คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 458 ที่แท้ก็คือเสิ่นจงเฉิง

หลังจากนั้นอีกหลายวัน เซียนจิ้งก็สงบเงียบ ไม่มีใครมาก่อกวนอีก

วันนี้อวิ๋นโม่เทียนเพิ่งตื่นนอน สวมชุดนอนหลวม ๆ กำลังยืนแปรงฟันอยู่หน้าอ่างล้างหน้า

เขาตายังงัวเงีย มองใบหน้าของตัวเองในกระจก แต่ตรงหน้ากลับค่อย ๆ ปรากฏใบหน้าที่มีดวงตาใสกระจ่าง ใบหน้านั้นเล็กและประณีต ดวงตาสีดำเป็นประกาย บางครั้งก็งอน บางครั้งก็ดีใจ ใบหน้าของอวิ๋นโม่เทียนก็เปลี่ยนไปตามใบหน้านั้น มุมปากยิ้มกว้าง ถึงกับเปล่งเสียงหัวเราะอย่างเคลิบเคลิ้ม

กริ้ง…

ในตอนนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

อวิ๋นโม่เทียนรีบได้สติกลับมา ไม่ทันได้วางแปรงสีฟันก็วิ่งเข้าไปในห้องนอน ยื่นมือคลำหาบนเตียงอย่างลนลาน

ต้องเป็นเด็กคนนั้นโทรมาแน่ ๆ เขารู้อยู่แล้ว หลายวันที่ไม่ได้ติดต่อกัน เด็กน้อยคนนั้นต้องคิดถึงเขามากแน่ ๆ !

เดี๋ยวพอคุยโทรศัพท์ เขาจะต้องทำเสียงน้อยใจสักหน่อย เด็กคนนี้ช่างไร้น้ำใจจริง ๆ ไม่ได้ติดต่อกันหลายวันแล้วก็ไม่รู้สึกร้อนใจเลย กว่าจะโทรมาก็ป่านนี้!

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและมองชื่อบนหน้าจอ ความตื่นเต้นและกระตือรือร้นบนใบหน้าก็เย็นชาลงทันที

ไม่ใช่โทรศัพท์จากเด็กคนนั้น

เขาถอนหายใจอย่างผิดหวัง แล้วปรับอารมณ์ของตัวเอง กดปุ่มรับสาย เรียกเบา ๆ

“พี่ใหญ่แผลเป็น”

“น้องอวิ๋น ฉันสืบได้แล้ว!”

เสียงตื่นเต้นของพี่ใหญ่แผลเป็นดังมาจากปลายสาย

“ฉันสืบพบเด็กรุ่นที่สนิทกับจ้าวหมิง คนนั้นสารภาพว่าพวกเขาเป็นคนของลุงจาง!”

“เป็นลุงจางจริง ๆ ”

อวิ๋นโม่เทียนทำหน้าเคร่งเครียด แล้วถามต่อว่า

“พี่ใหญ่ คุณได้ถามต่อไหมว่าลุงจางรับคำสั่งมาจากใคร?”

“เรื่องนี้ฉันก็ถามแล้ว”

เสียงของพี่ใหญ่แผลเป็นเบาลง เขาถอนหายใจเบา ๆ

“แต่เด็กรุ่นคนนั้นระดับต่ำเกินไป รู้แค่ว่าลุงจางรับเงินมาทำงานให้คนอื่น แต่ไม่รู้ว่าทำให้ใครกันแน่”

อวิ๋นโม่เทียนครุ่นคิดสักครู่ แล้วรีบพูดว่า

“พี่ใหญ่ เรื่องนี้คุณไม่ต้องรีบร้อน ผมให้ลู่หมิงไปสืบด้วย เชื่อว่าเร็ว ๆ นี้คงได้ผลแล้ว”

“ดี”

พี่ใหญ่แผลเป็นรับคำ แล้ววางสาย

อวิ๋นโม่เทียนวางโทรศัพท์ แล้วกลับไปที่อ่างล้างหน้าเพื่อแปรงฟันต่อ แต่ใบหน้ากลับเคร่งเครียดลง

ข่าวที่พี่ใหญ่แผลเป็นสืบมาได้ก็ตรงกับที่เขาคาดเดาไว้ เขาให้ลู่หมิงไปสืบเรื่องนี้ ที่จริงก็แค่ต้องการยืนยันสิ่งที่เขาสงสัยเท่านั้น เขารู้อยู่แล้วว่าคนที่อยู่เบื้องหลังการโจมตีเสิ่นเมิ่งและเขาก็คือเสิ่นจงเฉิน

เขาแค่ไม่เข้าใจอย่างเดียว เสิ่นจงเฉินเป็นคนแบบนี้ แต่ก่อนก็แค่อาศัยความสัมพันธ์กับน้องชายแท้ ๆ เป็นผู้จัดการโครงการในบริษัทตระกูลเสิ่น แม้เขาจะมีเงินเดือนเป็นล้าน แต่ตอนนี้ก็ถูกเสิ่นจงเฉิงไล่ออกไปหลายเดือนแล้ว

เขามีเงินเท่าไหร่กันถึงจะจ้างลุงจางทำงานให้ได้?

อิทธิพลของลุงจางในวงการอาจจะสู้ตัวเองไม่ได้ แต่ถ้าอยากให้ลุงจางทำงานให้ ราคาก็คงไม่ถูกแน่ ยิ่งเป็นงานที่มุ่งเป้ามาที่ตัวเอง ราคายิ่งไม่มีทางถูกได้

เสิ่นจงเฉินจ่ายราคาสูงขนาดนี้ได้เหรอ? ไม่น่าจะเป็นไปได้นี่?

อวิ๋นโม่เทียนมีเรื่องในใจ การเคลื่อนไหวของมือจึงแรงขึ้น จนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง เขาจึงสะดุ้งตื่น วางแปรงสีฟันในมือลง เมฆหมอกในใจสลายไป อวิ๋นโม่เทียนรู้สึกมีความหวังผุดขึ้นในใจอีกครั้ง คราวนี้จะเป็นโทรศัพท์จากเด็กผู้หญิงน่ารำคาญคนนั้นหรือไม่?

เขารีบวิ่งเข้าห้องนอนอีกครั้งด้วยฝีเท้าเร่งรีบ คว้าโทรศัพท์มือถืออย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาแข็งค้างและสลายไปอีกครั้ง เพราะคนที่โทรมาครั้งนี้ก็ไม่ใช่เสิ่นเมิ่งอีกแล้ว

“อวิ๋นโม่เทียนไม่พอใจก็ไม่พอใจ แต่ก็ยังเลื่อนหน้าจอรับสาย แต่น้ำเสียงฟังดูไม่สู้ดีนัก

“มีอะไร! พูดมาเร็ว!”

“พี่ใหญ่เรื่องที่คุณสั่งให้ผมทำ ผมสืบได้แล้ว!”

ปลายสายเป็นเสียงร่าเริงของลู่หมิง

อวิ๋นโม่เทียนฮึมด้วยน้ำเสียงไม่พอใจอีกครั้ง

“สืบได้อะไรมา รีบพูดมา อย่าแขวนผมไว้!”

ตอนนี้เขาอารมณ์ไม่ดี ไม่อยากพูดเรื่องไร้สาระกับใคร

ที่ปลายสาย ลู่หมิงก็ไม่กล้าชักช้า รีบพูดว่า

“เป็นเสิ่นจงเฉิงเขาติดสินบนลุงจาง เล่นงานพวกเราโดยเฉพาะ!”