้ในโลกเทพ มหาวิถีทั้งหมดคือข้อห้าม

ว่ากันว่ามีเพียงผู้สัมผัสธารนทีสายยาวแห่งโชคชะตาเท่านั้น ที่จะมีโอกาสสำรวจมัน

นอกจากนี้ ต่อให้จอมเทพหล่อหลอมขั้นเก้าไปที่นั่น ทั่วทั้งร่างของพวกเขาแตกสลาย วิญญาณกระจัดกระจาย!

ส่วนใต้หุบเหวทั้งเก้าตั้งอยู่ใน ‘ทวีปเทพตอนกลาง’ ที่เหลือเพียงซากอันไร้ชีวิต

ในยุคเก่าแก่ที่สุดของโลกเทพ เดิมทีแล้วทวีปเทพมีห้าทวีป

แต่เมื่อนานมาแล้ว ทวีปเทพตอนกลางเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ทำให้พังทลายจนสิ้น ถูกปกคลุมด้วยอำนาจหายนะต้องห้าม เหลือเพียงดินแดนซากปรักหักพังที่ไม่มีชีวิต

นับแต่นั้นมา ทวีปเทพตอนกลางจึงกลายเป็นพื้นที่ต้องห้ามขนาดใหญ่ที่สุดในโลกเทพ ไม่มีใครสามารถไปที่นั่นได้อีก

ใต้หุบเหวทั้งเก้าตั้งอยู่ในทวีปเทพตอนกลาง!

สิ่งที่เรียกว่านอกเมฆาสวรรค์ทั้งเก้า เทพมารไม่อาจข้ามผ่าน ใต้หุบเหวทั้งเก้า วิญญาณทั้งหลายไม่อาจคงอยู่……และนี่คือสถานที่ที่มันจากมา

สถานที่ต้องห้ามสองแห่งนี้เป็นพื้นที่ต้องห้ามไร้นามลึกลับที่สุดในโลกเทพ

ถึงตอนนี้จะไม่มีใครทราบว่า ความลับที่ซ่อนอยู่ในพื้นที่ต้องห้ามสองแห่งนี้จะเป็นอันใดก็ตาม

ทว่าในสมัยโบราณกาลนานมา ที่นอกเมฆาสวรรค์ทั้งเก้ามีบ่อน้ำแห้งตั้งอยู่!

บ่อน้ำแห้งนี้แปลกประหลาดยิ่ง ขอเพียงมันปรากฏขึ้นภายในโลกเทพ หายนะที่ไม่เคยเห็นมาก่อนจะถูกชักนำมา!

ภัยพิบัตินี้มีชื่อว่า ‘ภัยพิบัติทำลายวิถี’ เป้าหมายของมันคือผู้แข็งแกร่งที่ย่างเข้าสู่ชายขอบโลกเทพโดยเฉพาะ

ไม่ว่าจะเป็นผู้ใด ระดับการฝึกฝนอยู่ที่เท่าไหร่ ขอเพียงถูกบ่อน้ำแห้งนี้พบเห็น ก็จะถูกภัยพิบัติตัดขาดวิถี แม้กระทั่งกายเนื้อยังอาจถูกตัดขาด!

หนักเข้าก็อาจทำให้วิญญาณหลีกหนีกระเจิดกระเจิง!

สิ่งที่น่าสะพรึงที่สุดคือการปรากฏตัวของบ่อน้ำแห้งนี้ไม่ต่างจากลางร้าย หมายความว่าจะมีความวุ่นวายในโลกเทพ ก่อเกิดภัยพิบัติและความโกลาหล!

เมื่อนานมาแล้ว ยามที่บ่อน้ำแห้งปรากฏขึ้น ทั่วทั้งโลกเทพ ตกอยู่ในความปั่นป่วนถึงแปดพันปี!

ในยามนั้น หายนะภัยพิบัติเกิดขึ้นบ่อยครั้งทั่วโลกหล้า สิ่งแปลกประหลาดไร้นามทั้งหลายปรากฏขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า เกิดการนองเลือดและความโกลาหลนับครั้งไม่ถ้วน

ในช่วงความปั่นป่วนตลอดแปดพันปี ไม่อาจทราบได้ว่ามีขุมกำลังถูกทำลายไปมากเพียงใด มีวิญญาณกี่ดวงที่ถึงฆาตในความปั่นป่วนนองเลือดมากเพียงใด!

