เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1695 ทำลายทุกอย่างได้ทั้งหมด

บทที่ 1695 ทำลายทุกอย่างได้ทั้งหมด

“หลังจากคนตายไปแล้ว กลับไม่มีปรโลกให้ไป ได้แต่กลายเป็นผีเร่ร่อน แต่พวกเราไม่อาจปล่อยให้พวกเขาเป็นผีเร่ร่อนได้ จึงจำเป็นต้องส่งพวกเขาไปเวียนว่ายตายเกิด”

ฉู่ลั่วมีสีหน้าเย็นชา “แต่ถ้าไปยังปรโลกจริง ๆ ทุกอย่างก็จะถูกเปิดโปง ถึงต้องไปยังสถานที่ที่ปรโลกไม่สามารถควบคุมได้ แต่ยังคงสามารถส่งคนไปเวียนว่ายตายเกิดได้”

โต้วเหลียงพยักหน้า

ไม่มีใครรู้ว่าหุบเหวเทพมรณะต้องเสียสละมากมายแค่ไหน เพื่อให้ปรโลกแยกออกเป็นปรโลกย่อย และต้องพยายามมากแค่ไหนเพื่อโน้มน้าวราชาภูตผีของปรโลกย่อยเหล่านั้น

ผลสรุปคือ พวกเขาประสบความสำเร็จ

อาจกล่าวได้ว่า ประสบความสำเร็จมากเกินไป

ประสบความสำเร็จจนถึงขนาดที่ปรโลกหลัก ไม่สามารถทำอะไรกับปรโลกย่อยได้ ไม่กล้าลงมือจัดการเพราะเกรงว่าจะไปรบกวนกฎของสวรรค์

ได้แต่อาศัยฉู่ลั่วเพื่อกำจัดปรโลกย่อยเหล่านี้อย่างชอบธรรม

“ยังมีอะไรอีก? พูดออกมาให้หมดนะ!” ซู่เซี่ยงหยางปล่อยมือ ตอนนี้หัวใจของเขาเต้นรัวเร็วมาก

โต้วเหลียง “ที่นี่…มีคนธรรมดาที่มีบุญกุศลและการบำเพ็ญอยู่มากมาย พวกเขาไม่ใช่นักพรต เพียงแค่ใช้ชีวิตธรรมดาทั่วไป”

“เหมือนกับพ่อแม่ของหวายอวี้กับพ่อแม่ของผม”

ฉู่ลั่วชะงักไปครู่หนึ่ง “ไม่มีปรโลก แล้วพวกคุณไปเอาเด็กมาจากที่ไหน?”

โต้วเหลียงเงยหน้าขึ้นช้า ๆ ก่อนจะก้มลงอีกครั้ง “พวกเราไปค้นหาวิญญาณที่มีบุญกุศลจากปรโลกย่อย นำมาที่นี่ และส่งเข้าไปในท้องของผู้หญิงที่กำลังตั้งครรภ์”

ซู่เซี่ยงหยางเกือบจะร้องออกมาด้วยความตกใจ แต่ก็ยับยั้งไว้ได้ด้วยการควบคุมตัวเองอย่างยอดเยี่ยม “พวกคุณส่งวิญญาณกันเอง?”

“อืม!”

“แต่วิญญาณที่มีบุญกุศลเหล่านั้น ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นลูกของพ่อแม่แบบนี้สิ!”

โต้วเหลียงมองเขา

ซู่เซี่ยงหยางเข้าใจในทันที

มันไม่สำคัญหรอกว่าจะเป็นอย่างไร ปรโลกย่อยมีมากมาย ขอแค่หุบเหวเทพมรณะต้องการ พวกเขาก็สามารถนำวิญญาณที่มีบุญกุศลพวกนั้นมาได้

แม้กระทั่งยังสามารถเลือกลูกให้กับพ่อแม่เหล่านี้ได้อีก

แน่นอน…

ซู่เซี่ยงหยางจ้องมองโต้วเหลียง เอ่ยเสียงเย็นชา “แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะฟังคำสั่งแบบนี้จากเบื้องบน! แล้วถ้าพวกคนธรรมดาเหล่านั้นไปทำให้ใครไม่พอใจเข้าล่ะ จะทำยังไง?”

