คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 354 ฉันจะดูแลเธอให้ดีที่สุด
บทที่ 354 ฉันจะดูแลเธอให้ดีที่สุด
ป้าหวังตกใจจนอ้าปากค้าง
เมื่อเห็นสีหน้าไม่อยากเชื่อของป้าหวัง เสิ่นเมิ่งจึงหันไปดึงแขนเสื้อของอวิ๋นโม่เทียนที่ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจเช่นกัน แล้วตะโกนว่า
“เฮ้ย ไอ้ผู้ชายบ้า พูดอะไรบ้างสิ! การเปิดเผยความสัมพันธ์แบบนี้ไม่ใช่ว่าฝ่ายชายต้องเป็นคนเริ่มก่อนหรอ! ตอนนี้ฉันเปิดเผยไปแล้ว นายก็พูดอะไรบ้างสิ!”
“เอ่อ ๆ ใช่ ๆ ๆ !”
อวิ๋นโม่เทียนตอบสนองอย่างรวดเร็ว เข้าใจสถานการณ์ในทันที
มุมปากของเขายิ้มจนกดไว้ไม่อยู่ ดวงตาสีดำสนิทเต็มไปด้วยประกายแห่งความยินดี ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม
“ถูกต้อง ผมกับเมิ่งเมิ่งคบกันมาสักพักแล้ว เธอไว้ใจผมถึงได้ฝากให้ผมคอยดูแลคุณไงครับป้าหวัง ผมเป็นผู้ชาย ช่วยแฟนตัวเองทำอะไรบ้าง แล้วขอรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่เกินไปใช่ไหมครับ? คุณป้าอายุมากแล้ว อาจจะไม่เข้าใจวิธีการสื่อสารของพวกเราคนหนุ่มสาว เลยเข้าใจพวกเราผิดไป!”
พูดจบ เขาก็ยิ้มให้สาวน้อยที่แก้มแดงระเรื่อ ด้วยรอยยิ้มชวนฝัน
“ใช่ไหม เด็กโง่?”
เสิ่นเมิ่งโกรธจนหน้าบิดเบี้ยว ไอ้ผู้ชายบ้านี่ เธอไม่ใช่เด็กโง่นะ!
แต่ละครเรื่องนี้เธอเป็นคนเริ่มเอง ก็ต้องแสดงตามบทไปสิ!
เธอพยักหน้า
“ใช่ค่ะ ป้าหวัง!”
สายตาของป้าหวังเปลี่ยนจากตกใจเป็นสงสัย แล้วก็เปลี่ยนเป็นกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย
ไอ้ผู้ชายบ้า? เด็กโง่?
คำเรียกระหว่างคู่รักสมัยนี้ก็แตกต่างจากสมัยของเธอจริง ๆ แต่คำเรียกพวกนี้ฟังดูแล้วเหมือนคนสนิทกันจริง ๆ เท่านั้นถึงจะใช้ และดูจากท่าทีของคุณหนูที่มีต่อคุณอวิ๋น ดูเหมือนจะไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบผู้ว่าจ้างกับผู้รับจ้างเลย
หรือว่าพวกเขาเป็นคู่รักกันจริง ๆ ?
“แล้วพวกคุณเริ่มคบกันตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ป้าหวังยังไม่ค่อยแน่ใจ จึงถามต่อ
เพราะเธอรู้สึกว่าคนสองคนนี้ดูเหมือนคู่อริกันตลอด เจอหน้าก็ทะเลาะกัน เธอไม่เห็นเลยว่าพวกเขาเริ่มเป็นแฟนกันตั้งแต่เมื่อไหร่
คำถามนี้ค่อนข้างยาก
เสิ่นเมิ่งและอวิ๋นโม่เทียนสบตากันอย่างรวดเร็ว ทั้งคู่พูดพร้อมกัน
“ก็คืนแรกที่ป้ามาอยู่ที่นี่ไงคะ!”
“ตั้งแต่ผมเริ่มปกป้องคุณครับ”
แม้คำพูดจะต่างกัน แต่เนื้อหาเหมือนกันเป๊ะ
เสิ่นเมิ่งรีบมองหน้าอวิ๋นโม่เทียนในใจเต็มไปด้วยความตกใจ เขาอ่านใจเป็นหรือไง ทำไมคำตอบถึงเหมือนกับเธอไม่มีผิด?
ความกังวลบนใบหน้าป้าหวังหายไปทันที ความสงสัยในใจก็จางหายไป ดูเหมือนที่พวกเขาพูดจะเป็นความจริง คุณอวิ๋นกับเมิ่งเมิ่งคบกันจริง ๆ แต่คนสองคนนี้เป็นคู่รักที่แปลกจริง ๆ เป็นแฟนกันแล้วยังทะเลาะกันทุกครั้งที่เจอหน้า ทะเลาะกันราวกับเป็นศัตรูกัน
เธอจับมืออวิ๋นโม่เทียนแล้วค่อย ๆ วางมือของเสิ่นเมิ่งลงในฝ่ามือของเขา จากนั้นตบเบา ๆ พลางพูดอย่างมีความหมาย “คุณอวิ๋น เมื่อเป็นแบบนี้ฉันก็วางใจแล้ว คุณหนูของเราเป็นเด็กที่ดีมาก คุณต้องดูแลเธอให้ดี ๆ นะคะ อย่าให้เธอต้องเสียใจล่ะ”
“ได้ครับป้าหวัง ผมจะดูแลเธอให้ดีที่สุด”
อวิ๋นโม่เทียนพูดให้ป้าหวังฟัง แต่สายตากลับจ้องมองหญิงสาวตรงหน้า
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความจริงใจ
“ผมจะทะนุถนอมและรักเธอไปตลอดชีวิต จะไม่ยอมให้เธอต้องเสียใจแม้แต่น้อย!”
สายตาและน้ำเสียงของเขาจริงใจเหลือเกิน ทำให้หัวใจของเสิ่นเมิ่งสั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่ ก่อให้เกิดความปั่นป่วนในใจ
“อย่าเห็นว่าคุณหนูของพวกเราภายนอกดูเป็นผู้ใหญ่ ดูเหมือนจะโตเต็มที่ แต่จริง ๆ แล้วเธอเป็นเด็กโง่คนหนึ่ง เมื่อก่อนเธอเคยถูกผู้ชายเลว ๆ กับพี่สาวร่วมมือกันหลอก ได้รับบาดแผลใหญ่หลวง มีบาดแผลในใจมากทีเดียว”
ป้าหวังยังคงจับมืออวิ๋นโม่เทียนพูดพร่ำบ่น
“ดังนั้นคุณอย่าได้คิดว่าเธอเป็นผู้ใหญ่ ต้องทะนุถนอมเธอให้ดีนะ!”
“ป้าหวังวางใจได้ ผมขอสาบานด้วยชีวิต จะต้องทะนุถนอมเธอให้ดี ไม่มีทางรังแกเธอแน่นอน”
สีหน้าของอวิ๋นโม่เทียนค่อย ๆ จริงจังขึ้น
“และจะไม่ยอมให้ใครมารังแกเธอเด็ดขาด!”