บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2189 เป็นที่ชื่นชอบ

บทที่ 2189 เป็นที่ชื่นชอบ

ในตอนนี้ หนิวขุยอดหัวเราะไม่ได้

เนตรอัสนีชาด!

อำนาจวิเศษที่เนี่ยเชวียเชี่ยวชาญ ทันทีที่โดนกระแทกเข้าใส่ จิตวิญญาณจะหลุดลอย ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเนี่ยเชวีย!

ถึงยามนั้น เซียวเจี่ยนผู้นี้จะไม่ต่างจากหุ่นกระบอก เป็นตายไม่อาจควบคุม!!

และนี่……คือสิ่งที่หนิวขุยต้องการจะทำให้สำเร็จ ขอเพียงควบคุมซูอี้ได้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องลงมือฆ่า ซึ่งยามชุมนุมเต๋าสารทวสันต์สิ้นสุดลง ซูอี้จะต้องเป็นฝ่ายมาขอความเมตตาจากเขา!

ตัวตนอาวุโสทั้งหมดในที่แห่งนี้ตอนนี้อดวิตกไม่ได้

สีหน้าของเฟิงอู๋จี้เปลี่ยนไปมา

แต่ในตอนนี้เอง เนี่ยเชวียกลับแผดเสียงกรีดร้องโหยหวนออกมา ร่างกระเด็นกลับไปอย่างรุนแรง

ร่างกายกระตุกอย่างไม่อาจควบคุมราวกับเป็นโรคลมบ้าหมู นอนอยู่กับพื้นโดยไม่อาจลุกยืน ขณะที่ความเจ็บปวดฉายชัดบนใบหน้า

“นี่…”

ทุกผู้ตกตะลึง ในหัวเต็มไปด้วยความสับสน

มันเกิดอันใดขึ้น?

เนี่ยเชวียผู้ได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด กลับพ่ายแพ้ในพริบตาได้อย่างไร?

“เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร!?”

รอยยิ้มบนใบหน้าของหนิวขุยแข็งทื่อ ดวงตาแทบถลนออกมา

ฉากนี้แปลกประหลาดนัก อย่าว่าแต่ผู้อื่นที่อยู่ที่นี่เลย แม้กระทั่งผู้อาวุโสและตัวตนใหญ่โตโดยรอบยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอันใดขึ้น มีเพียง ‘ผู้เฒ่าเว่ย’ ผู้เป็นประธานงานชุมนุมที่คล้ายกับตระหนักบางอย่างได้ เขากล่าวด้วยความประหลาดใจว่า “ม่านราตรีสงัด! นี่คืออำนาจวิเศษเฉพาะโดยกำเนิดของเผ่ามังกรคบเพลิง ทันทีที่โดน สภาพวิญญาณและจิตใจจะตกอยู่ในหุบเหวมืดมิด ร่างกายจะถูกจองจำอย่างสมบูรณ์ ไม่อาจขัดขืนได้!”

สีหน้าของชายชราเต็มไปด้วยความตกตะลึง “ครั้งนี้ เนี่ยเชวียประมาท ไม่ทันได้ระวังตัวโดยแท้!”

ม่านราตรีสงัด?

อำนาจวิเศษต้องห้ามของเผ่ามังกรคบเพลิง?

ผู้อาวุโสใหญ่โตอ้าปากค้าง อำนาจวิเศษที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนั้น ทำให้เซียวเจี่ยนผู้กำลังจะแพ้พ่ายตอบโต้กลับในฉับพลันจนคว้าชัยได้งั้นหรือ?

“ม่านราตรีสงัดหรือ?”

หนิวขุยกำหมัดแน่น สีหน้าระแวดระวัง ปอดแทบจะระเบิดความโกรธออกมา

เขาไม่คาดคิดว่า เนี่ยเชวียจะพ่ายแพ้ในช่วงวิกฤตเพราะอำนาจวิเศษต้องห้ามเช่นนั้น

ในตอนนี้ ผู้ชมตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ มีความโกลาหลทุกหนแห่ง

พวกเขาต่างประหลาดใจ!

