เผยตัวตนลับ จับหัวใจเธอ - ตอนที่ 405 เธออาจจะลืมไปแล้วว่าเธอคือลูกศิษย์คนสำคัญของอาจารย์เว่ย

ตอนที่ 405 เธออาจจะลืมไปแล้วว่าเธอคือลูกศิษย์คนสำคัญของอาจารย์เว่ย

ตอนแรกเถียนเซียวเซียวยังคิดอยู่เลยว่าการที่ซุปตาร์ฉินมาหาเธอคราวนี้ ในที่สุดเธอจะได้แสดงความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ แต่ใครจะรู้ล่ะว่า…

ที่แท้แล้วจะถามเรื่องอาจารย์เว่ย

เธอหยิบน้ำเปล่าข้างๆ ขึ้นมาดื่มอย่างเงียบๆ

สุดท้ายแล้วเธอยังหนีไม่พ้นชีวิตเส็งเคร็ง

ท่าทางและน้ำเสียงเธอดูแปลกไป ผู้จัดการมองตาฉินซิวเฉิน ฉินซิวเฉินก็นิ่งอยู่พักหนึ่ง

เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองไปทางเถียนเซียวเซียว หรี่ตาลงครึ่งหนึ่งพลางจิบชา “มาหาคุณไม่ได้หรอ?”

น้ำเสียงเถียนเซียวเซียวไม่เหมือนกับปฏิเสธ แต่การแสดงออกของเธอคาดเดาไม่ได้เลยจริงๆ

“คุณรอเดี๋ยว…” เถียนเซียวเซียววางถ้วยชาลงบนโต๊ะ หยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า ปัดหน้าจอปลดล็อกและเปิดเบอร์โทรศัพท์ฉินหร่าน ต่อสายออกไป

โทรศัพท์ดังได้ไม่นานก็มีคนรับสาย

เธอเปิดลำโพง

“หร่านหร่าน”

เมื่อได้ยินเสียงเถียนเซียวเซียว ซุปตาร์ฉินก็เต็มไปด้วยความตกใจ เขาไม่คิดว่าเถียนเซียวเซียวจะโทรหาฉินหร่าน

อันที่จริง…

เหตุผลที่ฉินซิวเฉินไม่ได้บอกเรื่องนี้กับฉินหร่านนั้นก็เพราะไม่อยากให้ฉินหร่านคิดว่าเขาเห็นแก่ความสามารถของเธอหรือเห็นแก่เส้นสายของเธอถึงได้ยอมรับเธอกลับมา

เขาเป็นคนมั่นใจมาโดยตลอด แต่กับเรื่องฉินหร่านหรือฉินหลิง เขากลับทำทุกอย่างด้วยความระมัดระวังอย่างมาก

ไม่คิดเลยว่าเถียนเซียวเซียวจะโทรหาฉินหร่านโดยตรง

ปลายสาย ฉินหร่านพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ “ว่าไง”

“ซุปตาร์อยู่ข้างๆ ฉันนี่ วันนี้เขามีธุระมาหาฉัน” เถียนเซียวเซียวเท้าคาง ลอนผมที่แสนเหนื่อยหน่ายสยายลงมา

ขณะนี้ฉินหร่านมาถึงที่โรงอาหารแล้ว เธอยกมือไม่ให้หนานฮุ่ยเหยากับสิงไคเสียงดัง

หนานฮุ่ยเหยาที่ค่อนข้างเสียงดังรูดซิปปากทันที จากนั้นก็นั่งที่เก้าอี้ของโรงอาหารพลางมองฉินหร่าน

ฉินหร่านนั่งข้างเธอ ขมวดคิ้ว “มีอะไร”

เถียนเซียวเซียวยิ้ม “เขามาขอให้ฉันช่วยติดต่ออาจารย์”

เธอกับฉินหร่านมีอาจารย์อยู่แค่คนเดียวนั่นคืออาจารย์เว่ย ทันทีที่เถียนเซียวเซียวเอ่ยออกมา ฉินหร่านก็รู้แล้วว่าคนที่ซุปตาร์ฉินอยากพบคือใคร

ฉินหร่านเสียบหลอดดูดลงบนโค้กสี่แก้วที่ฉู่หังยกมาเสิร์ฟ นิ่งไปสักพัก “เธอให้เขาตรงมาที่มหาวิทยาลัยเลย ฉันจะรออยู่ที่หน้าประตู”

ทั้งสองวางสาย

ทางด้านเถียนเซียวเซียว ฉินซิวเฉินกดหว่างคิ้ว นิ้วเรียวกดจนเป็นสีขาว เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเพื่อนฉินหร่านจะเป็นคนเฉียบขาดอย่างเธอ

