เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1902 ถ้าเธอตายง่ายขนาดนั้น
บทที่ 1902 ถ้าเธอตายง่ายขนาดนั้น
ซีไป๋ยกยิ้มมุมปาก “นายได้ยินไหม? ฉู่ลั่วตายแล้ว”
ระบบ [เธอยังไม่ตาย]
ซีไป๋ “อะไรนะ!”
ระบบ [ในโลกนี้ยังมีลมหายใจของเธออยู่]
เมื่อได้ยินแบบนี้ ซีไป๋อดหัวเราะเยาะไม่ได้ “ลมหายใจ? ฉู่ลั่วเหลือแค่ลมหายใจในโลกนี้หรือ?”
ระบบ [ไม่ใช่ เธอยังมีชีวิตอยู่]
ซีไป๋ “คุณแน่ใจหรือว่าฉู่ลั่วตายแล้ว?”
สีไคที่ยังคงรู้สึกภูมิใจไม่เข้าใจว่าทำไมท่านเทพผู้สูงส่งถึงโกรธขึ้นมา “ไม่มีใครสามารถหลบหนีจากวิชาค่ายกลยมทูตได้ครับ เธอตายแน่นอน”
สีไครู้สึกภาคภูมิใจมาก เขาอดอวดผลงานกับซีไป๋ไม่ได้ “ท่านเทพครับ ครั้งนี้การสังหารฉู่ลั่ว ผมได้ทุ่มเทความพยายามมากเพื่อล่อให้เธอมาติดกับ ผมได้ใช้ของวิเศษไปไม่น้อยเลย…”
ซีไป๋กลับตัดบทเขา “ฉันต้องการให้คุณยืนยันว่าฉู่ลั่วตายแล้ว”
สีไค “ผมยืนยัน”
“ฉันต้องการให้คุณแสดงหลักฐาน!”
ซีไป๋หันไปถามระบบ “ฉู่ลั่วยังมีชีวิตอยู่ไหม?”
ระบบ [ยังมีชีวิตอยู่]
“หลักฐานล่ะ? เธอตายไปแล้ว จะเอาหลักฐานมาจากไหน? สลายเป็นผุยผงไปหมดแล้ว ในโลกนี้ไม่มีฉู่ลั่วอีกต่อไปแล้ว” สีไคขมวดคิ้ว “ท่านเทพ คุณกำลังทำให้ผมลำบากใจนะครับ”
ซีไป๋พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉันต้องการหลักฐาน ถ้าคุณหาหลักฐานที่ฆ่าฉู่ลั่วมาได้ ฉันจะ…ให้พรกับคุณ”
พอได้ยินคำว่าให้พร ดวงตาของสีไคก็เป็นประกาย “ได้ครับ! ผมจะไปหาหลักฐานมาให้ท่านเทพเอง”
สถาบันวิจัยอิ๋งเสิน
ทันทีที่สีไคมาถึงสถาบันวิจัยอิ๋งเสิน เขาก็เริ่มสนทนาทางวิดีโอกับซีไป๋
ด้านนอกค่ายกลมีนักพรตสามกลุ่มที่สลบอยู่
สองกลุ่มแรกที่เกกันอย่างเป็นระเบียบ คือเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของสถาบันวิจัย ส่วนกลุ่มที่สามเป็นนักวิจัยทั้งหมด
ตอนนี้ทุกคนล้มลงกับพื้น และไร้วิญญาณ
“นี่มัน…”
“ท่านเทพครับ วิญญาณของคนพวกนี้หายไปไหนหมดแล้ว” แม้ว่าพวกเขาจะตาย แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่วิญญาณจะหายไป!
