เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1819 ไม่มีใครมาหรอก

บทที่ 1819 ไม่มีใครมาหรอก

ครึ่งปีศาจเดินวนไปวนมาอยู่ขอบค่ายกล

ในใจเขารู้สึกกระวนกระวาย

หลังจากฉู่ลั่วไป เขาก็อยากจะออกไปตลอด แต่กลับพบว่าตัวเองไม่สามารถออกจากค่ายกลได้เลย หลังลองทุกวิธีทางแล้วก็ยังออกไปไม่ได้

ฉู่ลั่วเป็นคนขององค์กร ตอนนี้เธอก็ไปกับพวกองค์กรแล้ว

ไม่ใช่ว่าจะพาคนขององค์กรมาจับเขาหรอกนะ!

เขาพยายามพุ่งชนค่ายกลอีกครั้ง แต่ในตอนที่กำลังจะชนนั้นเอง ฉู่ลั่วก็ปรากฏตัวขึ้น “ลูกพี่ คุณกลับมาแล้ว!”

ฉู่ลั่วส่งเสียงรับในลำคอ “นายอยากออกไปข้างนอกเหรอ?”

ครึ่งปีศาจพยักหน้าด้วยใบหน้าแข็งทื่อ “เอ่อ ผมมีธุระนิดหน่อยที่ต้องจัดการข้างนอกน่ะครับ”

พูดจบเขาก็รู้สึกเสียใจ

นี่เขากำลังพูดอะไรเหลวไหลอยู่เนี่ย!

ลูกพี่จะไม่คิดว่าเขาอยากหนีไปหรอกนะ!

คนจากองค์กรกำลังจะมาถึงแล้วใช่ไหม!

“ผมแค่นึกขึ้นได้ว่ามีของบางอย่างที่ต้องซื้อ แต่ความจริงไม่ออกไปก็ได้นะ…”

ฉู่ลั่วโบกมือไปมาอย่างไม่ใส่ใจ ตราสัญลักษณ์หนึ่งถูกประทับลงบนตัวของครึ่งปีศาจ “ด้วยตรานี้ นายสามารถเข้าออกได้ตามใจชอบ แต่ว่า…”

เธอเอ่ยเตือน “ทางองค์กรอาจจะส่งคนมาจับนาย นายจัดการธุระเสร็จแล้วก็รีบกลับมาเถอะ”

“แน่นอนว่าถ้านายไม่อยากกลับมาก็ได้เหมือนกัน”

จากนั้นเธอก็หมุนตัวเข้าไปในคฤหาสน์

ทิ้งให้ครึ่งปีศาจอยู่ในลานเพียงลำพัง

ครึ่งปีศาจกลืนน้ำลายลงคอ ค่อย ๆ ทดสอบอย่างระมัดระวัง

ไม่น่าเชื่อว่าเขาสามารถออกไปได้แล้วจริง ๆ

แล้วเขาก็เดินกลับมา

กลับมาก็ได้เหมือนกัน

เขารีบหยุดฝีเท้า ยืนอยู่กลางลาน มองไปยังทิศทางที่ฉู่ลั่วจากไปด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเคารพนับถือ

ครึ่งปีศาจรีบร้อนตามหลังฉู่ลั่วไป เห็นฉู่ลั่วเข้าประตูห้องไป เขายืนอยู่หน้าประตูอย่างตื่นเต้น ยื่นมือเคาะประตูเบา ๆ

“มีอะไร?”

