คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 405 เราเป็นแค่เพื่อนกัน

บทที่ 405 เราเป็นแค่เพื่อนกัน

“กับใคร? ลองถามลูกสาวสุดที่รักของคุณดูสิ!”

ในเมื่อเรื่องถูกเปิดเผยแล้ว เสิ่นจงเฉิงจึงพูดตรง ๆ ไปเลย เขาจ้องมองเสิ่นเมิ่งที่มีสีหน้าเคร่งเครียดแล้วตะโกนเสียงดัง

“ถามเธอสิ! ตอนเที่ยงใครเป็นคนเอาอาหารไปส่งให้เธอ แล้วพวกเขาทำอะไรกันในออฟฟิศ!”

เขาคิดว่าหลังจากเตือนครั้งที่แล้ว ถึงจะไม่สามารถทำให้พวกเขาแยกจากกันได้อย่างสิ้นเชิง แต่ก็น่าจะทำให้พวกเขาระมัดระวังตัวมากขึ้น ไม่คิดเลยว่าพวกเขาไม่เพียงแต่ไม่ระมัดระวัง แต่ยังกล้ามากขึ้นจนถึงขั้นนัดพบกันในออฟฟิศโดยตรง!

เล่นได้ถึงขนาดนี้เลยนะ!

“จริงเหรอ?”

สีหน้าของลู่ผิงยิ่งดูแย่ลง

จริง ๆ แล้วเธอไม่จำเป็นต้องรอคำตอบ เพราะเธอได้รับคำตอบยืนยันจากความเงียบของลูกสาวแล้ว เธอถอนหายใจยาว ๆ แล้วพูดเบา ๆ

“เมิ่งเมิ่ง แม่เตือนลูกไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ให้ลูกอยู่ห่าง ๆ จากเพื่อนที่ไม่เหมาะสมพวกนั้น ทำไมลูกถึงไม่ยอมฟังคำพูดแม่ล่ะลูก?”

“แม่ มันไม่ได้เป็นอย่างที่พวกคุณคิด ฉัน…”

เสิ่นเมิ่งเงียบไปนาน ในที่สุดก็พูดออกมาอย่างยากลำบาก แต่พอเริ่มพูด เธอก็รู้สึกว่าลำคอแห้งผาก ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร

ก่อนหน้านี้เธอคิดจริง ๆ ว่าอวิ๋นโม่เทียนเป็นปีศาจ เป็นคนเลว และเป็นคนไร้ยางอาย ดังนั้นเธอจึงมั่นใจมากว่าตัวเองจะไม่มีวันชอบคนแบบนี้ และจะไม่มีวันคบกับคนแบบนี้

นั่นเป็นเหตุผลที่เธอสามารถให้คำมั่นกับพ่อแม่อย่างมั่นใจว่าเธอจะไม่คบหาใครในระยะสั้น และถ้าจะคบ ก็จะให้พวกเขาตรวจสอบก่อน

อย่างไรก็ตาม ชีวิตเปลี่ยนแปลงอย่างไม่คาดคิด การตัดสินใจในอดีตถูกล้มล้างไปแล้ว เธอกับผู้ชายคนนั้นเหมือนถูกลิขิตให้ผูกพันกัน

เธอไม่สามารถโต้แย้งได้ แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะเป็นแค่เพื่อนกัน แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนเที่ยงวันนี้ก็เป็นไปตามที่พ่อพูดจริง ๆ อวิ๋นโม่เทียนเอาอาหารมาส่งให้เธอ และพวกเขาก็นัดพบกันในออฟฟิศ

“ไม่ใช่แบบนั้นแล้วเป็นแบบไหน? ถึงขนาดนี้แล้วยังมีอะไรให้แก้ตัวอีก!”

เสิ่นจงเฉิงขัดจังหวะคำพูดของเสิ่นเมิ่งอย่างหงุดหงิด เขาจ้องลูกสาวของตัวเองด้วยความรู้สึกผิดหวังอย่างสุดซึ้ง

ช่างน่าผิดหวังเหลือเกิน

เขารู้สึกผิดหวังกับเสิ่นเมิ่งจริง ๆ

ตั้งแต่ครั้งที่เธอคบกับเมิ่งเจียงอวี่เขาก็เห็นแล้วว่าลูกสาวของเขาเป็นคนที่สมองมีแต่เรื่องความรัก ถูกผู้ชายหลอกได้ง่าย แต่เขาคิดว่าหลังจากผ่านความล้มเหลวครั้งหนึ่ง เธอควรจะได้บทเรียนและฉลาดขึ้น

ดังนั้นเมื่อภรรยาแนะนำให้เขาเตือนอย่างอ้อม ๆ ในครั้งนี้ เขาจึงเห็นด้วย หนึ่งคือกลัวว่าจะกระตุ้นให้ลูกทำอะไรที่ไม่สมเหตุสมผล สองคือในใจเขายังมีความหวังว่าลูกสาวของเขาจะทำให้เขาภูมิใจและไม่ทำให้เขาผิดหวังอีก

อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังคงผิดหวัง หลังจากรู้ว่าอวิ๋นโม่เทียนปลอมตัวเป็นคนส่งอาหารให้เสิ่นเมิ่งและอยู่ในออฟฟิศของเธอครึ่งชั่วโมง เสิ่นจงเฉิงก็ไม่สามารถระงับความผิดหวังของตัวเองได้อีกต่อไป

เขาไม่สามารถใจเย็นหรือแกล้งทำเป็นไม่รู้ได้อีกต่อไป วันนี้เขาต้องเปิดโปงเรื่องนี้! และสั่งให้เธอเลิกกับผู้ชายคนนั้นทันที!

“เมิ่งเมิ่ง แม่ไม่ได้คัดค้านที่ลูกจะมีความรัก ตราบใดที่ลูกไม่ละเลยการทำงาน ในวัยของลูกก็สามารถมีความรักได้” ลู่ผิงวางตะเกียบลงบนโต๊ะเบา ๆ

เธอลุกขึ้นและเดินไปนั่งข้าง ๆ เสิ่นเมิ่งจับมือของเสิ่นเมิ่งและเริ่มพูดอย่างใจเย็น

“แต่ลูกต้องเลือกคนด้วยนะ มีผู้ชายมากมายที่ขยันและมีความทะเยอทะยาน ลูกชายของเพื่อนแม่กับพ่อก็มีให้เลือกตั้งเยอะ เรามีตัวเลือกที่ดีมากมาย ทำไมลูกถึงต้องเลือกตัวเลือกที่ไม่ควรเลือกด้วยล่ะ?”

“แม่ หนูไม่ได้คบใครนะ” เสิ่นเมิ่งพูดออกมาโดยไม่ทันคิด

“พวกเราเป็นแค่เพื่อนกัน!”

“เพื่อน?”

ลู่ผิงและเสิ่นจงเฉิงประหลาดใจพร้อมกัน

“โกหก! ถึงขนาดนี้แล้วยังโกหกอีก!”

เสิ่นจงเฉิงพูดด้วยความเจ็บปวดใจ ลู่ผิงยังคงรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง เธอถามเสียงเบาว่า

“เป็นเพื่อนกันจริง ๆ เหรอ?”