“ซุปตาร์ฉิน ยังไงเธอก็ต้องรู้เรื่องนี้” เถียนเซียวเซียวส่ายหน้า “บนโลกออนไลน์ต่างก็ขุดออกมาว่าฉันเป็นลูกศิษย์นอกคอกของอาจารย์เว่ย”

ประโยคหลังเถียนเซียวเซียวพูดดูถูกตัวเองเล็กน้อย

ผู้จัดการซุปตาร์ฉินที่นั่งข้างๆ ผงะ เขาพูดอย่างเคร่งขรึม “อาจารย์เว่ยเป็นวิทยากรรับเชิญพิเศษของสมาคมM แค่จุดนี้ ถึงแม้จะเป็นแค่ลูกศิษย์ในนามก็ไม่ธรรมดาแล้ว”

“แต่ลูกศิษย์ในนามนี้แค่เป็นเพราะฉินหร่านสอบออกมาได้ดี อาจารย์เว่ยถึงได้ดีใจและฝืนใจรับฉันเป็นลูกศิษย์” เถียนเซียวเซียวมองผู้จัดการอย่างเงียบๆ

เพราะฉินหร่านสอบออกมาได้ดี?

หมายความว่าอะไร?

ผู้จัดการและซุปตาร์ฉินเหมือนจะได้ข้อมูลเพิ่มเติม แต่ทั้งสองกลับไม่เข้าใจหรือความคิดนั้นดูจะไร้เหตุผลเกินไป เถียนเซียวเซียวพูดต่อด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย——

“…หลังจากหร่านหร่านเข้ามหาวิทยาลัยก็ไม่เคยกลับไปที่สมาคมไวโอลินอีกเลยและก็ไม่ได้เข้าสอบวัดระดับต่อ แม้แต่ไปฝึกก็ยังไม่ไป ฉันคิดว่า…เธอเองก็อาจจะลืมไปแล้วว่าเธอคือลูกศิษย์คนสำคัญของอาจารย์เว่ย”

**

มหาวิทยาลัยเมืองหลวง

โรงอาหารชั้นสาม

ฉินหร่านวางสาย เธอคำนวณดูเวลาแล้วว่าฉินซิวเฉินน่าจะมาถึงที่นี่ประมาณบ่ายโมงยี่สิบ เธอเอนหลังพิงเก้าอี้ กัดหลอดดูดดื่มโค้กต่อ

บนโต๊ะ หนานฮุ่ยเหยา สิงไค และฉู่หังกำลังมองเธอนิ่งๆ

“ลูกพี่ของเกมท่องยุทธภพคนนั้นที่กลุ่มเพื่อนม.ปลายเธอพูดถึงก็คือเธอหรอกเหรอ?” หลังจากผ่านไปนาน ฉู่หังที่ควบคุมตัวเองได้ดีกว่าในบรรดาสามคนก็พูดขึ้นมาก่อน

ฉินหร่านนั่งไขว่ห้าง พยักหน้า

สามคนนี้เดาได้ตั้งนานแล้ว ตอนนี้พอมาได้ยินแบบนี้ก็ไม่นับว่าแปลกใจอะไร สิงไคยังไม่อยากจะเชื่อ “แล้ว…เธอเป็นเพื่อนร่วมทีมกับเทพหยางตามที่ลือกันในอินเทอร์เน็ตจริงๆ หรือเปล่า? สมาชิกหญิงที่มีสปีดมือสูงสุดในทีมOSTด้วยความเร็วถึง1000 ? ? ! ”

ฉินหร่านที่วางโค้กไว้บนโต๊ะและกำลังถือตะเกียบทานข้าวได้ยินดังนั้นก็อดบีบขมับไม่ได้ “สปีดมือ1000นายก็เชื่อเหรอ?”

สิงไคถอนหายใจเล็กน้อย ในที่สุดก็ไม่ได้ใช้สายตาแปลกๆ มองฉินหร่านอีก “สปีดมือของเทพหยางยัง600ต้นๆ เอง”

สปีดมือของผู้เล่นมืออาชีพทั่วไปอยู่ระหว่าง 300 ถึง 400 ส่วน600เป็นสปีดมือระดับเซียน

ผู้เล่นมืออาชีพทุกคนในเกมท่องยุทธภพที่มีสปีดมือถึง600 หาที่มือข้างเดียวก็ไม่ถึง600

