เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1860 ร่วมมือกับฉันกำจัดเธอ
บทที่ 1860 ร่วมมือกับฉันกำจัดเธอ
ความสามารถของฉู่ลั่ว พวกเขาต่างก็ประจักษ์กันมาทั้งนั้น
แม้แต่ในสภาพที่ไม่มีพลังวิญญาณ ก็ยังสามารถรับมือกับการโจมตีมากมายขนาดนั้นได้
ฉู่ลั่ว “ขั้นตอนการแข่งขันปกติ คุณคงไม่ได้กลัวใช่ไหม?”
เป่ยฉิน “…”
เขามองไปรอบตัว บางคนเริ่มมีท่าทีจะถอยหนี เขาจึงตวาดเสียงดัง “กลัวอะไรกัน ฆ่าเธอซะ พวกเราทุกคนก็จะผ่านด่านได้”
เป่ยฉินหันกลับไปพูดกับพรรคพวกของตัวเอง “ท่าทีของฉู่ลั่วชัดเจนแล้ว เธอต้องการให้พวกเราทุกคนตกรอบ”
มีคนเอ่ยแผ่วเบา “บางทีปรมาจารย์ฉู่อาจจะต้องการให้นายตกรอบคนเดียวก็ได้”
พอได้ยินคำพูดนี้ คนอื่น ๆ ก็รีบพูดทันที “ปรมาจารย์ฉู่ พวกเราแค่ฟังคำสั่งของเป่ยฉินเท่านั้น เรื่องทั้งหมดนี้เป่ยฉินเป็นคนวางแผน”
“ปล่อยเพื่อนร่วมทีมของเป่ยฉินไว้”
สีหน้าของเพื่อนร่วมทีมเป่ยฉินพลันเปลี่ยนไป
โดยเฉพาะคนที่ถูกผลักดันให้เป็นหัวหน้าทีม ซึ่งมีพลังวิญญาณแข็งแกร่งแต่ไม่มีความสามารถในการต่อสู้จริง สีหน้าของเขายิ่งดูแย่ “ปรมาจารย์ฉู่ เรื่องนี้เป็นความผิดของพวกเรา เป่ยฉิน คุณไปขอโทษปรมาจารย์ฉู่ซะ”
เป่ยฉินไม่ยอมพูดอะไร
เพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ ต่างก็มีสีหน้าไม่สู้ดี “ทั้ง ๆ ที่เป็นการแข่งขันปกติ แต่คุณกลับเป็นคนสั่งให้ไปแย่งของของคนอื่นเองนะ”
“คุณทำร้ายพวกเรา แล้วตอนนี้ยังไม่ขอโทษอีก คุณจะทำให้พวกเราล้มเหลวทั้งหมดอีกเหรอ?”
“ขอโทษสิ เป่ยฉิน!”
“ไม่แปลกใจเลยที่ใคร ๆ ก็บอกว่าอยู่ทีมเดียวกับคุณ มักจะต้องถูกคุณถ่วง”
ฉู่ลั่วเดินเข้าไปทีละก้าว ดึงกระบี่ที่ปักอยู่บนพื้นขึ้นมา “ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว วันนี้พวกคุณ… จะไม่มีใครได้ไปไหนทั้งนั้น”
สิ้นเสียงคำพูดนี้ คนที่กำลังตำหนิเป่ยฉินอยู่ก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ
มีเพียงเป่ยฉินที่หัวเราะลั่น “พวกนายยังคิดจะเอาใจเธออีกเหรอ ไม่ดูตัวเองก่อนหรือว่าเธอต้องการให้พวกนายเอาใจหรือเปล่า”
“ถ้าอยากผ่านด่าน พวกเราก็ต้องกำจัดเธอ”
เขายกค้อนยักษ์ขึ้น “ใครอยากผ่านด่าน ก็มาร่วมมือกับฉันกำจัดเธอซะ”
เมื่อพูดจบ เขาก็กระโดดขึ้นไปกลางอากาศ กล้ามเนื้อทั้งตัวเกร็งเป็นมัด ค้อนยักษ์ที่เขาเหวี่ยงอยู่นั้นหนักราวพันชั่ง
คนที่เหลือก็ไม่กล้ารอช้า ต่างก็หยิบอาวุธเวทของตัวเองขึ้นมาโจมตีฉู่ลั่ว
หลิงฟางอยากจะก้าวไปข้างหน้า แต่ถูกเวินหลิงเยว่ขวางไว้ “พวกเรารีบไป อยู่ที่นี่จะเป็นการรบกวนการเธอเท่านั้น”
หลิงฟาง “…”
เขาจึงหันไปมองจิ่งอี “เธอเป็นยังไงบ้าง? บาดเจ็บมากไหม? ไม่รู้ว่าพอออกจากอิ๋งเซียงแล้ว บาดแผลบนตัวเธอจะหายหรือเปล่า?”
ในการแข่งขันรอบก่อน ๆ ผู้ที่บาดเจ็บหรือตายไป จะมีแค่อุปกรณ์ระเบิดออกมา ตราบใดที่ออกจากอิ๋งเซียง ทุกคนก็จะฟื้นคืนสภาพเป็นปกติ
แต่เนื่องจากครั้งนี้ กฎของอิ๋งเซียงเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา พวกเขาจึงไม่สามารถรับประกันได้ในตอนนี้
ระหว่างพูด เขาก็เหลือบมองงูสีเงินที่พันรอบตัวจิ่งอีอีกครั้ง “ผู้อาวุโส…ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่าง…”
ไม่ทันที่หลิงฟางจะพูดจบ จิ่งอีก็โบกมือ งูตัวนั้นก็หดตัวลงทันที กลับไปอยู่บนข้อมือของเธอ
“ที่แท้มันก็แปลงร่างมาจากกำไลของเธอ ฉันก็ว่ามันดูแปลก ๆ ไม่เหมือนปีศาจทั่วไป”
ห้องถ่ายทอดสดในตอนนี้เปลี่ยนจากเสียงดังโวยวายในตอนแรก กลายเป็นเงียบสงัด
[น่าสงสาร น่าสงสารจริง ๆ]
[คนเยอะขนาดนี้ ยังสู้ฉู่ลั่วคนเดียวไม่ได้อีกเหรอ? แถมฉู่ลั่วยังไม่ได้ใช้พลังวิญญาณเลยนะ!]
[พวกเธอไม่รู้หรอกว่าเทพธิดาน้อยแข็งแกร่งแค่ไหน?]
[คนรุ่นพ่อแม่ของฉันเกือบทั้งหมดเป็นแฟนคลับของฉู่ลั่ว ตอนนี้แม้แต่ฉันก็กำลังจะกลายเป็นแฟนคลับของฉู่ลั่วแล้ว!]
[พวกคุณยังไม่รู้อีกเหรอ! ในวงการบันเทิงก็มีคนเป็นแฟนคลับของฉู่ลั่วไม่น้อยเลยนะ]
[น่าสงสารจังเลย! ยอมแพ้เถอะ!]
ฉู่ลั่วเก็บกระบี่ เสวี่ยหลวนก็กลับคืนสู่มือของเธอ
ส่วนบนพื้นมีศพนอนเกลื่อนกลาด ศพบางส่วนหายไปแล้ว ยังมีบางคนที่บาดเจ็บนอนล้มอยู่บนพื้น มองฉู่ลั่วด้วยความหวาดกลัว
ในตอนนี้ สมองกลของทุกคนก็ส่งเสียงออกมา
[ขอแสดงความยินดี คุณผ่านด่านแล้ว!]