การประลองหนนี้คาดไม่ถึงจริงๆ ว่า……เนี่ยเชวียผู้ได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัดกลับแพ้พ่าย! ดังนั้นใครบ้างจะไม่ตกตะลึง?

ในสนามศึกเทพมาร ซูอี้แทบสิ้นแรงหายใจ ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดูน่าเหนื่อยล้ายิ่ง

แต่ในสายตาของทุกผู้ เขากลับแฝงอำนาจที่มิอาจมองทะลุไว้!

เป็นความจริงที่เนี่ยเชวียอาจจะแพ้เพราะความประมาท

แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า อำนาจวิเศษเฉพาะ ‘ม่านราตรีเงียบสงัด’ ของเผ่ามังกรคบเพลิงน่าสะพรึงยิ่ง หลังจากศึกนี้ เรื่องอำนาจวิเศษนี้ย่อมแพร่กระจายไปทั่วทั้งโลกหล้า จนสร้างความโกลาหลอย่างแน่นอน

การประลองครั้งนี้สิ้นสุดลงแล้ว!

“บัดซบ!! เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร!?”

สีหน้าของหนิวขุยคล้ายยากจะเชื่อ ฉายชัดถึงไฟโทสะในกาย

ส่วนตัวตนยิ่งใหญ่ระดับอาวุโสผู้อื่นล้วนมองซูอี้ สายตาเปี่ยมด้วยความชื่นชมอย่างไม่ปิดบัง

ตัวตนไร้เทียมทานเช่นนั้น หากสามารถเข้าร่วมนิกายหรือสำนักของพวกเขาได้ อีกฝ่ายจะต้องกลายเป็นสมบัติล้ำค่าอย่างแน่นอน!!

“ฮ่าๆ ฮ่าๆๆๆๆ…”

เฟิงอู๋จี้หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แม้เขาจะไม่ได้เอ่ยอันใด แต่เสียงหัวเราะประชดประชันนี้ก็มากพอจะทำให้หนิวขุยที่โกรธเป็นทุนเดิมอยู่แล้วแทบกระอักโลหิตออกมา

ในบริเวณนั้นมีเพียงซูอี้ที่เบื่อหน่าย เขาถึงขั้นรู้สึกละอายใจเล็กน้อย

การเล่นกับศัตรูเช่นนี้ มันช่างเสียมารยาทยิ่งนัก…

หลังจากนั้นเขาก็ส่ายหน้า

จุดประสงค์ที่แกล้งทำตัวไม่โดดเด่นบรรลุผลแล้ว แค่นี้ก็เกินพอ

ในเวลาต่อมา การประลองรอบที่สี่ก็ดำเนินไปตามลำดับ

จนกระทั่งมีเพียงผู้แข็งแกร่งยี่สิบคนที่ยังอยู่ในพื้นที่

พวกเขาจะต้องประลองกันในรอบที่ห้า เพื่อคัดให้เหลือเพียงสิบคน!!

แต่ก่อนที่การประลองรอบที่ห้าจะเริ่มขึ้น ฉากที่คาดไม่ถึงพลันเกิดขึ้น……

ซูอี้ยืนขึ้นและบอกว่าเพราะได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้ไม่อาจเข้าร่วมการประลองครั้งต่อไปได้

เรื่องนี้ทำให้เกิดความโกลาหล หลายคนรู้สึกเสียดายยิ่ง

แต่ก็มีหลายคนทราบเช่นกันว่า ด้วยพลังต่อสู้ของซูอี้ การมาถึงรอบที่ห้าได้นับว่ายากพอแล้ว

การถอยเสียตอนนี้นับว่าเป็นการถอยที่ชาญฉลาด มีเหตุมีผล

“สหายน้อยอยู่กับที่ก่อน!”