โต้วเหลียงยังไม่ทันพูด ซู่เซี่ยงหยางก็หัวเราะเยาะออกมา “ก็คงจะส่งผีร้ายเด็กให้พวกเขาสินะ ถูกต้องไหม? ให้เด็กดีที่มีบุญกุศลของพวกเขากลายเป็นเด็กที่ฆ่าคนวางเพลิงใช่หรือเปล่า?”

โต้วเหลียง “…ใช่ การลงโทษที่ดีที่สุดสำหรับคนที่ไม่เชื่อฟัง คือให้ลูกของพวกเขาลงโทษพวกเขาเอง ลูกจะทำให้ครอบครัวล่มจม ลูกจะฆ่าพ่อสังหารแม่ จะเล่นการพนัน…ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวที่ดีแค่ไหน ความรักระหว่างสามีภรรยาจะดีแค่ไหน ขอแค่มีลูกเพียงคนเดียวก็สามารถทำลายทุกอย่างได้ทั้งหมด”

นี่แหละคือความสิ้นหวัง!

ซู่เซี่ยงหยางโกรธจนกัดฟันกรอด แต่ในใจก็รู้สึกหนาวสะท้าน

หุบเหวเทพมรณะแตกต่างจากที่พวกเขาจินตนาการไว้โดยสิ้นเชิง!

ไม่มีนักพรตคนไหนที่บำเพ็ญจนกลายเป็นปีศาจ และไม่มีคนชั่วคนไหนที่ซูบพลังจากนักพรตเหมือนกับกำลังชาร์จแบตโทรศัพท์

แต่เขากลับรู้สึกว่ามันน่ากลัวยิ่งกว่านั้น

พวกเขาเป็นเพียงคนธรรมดา กระทั่งยังมีคนที่มีบุญกุศลอีกมากมาย

อาวุธเหล่านี้…

เขามองไปยังอาวุธเหล่านั้นที่อยู่ด้านหลัง ซึ่งสามารถทำลายเมืองทั้งเมืองได้ แต่ตอนนี้มันไม่สามารถใช้งานได้อีกแล้ว

ซู่เซี่ยงหยางมองไปทางฉู่ลั่วโดยไม่รู้ตัว แต่ฉู่ลั่วกลับมองไปยังทิศทางที่พวกเขาเพิ่งมา เสียงของเธอแผ่วเบามาก “คุณรู้ไหมคะ?”

ซู่เซี่ยงหยาง “…อะไรเหรอครับ?”

“ในบรรดาคนที่ฉันรู้จัก มีเพียงคนเดียวที่ฉลาดมากเป็นพิเศษ”

ฉู่ลั่วหันมาสบตาซู่เซี่ยงหยาง “ตอนนี้พวกเราต้องการคนที่ฉลาดมากเป็นพิเศษสักคนค่ะ”

ความฉลาดธรรมดาไม่อาจใช้ได้ ต้องเป็นความฉลาดที่พิเศษเท่านั้น

แต่เดิมคิดว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อต่อสู้อย่างหนัก ไม่คิดว่า…จะเป็นการต่อสู้ทางสติปัญญาแทน

ฉู่ลั่วคิดว่าตัวเองฉลาด แต่ในสถานการณ์ตอนนี้ ความฉลาดของเธอใช้การไม่ได้

ซู่เซี่ยงหยางมีสีหน้าลำบากใจ “ถ้าจะขอคำแนะนำจากทางรัฐบาลตอนนี้ ทางรัฐบาลก็อาจจะไม่ได้ส่งคนมาหรอกครับ”

คนฉลาดล้วนเป็นคนที่มีคุณูปการยิ่งใหญ่

และเมื่อมาถึงโลกอื่น อย่าว่าแต่ความปลอดภัยในชีวิตเลย บางทีหากตายไปก็คงอาจจะต้องตายอยู่ที่นี่