เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1688 เลือกพ่อแม่
บทที่ 1688 เลือกพ่อแม่
ฉู่ลั่วไปหลายวันแล้ว คนอื่น ๆ ต่างกังวลมาก แต่เฉิงยวนกลับไม่ตื่นตระหนกเลยสักนิด ทุกวันเธอพาเด็ก ๆ ตระกูลเฉิงออกไปเที่ยวเล่นหรือไม่ก็พาไปช็อปปิ้ง
อย่างวันนี้ เฉิงยวนพาพวกเด็กตระกูลเฉิงไปที่พิพิธภัณฑ์ชาวหุย
เมื่อลงจากรถ เด็ก ๆ ต่างส่งเสียงเจื้อยจ้อย แม้แต่เฉิงเฉิงซุนที่อายุมากที่สุดก็ยังมีท่าทีตื่นเต้น
แต่เขาก็ยังสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าของเฉิงยวนได้อย่างรวดเร็ว “อาหญิง เป็นอะไรเหรอ?”
เฉิงยวนส่ายหน้าไปมา ก่อนจะพูดว่า “ไม่มีอะไรมากหรอก ก็แค่ฉู่ลั่วกลับมาแล้ว”
เธอรู้สึกได้
สีหน้าของเฉิงเฉิงซุนแข็งค้างไปเล็กน้อย “อาหญิง พวกเราไม่สามารถ…”
“ไม่ได้หรอก เจ้าคิดว่าการพาพวกเจ้ามาเที่ยวเล่นทุกวันอย่างนี้มันไม่เหนื่อยหรือยังไง? ข้าเป็นผู้หญิงโสดที่ไม่เคยแต่งงานหรือมีลูกนะ แต่กลับต้องมาเป็นแม่ให้เด็กสิบกว่าคนกะทันหัน”
เธอส่ายหน้า “ข้าไม่มีอิสระอะไรเลย”
หลังจากพูดจบ เฉิงยวนก็พูดจาชักชวนเด็ก ๆ อย่างสดใสร่าเริง “ไปกันเถอะ รีบไปกันเร็ว พี่ลั่วลั่วของพวกเจ้ากลับมาแล้ว รีบไปให้นางดูพวกเจ้าสักหน่อย”
เมื่อพวกเด็ก ๆ ได้ยินคำพูดนี้ ก็วิ่งตามหลังเฉิงยวนเข้าไปในห้องของฉู่ลั่วอย่างรวดเร็ว
“ลั่วลั่ว เจ้ากลับมาแล้ว!”
“พี่ลั่วลั่ว ท่านกลับมาแล้ว!”
“พี่ลั่วลั่ว วันนี้อาหญิงพาพวกเราไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมา”
เด็ก ๆ กลุ่มหนึ่งพากันเข้าไปห้อมล้อมฉู่ลั่ว
เฉิงยวนยืนอยู่ข้าง ๆ มองดูความสับสนบนใบหน้าของฉู่ลั่วอย่างพอใจ แล้วจึงก้าวออกมาให้เฉิงเฉิงซุนพาพวกเขาออกไป
“เป็นยังไงบ้าง? ทางปรโลกตกลงหรือยัง?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ที่ปรโลกมีคนต่อแถวรอไปเกิดใหม่เยอะอยู่แล้ว แถมในนั้นยังมีคนที่มีบุญมากมายอยู่ด้วย”
เฉิงยวนชะงักไปครู่หนึ่ง “อย่างนั้นก็ไม่เป็นไรหรอก! แค่รอต่อไปก็ได้! รอจนกว่าจะสามารถเกิดใหม่ได้ แล้วเจ้าก็ค่อยบอกข้า”
“อย่างไรเสียทุกวันข้าก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ถือโอกาสพาพวกเขาไปเที่ยวเล่นที่ต่าง ๆ”
“ยังมีอีกหลายแห่งที่ข้ายังไม่ได้พาพวกเขาไป ทั้งพระราชวังต้องห้าม ทั้งกำแพงเมืองจีน…”
หลังจากเฉิงยวนนับนิ้วเงียบ ๆ เสร็จ ฉู่ลั่วก็เอ่ยขึ้นว่า “ช่วงนี้ฉันไปหาครอบครัวหลาย ๆ ครอบครัวในปรโลก พวกเขาตกลงที่จะเข้าฝันไปบอกลูกหลานให้มีลูก เราสามารถให้หลานชายหลานสาวของเธอไปเกิดได้”
ท่ามกลางสีหน้าประหลาดใจของเฉิงยวน ฉู่ลั่วหยิบเอกสารออกมาปึกหนึ่ง “นี่คือข้อมูลของครอบครัวเหล่านั้น เธอสามารถไปตรวจสอบดูได้”
“ฐานะร่ำรวย พ่อแม่รักใคร่กันดี มีทั้งครอบครัวธรรมดาและครอบครัวพ่อค้าผู้มีอำนาจ ล้วนแล้วแต่เป็นครอบครัวที่ดีทั้งนั้น”
“ฉันเองก็คำนวณดูแล้ว ครอบครัวเหล่านี้ล้วนมีบุญกุศล”
เธอวางเอกสารลงบนมือของเฉิงยวน มันเป็นเอกสารปึกหนาหนักอึ้ง เฉิงยวนรับไว้โดยไม่รู้ตัว กกกอดเอกสารหนักอึ้งนี้ไว้ในอ้อมแขน
เฉิงยวนเก็บรอยยิ้มสดใสบนใบหน้าเอาไว้ เธอเงยหน้าขึ้นมองฉู่ลั่ว “ลั่วลั่ว…”
“เฉิงยวน เราเป็นเพื่อนกันนะ เธอลืมไปแล้วเหรอ? ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราแค่ต้องแก้ปัญหาให้ได้ก็พอ”
สีหน้าของเฉิงยวนอ่อนโยนลง เธอพยักหน้า “ข้ารู้ ข้าถูกกักขังมาเป็นพันปี และเจ้าเป็นคนช่วยข้าออกมาจากข้างในนั้น”
“เจ้าทำให้ข้าใช้ชีวิตได้อย่างอิสระในยุคสมัยที่แปลกใหม่นี้”
“และเจ้าก็ช่วยข้าแก้ปัญหาทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของสวีจิ้น ตระกูลสั่ว หรือพวกหลานชายหลานสาวของข้า”
“ลั่วลั่ว ข้ารู้ทุกอย่าง”
เธอยิ้มสดใส “พวกเราเป็นเพื่อนที่ดี เป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน”
ฉู่ลั่ว “ดังนั้นถ้ามีปัญหา พวกเราจะแก้ไขมันด้วยกัน”
เฉิงยวนพยักหน้าอย่างแรง “แน่นอน! ลั่วลั่วเป็นคนเก่งมาก ถ้าข้าเจอปัญหาจะต้องมาหาลั่วลั่วแน่นอน!”
ฉู่ลั่ว “…อีกไม่กี่วันฉันจะไปหุบเหวเทพมรณะ เธอไปกับฉันด้วยนะ!”
“ได้เลย! ข้ายังไม่เคยไปหุบเหวเทพมรณะอะไรนั่นเลย!”
เฉิงยวนตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย จากนั้นก็กอดเอกสารกลับไปอย่างมีความสุข
เธอผลักประตูเข้าไปแล้วตะโกนเสียงดัง “เด็ก ๆ ! มาเลือกพ่อแม่ของพวกเจ้าได้แล้ว!”