คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 376 ทำไมถึงทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้ได้
บทที่ 376 ทำไมถึงทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้ได้
ป้าหวังแน่นอนว่าไม่ได้ออกไปจากเมืองนี้!
เธอไม่เพียงแต่ไม่ได้จากไป! แต่ยังให้เสิ่นเมิ่งคอยดูแลเธออีกด้วย!
นี่คือสิ่งที่ลู่ผิงมั่นใจมาก!
เสิ่นจงเฉิงตกใจอย่างจัง ช่วงนี้เขายุ่งมากจริง ๆ จึงไม่ได้สนใจเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในบ้านมากนัก โดยเฉพาะเรื่องของป้าหวัง เรื่องของป้าหวัง แม้ว่าลู่ผิงจะทำเกินไปหน่อย แต่เมื่อคนจากไปแล้ว เสิ่นจงเฉิงก็ไม่ได้สนใจติดตามอีก จึงคิดว่าป้าหวังคงกลับบ้านเกิดไปแล้ว เขาไม่เคยคิดจริง ๆ ว่าป้าหวังจะยังอยู่ในเมืองนี้ และยังได้รับการดูแลจากเสิ่นเมิ่งอีกด้วย
“ที่รัก อย่าเพิ่งร้อน ผมจะโทรหาคนให้ช่วยสืบดู”
เสิ่นจงเฉิงพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ความสงสัยในใจค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น สิ่งที่ภรรยาพูดอาจไม่ไร้เหตุผล ยิ่งไปกว่านั้น ความสัมพันธ์ระหว่างเสิ่นเมิ่งกับป้าหวังก่อนหน้านี้ก็สนิทสนมกันมากเกินไปจริง ๆ
เขายังจำได้ว่าครั้งที่ตนไปที่ห้องป้าหวัง เสิ่นเมิ่งปอกผลไม้แล้วบังเอิญบาดมือ เพิ่งพันแผลเสร็จก็รีบวิ่งไปอยู่เป็นเพื่อนป้าหวัง แม้แต่พ่อของตัวเองยังสู้ป้าหวังไม่ได้
ดูแบบนี้แล้วหลังจากป้าหวังออกจากบ้านสกุลเสิ่น เป็นไปได้มากว่าเธอไม่ได้ออกจากเมืองเอ แต่กลับยังอยู่ในเมืองนี้ภายใต้การดูแลของเสิ่นเมิ่ง
แต่เธออยู่ที่ไหน? แล้วเธอมีความเกี่ยวข้องอะไรกับอวิ๋นโม่เทียน? เรื่องที่เมิ่งเมิ่งอยู่กับอวิ๋นโม่เทียนเป็นเพราะเธอเป็นคนจับคู่ให้หรือเปล่า?
เสิ่นจงเฉิงยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกหนักใจ นิ้วของเขากดเปิดสมุดโทรศัพท์และหาเบอร์หนึ่งแล้วกดโทรออก
“ตู้ด…ตู้ด…”
โทรศัพท์ถูกรับอย่างรวดเร็ว เสียงร่าเริงดังมาจากปลายสาย
“น้องเสิ่น ทำไมมีเวลาโทรหาผมล่ะ? จะถามเรื่องอวิ๋นโม่เทียนเหรอ? คือว่า…”
“ไม่ใช่ครับ พี่ใหญ่จาง ผมโทรมาไม่ได้ถามเรื่องนั้น”
เสิ่นจงเฉิงรีบพูดแทรก “ผมอยากขอให้พี่ช่วยสืบคน ๆ หนึ่งครับ”
“คนไหน? บอกมาเลย พี่จางอาจไม่มีความสามารถอื่น แต่เรื่องแค่นี้จัดการได้!”
พี่ใหญ่จางพูดเสียงดัง รับปากทันที เสิ่นจงเฉิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพูดเบา ๆ
“ป้าหวัง ชื่อจริงหวังหลาน เธอเคยเป็นแม่บ้านที่บ้านพวกเรา เพิ่งถูกไล่ออกเมื่อไม่นานมานี้ ตอนนี้ผมอยากรู้ว่าคนคนนี้อยู่ที่ไหน แล้วก็…”
พูดถึงตรงนี้เขาก็หยุด เพราะเพิ่งตระหนักว่าสิ่งที่ตนขอนั้นมากเกินไป
จริง ๆ แล้วแค่พี่ใหญ่จางช่วยสืบที่อยู่ของป้าหวังก็พอแล้ว ส่วนเรื่องที่ป้าหวังมีความเกี่ยวข้องอะไรกับอวิ๋นโม่เทียนเขาสามารถหาทางสืบเองได้ จะให้รบกวนพี่ใหญ่จางทุกเรื่องก็ไม่ได้
“ยังมีอะไรอีก?” แต่พี่ใหญ่จางกลับไม่ใส่ใจและถามต่อ
เขาเป็นคนฉลาดหลักแหลม จึงเดาได้อย่างรวดเร็วว่าทำไมเสิ่นจงเฉิงถึงไม่พูดต่อ จึงตะโกนเสียงดัง
“น้องชาย จะมาเกรงใจอะไรกับพี่จาง? พวกเราเป็นพี่น้องกัน มีอะไรก็สั่งมาเลย ที่นี่สืบได้ทุกอย่าง ไม่ลำบากเลยสักนิด!”
“งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ”
พูดมาถึงตรงนี้ ถ้ายังจะเกรงใจก็เท่ากับไม่ให้เกียรติพี่ใหญ่จางแล้ว เสิ่นจงเฉิงจึงรีบพูดสิ่งที่ต้องการสืบออกมาทั้งหมด
“พี่จางครับ ผมอยากรบกวนให้ช่วยสืบด้วยว่า ป้าหวังกับอวิ๋นโม่เทียนมีความสัมพันธ์อะไรกัน รวมถึงพวกเขามีการติดต่อกันหรือไม่ และติดต่อกันกี่ครั้ง”
“รอสักครู่นะ อย่าเพิ่งวางสาย น้อง ๆ กำลังสืบอยู่ เดี๋ยวจะให้คำตอบเร็ว ๆ นี้!”
พี่ใหญ่จางมีนิสัยตรงไปตรงมา เสิ่นจงเฉิงรู้สึกดีใจ เขาและลู่ผิงสบตากันอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ลู่ผิงกำนิ้วมือแน่น กลั้นลมหายใจไว้ในอก
หากสามารถพิสูจน์ได้ว่าป้าหวังกับอวิ๋นโม่เทียนมีความเกี่ยวข้องกัน และพิสูจน์ได้ว่าเรื่องระหว่างเมิ่งเมิ่งกับอวิ๋นโม่เทียนเป็นการจับคู่ของป้าหวัง เธอจะต้องใช้ความพยายามทุกวิถีทางเพื่อตามหาป้าหวังให้เจอแล้วตบหน้าป้าหวังให้เต็มแรง!
แล้วถามเอาเรื่องว่า
“ทำไมถึงได้ทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้!”