ระบบ [เป็นฝีมือของเสวี่ยหลวน เสวี่ยหลวนมีความสามารถในการส่งวิญญาณ]
ซีไป๋เอ่ยปากอย่างไม่ใส่ใจ “เป็นเพราะร่มคันนั้น อย่าสนใจมากนัก เข้าไปตรวจสอบดูว่าฉู่ลั่วตายหรือยัง”
สีไคมองนักวิจัยของตนด้วยความเป็นกังวล
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยน่ะไม่เป็นไร ยังมีคนให้เลือกอีกตั้งมากมาย
แต่นักวิจัยที่ดีนั้นหายาก โดยเฉพาะนักวิจัยที่เห็นด้วยกับการวิจัยของเขา ยิ่งหายากเข้าไปใหญ่
คราวนี้เขาเสียหายหนักจริง ๆ
เขาผ่านค่ายกลสองชั้นเข้าไปยังสถาบันวิจัย
ภายในสถาบันวิจัย ไร้ซึ่งวิญญาณ เหลือเพียงร่างกายต่าง ๆ
ทั้งหมดถูก…ส่งไปสู่สุคติแล้ว
“คอลเลกชันของฉัน!”
สีไคกัดฟันกรอด
นี่คือคอลเลกชันที่เขาเก็บรวบรวมมาอย่างยากลำบาก ทั้งร่างกายและวิญญาณต่างถูกเก็บรักษาไว้ทั้งหมด
ตอนนี้วิญญาณหายไป ร่างกายพวกนี้ก็ไร้ประโยชน์
เมื่อมาถึงด้านนอกของบ้านพัก บัดนี้บ้านหลังใหญ่ที่เคยตั้งตระหง่านกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว เหลือเพียงเศษซากกำแพงที่พังครืนลงมา
“ท่านเทพครับ ที่นี่ถูกระเบิดจนเป็นเถ้าถ่านไปหมดแล้ว ฉู่ลั่วเธอจะไม่ตายได้ยังไง”
ซีไป๋สังเกตสถานที่เกิดเหตุอย่างละเอียด
“ไม่มีร่องรอยลมหายใจ ไม่มีสิ่งมีชีวิต”
สีไคก็ตรวจสอบเช่นกัน “ท่านเทพครับ ไม่มีร่องรอยของชีวิตแม้แต่น้อย”
ซีไป๋ “นายแน่ใจเหรอว่าฉู่ลั่วยังมีชีวิตอยู่?”
ระบบ […ร่องรอยของเธอหายไปแล้ว]
ซีไป๋ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะโมโหออกมา “นายกำลังหลอกฉันใช่ไหม! เมื่อกี้นายยังยืนยันหนักแน่นว่าเธอยังไม่ตาย พอมาถึงที่เกิดเหตุ กลับบอกว่าร่องรอยของเธอหายไปแล้ว”
ระบบตอบด้วยน้ำเสียงจนปัญญา [หลอกนายแล้วฉันได้อะไร? ก่อนหน้านี้ร่องรอยของเธอแข็งแกร่งมาก แต่ตอนนี้มันหายไปจริง ๆ]
ซีไป๋หัวเราะเยาะ
ระบบ [เป็นไปได้ว่าเธอจะเข้าไปอยู่ในค่ายกลบางอย่างที่บดบังพลังของเธอเอาไว้]
ซีไป๋หัวเราะอีกครั้ง
เขาพูดกับสีไคว่า “ตรวจสอบให้ละเอียด แล้วก็ไปสืบดูด้วยว่าคนชื่อจิ่งอีที่มาพร้อมกับฉู่ลั่วหายไปไหน”
สีไคพยักหน้า แล้วตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุผ่านการสนทนาทางวิดีโอ
“ท่านเทพครับ ผมตรวจดูอย่างละเอียดแล้ว ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลยครับ”
แม้แต่สุราฝูเสอของเขาก็หายไปด้วย
ซีไป๋ “ฉันรู้แล้ว”
เขาตัดการสนทนา
ระบบ [ฉู่ลั่วไม่ตายง่าย ๆ แบบนั้นหรอก ถ้าเธอตายง่ายขนาดนั้น ก็คงไม่ใช่ฉู่ลั่วแล้ว]
Comments for chapter "บทที่ 1902 ถ้าเธอตายง่ายขนาดนั้น"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