ทันใดนั้น ชายร่างใหญ่ในชุดคลุมสีม่วงยืนขึ้น เขาเผยรอยยิ้มพลางยื่นคำเชิญ “ข้าไม่รู้ว่าสหายน้อยเต็มใจจะเข้าร่วมศาลปีศาจเก้าลึกล้ำของข้าหรือไม่?”

ฮือฮา!

ความโกลาหลพลันบังเกิดขึ้นในที่แห่งนี้

ชุมนุมเต๋าสารทวสันต์ยังไม่จบแท้ๆ ทว่าตัวตนใหญ่โตผู้หนึ่งไม่อาจอดทนไหวอีกต่อไป คิดมอบคำเชิญให้กับเซียวเจี่ยนล่วงหน้า ใครบ้างจะไม่อิจฉาเรื่องนี้?

หนิวขุยหงุดหงิดทันที ถามว่า “พี่เหลี่ยว เจ้ารู้ดีที่สุดว่าเซียวเจี่ยนคือศัตรูของพวกเราศาลมารสะบั้นสรวง! เจ้าทำแบบนี้ได้อย่างไร?”

ผู้ชายในชุดคลุมสีม่วงเพียงยิ้มออกมา เมินเฉยอย่างสิ้นเชิง

“สหายเต๋าเหลี่ยว การที่เจ้าทำแบบนี้มันออกจะเสียมารยาทไปหน่อยกระมัง!”

ทันใดนั้น ผู้อาวุโสอีกคนก็ยืนขึ้นพลางกล่าวว่า “เซียวเจี่ยนผู้นี้มีสายเลือดของมังกรคบเพลิง ดังนั้นเขาจึงเหมาะที่จะฝึกฝนในสุขาวดีมารธุลีชาดของข้า!”

ขณะกล่าว อีกฝ่ายก็ยิ้มก่อนประสานมือให้ซูอี้ผู้อยู่ไกลออกไป “สหายน้อย หากเจ้าเลือกเข้าร่วมกับสุขาวดีมารธุลีชาด ข้ารับปากเลยว่า เจ้าจะไม่ถูกปฏิบัติอย่างเลวร้าย!”

ผู้อาวุโสจากขุมกำลังใหญ่โตอีกคนก็ส่งคำเชิญมาเช่นกัน พวกเขากำลังแย่งชิงคนจากศาลปีศาจเก้าลึกล้ำซึ่งๆ หน้า!

ความโกลาหลที่เกิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้ยิ่งปั่นป่วน สายตาของผู้คนจำนวนมากแดงก่ำด้วยความอิจฉา

หนิวขุยถามอย่างเดือดดาลว่า “พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่ากำลังทำอันใดอยู่?! อยากจะเป็นศัตรูกับศาลมารสะบั้นสรวง เพียงเพราะเซียวเจี่ยนอย่างนั้นหรือ?”

“แล้วมันจะทำไมกันเล่า?”

ผู้อาวุโสอีกคนยืนขึ้น “ไม่ว่าความคับข้องใจที่เซียวเจี่ยนมีกับศาลมารสะบั้นสรวงจะเป็นเรื่องใด แต่ด้วยศักยภาพของเขา ย่อมควรค่าที่ศาลาดาบบุปผาบูรพา จะทุ่มสุดกำลังเพื่อต่อสู้!”

หลังจากนั้น ตัวตนใหญ่โตผู้อื่นต่างเผยความเห็นของตัวเองคนแล้วคนเล่า ต่างเสนอเงื่อนไขที่มั่งคั่งน่าสนใจ เพื่อเชื้อเชิญซูอี้ให้เข้าร่วม

เพียงชั่วพริบตา ชายหนุ่มก็กลายเป็นคนโปรด ทุกผู้เอ่ยวจีสู้กันแทบตาย ไม่ทราบได้ว่าฟันหลุดไปกี่ซี่แล้ว

ขณะเดียวกัน หนิวขุยก็โกรธจัดเสียจนตัวสั่น ทั้งยังรู้สึกประหลาดใจยิ่ง

ต่อให้เค้นสมองคิดเพียงใด เขาก็ไม่คิดว่าสถานการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้น!

