ยอดกุ๊กบุกแดนเซียน - บทที่ 529 ช่างเป็นความบ้าคลั่งที่น่าสยดสยอง!

บทที่ 529 ช่างเป็นความบ้าคลั่งที่น่าสยดสยอง!

………………..

บทที่ 529 ช่างเป็นความบ้าคลั่งที่น่าสยดสยอง!

“วัตถุดิบมากมายมาถึงแล้ว รอให้พวกเราจัดการมันเสร็จก่อนแล้วค่อยไปเถอะ”

กุ่ยซานพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอยากอาหาร

หลิงเยว่ได้ยินแล้วรู้สึกงุนงงสับสน วัตถุดิบ? วัตถุดิบอะไรกัน?

หรือว่าวิญญาณร้ายก็อยู่ในรายการอาหารของสามผีด้วยหรือ?

ช่างน่าสยดสยองอะไรเช่นนี้! หลิงเยว่นึกในใจว่าคงเป็นเจ้าแห่งความตายที่หนึ่งนำวิญญาณมาโจมตี นอกจากนี้นางก็คิดไม่ออกจริง ๆ ว่าวัตถุดิบอะไรจะส่งตัวเองมาให้ถึงที่แบบนี้

“เร็วเข้า ส่งตัวนาง… ส่งตัวหลิงเยว่มาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”

เจ้าก้อนอสูรหมอกสีดำตะโกนก้องพร้อมกับพาพวกพ้องมาด้วย

“น้องเอ๋ย เจ้าไม่ได้บอกว่าจะมาแก้แค้นหรอกหรือ ทำไมถึงกลายเป็นต้องการผู้หญิงไปเสียล่ะ?” อสูรหมอกว่างเปล่าที่อยู่ข้าง ๆ งุนงงสงสัย

“หลานเอ๋ย ชื่อของหญิงผู้นั้นฟังก็รู้ว่าเป็นมนุษย์ พวกเราอสูรหมอกว่างเปล่ากับมนุษย์ไม่เหมาะกันหรอกนะ!” อสูรหมอกว่างเปล่าอีกตัวเอ่ยปากเตือนเช่นกัน

“ใช่แล้ว พวกเราสามารถแต่งงานได้เฉพาะกับเผ่าพันธุ์เดียวกันเท่านั้น หากเจ้าต้องการแต่งงานกับหญิงมนุษย์ พวกข้าไม่เห็นด้วยอย่างเด็ดขาด!”

ลูกกลมสีดำ “???”

มันเคยพูดว่าจะแต่งงานกับหญิงมนุษย์คนนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

หลิงเยว่ที่ได้ยินการสนทนาของอสูรหมอกแห่งความว่างเปล่ารู้สึกตกใจมาก เจ้าลูกกลมสีดำมาที่นี่เพื่อทำตามสัญญาหรือ?

“ไม่ใช่ว่าเจ้ามีคนรักแล้วหรือ?” กุ่ยซื่อที่กินอิ่มแล้วละลายกลับสู่สภาพปกติ นั่งยอง ๆ อยู่บนศีรษะของหลิงเยว่ ดวงตาเหม่อลอยของมันดูแปลกประหลาดยิ่งนัก

“มนุษย์นั้นมักจะรักใครสักคนทันทีที่ได้พบ” กุ่ยซานกล่าวด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงประสบการณ์อันมากมาย “แต่รสนิยมของเจ้านั้นช่างแปลกประหลาดนัก”

หลิงเยว่ “…”

ช่างเถอะ ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรอีก เกรงว่านางยิ่งพูดก็ยิ่งยุ่ง

“รีบจัดการเสียเถอะ อย่าเสียเวลาไปมากกว่านี้เลย” กุ่ยเอ้อร์กล่าวจบก็เตรียมจะพุ่งออกไป

“รอก่อน รอก่อน!” หลิงเยว่ตะโกนห้ามไว้

“เอ่อ… จับมันมาทั้งเป็นได้ไหม?” หลิงเยว่รู้ดีว่าฝีมือของผีทั้งสามนั้นโหดเหี้ยมเพียงใด ในแหวนเก็บของของนางเต็มไปด้วยซากสัตว์จากความว่างเปล่าที่ถูกสังหารในคราวเดียว นางกลัวว่าลูกกลมสีดำและพวกที่ถูกมันหลอกมาจะกลายเป็นหนึ่งในนั้น

“จับมาทั้งเป็นจะได้รสชาติดีกว่า”

“เช่นนั้นหรือ?”

