เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1710 อดีตเจ้านาย

บทที่ 1710 อดีตเจ้านาย

เสียงกรีดร้องดังขึ้นมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียดแทงจิตใจของคนธรรมดาจนพวกเขาหวาดกลัวทรุดตัวลงกับพื้น ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

นักพรตหลายคนหัวเราะเยาะพลางฟาดแส้ซ้ำอีกหลายที “ถ้าพวกแกเชื่อฟังพวกเราแต่แรก ก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก!”

เขาตะโกนเข้าไปในป่า “รีบ ๆ หน่อยสิ ให้ฉันได้ดูดซับกลิ่นอายสดใหม่บ้าง”

สิ่งที่ตอบกลับมาคือเสียงดังสนั่น

นักพรตชายที่อยู่ในป่าถูกซัดลงพื้นอย่างแรง กระอักเลือดออกมาทันที

เขายังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ได้ยินเสียงดังขึ้นอีกครั้ง

หน้าผากของเขามีรูกระสุน ร่างที่กระตุกหยุดนิ่งไป

บนท้องฟ้า มีแผ่นยันต์ลอยมาพร้อมกับคนสี่คน หนึ่งในนั้นคือเด็กสาวที่ถูกจับตัวไปก่อนหน้านี้ เธอสวมเสื้อคลุมนักพรต หดตัวอยู่บนแผ่นยันต์

“ใครกัน! พวกแกกล้าขัดขวางการจับคนของพวกเราเหรอ!” นักพรตด้านล่างต่างตกตะลึง

ต้าอีหวังก้มลงมองคนเบื้องล่าง ก่อนจะตกใจทันใด “เจ้านาย!”

นักพรตไจ๋ไป๋ที่อยู่ข้าง ๆ ตกใจยิ่งกว่า “เจ้านาย?”

ต้าอีรีบอธิบายกับไจ๋ไป๋ “เป็นอดีตเจ้านาย”

“เป็นนายนี่เอง!” นักพรตด้านล่างจึงจำต้าอีได้ “ฉันไม่ได้สั่งให้พวกแกไปดูแลวัดเต๋าข้างนอกหรอกเหรอ? แล้วพวกแกมาทำอะไรที่นี่! แถมยังมาปะปนกับคนนอกพวกนี้อีก!”

“แถมยังกล้าคิดจะฆ่า…เจ้านายอีก!”

นักพรตโกรธจนหน้าเปลี่ยนสี

แต่ต้าอีรีบพูดทันที “ตอนนี้ผมเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาล พวกคุณทำผิดกฎหมาย ผมย่อมมีสิทธิ์จัดการพวกคุณ! ผมมีเอกสารจากเบื้องบน ผมสามารถจัดการกับพวกคุณได้”

เขาพยักหน้าจริงจัง

เทพอู่ทงพลันเบิกตาโพลง เผยร่างที่แท้จริงออกมาทันที

เมื่อร่างแท้ปรากฏ ผู้คนที่อยู่ในที่นั้นต่างร้องกรีดด้วยความตกใจ “ปีศาจ! ปีศาจ! ปรมาจารย์จะเป็นปีศาจไปได้ยังไง?”

นักพรตคนอื่น ๆ ก็เผยร่างที่แท้จริงออกมา ปรากฏว่าพวกเขาคือเทพอู่ทงนั่นเอง

พวกเขามองต้าอีที่อยู่บนยันต์พร้อมกัน “สัตว์เลี้ยงที่ไม่ยอมฟังคำสั่ง เป็นเพราะเจ้านายสั่งสอนพวกมันน้อยเกินไปนั่นแหละ”

“แค่สั่งสอนสักหน่อยก็จะยอมเชื่อฟังแล้ว!”

คำพูดนี้ต้าอีเคยได้ยินมามากมาย ตั้งแต่ตอนที่เขาเพิ่งเปิดปัญญาญาณใหม่ ๆ เขาและพวกต้าเอ้อร์ล้วนถูกพาไปอยู่ข้าง ๆ เทพอู่ทง

ก่อนหน้าพวกเขา เทพอู่ทงก็เคยรับเอาปีศาจน้อยที่มีสติปัญญาแล้วแต่ยังแปลงร่างไม่ได้มาอยู่ข้างกายมากมาย ที่ตายไปก็ไม่น้อย แต่ที่รอดชีวิตก็มีอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

ปีศาจน้อยเหล่านี้ถูกจัดส่งไปอยู่ในโลกมนุษย์ ดูแลวัดเต๋าของพวกเขาในโลกมนุษย์ เพื่อรวบรวมบุญกุศลให้พวกเขา

ต้าอีเคยคิดว่าเขาจะกลัวถ้าได้ยินคำพูดนี้หรือได้เห็นเทพอู่ทงอีก เหมือนอย่างจิตแพทย์ที่บอกว่าเขาจะเกิดอาการตอบสนองต่อความเครียด

แต่เขาไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น เขาเพียงแค่อึ้งไปเสี้ยววินาทีแล้วยกมือขึ้น

เสียงปืนดังสนั่น ทักษะแม่นปืนราวกับเทพเจ้า วินาทีต่อมาก็มีคนล้มลงอีกคน

พอเห็นอย่างนี้ อีกสามคนที่เหลือก็รีบรวมตัวกันแล้วจัดวางค่ายกลทันที

ต้าอีหัวเราะเยาะ “เจ้านาย ผมคิดเอาไว้แล้วว่าจะต้องเจอกับพวกคุณ ผมจึงหาคนวาดยันต์มาเพื่อรับมือกับพวกคุณโดยเฉพาะ มาดูกันว่าการบำเพ็ญของเจ้านายในช่วงหลายปีนี้จะพัฒนาขึ้นหรือเปล่า!”

เขาโยนยันต์ออกไปหลายแผ่น พวกมันติดแน่นอยู่บนค่ายกล อักขระแผ่ขยายไปทั่วทั้งค่ายกล ในวินาทีถัดมา สุดท้ายค่ายกลก็แตกสลายออก

ต้าอี “ดูเหมือนว่าหลายปีนี้พวกเจ้านายจะไม่ได้บำเพ็ญให้ดี ๆ เลยสินะ!”

เทพอู่ทง “เป็นไปไม่ได้! ค่ายกลของพวกเราแข็งแกร่งขนาดนี้ จะถูกทำลายด้วยยันต์เพียงไม่กี่แผ่นได้อย่างไร!”

ต้าอี “…” แน่นอนว่ามันเป็นไปไม่ได้! แต่ยันต์เหล่านี้ล้วนผ่านการเสริมพลังเป็นพิเศษจากสถาบันวิจัย

หึ!

เพื่อเพิ่มความสามารถในการทำลายค่ายกล สถาบันวิจัยได้ทำการวิจัยมานาน จนในที่สุดก็วิจัยสำเร็จ เพิ่มปัจจัยการระเบิดเข้าไปโดยไม่ทำลายอักขระ ทำให้ประสิทธิภาพของยันต์เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

การวิจัยจงเจริญ!

ภายใต้สายตาตกตะลึงของเทพอู่ทง ต้าอีเอียงศีรษะเล็กน้อย ยิ้มด้วยท่าทางคล้ายตัวร้ายในละคร แล้วยกมือไปที่เทพอู่ทงอีกคน