……แม้กระทั่ง เฟิงอู๋จี้ยังส่งคำเชิญมา ด้วยหวังว่าซูอี้จะเข้าร่วมกับตระกูลเฟิงโบราณ เงื่อนไขที่เสนอก็ใจกว้างยิ่งกว่า เย้ายวนใจยิ่งนัก!

จนกระทั่งเมื่อเถี่ยเหวินจิ้งจากศาลเทพชิงอู๋ลุกขึ้นเชิญซูอี้ให้เข้าร่วม……

หนิวขุยแทบคลุ้มคลั่งด้วยความเกรี้ยวกราด ตำหนิว่า “เถี่ยเหวินจิ้ง หัดดูสถานการณ์ของศาลเทพชิงอู๋เสียบ้าง เจ้าจะเสนอหน้าเข้ามายุ่งอย่างนั้นหรือ?!”

แต่ในครานี้ ซูอี้กล่าวว่า “ข้าสนใจที่จะเข้าศาลเทพชิงอู๋เป็นอย่างยิ่ง”

หนึ่งคำพูดเหมือนกับการตบหน้าฉาดใหญ่ ทำให้ใบหน้าแก่ชราของหนิวขุยแดงก่ำ

ขณะที่ผู้อาวุโสจากขุมกำลังทั้งหลายตกตะลึง พวกเขาไม่อยากเชื่อว่า ซูอี้จะประกาศอยากเข้าศาลเทพชิงอู๋โดยตรง!

แม้กระทั่งเถี่ยเหวินจิ้งก็คิดไปว่าตัวเองเข้าใจผิดไป

กระทั่งยามเอ่ยคำ เขาไม่มั่นใจแม้แต่น้อยว่าจะดึงตัวซูอี้เข้าศาลเทพชิงอู๋ได้หรือไม่ เพราะถึงอย่างไรการแข่งขันก็ดุเดือดเกินไป

แต่ใครจะคาดคิดว่าสถานการณ์จะพลิกผัน……เกินกว่าที่ตนจินตนการไว้!

“ที่สหายน้อยพูดออกมาเป็นความจริงหรือไม่?”

เถี่ยเหวินจิ้งอดถามไม่ได้

“แน่นอนอยู่แล้ว”

ซูอี้พยักหน้า “ยามข้ามาที่นี่เพื่อเข้าร่วมชุมนุมเต๋าสารทวสันต์ ข้าก็ได้ตัดสินใจแล้ว……หากต้องการเลือกกองกำลังฝึกฝนเพื่อเข้าร่วม ศาลเทพชิงอู๋คือทางเลือกแรก”

คำพูดเหล่านั้นทำให้เถี่ยเหวินจิ้งปลื้มปีติ ดวงตาและคิ้วโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม ก่อนจะกล่าวตามตรงว่า “เมื่อชุมนุมเต๋าสารทวสันต์สิ้นสุดลง สหายน้อยสามารถติดตามข้ากลับสำนักได้!”

ตัวตนใหญ่โตทั้งหลายที่เห็นดังนี้ต่างรู้สึกไม่เต็มใจ ทว่าพวกเขาก็ทำได้เพียงยอมรับความด้วยเสียดาย

หลังจากนั้น เรื่องเล็กน้อยนี้ก็สิ้นสุดลง

และรอบที่ห้าของการประลองก็สิ้นสุดลงในที่สุด

แต่ซูอี้ไม่ได้คิดจะอยู่ดูอีกต่อไป เพราะเขาบรรลุเป้าหมายของการเดินทางนี้เรียบร้อยแล้ว!

