เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1865 บุกมาถึงหน้าประตูองค์กร

บทที่ 1865 บุกมาถึงหน้าประตูองค์กร

[ฮ่า ที่แท้ก็ขโมยมานี่เอง]

[ตอนนี้คนถึงกับกล้าขโมยของโจ่งแจ้งขนาดนี้เลยหรือ]

[พวกคุณไม่สังเกตเห็นหรือไง? สิ่งนี้ฉู่ลั่วใช้ได้คล่องแคล่วกว่านะ]

[พวกคุณอย่าลืมสิว่าจิ่งอีเป็นทีมเดียวกับฉู่ลั่วนะ ลองคิดดู แล้วคุณจะรู้ว่ามันมีปัญหาอะไร]

ในโลกออนไลน์ การประณามจิ่งอีได้ลุกลามไปถึงการประณามฉู่ลั่วแล้ว

เวินหลิงเยว่ “จะทำยังไงดีคะ? หลิงฟางเป็นครึ่งปีศาจ หนูได้ยินมาว่าองค์กรจัดการกับพวกครึ่งปีศาจเข้มงวดมาก ถึงขั้นมีสิทธิ์ประหารอย่างลับ ๆ ด้วย”

“ส่วนจิ่งอี ถ้าเธอถูกตัดสินว่าขโมยของ อาจจะถูกทำลายใบอนุญาตนักพรตของเธอด้วยค่ะ”

ฉู่ลั่ว “ไม่ต้องรีบร้อนหรอก ฉันจะพาพวกเขากลับมาเอง”

เธอหมุนตัวเดินจากไปทันที

เวินหลิงเยว่วิ่งตามไปสองสามก้าว อยากจะไปกับฉู่ลั่วด้วย แต่พอวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว ฉู่ลั่วก็หายลับตาไปแล้ว

เธอได้แต่ก้มหน้าลงอย่างหมดอาลัย

เมื่อไหร่เธอจะตามฝีเท้าของอาหญิงทันสักที!

ตี้จิง

องค์กร

ซ่งหวายมองร่มสีแดงตรงหน้าด้วยสายตาชื่นชม มือของเขาลูบไล้อาวุธเวทชั้นเลิศเบา ๆ

เหลียงอันที่อยู่ข้าง ๆ พูดว่า “ผมเห็นฉู่ลั่วใช้อาวุธเวทนี้แล้วครับ พลังของมันช่างร้ายกาจนัก แถมยังอยู่ในสภาพที่พลังวิญญาณของเธอถูกผนึกด้วย ถ้าหัวหน้าองค์กรใช้อาวุธเวทนี้ ต้องเหมือนเสือติดปีกแน่ ๆ ครับ”

ซ่งหวายยิ้ม “แต่เดิมมันก็เป็นของขององค์กรอยู่แล้ว จิ่งอีคนนี้ก็กล้าพอตัว ถึงขโมยของจากองค์กรได้”

เขากางร่มออก ดวงตาเผยความชื่นชมมากขึ้น

อักขระและวัสดุที่ใช้ทำร่ม ทั้งหมดล้วนเป็นของชั้นเลิศ

“หัวหน้าองค์กร!”

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งวิ่งหอบเข้ามา “หัวหน้าองค์กร แย่แล้วครับ”

“ตะโกนอะไรกัน!”

“ฉู่ลั่ว…ฉู่ลั่วมาแล้วครับ!”

