เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1744 แค่ผู้ชายคนหนึ่ง
บทที่ 1744 แค่ผู้ชายคนหนึ่ง
หยวนเส้าหยินยังได้ยินต่อไปว่า
“ฮั่วเซียวหมิงเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา ไม่รู้ว่าจะสามารถทำให้ลั่วลั่วพอใจได้หรือเปล่า?”
“แต่ประธานฮั่วก็ดูรูปร่างดีนะ! ครั้งที่แล้วตอนฝนตก ฉันก็เห็น กล้ามเนื้อพวกนั้น…”
“เจ้าแอบดูด้วยเหรอ!”
เขาฟังอยู่พักใหญ่ ถึงได้เข้าใจว่าผู้หญิงสองคนนี้กำลังพูดถึงอะไร
ใบหูของเขาแดงขึ้นมาทันที
เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย แล้วขยับออกห่างจากพวกเธอสองคนเล็กน้อย
เฉิงยวนใช้หางตามองเขาแวบหนึ่งแล้วรีบเบนสายตากลับมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะสนทนากับไจ๋โหรวต่อ
รถมุ่งหน้าไปยังมณฑลหนานตลอดเส้นทาง แทบไม่ได้หยุดพัก
“ไม่จริง เส้นทางนี้มันไม่มีสัญญาณเลย!” ไจ๋โหรวตบโทรศัพท์มือถือ “พวกเราทุกคนไม่มีสัญญาณเลยเหรอ”
ซู่เซี่ยงหยางทำหน้าจริงจัง “ครั้งนี้พวกเรากำลังปฏิบัติภารกิจลับ เนื่องจากมีบุคลากรหลากหลาย ดังนั้นสัญญาณตลอดเส้นทางจึงถูกปิดกั้นไว้”
ไจ๋โหรวที่กำลังบ่นอยู่หุบปากทันที
ซู่เซี่ยงหยางพูดต่อ “หลังจากเข้าไปในมณฑลหนานแล้ว สัญญาณในโรงแรมก็จะถูกปิดกั้นด้วย หวังว่าทุกคนจะเข้าใจนะ”
“เข้าใจ ๆ!”
“ภารกิจลับย่อมสมควรต้องรักษาความลับ”
ทุกคนต่างพูดคุยกันอย่างออกรสโดยไม่บ่นแม้แต่น้อย
ซู่เซี่ยงหยางแกล้งทำเป็นบังเอิญมองเฉิงยวน แต่กลับสบกับดวงตาที่เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ใช่ของเฉิงยวน มันยิ่งทำให้ใจเขาเต้นแรงขึ้นมาทันที
เฉิงยวนคงไม่ได้สังเกตเห็นอะไรใช่ไหม!
พอเข้าไปโรงแรมแล้ว หยวนเส้าหยินก็ย้ายไปพักห้องที่ติดกับเฉิงยวน
เขามองจิ่งเจียเหยียนพากลุ่มคนเข้าไปในห้องของเฉิงยวนแล้วไม่ออกมาอยู่นาน ก่อนตะรีบโทรหาซู่เซี่ยงหยางด้วยความกังวล
“จิ่งเจียเหยียนกับพวกเข้าไปแล้วครับ หัวหน้าซู่ พวกเขาคงไม่ทำอะไรผิดพลาดใช่ไหม!”
ซู่เซี่ยงหยาง “ก่อนที่ฉันจะกลับมาก็ได้คุยโทรศัพท์กับพวกจิ่งเจียเหยียนแล้ว ฉันกำชับหัวหว่าน หูเสี่ยวหลี รวมถึงซุนหย่าจิ้งด้วย”
“พวกเธอน่าจะควบคุมเฉิงยวนได้นะ!”