สำหรับ1000ที่มากกว่า600ไปเกือบครึ่งนั้น…

นี่ก็ดูจะน่ากลัวไปหน่อย

สิงไคยังมีสปีดมืออยู่ที่100 ซึ่งถือว่าไม่เลวสำหรับคนทั่วไป

“งั้นสปีดมือเธอเท่าไหร่?” ฉู่หังที่อยู่ข้างๆ เริ่มกินข้าวแล้ว เขาเป็นหนึ่งในสามคนที่ยังมีสติดีที่สุด

ฉินหร่านกินซี่โครงหมู ฉู่หังเป็นคนเดียวที่ตักอาหารในวันนี้ เมื่อได้ยินดังนั้นฉินหร่านก็ไม่ได้เงยหน้า พูดด้วยน้ำเสียงเฉยชาเหมือนเดิม “เทียบกับหยางเฟยเมื่อสี่ปีที่แล้วก็730”

สปีดมือเธอก็ฝึกมาจากแฮกเกอร์ ตอนเก้าขวบ คอมพิวเตอร์เก่าๆ เครื่องนั้นของเฉินซูหลานยังเร็วไม่เท่าเธอ บ่อยครั้งหลังจากที่เธอพิมพ์โค้ดเสร็จ คอมพิวเตอร์เก่าเครื่องนั้นถึงจะแสดงผลลัพธ์ออกมาหลังจากผ่านไปแล้วสองนาที

ฉินหร่านจึงลงไปหาลู่จือสิงเพื่อใช้คอมพิวเตอร์ของเขา ผ่านไปได้ไม่กี่วัน ลู่จือสิงก็หาอะไหล่มาให้เธอกองหนึ่งพร้อมกับหนังสือเพื่อให้เธอประกอบคอมพิวเตอร์ด้วยตัวเอง

พอเธอพูดจบ สิงไคที่กำลังดื่มโค้กอยู่ข้างๆ ก็สำลักได้สำเร็จ

เขาเงยหน้ามองฉินหร่าน อ้าปากอยู่นานกว่าจะโพล่งออกมาเพียงว่า “ยอดมนุษย์”

เดิมทีหนานฮุ่ยเหยายังไม่เข้าใจขีดจำกัดของสปีดมือ ตอนที่ทั้งสองคุยกัน เธอจึงนั่งดื่มโค้กฟังอย่างเงียบๆ

ขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน โทรศัพท์ฉินหร่านก็ดังขึ้น เป็นคณบดีเจียง

เธอรับสาย

ที่บ้านคณบดีเจียง ช่วงนี้เขาดูจะสุขสมหวัง ผิวพรรณเปล่งปลั่ง “มีการแข่งขันICNEรายการหนึ่งในรอบเดือนพฤษภาคมปีหน้า ฉันจะส่งรายละเอียดไปให้ที่อีเมลของเธอ เธอดูด้วยนะ”

ทั้งสองพูดคุยกันได้ไม่กี่ประโยคก็วางสาย

ฉินหร่านวางโทรศัพท์ลง มองไปทางสามคนที่อยู่บนโต๊ะ “พวกเธอรู้จักICNEไหม?”

สิงไคส่ายหน้า ฉู่หังก็หรี่ตาลงเล็กน้อย

“ฉันรู้จัก” หนานฮุ่ยเหยาเงยหน้า “การแข่งขันนวัตกรรมฟิสิกส์ไฮเทคระดับนานาชาติ เป็นการแข่งขันที่ใช้ศักยภาพและทักษะขั้นสูงในแวดวงวิทยาศาสตร์ โดยมีมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลกกว่าสิบแห่งร่วมกับสถาบันวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญอีกสามแห่ง เดือนพฤษภาคมปีนี้ก็เริ่มรับสมัครกันแล้ว ดูเหมือนว่าจะมีการแบ่งตามระกับการแข่งขัน100ทีมเมื่อเดือนก่อนแล้วนะ มหาวิทยาลัยAเหมือนจะมีขบวนนักศึกษาระดับปริญญาโทเข้าร่วมคัดเลือกจำนวนหนึ่งด้วย ซึ่งเดือนกุมภาปีหน้าก็จะเป็นรอบชิงชนะเลิศระดับนานาชาติ”

หนานฮุ่ยเหยามาจากสำนักงานสมาพันธ์นักศึกษาของมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเมืองหลวงก็มีทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันด้วย แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้ไปต่อ ตอนนั้นเธอเป็นคนรวบรวมในส่วนของแบบฟอร์มข้อมูลของมหาวิทยาลัยเมืองหลวงเพราะเกี่ยวข้องกับวิชาเอกของเธอ ดังนั้นเธอจึงได้อ่านมาบ้าง

