เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1686 ช่วยให้พวกเขาไปเกิดใหม่

บทที่ 1686 ช่วยให้พวกเขาไปเกิดใหม่

เฉิงยวนและคนอื่นเพิ่งกลับมาถึงโรงแรม ก็ได้ยินเสียงร้องแหลมสูงของเถาซูเยียน “กู่น้อยของหนู!”

เธอพุ่งเข้าไปหา แล้วคว้าตัวแม่กู่จากแขนของเฉิงยวนไปทันที

แม่กู่ไปอยู่บนฝ่ามือของเธอได้เพียงไม่กี่วินาที มันก็กระพือปีกสองสามครั้งแล้วแข็งทื่อไม่ขยับเขยื้อนอีกเลย

เฉิงยวนมองแล้วรีบพูดขึ้นว่า “นี่มันไม่ใช่ความผิดของข้านะ! ข้าไม่ได้ทำอะไรเลย! ข้าทำตามที่เจ้าบอกทุกอย่าง เก็บมันไว้ในแขนเสื้ออย่างดี ฉันไม่ได้ให้คนตระกูลสั่วเห็นมันด้วยซ้ำ”

“ไม่ใช่ความผิดของพี่ยวนหรอกค่ะ เป็นเพราะลูกกู่ถูกฆ่าตาย แม่กู่เลยตายตามไปด้วยต่างหาก” เถาซูเยียนกัดฟันพูด “เก่งมาก…เก่งมากจริง ๆ !”

เธออุ้มแม่กู่ไว้ในมือ ใบหน้าเล็ก ๆ นั้นแสดงความเหี้ยมเกรียมออกมาเล็กน้อย

สีหน้านี้ทำเอาไจ๋โหรวกับคนอื่นถึงกับตกใจจนต้องปิดปากเงียบ ไม่กล้าพูดอะไรอีกเลย

หลังจากเถาซูเยียนอุ้มซากกู่ออกไปแล้ว ไจ๋โหรวจึงกล้าถามเสียงเบาว่า “ซูเยียนคงไม่ทำอะไรบ้า ๆ หรอกนะ!”

เฉิงยวนตอบ “ข้าก็ไม่รู้สิ!”

แม้เถาซูเยียนจะเป็นเด็ก แต่จิตใจกลับไม่เหมือนเด็กทั่วไป

มีคนบอกว่าเธอเป็นการกลับชาติมาเกิดของเหมิ่งหยวนลี่ แต่ก็ยังเหมือนเด็กทั่วไปที่จะแอบร้องไห้เมื่อไม่ได้ดอกเสี่ยวหงในโรงเรียนอนุบาล

จี้ไจ่และหยวนเส้าหยินเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในตระกูลสั่วให้ฟังทุกคนทั้งหมด

“แขนของสั่วอิงเป็นของจริง และไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรด้วย”

จี้ไจ่ขมวดคิ้วแน่น เอ่ยขึ้นว่า “เจ้านิกาย ถ้าไม่ใช่สั่วอิง แล้วจะเป็นคนอื่นในตระกูลสั่วหรือเปล่าครับ?”

“เป็นไปไม่ได้ครับ!” หยวนเส้าหยินตอบด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด “ตามที่สวีจิ้นบอก มันเป็นเพราะพลังวิญญาณของเขาถึงสามารถทำร้ายอีกฝ่ายได้ ดังนั้นก็ต้องเป็นอย่างเฉิงยวนที่มีสายสัมพันธ์สิบชาติกับสวีจิ้นเท่านั้น”

จี้ไจ่มองหยวนเส้าหยินอย่างเย็นชา พูดเสียงเนิบนาบว่า “แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าตระกูลสั่วไม่มีวิธีขโมยพลังวิญญาณ!”

หยวนเส้าหยินอยากจะโต้แย้งทันทีว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่เขากลับพูดไม่ออก

เขาเพิ่งมาที่องค์กรได้ไม่นาน แต่ก็ได้พบเห็นเรื่องราวสกปรกมากมายในลัทธิเต๋าแล้ว

ลัทธิเต๋าในความทรงจำของเขาและลัทธิเต๋าที่เขามองเห็นอยู่ในตอนนี้ ดูเหมือนจะเป็นคนละอย่างกันเลย

เขานิ่งเงียบไป

จี้ไจ่จึงหันไปมองฉู่ลั่ว พูดต่อไปว่า “เจ้านิกาย ผมสงสัยว่าตระกูลสั่วจะขโมยพลังวิญญาณของสั่วอิงไป อีกทั้งอาจเป็นไปได้ว่าสั่วอิงจะร่วมมือกับคนตระกูลสั่ว”

“เธอไม่สามารถออกหน้าได้ แต่สามารถให้คนตระกูลสั่วออกหน้าแทนได้”

คนที่จะบำเพ็ญเพียรให้สำเร็จเป็นคู่บุพเพสิบชาติ จะยอมให้ตัวเองแปดเปื้อนหนี้เลือดได้อย่างไร?

ฉู่ลั่วยื่นมือออกมาคำนวณดวงชะตา “คำนวณไม่ได้ค่ะ”

ก่อนหน้านี้เธอเคยคำนวณมาครั้งหนึ่งแล้ว แต่ไม่สามารถคำนวณดวงชะตาออกมาได้เลย

“สมกับเป็นคนที่มีบุญยิ่งใหญ่จริง ๆ”

ลิขิตฟ้าของผู้มีบุญกุศลใหญ่ล้วนถูกปิดบังไว้ ไม่ให้ผู้ใดล่วงรู้ได้

เฉิงยวนวางแขนที่ขาดลงบนโต๊ะด้วยสีหน้าไม่ใส่ใจ “ถึงยังไงก็ตาม… การถ่ายโอนหนี้เลือดก็เสร็จสิ้นไปแล้ว พลังชั่วร้ายก็ถูกกำจัดจนหมดแล้วด้วย”

“อีกไม่กี่วันข้างหน้า ก็จะถึงเวลาส่งพวกเด็ก ๆ ไปเวียนว่ายตายเกิดในปรโลกแล้ว”

เธอมองไปยังฉู่ลั่ว “ลั่วลั่ว ช่วยให้พวกเขาไปเกิดใหม่ก่อนคนอื่นได้ไหม!”

“แล้วก็จัดการให้พวกเขาได้ไปอยู่ในครอบครัวที่ดี ๆ ต้องมีเงินมีทอง พ่อแม่ต้องหน้าตาดี นิสัยดี และรักกันดีด้วย!”

เฉิงยวนคิดสักครู่แล้วเอ่ยเน้นย้ำว่า “เหมือนตระกูลเฉิงของข้า…ในอดีต”

พูดไปพูดมา เสียงของเธอก็ค่อย ๆ แผ่วเบาลง

แต่ก็เพียงชั่วครู่เธอก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง “จะไม่สมบูรณ์แบบขนาดนั้นก็ได้นะ แต่อย่างน้อยก็ต้องเป็นครอบครัวที่มีความสุข ต้องมีความสุขและสนุกสนานมาก ๆ!”

เธอมองฉู่ลั่วด้วยสายตาวิงวอนอย่างถึงที่สุด

ฉู่ลั่วสบตากับเฉิงยวน ก่อนจะบอก “เฉิงยวน เธอก็รู้ว่าตอนนี้อัตราการเกิดของมนุษย์ทั่วโลกมันต่ำมาก…”