เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1826 ไม่เหมือนกับสมัยก่อน

บทที่ 1826 ไม่เหมือนกับสมัยก่อน

ดวงตาเย็นชาและไร้คลื่นอารมณ์คู่นั้นจ้องมองเลนส์กล้อง ส่วนด้านหลังเธอยังพอจะเห็นวิญญาณที่กำลังโกรธแค้นและนักพรตชราที่กำลังอ้อนวอนขอชีวิตอยู่ราง ๆ

ภาพนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน

โดยเฉพาะเมื่อฉู่ลั่วมองมา ชาวเน็ตที่เคยโวยวายในไลฟ์ก็พากันเงียบกริบ

ไม่ว่าจะเป็นคนที่เคยยกยอหรือรังเกียจ ต่างก็หายไปหมด

ผู้ชมหลายล้านคนในไลฟ์ไม่มีใครกล้าแสดงความคิดเห็น

ฉู่ลั่วมองกล้องอย่างเย็นชานานสิบกว่าวินาที จากนั้นจึงพูดว่า “ฉันกลับมาแล้ว”

หลังจากพูดสี่คำสั้น ๆ นี้จบ เธอก็ยกยิ้มเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ดูเย็นชา

จากนั้นเธอลุกขึ้นและเดินตรงไปด้านหลัง

วิญญาณสามดวงที่กำลังสนุกสนานกับการทำร้ายร่างกายคนพากันหยุดชะงัก

ตอนนี้ใบหน้าของนักพรตชราที่นอนอยู่บนพื้นถูกข่วนจนเละไปครึ่งหนึ่ง เลือดไหลนองไปทั่ว

โดยเฉพาะบริเวณช่วงล่างของร่างกาย ยิ่งมีเลือดไหลออกมามากกว่าจุดอื่น

ตอนนี้เขางอตัวอยู่บนพื้น พอเห็นฉู่ลั่วเดินเข้ามา ก็ถึงกับไม่กล้าร้องโอดครวญ “เจ้านิกาย ผมผิดไปแล้ว เจ้านิกาย เจ้านิกาย…”

เขานึกขึ้นได้

ภาพที่เจ้านิกายทำลายวิญญาณของคนอื่นอย่างง่ายดาย ภาพที่เจ้านิกายจัดการกับผู้บำเพ็ญของสำนักเต๋าอย่างไม่ยี่หระ…เขานึกขึ้นได้ทั้งหมดแล้ว

“เจ้านิกาย ผมแค่…ชั่ววูบ…”

“ชั่ววูบอะไร?”

นักพรตชราพูดไม่ออก

เขามองใบหน้าเรียบเฉยของฉู่ลั่ว ความหวังสุดท้ายในดวงตาของเขาหายไป

“ขอร้องเถอะเจ้านิกาย อนุญาตให้ผม…อนุญาตให้ผม…ได้มีชาติหน้า”

“แน่นอนค่ะ” เสียงของฉู่ลั่วราบเรียบ “แค่อาจจะต้องให้คุณไปมอบตัว”

“ถ้าคุณมอบตัวแล้ว…”

“เจ้านิกายวางใจได้ เจ้านิกายวางใจได้ ผมจะ…พูดทุกอย่างออกมาแน่นอน พูดออกมาทุกอย่าง”

ฉู่ลั่วหันไปมองจางหยวนที่อยู่ข้าง ๆ

เขาไม่เพียงได้แก้แค้นครั้งใหญ่ แต่ยังสามารถกอบกู้ชื่อเสียงให้กับครอบครัวตัวเองด้วย

จางหยวนสมปรารถนาแล้ว เขายืนอย่างว่าง่ายข้างกายฉู่ลั่ว “ปรมาจารย์ ผมจะฟังคุณทั้งหมด”

ฉู่ลั่ว “ฉันจะส่งคุณไปปรโลกค่ะ”

เธอคว้าตัวทั้งสามวิญญาณ แล้วหายตัวไปทันที

ภาพบนหน้าจอดับลงอีกครั้ง

แล้วหนึ่งนาทีต่อมา บนหน้าจอสีดำก็ปรากฏตัวอักษรขนาดใหญ่

‘ผ่าน’

ไลฟ์ของฉู่ลั่วจบลง

ณ องค์กร

ซ่งหวายลุกขึ้นยืนอย่างเย็นชา “เธอหมายความว่ายังไง? ต้องการจะเตือนพวกเราเหรอ?”

