คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 457 บุกรังของมัน

อวิ๋นโม่เทียนดูเหมือนไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติในสายตาของสารวัตรซุน เขายังคงมีท่าทีสุภาพเรียบร้อยเหมือนเดิม พาสารวัตรซุนไปส่งที่ประตูใหญ่พร้อมกับลู่หมิง

จนกระทั่งสารวัตรซุนขึ้นรถไป ลู่หมิงถึงได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก หันมาร้องอย่างตื่นเต้นว่า

“พี่ใหญ่คุณเก่งมากเลย เมื่อกี้ผมกังวลแทบตาย กลัวว่าจะมีอะไรตกหล่น ไม่คิดเลยว่าพี่ใหญ่คุณฉลาดขนาดนี้ พูดไม่กี่คำก็ล้วงความจริงออกมาได้แล้ว”

“ไม่คิดว่าฉันฉลาดเหรอ?”

อวิ๋นโม่เทียนขมวดคิ้วดำหนาเล็กน้อย ดวงตาเรียวยาวมองกวาดใบหน้าประจบของลู่หมิงอย่างเฉียง ๆ

“หมายความว่าก่อนหน้านี้ในใจนายคิดว่าฉันโง่งั้นเหรอ?”

“ไม่ใช่ ๆ ! พี่ใหญ่ฉลาดมาตลอด!”

ลู่หมิงรีบโบกมือด้วยความตกใจ ยิ้มอย่างกระตือรือร้นมากขึ้น

“พี่ใหญ่เป็นคนที่มีทั้งความงามและสติปัญญาในคนเดียวกันมาตลอด!”

เขาแค่ไม่คิดว่า พี่ใหญ่จะมีความคิดที่ว่องไวขนาดนี้ เมื่อกี้ตอนที่ได้ยินพี่ใหญ่พูดว่ามีกล้องวงจรปิดในห้องเขาถึงกับตกใจ เพราะกล้องวงจรปิดในห้องนั้นเสียไปเมื่อสองวันก่อน เนื่องจากธุรกิจยุ่งมาก ห้องนี้แทบจะถูกใช้งานอย่างต่อเนื่อง กล้องวงจรปิดจึงไม่มีโอกาสได้ซ่อม

เขาเกือบจะเตือนพี่ใหญ่ว่ากล้องเสีย แต่ตอนนี้คิดดูแล้ว โชคดีที่ไม่ได้พูดออกไป ไม่อย่างนั้นคงแย่แน่

ลาวป้าที่อยู่ข้าง ๆ ก็ตบไหล่อวิ๋นโม่เทียนอย่างแรง ชมอย่างจริงใจว่า “น้องชาย เรื่องนี้ต้องขอบคุณนายมาก ไม่อย่างนั้นวันนี้พวกเราทุกคนคงหนีไม่พ้น ต้องไปนั่งอยู่ในสถานีตำรวจสองสามวันแน่”

“ฮ่า ๆ ๆ พี่ใหญ่วางใจได้ ถึงคุณอยากไปอยู่ในสถานีตำรวจสักสองสามวัน ก็คงไม่มีโอกาสนั้นหรอก คุณไม่เห็นเหรอ สารวัตรคนเมื่อกี้ เขาไม่ชอบหน้าพวกเรา อาหารในสถานีของพวกเขา คงไม่มีทางให้พวกเรากินแน่!”

อวิ๋นโม่เทียนหัวเราะลั่น

เขาโอบไหล่ลาวป้าอีกครั้ง พูดพลางยิ้มว่า

“เอาละ เรื่องนี้จบแล้ว พี่ใหญ่ยังไม่ได้กินอาหารเช้าใช่ไหม? ไปกันเถอะ น้องชายจะไปกินด้วยกัน”

พูดจบ ก็เดินขึ้นไปชั้นบนพร้อมกับลาวป้า

ลู่หมิงตามไปติด ๆ ขึ้นลิฟต์ไปด้วยกัน

พวกเขาจะไปที่ชั้นบนสุด ซึ่งเป็นชั้นที่อวิ๋นโม่เทียนใช้โดยเฉพาะ ข้างในมีห้องครัวระดับสูงและพ่อครัวส่วนตัว ตอนนี้พ่อครัวได้เตรียมอาหารเช้าไว้เรียบร้อยแล้ว

ในขณะที่ทั้งสามคนเริ่มจับตะเกียบกินอาหาร อวิ๋นโม่เทียนก็เอ่ยปากขึ้นมาอย่างดูเหมือนไม่ได้ตั้งใจ

“พี่ใหญ่ลาวป้า ช่วงนี้ผมไปสร้างศัตรูกับคนบางกลุ่ม อีกฝ่ายกำลังหาวิธีจัดการผมอยู่ คดี

ฆาตกรรมวันนี้เป็นแค่จุดเริ่มต้น ต่อไปอาจจะมีเรื่องแบบนี้อีก ต่อไปในร้าน ต้องขอให้พี่ช่วยดูแลหน่อยนะครับ”

“น้องชาย ถึงนายไม่พูด พี่ก็เห็นอยู่แล้ว!”

ลาวป้าได้ยินแล้วก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที เขาเบิกตาเล็กเท่าถั่วเขียวกว้าง

“นายวางใจได้ ร้านพี่จะดูแลให้ดี ถ้ามีเรื่องแบบนี้อีก พี่จะจัดการให้เรียบร้อย!”

สีหน้าเขาดูกังวลเล็กน้อย รีบถามต่อว่า

“แต่ว่า นายไปสร้างศัตรูกับใครกันแน่? ในเมื่อเรารู้แล้วว่าใครอยู่เบื้องหลัง ทำไมไม่ไปหาเขาเลย บุกรังของมันซะเลย!”

ลู่หมิงที่อยู่ข้าง ๆ ก็จ้องอวิ๋นโม่เทียนด้วยสายตาเป็นประกาย แต่ไม่ได้แทรกพูด

เขารู้แน่นอนว่ามีคนตั้งใจเล่นงานพี่ใหญ่ตั้งใจเล่นงานเซียนจิ้งเขาก็พอจะเดาได้คร่าว ๆ ว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคุณเสิ่น

ตั้งแต่ตอนแรกที่คุณหวังเกือบถูกลอบสังหาร และเมื่อไม่กี่วันก่อนที่พวกเขาถูกตามติด จนถึงวันนี้ที่เซียนจิ้งเกิดคดีฆาตกรรม เรื่องเหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นฝีมือของคนคนเดียวกัน

คนคนนั้น คือลุงของคุณเสิ่น เสิ่นจงเฉินใช่ไหม?

อวิ๋นโม่เทียนได้ยินแล้วหัวเราะเบา ๆ

“พี่ใหญ่พูดถูก แทนที่จะนั่งรอให้คนมาตี ทำไมเราไม่บุกเข้าไปในรังศัตรูก่อน! ดูซิว่าใครกำปั้นแข็งกว่ากัน!”

“ดี เรื่องนี้ให้ฉันจัดการเอง!”

ลาวป้าดูกระตือรือร้นมาก รีบทุบอกตัวเองพลางร้องว่า

“เรื่องแบบนี้พี่ใหญ่ถนัดที่สุด พี่ใหญ่จะสืบให้นายจนกระจ่าง จับไอ้หมอนั่นที่แอบก่อกวนมาบีบให้ตาย!”

“ดี”

อวิ๋นโม่เทียนพยักหน้าพลางยิ้ม นี่ก็ไม่ใช่วิธีที่เลวร้ายเลย