มีจอมเทพหล่อหลอมเก้าจำนวนมากที่ตกอยู่ในความปั่นป่วนอันกระจายทั่วทั้งโลกหล้าในครานั้น

กล่าวได้ว่า บ่อน้ำแห้งลึกลับ ณ บริเวณรอบนอกของเมฆาสวรรค์ทั้งเก้าดั่งสัญญาณเตือนของภัยพิบัติธรรมชาติ ทั้งแปลกประหลาดและน่าหวาดกลัว!

สิ่งนี้ทำให้หญิงชราหน้าถอดสี

“อีกไม่กี่สิบปี ยุคตำนานทมิฬจะมาเยือน แต่ตอนนี้บ่อน้ำโบราณลึกลับที่เต็มไปด้วยสิ่งแปลกประหลาดอันเป็นลางร้าย ได้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง…”

หญิงชราถอนหายใจ สีหน้าจริงจังขึ้นมา “เกรงว่านี่จะเป็นปฐมบทของความโกลาหลครั้งใหญ่! หลายปีนับจากนี้ไป หายนะภัยพิบัติและตัวแปรที่คาดเดาไม่ได้จำนวนมากจะปรากฏขึ้นในโลกเทพอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้”

ฮูหยินฉี่เวยขมวดคิ้วแล้วถามว่า “ท่านยาย บ่อน้ำแห้งนั่นมันน่ากลัวขนาดนั้นเชียวหรือ?”

“มันคือตัวแทนการปรากฏตัวของภัยพิบัติมหาวิถี เป็นสัญญาณว่าจะเกิดภัยพิบัติและความโกลาหลในโลกเทพ สิ่งสำคัญที่สุด…” หญิงชรากล่าวด้วยสีหน้าซับซ้อน “เวลาที่มันปรากฏตัวในครั้งนี้ปุบปับเกินไป ทุกผู้ต่างทราบดีว่าอีกไม่กี่สิบปี ยุคตำนานทมิฬจะมาเยือน การปรากฏตัวของมัน เหมือนจะเป็นสัญญาณบางอย่างว่า ภัยพิบัติจะมาเยือนโลกเทพ…”

“ท่านไม่คิดว่ามันน่ากลัวหรือ? เมื่อนานมาแล้ว ทวยเทพในโลกตั้งชื่อบ่อน้ำแห้งให้ มันมีชื่อว่า ‘บ่อน้ำสะบั้นวิถี’ สื่อถึงภัยพิบัติและความไม่รู้”

ฮูหยินฉี่เวยเงียบสักพัก

“ท่านพ่อของท่านว่าอะไรอีกบ้าง?”

หญิงชราถาม

“เขาบอกแค่ว่าระวังตัวไว้ด้วย”

ฮูหยินฉี่เวยตอบอย่างราบเรียบ

หญิงชราถามว่า “จริงหรือ?”

“อื้ม…” ฮูหยินฉี่เวยเม้มริมฝีปากแล้วกล่าวว่า “ท่านพ่อบอกอีกว่าให้กลับบ้าน แต่เรื่องนี้มันเป็นไปไม่ได้! ศาลเทพชิงอู๋……ข้าตัดสินใจแล้ว!”

หญิงชราพลันรู้สึกจนใจขึ้นมา

……

ในวันนั้น ชุมนุมเต๋าสารทวสันต์สิ้นสุดลง

บุตรพุทธะเหลียนเซิง สหายเต๋าเซี่ยอวิ๋นชิง และตัวตนอันยอดเยี่ยมผู้อื่นล้วนเฉิดฉายเจิดจ้า พวกเขาถูกจัดอยู่ในอันดับหนึ่ง และอันดับสองไล่ตามลำดับ ดึงดูดความสนใจได้มากนัก

เมื่อเทียบกันแล้ว แม้ ‘เซียวเจี่ยน’ ที่ซูอี้แสร้งเป็นนั้นจะด้อยกว่าตัวตนอันไร้เทียมทานเหล่านั้น แต่เขายังคงโดดเด่น ดึงดูดความสนใจได้มากมายเช่นกัน