“เธอบุกมาถึงหน้าประตูองค์กรแล้ว”

คนพูดยังไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงตะโกนจากด้านนอกว่า “ฉู่ลั่วไปที่สถานกักขังด้านหลังแล้ว”

ซ่งหวายแค่นเสียงเย็นชา มือหนึ่งถือร่ม สาวเท้าเดินออกไปข้างนอก

เหลียงอันรีบตามไปทันที “หัวหน้าองค์กรครับ คุณมีร่มนี้อยู่ในมือ ไม่มีอะไรต้องกลัวฉู่ลั่วหรอกครับ”

ซ่งหวายชะงักฝีเท้า หันไปมองเขา

เหลียงอันพูดต่อ “แต่ถึงหัวหน้าองค์กรจะไม่มีร่มอยู่ในมือ ก็ไม่จำเป็นต้องกลัวเธอหรอกครับ”

ด้านหลังองค์กรเป็นสถานที่กักขังนักพรตและปีศาจ

ฉู่ลั่วยืนอยู่ตรงทางเข้า มองเจ้าหน้าที่ที่นั่งอยู่จุดลงทะเบียน

เจ้าหน้าที่ก็มองเธอเช่นกัน

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เจ้าหน้าที่องค์กรก็ล้วงเอาบัตรขนาดเท่าหัวแม่มือออกมาส่งให้เธอ “เจ้านิกายคะ ตอนนี้กุญแจได้รับการอัพเกรดจากการวิจัยของสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์แล้วค่ะ”

เสียงของเธอเบาลงกว่าเดิม “พวกเขาถูกขังอยู่ในห้องสุดท้าย ไปช่วยครึ่งปีศาจนั่นก่อนเถอะค่ะ! เหมือนพวกเขาจะทรมานครึ่งปีศาจอยู่”

ฉู่ลั่วรับบัตรมาแล้วเตรียมจะไปปลดล็อก

“เจ้านิกาย!”

ฉู่ลั่วหันกลับมา

เจ้าหน้าที่องค์กรโน้มตัวมาครึ่งหนึ่ง “เจ้านิกาย ต่อไปคุณจะกลับมาดูแลองค์กรอีกไหมคะ? หัวหน้าซู่จะกลับมาเมื่อไหร่?”

สีหน้าของฉู่ลั่วอ่อนลง “ฉันจะพาซู่เซี่ยงหยางกลับมาค่ะ”

เจ้าหน้าที่องค์กรยิ้มออกมาทันที

ฉู่ลั่วปลดล็อก มันต่างจากห้องขังที่เรียบง่ายเมื่อหลายสิบปีก่อน ตอนนี้ห้องขังเต็มไปด้วยอักขระที่ใช้ต่อต้านวิญญาณร้ายและปีศาจ

แม้แต่กระเบื้องที่เหยียบอยู่ใต้เท้าและบนผนัง ทั้งหมดล้วนเต็มไปด้วยอักขระอย่างหนาแน่น

จิ่งอีอาจจะยังพอไหว

แต่ทันทีที่วิญญาณและปีศาจเข้ามาในสถานที่นี้ พลังของพวกมันจะถูกกดทับอย่างมหาศาล

ฉู่ลั่วเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น ตรงไปยังห้องขังห้องสุดท้ายทันที

บนประตูห้องขังสุดท้าย มีอักขระที่แข็งแกร่งกว่าจุดอื่น

นี่เป็นอักขระที่ปีศาจและวิญญาณแตะต้องไม่ได้เลย แค่สัมผัสเพียงครั้งเดียวก็จะเจ็บปวดไปถึงวิญญาณแล้ว

เธอหยิบบัตรออกมาแล้วแปะลงไป

ตี๊ด!

ประตูเปิดออก

เสียงจากภายในห้องขังดังออกมา

“ยังจะร้องอีกไหม?”

“ตอนแรกก็ทำเป็นเก่งไม่ใช่หรือไง? คิดว่าตัวเองได้พึ่งพาฉู่ลั่วแล้ว จะมาข่มเหงพวกเราได้งั้นเหรอ?”

“ครึ่งปีศาจก็คือครึ่งปีศาจ เป็นแค่ครึ่งปีศาจยังกล้ามาเข้าร่วมการแข่งขัน ยังกล้าไลฟ์สตรีม แกไม่เห็นองค์กรของพวกเราอยู่ในสายตาเลยใช่ไหม? หรือว่าไม่เห็นพวกเรานักพรตอยู่ในสายตา!”