ณ มุมหนึ่งของสนามเต๋าอวี้ติ่ง

“ท่านยาย ท่านมองเห็นอันใดหรือไม่?”

ฮูหยินฉี่เวยถามผ่านการส่งกระแสปราณ

นางปลอมแปลงตัวเอง หันหน้าไปทางท้องนภา มองดูการต่อสู้ทางหางตา

แต่สิ่งที่ทำให้นางสับสนก็คือ ยามต่อสู้ประลองศึก เซียวเจี่ยนได้ใช้อำนาจพิเศษเฉพาะของมังกรคบเพลิง ทำให้ไม่อาจเห็นข้อบกพร่องใด

“ไม่สงสัยเลย เขาต้องเป็นลูกหลานของมังกรคบเพลิงเป็นแน่ ด้วยสายเลือดของมังกรคบเพลิงกับอำนาจวิเศษเช่นนั้น ไม่มีทางปลอมแปลงได้เลย”

หญิงชรากล่าวว่า “ทว่าในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ เขาออมกำลังเอาไว้!”

ฮูหยินฉี่เวยประหลาดใจ “ออมกำลังหรือ? แต่ยามเผชิญหน้าในรอบที่สาม หรือแม้กระทั่งรอบที่สี่ เห็นได้ชัดว่าเขาชนะได้แบบทุลักทุเลนัก”

“เขาสามารถหลอกทุกคนที่นี่ได้ แต่ไม่สามารถหลอกข้าได้หรอก” ใบหน้าของหญิงชราอ่อนโยน เผยสายตาลุ่มลึก “ความอับอายขายขี้หน้าที่แสดงออกก่อนหน้านี้ ไม่ได้เผยข้อบกพร่องแต่อย่างใด แต่กลิ่นอายของเขามั่นคงเกินไป มันรักษาอยู่ที่ระดับหนึ่งมาโดยตลอด ไม่ได้แข็งแกร่งขึ้นหรืออ่อนกำลังลงเลย และท่านคงรู้สินะว่ามันหมายความว่าอย่างไร”

ฮูหยินฉี่เวยครุ่นคิดสักพัก ทันใดนั้นก็ตระหนักได้ “มันก็จริง ในทุกการต่อสู้ มักจะให้ความรู้สึกเดือดดาลและฮึกเหิม หรือไม่ก็ยอมจำนนแล้วแพ้พ่าย แต่กลิ่นอายของเซียวเจี่ยนนั้น… มั่นคงเกินไป!”

ขณะพูด นางขมวดคิ้ว “แล้วเหตุใดเขาต้องปกปิดความแข็งแกร่งด้วย? หลังจากการเผชิญหน้าในรอบที่สี่ ทำไมถึงเต็มใจถอนตัวกันล่ะ?”

“บางที เขาคงบรรลุเป้าหมายที่นี่แล้วก็ได้”

หญิงชรากล่าวอย่างมีนัยยะว่า “ถึงอย่างไร ตัวตนยิ่งใหญ่สูงสุดเหล่านั้นต่างแย่งกันเชิญเขา ดังนั้นไม่จำเป็นต้องสนเกี่ยวกับอันดับของชุมนุมเต๋าก็เป็นได้”

“ข้าเข้าใจแล้ว เขามาที่นี่เพื่อศาลเทพชิงอู๋!!”

ดวงตาที่เต็มไปด้วยดาราของฮูหยินฉี่เวยทอประกาย “คนผู้นี้ต้องวางแผนไว้นานแล้ว เขาอาศัยประโยชน์จากชุมนุมเต๋าสารทวสันต์เพื่อเข้าศาลเทพชิงอู๋ การที่ทำเช่นนั้นย่อมมีเป้าหมายอื่นแอบแฝงเป็นแน่”

“ข้าถึงขั้นสงสัยว่าเขาอาจจะมีแรงจูงใจอื่นในการเข้าศาลเทพชิงอู๋!”