คืนนั้น คนของหอการค้ากิเลน ‘ผู้เฒ่าเว่ย’ ในฐานะเจ้าภาพ ได้จัดงานเลี้ยงให้กับยอดฝีมือสามสิบอันดับแรกโดยเฉพาะ

ผู้เข้าร่วมงานเลี้ยงยังมีตัวตนอาวุโสใหญ่โตรวมอยู่ด้วยเช่นกัน

เดิมทีซูอี้ไม่ได้อยากเข้าร่วม แต่มันไม่มีทางอื่นอีก เขาได้แสดงเจตจำนงที่จะเข้าศาลเทพชิงอู๋แล้ว เมื่อชุมนุมเต๋าสารทวสันต์สิ้นสุดลง เขาก็ได้รับคำเชิญจากผู้อาวุโสเก้าแห่งศาลเทพชิงอู๋ เถี่ยเหวินจิ้ง ทำให้จำต้องมางานเลี้ยงอย่างช่วยไม่ได้

“บ่อน้ำแห้งนั่นปรากฏขึ้นมาจริงหรือ?”

“ใช่แล้ว ตามรายงานที่ได้รับมา บ่อน้ำสะบั้นวิถีปรากฏขึ้นใกล้กับภูเขาเทพร้อยบุปผาในทวีปเทพจิตนภา เทพสามตนผู้พบเห็นบ่อน้ำแห้งล้วนประสบกับภัยพิบัติทำลายวิถี ตายสองเจ็บหนึ่ง!”

“จบแล้ว ความโกลาหลครั้งใหญ่มีชะตาที่จะกวาดล้างโลกเทพ!”

…ที่งานเลี้ยง ทุกผู้ต่างพูดถึงความลึกลับของบ่อน้ำสะบั้นวิถี และพวกเขาล้วนตกตะลึง เปี่ยมด้วยความกังวล

“บ่อน้ำสะบั้นวิถี…”

สายตาของซูอี้แปลกประหลาด

หลี่ฝูโหยวเคยเห็นบ่อน้ำแห้งนั่นมากับตาแล้ว!

เพราะหลี่ฝูโหยวมีดาบเก้าคุมขังในยามนั้น ดังนั้นจึงต้านทาน ‘ภัยพิบัติทำลายวิถี’ จากบ่อน้ำแห้งนั่นได้!!

จากประสบการณ์นั้น ทำให้หลี่ฝูโหยวอนุมานได้ว่า บ่อน้ำแห้งเหมือนดั่งศูนย์รวมของระเบียบสูงสุด เป็นตัวแทนของภัยพิบัติที่ไม่รู้จัก ต่อให้จอมเทพหล่อหลอมเก้ามาพบเข้า……จุดจบคงน่าเวทนาพอกัน!

แม้แต่หลี่ฝูโหยวก็ไม่ทราบว่า ความลับที่ซ่อนในบ่อน้ำแห้งนั่นมีมากมายเท่าไร

“หากมีโอกาส ข้าอยากเห็นบ่อน้ำแห้งนั่นอีกครั้ง…”

ซูอี้ครุ่นคิดกับตัวเอง

เขาผู้มีความทรงจำของหลี่ฝูโหยว สงสัยมาตลอดว่ามีความยิ่งใหญ่ใดซ่อนอยู่ในบ่อน้ำแห้ง และมันอาจสำคัญยิ่ง!!

“สหายน้อยกังวลเรื่องบ่อน้ำสะบั้นวิถีเหมือนกันหรือ?” ด้านหนึ่ง เถี่ยเหวินจิ้งเห็นว่าซูอี้เงียบไป เขาจึงคิดว่าอีกฝ่ายคงตกใจเพราะเรื่องบ่อน้ำสะบั้นวิถี และอดปลอบประโลมไม่ได้ว่า “ไม่ต้องกังวลหรอก เจ้าจะกลายเป็นศิษย์ของศาลเทพชิงอู๋และนับจากนี้ไป ไม่ว่าความปั่นป่วนที่เกิด ณ โลกเทพจะยิ่งใหญ่เพียงใด มันจะไม่ส่งผลกับพวกเราแม้แต่น้อย!”

