เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1666 ใครจะเป็นคนฆ่าเขา

บทที่ 1666 ใครจะเป็นคนฆ่าเขา

ซู่เซี่ยงหยางมองสั่วเหลียงที่กำลังนอนอยู่บนพื้น “นี่คือสั่วเหลียงใช่ไหมครับ? แล้วตอนนี้พวกเราจะทำอย่างไรต่อดี?”

เขาลูบคอตัวเอง “จะให้จัดการเขาเลยไหมครับ?”

ฉู่ลั่วกล่าว “เขาตั้งใจจะยั่วยุเฉิงยวนค่ะ ต้องการจะให้เฉิงยวนเป็นคนลงมือกับเขา”

จิ่งเจียเหยียนเอ่ยแทรกขึ้นมา “ดังนั้นพวกเราถึงต้องฆ่าเขาก่อนที่ยวนยวนจะลงมือสิ! แบบนี้ยวนยวนก็จะไม่มีโอกาสได้ลงมือแล้ว!”

เธอคิดว่านี่เป็นวิธีแก้ปัญหาที่สมบูรณ์แบบจึงตบมือดัง ๆ “ฉันพูดถูกต้องใช่ไหม!”

จิ่วฉานถามขึ้น “ถ้าอย่างนั้นใครจะเป็นคนลงมือ?”

เขามองไปทางสั่วเหลียง “ร่างกายของเขาไม่มีหนี้เลือดเลยสักนิด ยังคงเป็นผู้บำเพ็ญที่บริสุทธิ์ พลังวิญญาณทั่วร่างก็สะอาดบริสุทธิ์!”

“ใครจะเป็นคนฆ่าเขา!”

สั่วเหลียงไม่เพียงมีพลังวิญญาณที่บริสุทธิ์ แต่ยังมีบุญกุศลอันสูงส่งติดตัวอีกด้วย

การฆ่านักพรตเช่นนี้ ไม่รู้ว่าจะต้องแบกรับผลกรรมมากมายเพียงใด

ฉู่ลั่วบอก “ขังเขาไว้ในองค์กรก่อนเถอะค่ะ ฉันจะ…คลายวิชาบดบังทางสวรรค์บนตัวเขา”

ซู่เซี่ยงหยางลากสั่วเหลียงขึ้นมา แล้วโยนเชือกที่สถาบันวิจัยคิดค้นขึ้นมาออกไป มันจับมัดเขาไว้แล้วพาคนออกไปทันที

สองวันต่อมา

เฉิงยวนพูดถึงเรื่องจะให้ฉู่ลั่วย้ายหนี้เลือดมาให้เธออีกครั้ง

ฉู่ลั่วจ้องมองเฉิงยวน ถามว่า “หนี้เลือดของพวกเขาหนักหนามาก ถ้าย้ายพวกมันทั้งหมดมาไว้ที่ตัวเธอคนเดียว เธอจะรับไหวจริง ๆ เหรอ?”

เฉิงยวนทำท่าเบ่งกล้าม “ข้าไหว ลั่วลั่ว เจ้าเชื่อข้าสิ ข้าต้องไหวแน่นอน! อีกอย่างจะอย่างไรก็ยังมีเจ้าอยู่ไม่ใช่เหรอ?”

“อย่างมากข้าก็แค่ต้องอยู่ข้าง ๆ เจ้าตลอดไปเท่านั้นเอง”

แต่ฉู่ลั่วยังคงขมวดคิ้ว

สีหน้าของเฉิงยวนพลันหม่นลงทันที “ลั่วลั่ว เจ้าไม่รู้หรอก! แค่สองวันนี้ก็มีพวกเด็ก ๆ หลายคนทนรับหนี้เลือดไม่ไหวแล้ว จนเกือบจะสูญเสียสติไปอีกรอบ”