กุ่ยเอ้อร์นึกถึงกองซากศพเหล่านั้น หากรู้แต่แรกมันน่าจะจับมาทั้งเป็น

“ใช่แล้ว” หลิงเยว่ยิ้มอย่างเก้อเขิน จากนั้นก็กล่าวว่า “ข้าจะไปพูดคุยกับอสูรหมอกก่อน หากไม่สำเร็จจริง ๆ พวกเจ้าค่อยลงมือ”

สามผีนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นกุ่ยอีจึงเอ่ยขึ้น “พาน้องสี่ไปด้วย”

ดังนั้นหลิงเยว่จึงถูกส่งออกจากเมืองผี โดยมีตุ๊กตาไม้อ้วน ๆ ตัวหนึ่งอยู่บนหัว

“นี่คือมนุษย์คนนั้นหรือ? หน้าตาไม่ได้น่าเกลียดนัก แต่ข้ายังไม่เห็นด้วยอยู่ดี!”

“ไม่เห็นด้วย!”

“ดูเหมือนว่าสามผีจะกลัวแล้ว พวกเราไปกันเถอะ!” ลูกกลมสีดำตัวน้อยตกลงบนไหล่ของหลิงเยว่ทันที หากรู้แต่แรกว่าผีทั้งสามตนขี้ขลาดเช่นนี้ มันคงพาพวกพ้องมาตั้งนานแล้ว

“เจ้าคงไม่คิดว่าข้าถูกพวกเขาจับตัวมาหรอกนะ?”

แม้ว่าตอนแรกหลิงเยว่จะถูกจับตัวมาจริง ๆ แต่หลังจากที่ได้ตกลงทำการค้าขายกัน นางก็มีชีวิตค่อนข้างดีทีเดียว “แล้วจะเป็นอะไรไปเล่า!”

ลูกกลมสีดำนึกถึงวิธีการอันโหดร้ายของสามผี ดวงตาคู่โตจ้องมองหลิงเยว่ไม่หยุด แล้วก็สังเกตเห็นความผิดปกติ “เหตุใดเจ้าถึงไม่ถูกทำร้าย? แถมยังอ้วนขึ้นด้วย!?”

อ้วนขึ้นรึ?

หลิงเยว่ตกใจจนต้องลูบใบหน้าตัวเอง ดูเหมือนว่าจะอ้วนขึ้นจริง ๆ

“เจ้าต้องการมาแลกเปลี่ยนไอศกรีมแห่งความว่างเปล่ากับข้า ถึงได้พาคนมากมายบุกขึ้นมาใช่หรือไม่?” หลิงเยว่พูดตรงประเด็น “หรือว่าข้าต้องเป็นคู่ครองของเจ้า?”

ลูกกลมสีดำมองด้วยหางตา จากนั้นก็เบิกตากว้าง “ฝันไปเถอะ! ข้าไม่ชอบคนแบบเจ้าหรอก”

“…”

ส่วนสัตว์ร้ายในหมอกว่างเปล่าตัวอื่น ๆ เมื่อได้ยินลูกกลมดำตอบเช่นนั้นต่างพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก ขอเพียงไม่ใช่คู่กับมนุษย์ จะอะไรก็ได้ทั้งนั้น!

“งั้นพวกนี้ทั้งหมดเจ้าหลอกมาเป็น… อาหารหรือ?” หลิงเยว่เอ่ยเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน แต่อีกฝ่ายที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินอย่างชัดเจน

“แน่… แน่นอน!” เจ้าลูกกลมดำตอบอย่างไม่มั่นใจ ความจริงมีเพียงลูกกลมดำเล็ก ๆ บนหัวเท่านั้นที่มันหลอกมา ส่วนญาติผู้ใหญ่นั้นทนไม่ไหวกับการที่มันร้องไห้คร่ำครวญน่าสงสารเลยจำใจมาช่วยกู้หน้าให้

“ได้ อย่างไรก็ทำไอศกรีมที่นี่ได้” หลิงเยว่กล่าวพลางโบกมือเรียกกลุ่มลูกกลมสีดำเล็ก ๆ “พวกเจ้ามาด้วยกันเถิด”

นางกำลังต้องการกลุ่มผู้คุ้มครองมาป้องกันกุ่ยซื่อที่บ้าคลั่งเป็นครั้งคราว ตอนนี้กลุ่มลูกกลมสีดำมาได้จังหวะพอดี!