แม้จะเป็นเพียงไม่กี่คำ แต่มันก็เปี่ยมด้วยความมั่นใจ

อันที่จริงมันก็เป็นเช่นนี้ ครั้งล่าสุดที่บ่อน้ำสะบั้นวิถีปรากฏขึ้น มันได้สร้างความปั่นป่วนและภัยพิบัติไปทั่วทั้งโลกเทพถึงแปดพันปี

แต่ขุมกำลังยิ่งใหญ่เหล่านั้นในโลกหล้าแทบไม่ถูกโจมตี!

“ข้าไม่ได้กังวลเรื่องนั้น” ซูอี้ยิ้ม

เขามองออกว่าเถี่ยเหวินจิ้งให้ความเกรงใจต่อตนนัก แม้จะเป็นผู้อาวุโสของศาลเทพชิงอู๋ ก็ยังปฏิบัติกับตัวเขาด้วยความเคารพและสุภาพ

“ดีแล้ว อย่ากังวลไป รอให้ถึงพรุ่งนี้เช้า พวกเราจะกลับสำนักกัน”

เถี่ยเหวินจิ้งยิ้มแล้วกล่าวว่า “ถึงยามนั้น ข้าจะเตรียมขั้นตอนทั้งหมดเพื่อให้เจ้าเข้าสำนัก”

ซูอี้พยักหน้าแล้วกล่าวว่า “รบกวนผู้อาวุโสเถี่ยแล้ว”

เมื่องานเลี้ยงสิ้นสุด จนกระทั่งแขกกลับไปหมดแล้ว หนิวขุยจากศาลมารสะบั้นสรวงพลันมาหาซูอี้

“ขอบอกไว้เลย เจ้าต้องซ่อนอยู่ในศาลเทพชิงอู๋ไปชั่วชีวิต หาไม่แล้วได้ชะตาขาดแน่!”

ดวงตาของหนิวขุยเย็นเยือกดุจน้ำแข็ง

“หนิวขุย นี่เจ้าทำเกินไปหรือไม่?”

สีหน้าของเถี่ยเหวินจิ้งกลายเป็นมืดมน

“เกินไปหรือ? เขาฆ่าเทพปีศาจที่ข้าส่งไป และถึงกับตั้งตนเป็นศัตรูกับข้า แต่ศาลเทพชิงอู๋ของเจ้ากลับรับเขาเข้าสำนัก เห็นได้ชัดว่านี่เป็นการไม่ไว้หน้าศาลมารสะบั้นสรวง!”

หนิวขุยยิ้มหยันออกมา “ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เหตุใดข้าจึงต้องสุภาพกับเจ้าอีกเล่า?”

หลังจากนั้น เขาก็เดินจากไป

ใบหน้าของเถี่ยเหวินจิ้งหมองหม่น บึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด แต่สุดท้ายก็หักห้ามไว้ได้ “เซียวเจี่ยน เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ไปหรอก หลังจากเข้าศาลเทพชิงอู๋ของข้าแล้ว ทางสำนักจะช่วยเจ้าแบกรับภัยคุกคามเหล่านี้ไว้เอง!”

ซูอี้พยักหน้า จากนั้นก็กล่าวตามตรงว่า “ผู้อาวุโสเถี่ย เหตุใดพวกเราไม่ร่วมมือกันเพื่อฆ่าหนิวขุยเล่า? เช่นนี้ อันตรายซ่อนเร้นก็จะได้รับการคลี่คลายในทันที”

เถี่ยเหวินจิ้งพลันตกตะลึง คิดในใจว่าเด็กคนนี้อาจหาญเกินไปแล้ว!

หนิวขุยผู้นั้นคือเทพชั้นสูงเชียวนะ!

จะฆ่าง่ายปานนั้นเชียวหรือ?

อย่าว่าแต่เรื่องฆ่าเลย ทันทีที่ข่าวแพร่งพรายออกไป ย่อมกระตุ้นความขัดแย้งระหว่างขุมกำลังทั้งสองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

……เช่นนั้นผลลัพธ์ก็คงไม่สู้ดีนัก!!

“เป็นไปไม่ได้หรอก ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่มีโอกาสฆ่าหนิวขุย แต่ต่อให้มี พวกเราก็ทำไม่ได้”

เถี่ยเหวินจิ้งกล่าวตามตรง อธิบายผลลัพธ์ทั้งดีร้ายให้ซูอี้ทราบ

ทว่าชายหนุ่มเพียงแค่ยิ้ม ไม่กล่าวอันใด

เขาตั้งใจไว้แล้วว่า จะหาโอกาสในอนาคตเพื่อฆ่าหนิวขุยให้ได้!