“ลูกพี่ คุณกลับมาแล้ว ผมคิดว่าต้องมีคนอีกมากมายที่มาเยี่ยมคุณแน่นอน ถ้าต้องต้อนรับ ตอนนั้น…”

เขาได้ยินมาว่า ก่อนหน้านี้มีผู้อาวุโสจากเผ่าปีศาจคนหนึ่งติดตามผู้ยิ่งใหญ่ตลอด จากนั้นก็ได้ตำแหน่งราชาปีศาจ

เขาไม่ได้อยากเป็นราชาปีศาจอะไร แค่ให้เผ่าปีศาจยอมรับสถานะครึ่งปีศาจของเขาได้ก็พอแล้ว

รอครู่ใหญ่ก็ยังไม่มีเสียงตอบรับจากข้างใน เขาจึงลองถามอย่างระมัดระวัง “ถ้าคุณไม่รังเกียจ ผมสามารถเป็นตัวแทนต้อนรับพวกเขาได้”

ฉู่ลั่ว “ไม่มีใครมาหรอก”

“เป็นไปไม่ได้หรอกครับ ถึงคุณจะจากไปสักพัก แต่อิทธิพลของคุณก็ยังอยู่นะ ผมจะต้อนรับอย่างดีแน่นอน”

“ตามใจนายเถอะ”

ครึ่งปีศาจดีใจมาก รีบไปตรวจสอบว่ามีอะไรในบ้านที่ต้องดูแลบ้าง

นี่อาจเป็นแขกกลุ่มแรกที่มาเยือนหลังจากที่เจ้านายกลับมา จะปล่อยให้ใครเข้ามาส่งเดชไม่ได้

อีกทั้งจากถนนตรงเชิงเขาขึ้นมาถึงคฤหาสน์ก็ต้องทำความสะอาดด้วย

ครึ่งปีศาจแบกเครื่องมือออกไปทำงานหนักทั้งคืน

กระทั่งฟ้าสาง เขาถึงทำความสะอาดถนนทั้งหมดเสร็จ

เขาเดินกลับมาที่คฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวันพร้อมกับแสงอาทิตย์ยามเช้า แล้วก็กำจัดวัชพืชทั้งหมดนอกค่ายกลให้สะอาดเกลี้ยง

และในที่สุด…

เขายืนอยู่หน้าประตูคฤหาสน์ มองผลงานของตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ

นี่เป็นงานแรกที่เขาทำให้ลูกพี่ ดังนั้นจะต้องทำให้ดีที่สุด

หลังจากทำเสร็จ ครึ่งปีศาจก็รีบลงไปซื้อชุดสูทมาเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว

ครึ่งปีศาจยืนตัวตรงที่ประตู มองตรงไปข้างหน้า รอคนที่จะมาเยี่ยม

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

ไม่มีใครมา

ครึ่งปีศาจกะพริบตาด้วยความสงสัยเล็กน้อย

สองชั่วโมงผ่านไป

ก็ยังคงไม่มีใครมา

ครึ่งปีศาจลูบแก้มตัวเอง ร่างกายเริ่มเอนพิงกำแพงอย่างเกียจคร้าน

จนดวงอาทิตย์ลอยสูง ก็ยังไม่มีใครมา

ครึ่งปีศาจถอนหายใจเบา ๆ ด้วยความสงสัยแล้วเปิดสมองกล

ตามสถานะและตำแหน่งของลูกพี่ จะต้องมีคนมาเยี่ยมเธอแน่นอน!

ใครจะรู้ว่าพอเปิดสมองกล การค้นหายอดนิยมหลายสิบรายการก็ปรากฏขึ้นทันที แถมยังมีวิดีโอประกอบด้วย

ครึ่งปีศาจแค่มองแวบเดียว ก็รีบพุ่งตัวขึ้นไปชั้นบน

เขายืนอยู่หน้าประตูและเคาะ “ลูกพี่ ลูกพี่…”

ฉู่ลั่วเปิดประตู “มีอะไรเหรอ?”

ครึ่งปีศาจ “ติดอันดับการค้นหา คุณติดติดอันดับการค้นหาอีกแล้ว”

ฉู่ลั่วกลับมีสีหน้าไม่ใส่ใจ

ดวงตาของครึ่งปีศาจแดงขึ้น “เป็นเพราะผมใช่ไหม? ลูกพี่ คุณควรบอกผมนะ ผมไม่คิดว่าจะทำให้คุณมีปัญหาขนาดนี้”