“อย่าหวังจะหลอกพวกข้าเข้าไปเลย ใครไม่รู้บ้างว่าในเมืองผีมีกองทัพวิญญาณอยู่ หากจะต่อสู้ก็ต่อสู้ที่นี่ พวกข้าเผ่าหมอกว่างเปล่าจะสู้จนถึงที่สุด!” เสียงคำรามของสัตว์อสูรดังก้องไปทั่วดินแดนเงาทมิฬ ลูกกลมสีดำน่ารัก ๆ กลายร่างเป็นรูปแบบดั้งเดิม แทบจะยึดครองพื้นที่ว่างทั้งหมดในดินแดน ยกเว้นเมืองผี

เมื่อเผชิญหน้ากับภูเขาใหญ่ที่แสดงสีหน้าดุร้ายหลายลูก หลิงเยว่ก็กลืนน้ำลายอย่างขลาดกลัว

“เจ้าคงไม่อยากเห็นญาติผู้ใหญ่และญาติพี่น้องของตนถูกทุบจนพิการเหมือนเจ้าใช่หรือไม่?” แม้หลิงเยว่จะขลาดกลัว แต่เมื่อเห็นผีสามตนที่ซ่อนตัวเป็นรูปสามเหลี่ยมอยู่หลังฝูงอสูรหมอกว่างเปล่า

นางจึงพยายามโน้มน้าวต่อไป “เป็นไปไม่ได้ เจ้าดูถูกเผ่าพันธุ์ของพวกข้าเกินไปแล้ว!”

พวกมันเผ่าสัตว์อสูรหมอกแห่งความว่างเปล่าไม่ได้อ่อนแอ มนุษย์ผู้นี้คงไม่รู้แน่ว่า เผ่าพันธุ์ของพวกมันจัดอยู่ในหมู่เผ่าพันธุ์ที่ตายยากเช่นกัน!

ไม่เช่นนั้น พวกวิญญาณผีคงฆ่ามันตายไปแล้ว

หนึ่งตัวของพวกมันก็ทำให้กุ่ยเอ้อร์ต้องเรียกทหารวิญญาณมามากมายขนาดนั้น

พวกมันยี่สิบกว่าตัว ถือว่าทำลายดินแดนเงาทมิฬได้อย่างสบาย ๆ!

ลูกกลมสีดำเชิดหน้าขึ้นอย่างมั่นใจ มันต้องการให้สามผีรู้ว่า สัตว์อสูรหมอกแห่งความว่างเปล่านั้นไม่ใช่พวกที่ใครจะมาหาเรื่องได้ง่าย ๆ!

“เจ้าแน่ใจหรือว่าต้องการทำสงครามกับพวกมัน?” ดวงตาทั้งสองของหลิงเยว่ไร้ประกาย แม้แต่สามผีที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง พวกมันยังไม่ทันสังเกต การจะเอาชนะคงยากลำบากน่าดู?

ยิ่งไปกว่านั้นที่นี่คือถิ่นของวิญญาณผี ต้องได้รับผลกระทบจากพลังหยิน สัตว์อสูรหมอกว่างเปล่าคงไม่สามารถแสดงพลังได้เต็มที่

“ถูกต้อง!”

เสียงของลูกกลมสีดำเพิ่งจะดังขึ้นก็ถูกตุ๊กตาไม้อ้วนที่แกล้งตายจับไว้เสียแล้ว หุ่นไม้อ้วนเอียงศีรษะ จ้องมองลูกกลมสีดำด้วยสายตาเลื่อนลอย “กล้าดีนักนะ!”

พูดจบก็อ้าปากจะงับลูกกลมสีดำเข้าไปในปาก

“!!!”

ลูกกลมสีดำยังไม่ทันได้สติจากการเกือบถูกกิน หุ่นไม้นี่กลับเป็นหุ่นไม้ปลอม มองไม่ออกเลยสักนิด!

ในขณะที่กุ่ยซื่อลงมือ กองทัพวิญญาณนับไม่ถ้วนก็ล้อมรอบสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาเอาไว้ พวกมันปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ไม่เปิดโอกาสให้สัตว์อสูรแห่งหมอกว่างเปล่าได้มีเวลาตอบสนองแม้แต่น้อย

กุ่ยอีปรากฏกายขึ้นแล้วถามว่า “จะสู้หรือจะประนีประนอม?”

“สู้!” เสียงหนึ่งตะโกน

“ประนีประนอม!” อีกเสียงร้องขึ้น

“แน่นอนว่าต้องสู้!” เสียงที่สามประกาศก้อง “ไม่ ไม่ อย่าฟังพวกมันเลย ที่นี่ข้าเป็นผู้นำ! ปรองดองกันเถอะ!”

“ต้องสู้! สัตว์อสูรหมอกแห่งความว่างเปล่าไม่มีวันปรองดองเด็ดขาด!”

“เจ้าถูกขับออกจากเผ่าสัตว์อสูรหมอกแล้ว!”

ยังไม่ทันได้เริ่มต่อสู้ แต่กลุ่มลูกกลมสีดำกลับทะเลาะกันเสียก่อน

หลิงเยว่และวิญญาณผีสี่ตน “…”

พวกมันมาเพื่อเล่นตลกหรือ?

………………..