นอกจากนี้ ต้องตามหาคนที่ชื่อหวังเถิง เพื่อชิงร่มแคล้วคลาดกลับคืนมา!

ช่วงเช้าตรู่ต่อมา

เถี่ยเหวินจิ้งกับซูอี้ออกจากเมืองโบราณสารทวสันต์พร้อมกัน จากนั้นก็ขึ้นเรือสมบัติ มุ่งหน้าสู่ศาลเทพชิงอู๋

“ภายในเจ็ดวัน พวกเราจะถึงสำนัก ระหว่างนั้นข้าสงสัยบางประการว่า เหตุใดเจ้าจึงจากทวีปเทพพิชิตบูรพามายังทวีปเทพอัคคีทักษิณกัน?”

บนเรือสมบัติ เถี่ยเหวินจิ้งเอ่ยถามสิ่งที่เขาสงสัยออกมา ซูอี้ตอบว่า “ทวีปเทพอัคคีทักษิณคือโลกของผู้ฝึกตนมารปีศาจ ส่วนศาลเทพชิงอู๋คือขุมกำลังสูงสุดของผู้ฝึกตนมารปีศาจ และข้าก็ได้ยินชื่อรวมทั้งนับถือมานานแล้ว ยามท่องอยู่ในทวีปเทพอัคคีทักษิณ จึงคิดไว้ว่าหากมีโอกาส จะต้องเข้าศาลเทพชิงอู๋ให้จงได้”

เถี่ยเหวินจิ้งยิ้ม ในใจบังเกิดความภาคภูมิใจ ก่อนจะกล่าวว่า “เจ้ามาจากสายเลือดมังกรคบเพลิง มีพรสวรรค์ยอดเยี่ยม สายเลือดน่าตกตะลึง หลังจากเข้าสำนักแล้ว เจ้าจะต้องมีคุณค่าอย่างแน่นอน!”

จากนั้นเขาก็ถามเกี่ยวกับสายเลือดมังกรคบเพลิง เห็นได้ชัดว่าสงสัยในต้นกำเนิดของซูอี้

ซึ่งชายหนุ่มก็โกหกเพียงบางส่วนเพื่อปกปิดเอาไว้

ทว่าเถี่ยเหวินจิ้งกลับไม่สังเกตเห็นความผิดปกติแม้แต่น้อย

เหตุผลนั้นง่ายมาก สายเลือดมังกรคบเพลิงหายไปนานแล้ว ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเกิดอันใดขึ้นกับสายเลือดมังกรคบเพลิงบ้าง

ซูอี้อาศัยโอกาสนี้สอบถามเถี่ยเหวินจิ้งเกี่ยวกับศาลเทพชิงอู๋

“เช่นนั้น… ผู้อาวุโสเถี่ยรู้หรือไม่ว่าบรรพชนหงเจินจะกลับมาเมื่อใด?”

ซูอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย

บรรพชนหงเจินคือฮั่วหงเจิน เป็นศิษย์น้องของอวี่ซินเหยาผู้เป็นภรรยาของอี้เต้าเสวียน!

คนที่เคยหักหลังอี้เต้าเสวียนกับภรรยา เลือกที่จะเข้าร่วมกับทวยเทพและพุทธองค์พวกนั้น เพื่อซุ่มโจมตีอี้เต้าเสวียนกับภรรยาในศาลเทพชิงอู๋

ในศึกนั้น เพื่อให้อี้เต้าเสวียนมีโอกาสรอด อวี่ซินเหยาจึงยอมตายอย่างไม่ลังเล

เป้าหมายในการมาศาลเทพชิงอู๋ของซูอี้ ก็เพื่อจัดการกับความบาดหมางนองเลือดนี้ แต่ใครจะคาดคิดว่าตามคำบอกเล่าของเถี่ยเหวินจิ้ง ฮั่วหงเจินจะเดินทางไปต่างแดนเมื่อหลายปีก่อน จนตอนนี้ยังไม่กลับมา!