เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1677 เริ่มกันเลย
บทที่ 1677 เริ่มกันเลย
เสียงปิดประตูดังปัง
ฉู่ลั่วโยนแผ่นยันต์อีกไม่กี่แผ่นติดไว้ที่ประตูห้อง แล้วหันไปพูดกับซู่เซี่ยงหยางว่า “ทางตระกูลสั่วคงจะส่งคนมาฆ่าเขาอีก ต้องคอยจับตาดูเขาให้ดีนะคะ!”
“ครับ”
ซู่เซี่ยงหยางมองประตูห้องที่ปิดแน่นสนิท “เขาช่างมีจิตใจของพ่อผู้เมตตา ยอมทำทุกอย่างเพื่อลูกสาวของตัวเองได้จริง ๆ”
ฉู่ลั่วแค่นเสียงหัวเราะเยาะ
ซู่เซี่ยงหยางถามอย่างงุนงง “มีอะไรไม่ถูกต้องเหรอคะ?”
ฉู่ลั่วมองไปยังประตูห้องที่ปิดสนิทเช่นเดียวกัน “ถ้าเขาไม่กลัวตายจริง ๆ และยอมทำทุกอย่างเพื่อสั่วหลิง ก็คงไม่ต้องรอเวลาให้ล่วงเลยมาถึงหนึ่งพันปีหรอกค่ะ เมื่อพันปีก่อนเขาก็ฆ่าเฉิงยวนไปแล้ว ทำให้เฉิงยวนสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง ทำให้คนตระกูลเฉิงหายไปจนสิ้นซาก”
“แต่เขาไม่ได้ทำ…”
ซู่เซี่ยงหยางเข้าใจในทันที ก่อนจะหัวเราะอย่างเย้ยหยันตามเธอ “เขาก็แค่กลัวตาย เขาเองก็อยากได้ประโยชน์จากบุพเพสิบชาตินี้ อยากจะเหาะขึ้นสวรรค์เหมือนกัน”
ก่อนหน้านี้เขารู้สึกว่าสั่วเหลียงเป็นคนน่าชัง แต่อย่างน้อยเขาก็ทำเพื่อลูกสาวของตัวเอง มีจิตใจของพ่อผู้เมตตาจริง ๆ
ตอนนี้เมื่อหันไปมองดูอีกครั้ง…ทุกอย่างมันช่างเน่าเหม็นเสียเหลือเกิน
“ตระกูลสั่วถึงกับส่งคนมาฆ่าสั่วเหลียงเพื่อบุพเพสิบชาติ ตอนนี้พอมองพ่อลูกสองคนนั้นอีกครั้ง…”
พวกเขาไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง
ความรักระหว่างพ่อลูกก็ช่างน่าขันที่สุด
หลายวันต่อมา เฉิงยวนเริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอจึงไปหาฉู่ลั่วอีกครั้ง “ลั่วลั่ว ข้าขอร้องเจ้าล่ะ ช่วยข้าด้วยเถอะ! ความรู้สึกของข้าที่มีต่อพวกเขาก็คงทำได้แค่นี้แล้ว”
“ถ้าปล่อยให้ยังยืดเยื้อต่อไป ข้าอาจจะต้องฆ่าญาติพี่น้องของตัวเองเพื่อความถูกต้องแน่แล้ว”
เด็กสิบกว่าคน!
สิบกว่าคน
เด็กผี!
“ข้าไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีวันที่ข้าจะพังทลาย และยิ่งไม่คิดว่าสาเหตุที่ทำให้ข้าพังทลายนั้นจะเป็นเพราะความรักในครอบครัว”
เฉิงยวนจับแขนของฉู่ลั่วด้วยมือทั้งสองข้าง “ช่วยข้าด้วย! เจ้าต้องช่วยข้านะ”
ฉู่ลั่วเอ่ยขึ้นว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ทำวันนี้เลยแล้วกัน!”
เฉิงยวนที่เดิมทียังจะพูดอะไรอีกมากมายพลันชะงักไป แล้วมองฉู่ลั่วโดยไม่รู้ตัว “เจ้าว่าอะไรนะ?”
“ทำวันนี้เลยก็แล้วกัน!”
เฉิงยวน “…จริงเหรอ? ลั่วลั่ว ข้าจะไปเรียกพวกเขามาเดี๋ยวนี้เลย! เจ้าอย่าเปลี่ยนใจเชียวนะ!”
เธอลอยออกไปอย่างมีความสุข ส่งเสียงกรีดร้องไปตลอดทาง
ฮั่วเซียวหมิงนั่งเคาะโน้ตบุ๊กอยู่ที่โต๊ะ “คุณไม่อยากย้ายหนี้เลือดให้เธอไม่ใช่เหรอครับ?”
ฉู่ลั่วตอบ “ฉันไม่อยากทำหรอกค่ะ แต่เพื่อให้ฉันตกลง เธอถึงกับพูดว่าจะฆ่าญาติพี่น้องของตัวเองเพื่อความถูกต้อง ฉันกลัวว่าถ้าไม่ตกลงอีก เธออาจจะทำอะไรที่ไม่คาดคิดก็ได้ค่ะ”
เวลาผ่านไปเพียงครู่เดียว เฉิงยวนก็พาพวกเด็กทั้งสิบกว่าคนมา และให้พวกเขายืนเรียงแถวกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
เฉิงยวนทำเหมือนกับกำลังฝึกทหาร เธอพูดกับพวกเขาว่า “เฉิงซุน อีกเดี๋ยวเจ้าคอยดูแลพวกเขานะ! อย่าให้พวกเขาซุกซนล่ะ!”
เฉิงซุนรู้ว่าต้องทำอะไร เขาพยักหน้ารับทันที
เฉิงยวนหันไปพูดกับเด็กเล็กที่เหลือว่า “พวกเจ้าต้องเชื่อฟังคำสั่งนะ เด็กดีที่ว่าง่ายเชื่อฟัง อาหญิงจะมีรางวัลให้ด้วย”
เด็กเล็กทั้งหมดต่างกระโดดด้วยความดีใจ พวกเขาแต่ละคนเริ่มพูดว่าตัวเองอยากได้ของขวัญแบบไหน
เฉิงยวนอุ้มเด็กคนเล็กที่สุดขึ้นมา แล้วเดินตามฉู่ลั่วเข้าไปในห้องฝึกปฏิบัติ
ฉู่ลั่วจัดเตรียมห้องนี้ไว้เรียบร้อยแล้ว
บนพื้นมีค่ายกลเจ็ดดาวขนาดเล็กวางอยู่ และนอกค่ายกลเจ็ดดาวนี้คือค่ายกลหยินหยางปลาคู่
ฉู่ลั่วให้เฉิงยวนและเด็กคนเล็กนั่งแยกกันตรงจุดของดวงตาปลาหยินหยาง ส่วนเธอนั่งอยู่ในใจกลางค่ายกลเจ็ดดาว “เธอแน่ใจนะ?”
เฉิงยวนยิ้มอย่างอ่อนโยน ดวงตามองไปทางเด็กคนเล็กฝั่งตรงข้ามที่กำลังเล่นนิ้วเท้าของตัวเองไม่หยุด “แน่ใจสิ”
ฉู่ลั่ว “…”
“ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มกันเลย!”
เฉิงยวนพูดกับหลานสาวคนเล็กด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “จิงจิง เจ้าเป็นเด็กดีนะ!”
จิงจิงน้อยยิ้มให้เฉิงยวนด้วยความไร้เดียงสา
เฉิงยวนค่อย ๆ หลับตาลง
Comments for chapter "บทที่ 1677 เริ่มกันเลย"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
