คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 359 เสิ่นเมิ่งช่างโชคดีเหลือเกิน
บทที่ 359 เสิ่นเมิ่งช่างโชคดีเหลือเกิน
“เสิ่นเมิ่งคนนี้นี่ไม่น่าเชื่อจริง ๆ ปกติทำตัวเรียบร้อยเชียว ดูเหมือนจะบริสุทธิ์ไร้เดียงสา แต่ลับหลังกลับมีนิสัยเสเพลไม่แพ้พวกสาว
ๆ ในสถานบันเทิงเลย!”
ลวี่ซินยิ่งดูยิ่งตื่นเต้น จ้องหน้าจอตาเป็นประกาย พลางร้องเรียกอย่างกระตือรือร้น
“คุณลุงคะ รีบมาดูสิคะ ผู้ชายคนนี้หน้าตาดีมากเลยนะ!”
“เฮอะ! ลองดูให้ดี ๆ สิ หน้าของผู้ชายคนนั้นดูคุ้น ๆ หรือเปล่า?”
เสิ่นจงเฉินเดินเข้ามาจากด้านนอก เขาเพิ่งทานอาหารกลางวันเสร็จ ฝีมือการทำอาหารของลวี่ซินไม่เลว เขาเผลอกินมากไปหน่อย
ท้องป่องจนต้องยืนย่อยอาหาร
“เอ๊ะ จริงด้วย ดูคุ้น ๆ นะ!”
ลวี่ซินเอียงหัวสำรวจใบหน้าของชายคนนั้นอีกครั้งตามที่เขาบอก ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกคุ้น
“คุณลุงคะ ทำไมผู้ชายคนนี้ดูคุ้นจังเลย เหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน เขาเป็นใครกันคะ?”
เมืองเอมีขนาดใหญ่ ผู้ชายก็มีมาก แต่ผู้ชายที่ทั้งหล่อและรวยนั้นมีไม่มาก ยิ่งเป็นคนหนุ่มที่ทั้งหล่อและดูมีฐานะก็ยิ่งมีน้อยลงไปอีก
แถมผู้ชายคนนี้ยังหล่อเป็นพิเศษ!
ผู้ชายที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นขนาดนี้ เธอต้องมีความทรงจำเกี่ยวกับเขาแน่ เพราะเคยเจอมาก่อน แต่จำไม่ได้ว่าเจอที่ไหน
“ฮ่า ๆ ผู้ชายเพอร์เฟ็กต์ขนาดนี้ เธอเจอแล้วไม่จำเอาไว้เลยเหรอ?”
เสิ่นจงเฉินหัวเราะพลางเดินมาพาดแขนบนไหล่ของลวี่ซินนิ้วมือบีบแก้มเธอเบา ๆ
ลวี่ซินรู้ทัน รีบเอาตัวซบเข้าไปในอ้อมกอดของเขา พูดเสียงอ้อนอย่างน่ารัก
“ต่อให้เขาเพอร์เฟ็กต์แค่ไหน ก็สู้คุณลุงของฉันไม่ได้หรอกค่ะ อีกอย่าง ในใจฉันมีแต่คุณลุง ผู้ชายคนอื่นเป็นแค่เมฆลอยผ่าน
จำไม่ได้ก็ไม่แปลกนี่คะ!”
“เด็กดี ปากหวานจัง!”
เสิ่นจงเฉินรู้สึกดีใจ โอบคอลวี่ซินแล้วจูบเธอทีหนึ่ง จากนั้นชี้ไปที่ภาพถ่ายขยายบนหน้าจอพลางพูดว่า
“คนนี้เธอเคยเจอจริง ๆ เมื่อไม่กี่เดือนก่อน เขาเคยขับรถสปอร์ตหรูมารับเสิ่นเมิ่งหลังเลิกงาน”
“อ๋อ! เป็นเขานี่เอง!”
ลวี่ซินนึกออกทันทีที่เขาเตือนความจำ เธอชี้ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์พลางพยักหน้าหงึก ๆ ตาเบิกกว้างขึ้นทันที พูดอย่างทึ่ง
“แต่เขาเปลี่ยนไปมากเลยนะคะ จำได้ว่าตอนที่มารับเสิ่นเมิ่งหน้าตาดุมาก ตอนเสิ่นเมิ่งไม่ยอมไปกับเขา เกือบจะลงไม้ลงมือ ดูน่ากลัวมาก!
ไม่นึกเลยว่าตอนนี้จะดูอ่อนโยนขนาดนี้…”
“ฮ่ะ ๆ ทัศนคติต่างกันนี่”
เสิ่นจงเฉินยิ้มมุมปาก แล้วพูดเสียงเบา
“เขายังเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของเซียนจิ้งเป็นเจ้าพ่อชื่อดังในวงการ อวิ๋นโม่เทียน”
“อวิ๋นโม่เทียน?” ลวี่ซินตกตะลึงอีกครั้ง!
เธอเบิกตาโพลง ยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่อาจตั้งสติได้ เธอฟังไม่ผิดใช่ไหม คนคนนี้คืออวิ๋นโม่เทียนที่มีชื่อเสียงโด่งดังคนนั้น?
อวิ๋นโม่เทียนที่มีภูมิหลังลึกลับทรงพลัง และประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย?
ไม่แปลกเลยที่เสิ่นเมิ่งยอมจูบกับเขากลางถนน โดยไม่สนใจว่าใครจะเห็น ผู้ชายที่มีอิทธิพลขนาดนี้ ต่อให้ต้องทำอะไรกลางถนน… เธอก็ยอม!
เสิ่นเมิ่งช่างโชคดีเหลือเกิน!
ในเมื่อต้องพึ่งพาผู้ชายเหมือนกัน
ทำไมเธอถึงได้แค่ผู้ชายแก่ที่แต่งงานแล้วอย่างเสิ่นจงเฉินแต่เสิ่นเมิ่งกลับได้อวิ๋นโม่เทียนหนุ่มโสดระดับไดมอนด์!
ทั้งตัวของเธอ ทั้งภายนอกภายใน มีตรงไหนที่สู้เสิ่นเมิ่งไม่ได้?
ก็แค่เธอไม่ได้โชคดีเหมือนเสิ่นเมิ่งที่ได้เจอคู่สามีภรรยาอย่างเสิ่นจงเฉิงมารับเป็นลูกบุญธรรม!
ลวี่ซินอึ้งไปชั่วขณะ เสิ่นจงเฉินรู้สึกไม่พอใจ จึงเอานิ้วแตะที่หัวเธอเบา ๆ
“กำลังคิดอะไรอยู่? ตอนนี้คิดว่าเขาเพอร์เฟ็กต์กว่าคุณลุงของเธอแล้วสินะ?”
“ไม่มีทางค่ะ! คุณลุงของฉันเพอร์เฟ็กต์ที่สุด ไม่รับฟังคำคัดค้านใด ๆ ทั้งสิ้น!”
ลวี่ซินคิดได้ไว พูดจาระมัดระวังจนจับผิดไม่ได้ ช่างเถอะ ไม่ใช่ทุกคนจะโชคดีเหมือนเสิ่นเมิ่งความจริงแล้ว
การที่เธอลวี่ซินได้เกาะขาคนอย่างเสิ่นจงเฉินก็นับว่ายากแล้ว เธอต้องเกาะขาใหญ่นี้ให้แน่น ห้ามผิดพลาดอีกเด็ดขาด!
Comments for chapter "บทที่ 359 เสิ่นเมิ่งช่างโชคดีเหลือเกิน"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