“ว่าแต่ ทำไมจู่ๆ เธอถึงพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ล่ะ?” หนานฮุ่ยเหยาพูดถึงตรงนี้ก็คิดอะไรขึ้นมาได้ “คณบดีเจียงบอกให้เธอเข้าร่วมคัดเลือกการแบ่งระดับการแข่งขันและรวมกลุ่มฝึกอบรมในรอบเดือนพฤษภาคมเหรอ? กล้าสมัครเข้าร่วมการแข่งขันนี้ตั้งแต่ปีหนึ่ง…เจ๊หร่าน ยังไงเธอก็คือเจ๊หร่าน…”

คนอื่นอีกสองคนเอาแต่เงียบ มองฉินหร่านโดยไม่พูดอะไร

การแข่งขันนี้มีแต่สมาชิกห้องปฏิบัติการหรือนักศึกษาระดับปริญญาโทที่ประสบความสำเร็จแล้วถึงจะกล้าไปสมัคร

สองทีมจากมหาวิทยาลัยเมืองหลวงที่สมัครรอบเดือนพฤษภาคมปีนี้ล้วนเป็นนักศึกษาปริญญาโทจากภาควิชาฟิสิกส์ทั้งนั้น มีทั้งหมดสิบคนและยังแพ้ให้กับมหาวิทยาลัยA…

เมื่อเทียบกับความสามารถที่น่าทึ่งของฉินหร่านแล้ว หนานฮุ่ยเหยากับพวกสิงไคสามคนต่างก็คิดว่าการที่คณบดีเจียงให้เธอลงสมัครรอบเดือนพฤษภาคมปีหน้า…ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ…มั้ง

ฉินหร่านยังดูนิ่งๆ เธอกินข้าวไปด้วยและเปิดอีเมลในโทรศัพท์ไปด้วย

ICNEที่คณบดีเจียงพูดถึงเมื่อสักครู่นี้ ฉินหร่านยังไม่เข้าใจ แต่พอเปิดดูอีเมลบวกกับได้ยินที่หนานฮุ่ยเหยาอธิบายให้ฟัง เธอก็พอจะเข้าใจแล้วว่าเป็นการแข่งขันแบบไหน

ฉินหร่านกดไปที่รูปโปรไฟล์คณบดีเจียง จากนั้นก็ปฏิเสธไป

คณบดีเจียง——

(ทำไมไม่เข้าร่วม?)

คณบดีเจียงอยากให้เธอสมัครเข้าร่วมการแข่งขันอันทรงเกียรติรายการนี้ในปีหน้าเพื่อสั่งสมชื่อเสียง

เขาและกลุ่มศาสตราจารย์ประจำภาควิชาฟิสิกส์ต่างก็คิดว่างานวิจัยทางฟิสิกส์ของฉินหร่านในปัจจุบันมีศักยภาพมากพอที่จะเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ ดังนั้นจึงเตรียมการให้เธอลงสมัครในรอบเดือนพฤษภาคมปีหน้า

ด้วยชื่อเสียงฉินหร่านในมหาวิทยาลัยเมืองหลวง คณบดีเจียงและภาควิชาฟิสิกส์จึงใส่ใจกับการเติบโตของฉินหร่านอย่างมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฉินหร่านไม่มีครูบาอาจารย์เป็นของตัวเองเหมือนซ่งลี่ว์ถิงที่เตรียมพร้อมไว้ให้เขาหมดแล้ว ดังนั้นคณบดีเจียงและภาควิชาฟิสิกส์จึงให้ความสนใจเธอเป็นพิเศษ และวางแผนงานต่อไปไว้ให้เธอแล้ว

แต่พวกเขากลับไม่รู้ว่าอาจารย์ใหญ่สวีก็เตรียมแผนไว้ให้เธอเช่นกัน

ฉินหร่านนึกถึงโครงการวิจัยชุดนั้นที่อาจารย์ใหญ่สวีมอบให้เธอเมื่อไม่กี่วันก่อน

เขาเตรียมไว้ให้เธอเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้แล้ว วันนั้นอาจารย์ใหญ่สวีไม่ได้พูดอะไร แต่แค่ให้เธอตั้งใจอ่านงานวิจัยอย่างละเอียด เมื่อเห็นเนื้อหาที่เกี่ยวกับICNEที่คณบดีเจียงส่งมาให้โดยเฉพาะ ฉินหร่านก็พอจะเดาออกแล้ว——

อาจารย์ใหญ่สวีน่าจะมีโควตาการแข่งขันICNEในรอบเดือนกุมภาพันธ์ปีหน้าอยู่ในมือ

ฉินหร่านก้มหน้า ตอบคณบดีเจียง——

(หนูน่าจะเข้าร่วมรอบชิงชนะเลิศในเดือนกุมภาพันธ์ปีหน้า)