“พวกเขาแตกต่างจากข้า พวกเขายังอายุน้อยเกินไป จิตวิญญาณดั้งเดิมของพวกเขาจึงบริสุทธิ์และใสสะอาด”

“หากแปดเปื้อนไปด้วยหนี้เลือดแล้ว จะส่งผลกระทบต่อวิญญาณมากกว่าวิญญาณของผู้ใหญ่”

“ลั่วลั่ว! นี่คือสิ่งที่ข้าติดค้างพวกเขา ข้าต้องชดใช้ให้พวกเขานะ”

ฉู่ลั่วจ้องมองเฉิงยวนอยู่พักใหญ่ ก่อนจะพยักหน้า “ตกลง! ฉันสัญญากับคุณ! แต่ต้องกำจัดพลังชั่วร้ายออกไปจากร่างของพวกเขาก่อน”

“ตกลง!”

ตอนนั้นเอง กว่านหว่านก็เข้ามาพร้อมกับฉู่จ้าน

กว่านหว่าน [เขาบอกว่ามีเรื่องจะบอกให้คุณทราบค่ะ]

ฉู่จ้านยื่นบัตรเชิญไปให้ฉู่ลั่ว “ลูกของพี่ใหญ่คลอดแล้ว ที่บ้านกำลังเตรียมจัดงานเลี้ยง ให้ฉันมาเชิญเธอไป”

ฉู่ลั่วรับบัตรเชิญมาดูเพียงแวบหนึ่ง จากนั้นก็วางมันไว้ข้าง ๆ “ฉันจะไปค่ะ”

กว่านหว่านเดินไปตรวจสอบดอกบัวสีแดงแล้ว หลังจากยืนยันว่ามันเป็นดอกบัวสีแดงจริง ๆ ก็ทำสัญญาณมือให้ฉู่ลั่ว

ดอกบัวสีแดงไม่มีปัญหาอะไร สามารถขจัดพลังชั่วร้ายได้แล้ว

กว่านหว่านกอดกล่องผ้าไหมแล้วเดินไปหาเฉิงยวน

ฉู่จ้านเดินตามหลังเธอไปติด ๆ กระทั่งพอถึงตรงหน้าลิฟต์ กว่านหว่านหันกลับมามองเขา พลางใช้สายตาถามเขา

ฉู่จ้านหยิบบัตรเชิญอีกใบออกมา “นี่สำหรับเธอ”

กว่านหว่านขมวดคิ้ว ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ

“คุณปู่คุณย่าก็จะไปด้วย เธอก็ไม่ได้เจอพวกท่านมานานมากแล้วไม่ใช่เหรอ?”

กว่านหว่านรู้สึกลังเล

“เธอวางใจได้ มันเป็นแค่งานเลี้ยงครอบครัวธรรมดา ๆ เท่านั้น ไม่ได้เชิญคนนอกมาส่งเดชหรอก” คนนอกจะถูกเชิญมาหลังจากเชิญคนในครอบครัวแล้ว

กว่านหว่านรับบัตรเชิญและพยักหน้าให้เขา บ่งบอกว่าเธอจะไป

ฉู่จ้านจึงพยักหน้าอย่างมีความสุข

กว่านหว่านไม่สนใจเขาอีก เดินดุ่มเข้าไปในลิฟต์ทันที

หลังจากกว่านหว่านจากไปแล้ว ฉู่จ้านก็กระโดดดีใจอยู่กับที่ แต่ก็ต้องข่มความตื่นเต้นของตัวเองเอาไว้ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วกดโทรออกทันที

“เตรียมเสื้อผ้าให้ผมสักสองสามชุด”

“สำหรับผู้หญิง ขอรุ่นใหม่ล่าสุดของฤดูกาลนี้! ต้องดูสง่างามสักหน่อย อย่าเอาของดูถูก ๆ มาให้ผมนะ”

“เครื่องประดับก็เตรียมมาสักชุด เป็นหยก ขอแบบดี ๆ”