เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1694 ยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของกฎสวรรค์
บทที่ 1694 ยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของกฎสวรรค์
เบื้องหน้าคือพื้นที่โล่งกว้าง
โดยรอบมีพลังวิญญาณเข้มข้นเปี่ยมล้น
ท้องฟ้าสีครามสดใสราวกับผืนน้ำ อากาศก็บริสุทธิ์จนพาให้ผู้คนอดใจไม่ไหวต้องสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือ อาคารโบราณขนาดใหญ่เท่าภูเขาที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าจากระยะไกล
“แดนเซียนชัด ๆ !”
ไม่รู้ว่าใครในกลุ่มคนอุทานขึ้นมาประโยคหนึ่ง
แม้ว่าคำพูดนี้จะไม่เหมาะสมเท่าไหร่นัก แต่มันก็บอกถึงความคิดที่แท้จริงในใจของทุกคนได้
ซู่เซี่ยงหยางมองผู้คนที่ครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของภูเขา รวมถึงอาวุธเหล่านั้น แล้วมองไปไกล ๆ ก่อนจะเดินเร็ว ๆ ไปอยู่ข้างกายฉู่ลั่ว “ตอนนี้เราจะทำอย่างไรดีครับ?”
ฉู่ลั่วเรียก “จี้ไจ่!”
จี้ไจ่เดินเข้ามา
“วางค่ายกลก่อน”
จี้ไจ่รีบพาเหล่านักพรตจากลัทธิเต๋าลงมือวางค่ายกลรอบ ๆ บริเวณนั้นทันที
ฉู่ลั่วจับมือเฉิงยวนข้างหนึ่ง ส่วนอีกมือจับโต้วเหลียงไว้ พาพวกเขาไปยังจุดที่ค่อนข้างสงบเงียบพร้อมกับซู่เซี่ยงหยาง
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
โต้วเหลียงมองรอบด้านด้วยสายตาหวนคิดถึง “ที่นี่คือหุบเหวเทพมรณะ”
ฉู่ลั่วพูดขึ้นว่า “ที่นี่ไม่ใช่หุบเหวเทพมรณะ! แต่คือ…โลกอื่น!”
ซู่เซี่ยงหยางหันขวับมามองฉู่ลั่ว “โลกอื่น? หมายความว่ายังไงครับ?”
“ก่อนหน้านี้พวกเราคิดว่าหุบเหวเทพมรณะอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลก แค่ถูกค่ายกลปิดกั้นไว้ เราเลยตรวจสอบไม่พบ”
“แต่ว่า…ที่นี่ไม่ใช่โลก”
ซู่เซี่ยงหยางรู้สึกใจหายวาบ “คุณหมายความว่าตอนนี้พวกเราไม่ได้อยู่บนโลกแล้วเหรอครับ? พวกเราหลุดมาอยู่บนดาวดวงอื่นแล้วเหรอ?”
“นี่…นี่…”
เขามองไปรอบ ๆ รู้สึกว่ามันช่างเหลือจะเชื่อเกินไป
“เป็นไปไม่ได้หรอกครับ!”
ฉู่ลั่วชี้มือไปทางหนึ่ง “นั่นคือหลักฐานค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางมองตามนิ้วของฉู่ลั่ว ดวงตาเขาเบิกกว้างทันที
บนท้องฟ้ามีดวงอาทิตย์ลอยอยู่สองดวง
ดวงอาทิตย์สองดวงนั้นอยู่ทางทิศตะวันออกและตะวันตก กำลังแผ่รัศมีออกมาพร้อมกัน
“นี่…นี่มัน…”
“มันไม่ใช่ภาพลวงตา”
ไม่ใช่แค่ฉู่ลั่วที่สังเกตเห็น คนอื่น ๆ ในองค์กรก็พบเห็นความผิดปกตินี้เช่นกัน
เสียงพูดพึมพำดังขึ้นมาไม่หยุด
ซู่เซี่ยงหยางหันไปมองโต้วเหลียงทันที “ทำไมคุณไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้มาก่อน?”
โต้วเหลียงตอบ “คนที่เกิดในหุบเหวเทพมรณะจะมีตราประทับในวิญญาณ ไม่สามารถพูดถึงความลับของหุบเหวเทพมรณะได้”
ส่วนสิ่งที่ไม่ใช่ความลับ ก็ไม่นับว่าสำคัญอะไร
ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว “หุบเหวเทพมรณะเป็นโลกอื่นเหรอ? ทั้งยังเป็นโลกที่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณอีก พวกคุณอาศัยอยู่ที่นั่น แล้วทำไมยังต้องมาสนใจเรื่องของโลกมนุษย์ตลอดเวลาด้วย?”
โต้วเหลียงยิ้มขมขื่น “คุณคิดว่าผมมีสถานะอะไรในหุบเหวเทพมรณะกัน? ผมจะรู้เรื่องสำคัญได้มากแค่ไหนล่ะ”
หลังกลับมาที่หุบเหวเทพมรณะ ตราประทับที่กดทับไว้ทั้งหมดก็ไร้ผล
เขายิ้มเยาะตัวเอง “ผมก็เป็นแค่ศิษย์ธรรมดาคนหนึ่งของสำนักเท่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะโชคชะตา ผมคงไม่มีทางรู้ด้วยซ้ำว่า…หุบเหวเทพมรณะสามารถเชื่อมต่อกับโลกมนุษย์ได้”
ซู่เซี่ยงหยางคว้าคอเสื้อของเขา ดันตัวจนไปชนกับต้นไม้ด้านหลัง “ทำไมพวกคุณต้องไปที่โลกมนุษย์ด้วย? พวกคุณก็มีที่ของตัวเองอยู่แล้ว มีพลังวิญญาณที่สมบูรณ์พร้อม สภาพแวดล้อมทุกอย่างก็ดีขนาดนี้”
“นี่ไม่ใช่สถานที่ที่ดีสำหรับการบำเพ็ญเหรอ?”
“เพราะที่นี่ไม่มีปรโลก”
โต้วเหลียงเอ่ยปากช้า ๆ “เมื่อหลายปีก่อน ไม่นานหลังจากที่ผมเข้าสำนัก ผมก็ได้รับภารกิจให้ส่งดวงวิญญาณโดดเดี่ยวไปยังปรโลก”
“ผมได้รับโอกาสนี้เพราะได้รับมอบหมายภารกิจแทนศิษย์พี่ร่วมสำนักคนหนึ่ง ถึงได้รู้ว่าหุบเหวเทพมรณะนั้นแท้จริงแล้วเป็นสถานที่โดดเดี่ยว”
“มันไม่มีปรโลก ไม่มีแดนเทพ”
“แต่ทุกคนที่นี่ยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของกฎสวรรค์ และยังต้องตาย!”
ชีวิตนิรันดร์เป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนพูดถึงอยู่ตลอดกาล
ฉู่ลั่วและซู่เซี่ยงหยางเข้าใจในทันที
ในสถานที่ที่ไม่มีข้อจำกัด แต่กลับยังถูกจำกัดอยู่ สำหรับคนบางคนในหุบเหวเทพมรณะที่มีความสามารถสูง นี่เป็นสิ่งที่ทนไม่ได้
เหมือนกับบนโลก คนที่มีเงินและอำนาจมากพอจะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ แต่ก็ยังต้องเผชิญกับการเกิด แก่ เจ็บ ตายอยู่เช่นเดิม
Comments for chapter "บทที่ 1694 ยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของกฎสวรรค์"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