หญิงชราอดกล่าวอย่างมีความสุขไม่ได้ว่า “การคาดเดาของคุณหนูนับว่าไม่เลว ร่างกายของเซียวเจี่ยนผู้นี้จะต้องมีความลับอื่นเป็นแน่ แต่ว่าใครบ้างในโลกหล้านี้ที่ไม่มีความลับ? พวกเราไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องนี้ก็ได้เจ้าค่ะ”

“ไม่!”

ดวงตาที่เต็มไปด้วยดารากะพริบไหว ขณะนางกล่าวว่า “ข้าต้องสนใจความลับของเขาสิ”

ขณะกล่าวเช่นนั้น นางก็ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ ถ่ายทอดคำสั่งว่า “ท่านยาย ข้าอยากไปศาลเทพชิงอู๋เพื่อฝึกฝนเช่นกัน โปรดช่วยข้าตระเตรียมตัวตนให้ที อย่าดึงดูดความสนใจ อย่าเปิดเผยภูมิหลังของข้า”

หญิงชราตกตะลึง ก่อนนางจะกล่าวว่า “คุณหนู ถึงอย่างไรศาลเทพชิงอู๋ก็เป็นกองกำลังระดับสูงเช่นกัน หากไปฝึกฝนที่นั่น ย่อมไม่อาจปกปิดจากสายตาของผู้เฒ่าเหล่านั้นที่มีพลังอันน่าสะพรึงได้…”

นางกำลังจะโน้มน้าวต่อ แต่ฮูหยินฉี่เวยกลับกล่าวอย่างราบเรียบว่า “ไม่ว่าอย่างไร ในครั้งนี้ ข้าต้องไปศาลเทพชิงอู๋เพื่อดูให้ได้ว่าเซียวเจี่ยนกำลังคิดทำอันใดกันแน่!”

หญิงชรายิ้มบิดเบี้ยว เมื่อรู้ว่าไม่อาจโน้มน้าวได้อีกต่อไป ในที่สุดก็เห็นด้วยโดยไม่เต็มใจ

“นึกแล้วว่าท่านยายรักข้าที่สุด!”

ฮูหยินฉี่เวยแตะบ่าของหญิงชราอย่างรักใคร่ ดวงตาโค้งขึ้น เผยรอยยิ้มอ่อนหวาน “ในอนาคต ข้าจะกตัญญูต่อท่าน!”

หญิงชรากล่าวอย่างแผ่วเบาว่า “ขอเพียงคุณหนูไม่ก่อปัญหา หญิงชราผู้นี้ก็พอใจแล้ว”

ฮูหยินฉี่เวยยิ้มแล้วกล่าวว่า “ยามข้าไปศาลเทพชิงอู๋ จะต้องรักษาตัวให้ปลอดภัย เป็นคนซื่อตรงอย่างแน่นอน!”

หญิงชรากลอกตา

นางจะไม่รู้ธาตุแท้ของคุณหนูได้อย่างไร?

ทันทีที่อารมณ์เข้าครอบงำ แม้แต่ท้องนภาก็สามารถทะลวงได้!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หญิงชราอดกังวลเล็กน้อยไม่ได้

……

ไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัยของคุณหนู ห่วงแต่ว่าศาลเทพชิงอู๋จะไม่สามารถต้านทานคุณหนูได้…

“หืม? มีเรื่องด่วนอันใดกัน ถึงขนาดที่ท่านพ่อต้องใช้หยกเทพมณีเพลิงในการส่งสาร?”

ทันใดนั้น ฮูหยินฉี่เวยก็พลิกฝ่ามือ เรียกจี้หยกสีแดงร้อนแรงให้ปรากฏขึ้น

หลังจากอ่านรายละเอียดของจี้หยกแล้ว ฮูหยินฉี่เวยอดตกตะลึงไม่ได้……มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแล้ว!