หยวนเส้าหยินมองไปทางห้องข้าง ๆ
เขารู้สึกว่ามันค่อนข้างจะยากสักหน่อย
ในห้องข้าง ๆ
เฉิงยวนกอดอก จ้องมองทุกคนที่นั่งเรียงแถวกันด้วยสายตาเย็นชา สายตาของเธอกวาดมองจากจั่วโยวโยวไปจนถึงปิ่งจ้าวถังที่อายุน้อยที่สุด
ทุกคนที่ถูกเธอมองต่างก็เบือนหน้าหนี ไม่กล้าสบตากับเธอ
เฉิงยวนแค่นเสียงเย็นชา ทุกคนก็พลันยืดตัวตรงทันที
“ดูพวกเจ้าสิ แต่ละคนทำหน้าตาเหมือนทำผิดทั้งนั้น ข้าไม่จำเป็นต้องถามก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!”
ทุกคนเบิกตากว้าง
เฉิงยวนเดินวนหนึ่งรอบ “ก็แค่เรื่องของสวีจิ้นเท่านั้นเอง จำเป็นจะต้องปิดบังข้าด้วยหรือ?”
จิ่งเจียเหยียน “ยวนยวน เธอรู้แล้วหรือ?”
ซุนหย่าจิ้งตบหัวจิ่งเจียเหยียนเบา ๆ แล้วพูดว่า “เธอกำลังหลอกพวกเรา! พอเธอเอ่ยปากก็เท่ากับยอมรับแล้ว”
หูเสี่ยวหลีเอามือกุมหน้าผาก “พอเธอเอ่ยปากก็ไม่ได้ยอมรับเหมือนกันหรอกเหรอ?”
จั่วโยวโยว “ยวนยวนเป็นคนฉลาด พวกเราปิดบังเธอไม่ได้หรอก”
หัวหว่านถอนหายใจ “บอกแล้วว่าให้ตกลงกันดี ๆ ก่อน คนที่ไม่เก่งเรื่องโกหกอย่าเพิ่งเอ่ยปาก ให้จิ้งจิ้งกับเสี่ยวหลีจัดการทุกอย่างเถอะ”
พวกเขาพูดคุยกันจอแจ ส่วนเฉิงยวนก็มองด้วยสายตาเย็นชา
หลังจากที่ทุกคนเงียบลง เธอจึงเอ่ยปากขึ้นช้า ๆ “ดูจากสีหน้าโกรธ ๆ และไม่ยอมรับของพวกเจ้าแล้ว สวีจิ้นคงกลับไปเป็นเจี่ยซีแล้วใช่ไหม?”
ทุกคนเงียบกริบทันทีราวกับไก่ตาย
เฉิงยวน “เขากับสั่วอิงมีความสัมพันธ์กันเหรอ?”
ทุกคนก้มตาลง ไม่กล้าสบตากับเธอ
เฉิงยวน “และทุกคนก็รู้เรื่องนี้อีก!”
จิ่งเจียเหยียนปลอบเธอด้วยความระมัดระวัง “ยวนยวน! เธออย่าโกรธเลยนะ ตอนนี้เธออยู่ในสถานการณ์ที่พิเศษ ไม่ควรโกรธมากเกินไป ลั่วลั่วเองก็ยังไม่อยู่ด้วย”
เฉิงยวน “พวกเจ้าดูถูกข้าเกินไปแล้วนะ! คิดว่าข้าจะไม่สนใจอะไรเลยเพราะผู้ชายคนเดียวงั้นเหรอ?”
ซุนหย่าจิ้ง “แต่นั่นมันสวีจิ้นนะ!”
หูเสี่ยวหลีก็พูดเบา ๆ “รักแรก รักแรกที่ข้ามกาลเวลามาเป็นพันปีเชียวนะ”
เฉิงยวน “…ก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งเท่านั้นแหละ”
ซุนหย่าจิ้งสงสัย “เธอไม่โกรธเหรอจริง ๆ ? ไม่โมโหเลยเหรอ? ไม่เคียดแค้นจนกลายเป็นผีร้ายเหรอ?”
เฉิงยวน “ไม่มีทาง!”
“ข้าจะไม่แอบทำอะไรลับหลังด้วย”
“ไม่มีวัน”
Comments for chapter "บทที่ 1744 แค่ผู้ชายคนหนึ่ง"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
