เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1737 ไม่รอดแล้ว

บทที่ 1737 ไม่รอดแล้ว

เขาตกใจสุดขีด

“นี่ไม่ใช่เทคโนโลยีขั้นสูงอะไรเลย! เธอก็ไม่ได้สร้างภาพลวงตาตั้งแต่แรก ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง!”

จางเจี่ยวตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ มองไปรอบด้านอย่างหวาดหวั่น “ฉันสามารถฆ่าเธอได้! ฉันสามารถฆ่าเธอได้เดี๋ยวนี้เลย!”

“ฉันยังสามารถพาคนเข้ามา สามารถสร้างโลกใหม่ได้!”

เขากำลังพูดกับวิถีสวรรค์

แต่วิถีสวรรค์นั้นไร้ความปรานี มันมองเขาเป็นผู้อ่อนแอไปแล้ว จึงไม่ยอมหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเขาอีกต่อไป

จางเจี่ยวรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมรอบตัวชัดเจน การเปลี่ยนแปลงในตัวเขายิ่งชัดเจนกว่า ในความว่างเปล่า มีพลังที่มองไม่เห็นค่อย ๆ เคลื่อนเข้าใกล้ฉู่ลั่ว

ฉู่ลั่วเอ่ยว่า “ฉันต้องกลับไป”

เสียงถอนหายใจเบา ๆ ดังขึ้นมา พลังที่มองไม่เห็นสลายไปทันที

เจตจำนงของสวรรค์ที่เพิ่งกำเนิดใหม่ จมดิ่งลงสู่การหลับใหลอีกครั้ง

แต่ในวินาทีที่มันหลับใหลไปนั้น เสียงหนึ่งพลันดังสนั่นขึ้น

สวรรค์จะไม่ปล่อยชายคนนั้นที่บังอาจมาหลอกลวงและดูหมิ่นมันไปได้

และแน่นอนว่าจะต้องลงโทษหญิงสาวคนนี้ที่ไม่ยอมรับวิถีสวรรค์เช่นกัน

ระบบร้องเตือน [ระวัง!]

การที่ระบบถึงกับพูดคำว่าระวัง แสดงว่าสวรรค์ของที่นี่โกรธจริง ๆ แล้ว

ทุกสิ่งรอบตัวหายวับไปในพริบตา

ฉู่ลั่วรู้สึกเพียงว่าเท้าของเธอลอยอยู่กลางอากาศ ร่างทั้งร่างร่วงตกลงไปทันที แม้แต่พลังวิญญาณก็ไม่สามารถใช้งานได้

ส่วนเหนือศีรษะของเธอ คือสายฟ้าที่แผ่ขยายไปทั่วท้องฟ้า สายฟ้าที่พันเกี่ยวกันเหมือนใยแมงมุมกำลังสะสมพลัง

ฉู่ลั่ว “มันจะผ่าพวกเราให้ตายเลยเหรอ?”

ระบบ [ก็นั่นมันวิถีสวรรค์ ย่อมต้องมีอารมณ์ความรู้สึกกันบ้างแหละครับ]

ฉู่ลั่ว “ความสามารถไม่มาก แต่มีความรู้สึกไม่น้อยเลยนะ”

ระบบเงียบไปอีกครั้ง

ก่อนที่ระบบจะร้องขึ้น [ไปทางนั้นก่อนครับ!]

ระบบที่เงียบไปสองสามวินาที ชี้ทิศทางให้ฉู่ลั่วโดยตรง

ฉู่ลั่วที่อยู่กลางอากาศ ก้าวเท้าแล้วพุ่งตรงไปยังทิศทางที่ระบบบอก

มันคือภูเขาตั้งตระหง่านสูงเสียดฟ้า ปากถ้ำขนาดกลางปรากฏอยู่ตรงหน้า

ฉู่ลั่วพุ่งตัวเข้าไปในถ้ำ

วินาทีถัดมา สายฟ้าก็ฟาดลงมาตรงปากถ้ำ

เสียงนั้นดังสนั่นหวั่นไหว

สายฟ้าฟาดลงมาบนภูเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไร้ความปรานี ทำให้ภูเขาทั้งลูกสั่นสะเทือน ฉู่ลั่วยืนอยู่ในปากถ้ำ มองจางเจี่ยวที่กำลังถูกสายฟ้าพันธนาการอยู่กลางอากาศ

ฉู่ลั่ว “เขายังมีชีวิตอยู่ไหม?”

