เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1736 ทุกอย่างนี้เป็นภาพลวงตา

บทที่ 1736 ทุกอย่างนี้เป็นภาพลวงตา

ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะพูดเรื่องพวกนี้ แต่เธอก็ยังต้องแทงใจดำระบบทุกประโยค

แม้ว่าจางเจี่ยวจะไม่ได้รู้สึกถึงการตัดขาดจากวิถีสวรรค์ แต่เขาก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงการเคลื่อนไหวของพลังวิญญาณรอบตัว และการจางหายไปของความมืดโดยรอบ

เขาขยับคิ้วและดวงตาเล็กน้อย “ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

ฉู่ลั่ว “คุณลองเดาดูสิ?”

ฉู่ลั่วถามระบบในจิตธรรมญาณ “เขากำลังพูดเรื่องอะไร?”

ระบบ [วิถีสวรรค์เริ่มตัดขาดเขาแล้ว อำนาจในการควบคุมสิ่งรอบตัวของจางเจี่ยวกำลังหายไป เขาอาจจะคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นภาพลวงตาตั้งแต่แรก]

ฉู่ลั่วเงียบไปสองสามวินาที แล้วพูดว่า “นายหมายความว่า เขายอมเชื่อว่าทุกอย่างนี้เป็นภาพลวงตาตั้งแต่แรก ดีกว่าจะเชื่อว่าฉันมีพลังของวิถีสวรรค์จริง ๆ งั้นเหรอ”

ระบบเงียบไป

ฉู่ลั่วไม่ปล่อยให้ระบบหนีไป “แต่ก็ถูกนะ เขาพยายามมากเพื่อจะเป็นตัวแทนของวิถีสวรรค์ เขาคงไม่อยากเชื่อว่าคนอย่างฉันที่ถูกกดดันตลอดเวลาจะมีพลังของวิถีสวรรค์หรอก”

ระบบ […มีวิธีย้อนกลับจริง ๆ นะครับ ไม่ได้ยากอะไรมาก แค่ต้องร่วมมือกันเท่านั้นเอง]

ฉู่ลั่ว “เหอะ!”

ระบบเงียบไปอีกครั้ง!

จางเจี่ยวก้มหน้าครุ่นคิด นึกย้อนไปตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉู่ลั่วปรากฏตัวต่อหน้าเขา จนถึงทุกย่างก้าวหลังจากนั้น เขาพิจารณาทุกสิ่งอย่างจริงจัง

แต่กลับไม่พบจุดบกพร่องเลยแม้แต่น้อย

ยิ่งเป็นอย่างนั้น เขาก็ยิ่งมั่นใจว่าทุกอย่างเป็นเพียงภาพลวงตา

มีเพียงภาพลวงตาที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติเท่านั้น ถึงจะทำให้เขาติดอยู่ในนั้นได้ โดยที่ไม่สามารถค้นพบความผิดปกติอะไร

“เหอะ! นี่ก็เป็นเทคโนโลยีขั้นสูงอีกแล้ว!”

ในเมื่อไม่ใช่ภาพลวงตา ก็ต้องเป็นสิ่งที่เป็นของจริงที่โลกนี้ไม่เคยมีมาก่อน

จางเจี่ยวกัดฟันหัวเราะเยาะ “ไม่ควรดูถูกความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์เลยจริง ๆ”

ฉู่ลั่ว “…ใช่ ไม่คิดเลยว่าคุณจะเดาถูก นี่คือเทคโนโลยีห้ามิติใหม่ล่าสุดจริง ๆ”

ดวงตาของเธอเผยความประหลาดใจออกมา “คุณรู้ได้ยังไงกัน”

จางเจี่ยวหัวเราะเยาะ “ฉันไม่เคยสงสัยในความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์ เช่นเดียวกับที่ไม่เคยสงสัยในนิสัยอันเลวทรามของมนุษย์”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ไม่ผิด ทุกอย่างที่คุณพูดมาถูกต้องค่ะ”

เธอยิ้มบาง ๆ แล้วพูดต่อ “แม้ว่าคุณจะรู้แล้วว่าทั้งหมดนี้มาจากเทคโนโลยีขั้นสูง แต่คุณจะทำอะไรได้คะ? คุณยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเปิดหรือปิดใช้งานยังไง?”

“ต่อให้คุณจะออกไปจากที่นี่ ก็ยังทำไม่ได้ใช่ไหม?”

จางเจี่ยวเงียบไป

จริงอยู่ว่าตอนนี้แม้เขาจะรู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นเทคโนโลยีขั้นสูง แต่เขาก็ไม่เข้าใจสิ่งของเหล่านั้น

เห็นได้ชัดว่าการฆ่าฉู่ลั่วก็ไม่สามารถหยุดสิ่งนี้ได้

ดังนั้นจึงเหลือความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว

เขาโบกมือ แผ่นยันต์หลายร้อยแผ่นบินว่อนไปทั่วทุกทิศทาง พลังวิญญาณบนยันต์พลุ่งพล่าน พุ่งเข้าใส่เงามืดรอบตัว

จากนั้นเขาก็เคลื่อนไหวรวดเร็วราวกับลูกธนูที่พุ่งออกจากคันศร ทะยานไปมาระหว่างเงามืด

การสังหาร

การทำลาย

ฉู่ลั่วยืนอยู่ในค่ายกลของตัวเอง มองเหตุการณ์เหล่านี้อย่างสงบ

ฉู่ลั่วเอ่ยในจิต “ทำลายเร็วจริง ๆ !”

ระบบ […ก็เพราะเขาหลอมรวมกับวิถีสวรรค์แล้ว มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถทำลายพื้นที่ที่วิถีสวรรค์สร้างขึ้นได้]

แต่การทำลายนั้นเร็วเกินไปจริง ๆ !

เพียงไม่กี่ลมหายใจ เงามืดทั้งหมดตรงหน้าก็หายไปแล้ว

แม้แต่ความว่างเปล่าสีขาวโพลนรอบข้างก็ค่อย ๆ จางหายไป

จางเจี่ยวเก็บดาบ ใบหน้าแก่ชราเผยรอยยิ้มหยิ่งทะนง เขาหันกลับมามองฉู่ลั่ว “เห็นไหม เท่านี้ก็ทำลายได้แล้ว?”

ฉู่ลั่ว “จริงด้วยค่ะ มันถูกทำลายแล้ว!”

“ไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยีขั้นสูงแค่ไหน ก็ต้องพึ่งพาวัตถุอยู่ดี ถ้าทำลายวัตถุได้ ก็สามารถทำลายทุกอย่างได้”

ฉู่ลั่วยังคงมีสีหน้าเช่นเดิม เธอพยักหน้าเหมือนทุกที “ใช่ค่ะ คุณพูดถูก”

ฉู่ลั่วเอ่ยกับระบบ “วิถีสวรรค์ยังไม่ยอมปล่อยมือจากเขาอีกเหรอ?”

ระบบ [เริ่มตัดขาดแล้วครับ ถึงอย่างไร…วิถีสวรรค์ก็ต้องรักษาหน้าเหมือนกัน]

แม้จะเพิ่งกำเนิดขึ้นมา แต่วิถีสวรรค์ก็ต้องการผู้แข็งแกร่งเช่นกัน

จางเจี่ยวขมวดคิ้วเล็กน้อยมองสีหน้าของฉู่ลั่ว “เธอ…”

เขารู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาโดยไร้สาเหตุ ดวงตากวาดมองไปรอบ ๆ กระทั่งพลังอันลึกลับเหล่านั้นหายไปจากร่างกายของเขา