เหลียงอัน “หัวหน้าองค์กร ตอนนี้ความคิดเห็นของชาวเน็ตที่มีต่อฉู่ลั่วแบ่งเป็นสองขั้วแล้วครับ!”

เดิมทีทางองค์กรได้ออกมาชี้นำความคิดเห็นของมวลชนไปแล้ว แต่ไม่คิดว่าแค่ฉู่ลั่วผ่านการแข่งขันรอบแรกเพียงครั้งเดียว ก็สร้างกระแสวิพากษ์วิจารณ์ที่หลากหลายและขัดแย้งกันอย่างมาก

โลกใบนี้มักจะยกย่องคนที่แข็งแกร่งเสมอ

โดยเฉพาะฉู่ลั่ว

การถ่ายทอดสดอย่างง่าย ๆ ครั้งนี้ ได้เผยให้เห็นถึงสถานะของเธออย่างชัดเจน

ไม่ว่าจะเป็นในลัทธิเต๋า ในโลกของผี หรือแม้แต่ในปรโลก สถานะของฉู่ลั่วก็สูงส่งนัก

ไม่ใช่แค่องค์กรเท่านั้น แม้แต่ในลัทธิเต๋าเองก็เกิดแรงสั่นสะเทือนเพราะคำพูดที่ว่า ‘ฉันกลับมาแล้ว’ ของฉู่ลั่ว

สายตานั้น น้ำเสียงนั้น

ชัดเจนว่าไม่ได้กำลังทักทายพวกเขาเหล่าคนเก่าคนแก่!

หลายคนนึกถึงวิธีการและพลังที่ฉู่ลั่วใช้จัดการกับลัทธิเต๋าในอดีต ยิ่งพาให้รู้สึกไม่สบายใจมาก

“แต่ตอนนี้มันต่างจากเมื่อก่อนนะ!” มีผู้บำเพ็ญคนหนึ่งพูดเบา ๆ “ตอนนี้ประตูแดนเทพเปิดแล้ว พลังวิญญาณก็หลั่งไหลลงมา ผู้บำเพ็ญของลัทธิเต๋ามากมายต่างก็สำเร็จกันแล้วทั้งนั้น พวกเรายังต้องกลัวเธออีกเหรอ?”

พอคำพูดนี้ดังขึ้น บรรยากาศก็เงียบลงทันที

“คำพูดแบบนั้นก็เหมือนจะถูกต้องนะ!”

“ตอนนี้มันไม่เหมือนกับสมัยก่อนแล้ว!”

“ใช่ ๆ ไม่ต้องพูดถึงพวกผู้บำเพ็ญหรอก แค่พวกเราในช่วงหลายปีมานี้ก็ฝึกสำเร็จบ้างแล้วไม่ใช่หรือ?”

ตอนนั้นเอง มีเสียงแผ่วเบาดังขึ้นมา “ตอนที่พลังวิญญาณขาดแคลน พวกเขายังสามารถบำเพ็ญจนถึงขั้นบรรลุได้ แถมยังวาดยันต์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงได้ด้วย สามารถสั่งการเทพภูเขาและแม่น้ำได้ ตอนนี้พลังวิญญาณหลั่งไหลลงมาแล้ว ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะบำเพ็ญไปถึงขั้นไหน”

คนที่พูดคือไจ๋ฉาง

เขาหัวเราะเยาะแล้วลุกขึ้นยืน สะบัดแขนเสื้อพลางพูดว่า “ถ้าพวกคุณคิดว่าตัวเองสามารถต่อกรกับฉู่ลั่วได้จริง ๆ ก็ไม่จำเป็นต้องมานั่งซุบซิบกันอยู่ตรงนี้หรอก บุกไปถึงที่หน้าประตูบ้านเธอเลยสิ!”