คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 354 ฉันจะดูแลเธอให้ดีที่สุด

บทที่ 354 ฉันจะดูแลเธอให้ดีที่สุด

ป้าหวังตกใจจนอ้าปากค้าง

เมื่อเห็นสีหน้าไม่อยากเชื่อของป้าหวัง เสิ่นเมิ่งจึงหันไปดึงแขนเสื้อของอวิ๋นโม่เทียนที่ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจเช่นกัน แล้วตะโกนว่า

“เฮ้ย ไอ้ผู้ชายบ้า พูดอะไรบ้างสิ! การเปิดเผยความสัมพันธ์แบบนี้ไม่ใช่ว่าฝ่ายชายต้องเป็นคนเริ่มก่อนหรอ! ตอนนี้ฉันเปิดเผยไปแล้ว นายก็พูดอะไรบ้างสิ!”

“เอ่อ ๆ ใช่ ๆ ๆ !”

อวิ๋นโม่เทียนตอบสนองอย่างรวดเร็ว เข้าใจสถานการณ์ในทันที

มุมปากของเขายิ้มจนกดไว้ไม่อยู่ ดวงตาสีดำสนิทเต็มไปด้วยประกายแห่งความยินดี ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม

“ถูกต้อง ผมกับเมิ่งเมิ่งคบกันมาสักพักแล้ว เธอไว้ใจผมถึงได้ฝากให้ผมคอยดูแลคุณไงครับป้าหวัง ผมเป็นผู้ชาย ช่วยแฟนตัวเองทำอะไรบ้าง แล้วขอรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่เกินไปใช่ไหมครับ? คุณป้าอายุมากแล้ว อาจจะไม่เข้าใจวิธีการสื่อสารของพวกเราคนหนุ่มสาว เลยเข้าใจพวกเราผิดไป!”

พูดจบ เขาก็ยิ้มให้สาวน้อยที่แก้มแดงระเรื่อ ด้วยรอยยิ้มชวนฝัน

“ใช่ไหม เด็กโง่?”

เสิ่นเมิ่งโกรธจนหน้าบิดเบี้ยว ไอ้ผู้ชายบ้านี่ เธอไม่ใช่เด็กโง่นะ!

แต่ละครเรื่องนี้เธอเป็นคนเริ่มเอง ก็ต้องแสดงตามบทไปสิ!

เธอพยักหน้า

“ใช่ค่ะ ป้าหวัง!”

สายตาของป้าหวังเปลี่ยนจากตกใจเป็นสงสัย แล้วก็เปลี่ยนเป็นกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย

ไอ้ผู้ชายบ้า? เด็กโง่?

คำเรียกระหว่างคู่รักสมัยนี้ก็แตกต่างจากสมัยของเธอจริง ๆ แต่คำเรียกพวกนี้ฟังดูแล้วเหมือนคนสนิทกันจริง ๆ เท่านั้นถึงจะใช้ และดูจากท่าทีของคุณหนูที่มีต่อคุณอวิ๋น ดูเหมือนจะไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบผู้ว่าจ้างกับผู้รับจ้างเลย

หรือว่าพวกเขาเป็นคู่รักกันจริง ๆ ?

“แล้วพวกคุณเริ่มคบกันตั้งแต่เมื่อไหร่?”

ป้าหวังยังไม่ค่อยแน่ใจ จึงถามต่อ

เพราะเธอรู้สึกว่าคนสองคนนี้ดูเหมือนคู่อริกันตลอด เจอหน้าก็ทะเลาะกัน เธอไม่เห็นเลยว่าพวกเขาเริ่มเป็นแฟนกันตั้งแต่เมื่อไหร่

คำถามนี้ค่อนข้างยาก

เสิ่นเมิ่งและอวิ๋นโม่เทียนสบตากันอย่างรวดเร็ว ทั้งคู่พูดพร้อมกัน

“ก็คืนแรกที่ป้ามาอยู่ที่นี่ไงคะ!”

“ตั้งแต่ผมเริ่มปกป้องคุณครับ”

แม้คำพูดจะต่างกัน แต่เนื้อหาเหมือนกันเป๊ะ

เสิ่นเมิ่งรีบมองหน้าอวิ๋นโม่เทียนในใจเต็มไปด้วยความตกใจ เขาอ่านใจเป็นหรือไง ทำไมคำตอบถึงเหมือนกับเธอไม่มีผิด?

ความกังวลบนใบหน้าป้าหวังหายไปทันที ความสงสัยในใจก็จางหายไป ดูเหมือนที่พวกเขาพูดจะเป็นความจริง คุณอวิ๋นกับเมิ่งเมิ่งคบกันจริง ๆ แต่คนสองคนนี้เป็นคู่รักที่แปลกจริง ๆ เป็นแฟนกันแล้วยังทะเลาะกันทุกครั้งที่เจอหน้า ทะเลาะกันราวกับเป็นศัตรูกัน

เธอจับมืออวิ๋นโม่เทียนแล้วค่อย ๆ วางมือของเสิ่นเมิ่งลงในฝ่ามือของเขา จากนั้นตบเบา ๆ พลางพูดอย่างมีความหมาย “คุณอวิ๋น เมื่อเป็นแบบนี้ฉันก็วางใจแล้ว คุณหนูของเราเป็นเด็กที่ดีมาก คุณต้องดูแลเธอให้ดี ๆ นะคะ อย่าให้เธอต้องเสียใจล่ะ”

“ได้ครับป้าหวัง ผมจะดูแลเธอให้ดีที่สุด”

อวิ๋นโม่เทียนพูดให้ป้าหวังฟัง แต่สายตากลับจ้องมองหญิงสาวตรงหน้า

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความจริงใจ

“ผมจะทะนุถนอมและรักเธอไปตลอดชีวิต จะไม่ยอมให้เธอต้องเสียใจแม้แต่น้อย!”

สายตาและน้ำเสียงของเขาจริงใจเหลือเกิน ทำให้หัวใจของเสิ่นเมิ่งสั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่ ก่อให้เกิดความปั่นป่วนในใจ

“อย่าเห็นว่าคุณหนูของพวกเราภายนอกดูเป็นผู้ใหญ่ ดูเหมือนจะโตเต็มที่ แต่จริง ๆ แล้วเธอเป็นเด็กโง่คนหนึ่ง เมื่อก่อนเธอเคยถูกผู้ชายเลว ๆ กับพี่สาวร่วมมือกันหลอก ได้รับบาดแผลใหญ่หลวง มีบาดแผลในใจมากทีเดียว”

ป้าหวังยังคงจับมืออวิ๋นโม่เทียนพูดพร่ำบ่น

“ดังนั้นคุณอย่าได้คิดว่าเธอเป็นผู้ใหญ่ ต้องทะนุถนอมเธอให้ดีนะ!”

“ป้าหวังวางใจได้ ผมขอสาบานด้วยชีวิต จะต้องทะนุถนอมเธอให้ดี ไม่มีทางรังแกเธอแน่นอน”

สีหน้าของอวิ๋นโม่เทียนค่อย ๆ จริงจังขึ้น

“และจะไม่ยอมให้ใครมารังแกเธอเด็ดขาด!”