ระบบ [คงจะไม่รอดแล้วละครับ!]

หลอกลวงสวรรค์แบบนี้ จะมีทางรอดชีวิตไปได้ยังไง

แต่จู่ ๆ จางเจี่ยวที่อยู่กลางอากาศก็นำเอาของวิเศษและยันต์ทั้งหมดที่มีติดตัวออกมาใช้ สร้างเป็นค่ายกลไม่ใหญ่ไม่เล็กขึ้นมา ห่อหุ้มร่างของเขาไว้ทั้งหมด

เขามองมาทางตำแหน่งที่ฉู่ลั่วยืนอยู่แต่ไกล

ก่อนจะพุ่งตรงมาที่ปากถ้ำ

ระบบ [เขาคิดจะลากคุณไปตายด้วยกัน!]

ฉู่ลั่ว “น่าเสียดาย…”

น่าเสียดายที่ความคิดดี แต่กลับทำได้ยากเกินไป

สายฟ้าฟาดนับร้อยสายพุ่งเข้าโจมตีค่ายกลรอบตัวจางเจี่ยวพร้อมกัน

จางเจี่ยวเคลื่อนที่เร็วขึ้นเรื่อย ๆ นำพาสายฟ้าฟาดมาถึงปากถ้ำ

ฉู่ลั่วถึงกับรู้สึกได้ถึงความทรงพลังที่สายฟ้านำมา

เปรี้ยง!

ทันทีที่จางเจี่ยวลงสู่พื้น เขาก็ยกมือขึ้นชี้ฉู่ลั่ว ค่ายกลพลันแตกสลาย

สายฟ้าอีกร้อยสายพุ่งลงมาใส่เขา จางเจี่ยวถึงกับไม่มีโอกาสส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดออกมา ร่างกายของเขาก็กลายเป็นเถ้าถ่านในชั่วพริบตาแล้ว

วิญญาณของเขาเพิ่งจะปรากฏ ใบหน้าที่แสดงความหวาดกลัวและโกรธแค้นยังไม่ทันจะได้เห็นชัดเจน อสนีบาตสวรรค์ก็ลงทัณฑ์วิญญาณของเขาอีกครั้ง

ตรงปากถ้ำ ฉู่ลั่วมองจางเจี่ยวที่กลายเป็นเถ้าถ่านต่อหน้าเธอด้วยความสงบ แม้แต่ตอนที่วิญญาณของเขาสลายไปจนหมดสิ้น

เมื่อจางเจี่ยวตาย อสนีบาตสวรรค์ทั้งหมดก็รวมตัวกันเหนือยอดเขาแห่งนี้

ระบบรู้สึกภูมิใจเล็กน้อย [วางใจเถอะครับ! ภูเขาลูกนี้ไม่ใช่ภูเขาธรรมดา มันก่อตัวมานานนับหมื่นปีแล้ว ผ่านอสนีบาตสวรรค์มานับหมื่นครั้ง อาจจะทำให้มันได้รับโอกาสพิเศษก็ได้]

อสนีบาตสวรรค์ผ่าลงบนยอดเขานี้ตลอดหนึ่งวันหนึ่งคืน ฉู่ลั่วถึงกับได้ยินเสียงภูเขาแตกร้าว

อสนีบาตสวรรค์ตกลงมาตามรอยแยกนั้นสายแล้วสายเล่า

กระทั่งภายในถ้ำมืดมิดปรากฏแสงสว่างเป็นเส้น

โครม!