คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 375 จะเป็นคุณป้าหวังเป็นคนจับคู่ให้หรือไม่
บทที่ 375 จะเป็นคุณป้าหวังเป็นคนจับคู่ให้หรือไม่
“ถ้าฉันรู้เรื่องนี้ก่อน ฉันจะต้องแยกพวกเขาออกจากกันตั้งแต่แรก ไม่ให้มีโอกาสได้พบกันอีกเลย!”
เสิ่นจงเฉิงพูดด้วยความโกรธแค้น กัดฟันกรอด เขามองดูรูปถ่ายเหล่านั้นแล้วถอนหายใจยาว
“ไม่รู้ว่าพวกเขาคบกันตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันคิดไม่ออกเลยว่าทำไมเมิ่งเมิ่งถึงได้คบกับคนแบบนี้”
ลู่ผิงขมวดคิ้วแน่น แต่จู่ ๆ ก็มีความคิดบางอย่างวาบขึ้นมา คบกันตั้งแต่เมื่อไหร่?
ถ้าจะสืบให้รู้เรื่องนี้ ต้องเริ่มสืบจากจุดที่พวกเขาเริ่มมีความเกี่ยวข้องกันใช่ไหม?
แล้วพวกเขาเริ่มมีความเกี่ยวข้องกันตั้งแต่เมื่อไหร่?
ดวงตาของลู่ผิงสว่างวาบขึ้นมาทันที เธอเงยหน้ามองเสิ่นจงเฉิงดวงตาเป็นประกาย
“ที่รัก คุณจำเรื่องที่คุณป้าหวังถูกเมิ่งเจียงอวี่จับตัวไปได้ไหม?”
เธอจำได้ว่าตอนนั้นเมิ่งเมิ่งถูกอวิ๋นโม่เทียนข่มขู่และกักขัง เธอกับเสิ่นจงเฉิงตัดสินใจว่าควรแจ้งตำรวจ แต่เมิ่งเมิ่งไม่ยอมให้แจ้งความ
ทำไมเมิ่งเมิ่งถึงไม่ยอมแจ้งความ? เหตุผลหนึ่งคือเธอไม่อยากยุ่งกับอวิ๋นโม่เทียนอีกเหตุผลหนึ่ง…
เป็นเพราะคุณป้าหวัง
คุณป้าหวังพูดตลอดว่าอวิ๋นโม่เทียนเป็นคนดี และเคยช่วยชีวิตเธอไว้! คุณป้าหวังกับอวิ๋นโม่เทียนมีความเกี่ยวข้องกันในเรื่องนั้น นั่นหมายความว่าเมิ่งเมิ่งก็เริ่มมีความเกี่ยวข้องกับอวิ๋นโม่เทียนตั้งแต่ตอนนั้น
“แน่นอนว่าจำได้ ทำไมคุณถึงพูดถึงเรื่องนี้ล่ะ?”
เสิ่นจงเฉิงมองลู่ผิงอย่างงุนงง เขาคิดไม่ออกว่าสองเรื่องนี้มีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร
ลู่ผิงมีสีหน้าเคร่งเครียด เธอมองหน้าสามีนานก่อนจะพูดออกมา
“คุณป้าหวังเคยห้ามไม่ให้เมิ่งเมิ่งแจ้งความ เพราะอวิ๋นโม่เทียนเคยช่วยชีวิตเธอไว้ เป็นผู้มีพระคุณ ที่รัก คุณคิดว่าเมิ่งเมิ่งอาจจะคบกับอวิ๋นโม่เทียนเพราะคุณป้าหวังเป็นคนจับคู่ให้หรือเปล่า?”
สัญชาตญาณบอกเธอว่าเป็นแบบนั้น สัญชาตญาณเดียวกันนี้บอกเธอว่า ครั้งที่แล้วที่เธอจงใจวางสายและบล็อกเบอร์คุณป้าหวัง ทำให้คุณป้าหวังตกอยู่ในอันตราย
ไม่อย่างนั้นทำไมช่วงนั้นเมิ่งเมิ่งถึงได้ห่างเหินจากเธอมากขึ้น และดูเหมือนจะมีความไม่พอใจเธออยู่บ้าง
เรื่องนั้นคงทำให้คุณป้าหวังรู้สึกกดดัน เธอถึงได้คิดวิธีนี้ขึ้นมา จงใจจับคู่อวิ๋นโม่เทียนกับเสิ่นเมิ่งเพื่อดึงจิตใจลูกสาวไปจากเธอ
ช่างเจ้าเล่ห์! ฉลาดแกมโกง! ต่ำช้า!
เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว ถึงกับไม่สนใจอนาคตของเมิ่งเมิ่ง! คุณป้าหวังช่างเห็นแก่ตัวเหลือเกิน! เธอรู้หรือเปล่าว่าการกระทำแบบนี้จะส่งผลอะไร! แล้วเมิ่งเมิ่งจะต้องแบกรับผลกระทบอะไรบ้างจากเรื่องนี้!
คุณป้าหวังทำเกินไปจริง ๆ !
“คุณป้าหวัง? เธอจะจับคู่อวิ๋นโม่เทียนกับเมิ่งเมิ่งได้ยังไง? นอกจากเรื่องที่เกิดขึ้นครั้งก่อน เธอยังมีความเกี่ยวข้องอะไรกับอวิ๋นโม่เทียนอีกหรือ?”
ปฏิกิริยาแรกของเสิ่นจงเฉิงคือตกใจและประหลาดใจ แต่เขาก็สงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว วิเคราะห์อย่างละเอียดแล้วปฏิเสธเรื่องนี้ ส่ายหน้าพูดเบา ๆ
“ที่รัก คุณป้าหวังก็แค่แม่บ้าน และเราก็ไล่เธอออกไปแล้ว เธอยังมีบาดแผล คงไม่สามารถหางานใหม่ได้ในตอนนี้ อีกอย่างเธอก็ไม่มีบ้านในเมืองนี้ ตอนนี้อาจจะออกจากเมืองเอไปแล้วด้วยซ้ำ อวิ๋นโม่เทียนจะมีความเกี่ยวข้องอะไรกับเธอได้ แล้วจะให้เธอจับคู่ให้ได้ยังไง?”
เขารู้มาตลอดว่าลู่ผิงระแวงคุณป้าหวัง เชื่อว่าคุณป้าหวังเป็นแม่แท้ ๆ ของเมิ่งเมิ่ง แอบซ่อนตัวอยู่ข้าง ๆ เมิ่งเมิ่งมาหลายปี เพื่อรอให้เมิ่งเมิ่งโตแล้วพาไป ดังนั้นลู่ผิงจึงมีความเป็นศัตรูกับคุณป้าหวังเป็นพิเศษ อะไร ๆ ก็มักจะโยงไปหาคุณป้าหวังโดยอัตโนมัติ
แต่เรื่องพวกนี้เป็นไปไม่ได้เลย เสิ่นจงเฉิงคิดว่าสมมติฐานที่ลู่ผิงพูดมานั้นเป็นไปไม่ได้
“ทำไมคุณถึงรู้ว่าเธอออกจากเมืองเอไปแล้ว?”
ลู่ผิงตะโกนขึ้นมาอย่างร้อนรน
“จริงอยู่ที่ครอบครัวเราไล่เธอออก แต่คุณจะแน่ใจได้ยังไงว่าเธอจากไปแล้ว? เธอไม่มีญาติพี่น้อง ร่างกายก็ยังมีบาดแผล ถ้าเธอกลับบ้านเกิด ใครจะดูแลเธอ? เธอไม่มีทางจากที่นี่ไปหรอก! เธอยังหวังจะแย่งเหม่งเหม่งไปจากฉันอยู่เลย!”