เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1923 ข้อตกลงระหว่างองค์กรกับเผ่าปีศาจ

บทที่ 1923 ข้อตกลงระหว่างองค์กรกับเผ่าปีศาจ

ปีศาจหมาป่ารู้สึกตื่นเต้นมาก

“แต่พวกคุณต้องยอมรับว่าในหมู่ปีศาจ มีบางตนที่ทำร้ายและเป็นอันตรายต่อมนุษย์จริง ๆ”

ปีศาจหมาป่านเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงพยักหน้า “มีจริง ๆ ครับ”

“แล้วจะให้เจ้าหน้าที่ขององค์กรแยกแยะพวกคุณออกจากปีศาจที่เป็นอันตรายได้อย่างไรคะ?”

ปีศาจหมาป่าเงียบไปอีกครั้ง

ผ่านไปเนิ่นนาน ราวกับว่ามันตัดสินใจได้แล้ว มันจึงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ปรมาจารย์ คุณบอกมาเลยว่าอยากให้พวกเราทำอย่างไร?”

“ยอมรับการควบคุม ให้ปีศาจทุกตนมาลงทะเบียนกับทางองค์กร ทางองค์กรจะออกบัตรประจำตัวปีศาจให้กับพวกคุณ เวลาที่พวกคุณออกไปไหนมาไหน ก็ต้องแสดงบัตรประจำตัวปีศาจด้วย”

สีหน้าของปีศาจหมาป่ามืดครึ้มลง ฉู่ลั่วพูดต่อ “ถ้าจำเป็น พวกคุณก็ต้องให้ความร่วมมือกับองค์กรในการจับกุมวิญญาณร้ายด้ย”

“หลังจากพลบค่ำ พวกปีศาจทั้งหมดต้องทำเหมือนคนธรรมดา ห้ามออกไปข้างนอก และต้องพกยันต์ติดตัว เพื่อป้องกันไม่ให้ได้รับผลกระทบจากพลังชั่วร้าย”

กฎระเบียบถูกพูดออกมาทีละข้อจากปากของฉู่ลั่ว

ไม่ใช่แค่ปีศาจหมาป่าเท่านั้น แม้แต่เหล่าปีศาจที่อยู่ด้านล่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป

ปีศาจหมาป่ามองฉู่ลั่ว หายใจถี่ขึ้น ดูเหมือนจะโกรธ แต่ก็เหมือนเสียใจ

ตอนที่มันกำลังจะหันหลังกลับ ฉู่ลั่วเอ่ยขึ้นว่า “เช่นเดียวกัน ทางเราจะให้สิทธิ์กับพวกคุณเหมือนคนธรรมดา พวกคุณสามารถเดินบนถนนในตอนกลางวัน เข้าออกห้างสรรพสินค้าและร้านอาหารก็ได้”

“คนธรรมดาใช้ชีวิตอย่างไร พวกคุณก็ใช้ชีวิตอย่างนั้น”

“แต่พวกปีศาจไม่สามารถทำสิ่งที่ผิดกฎหมายได้”

พวกมันสามารถใช้ชีวิตในฐานะปีศาจได้อย่างเปิดเผย

ปีศาจหมาป่ากลืนน้ำลายแล้วถามว่า “ปรมาจารย์หมายความว่าพวกเราสามารถเดินไปมาในโลกมนุษย์ด้วยร่างปีศาจเหรอครับ?”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “แต่ต้องพกบัตรประจำตัวด้วยค่ะ เจ้าหน้าที่องค์กรสามารถตรวจสอบเอกสารของพวกคุณได้ตลอดเวลา”

เมื่อเห็นว่าปีศาจหมาป่าเริ่มผ่อนคลายลง ฉู่ลั่วจึงพูดต่อ “แต่การเดินไปมาในโลกมนุษย์ต้องใช้เงิน พวกคุณปีศาจจะเอาเงินมาจากไหนคะ?”

ปีศาจทั้งหมดเงียบกริบ

ฉู่ลั่วยิ้มพลางพูดว่า “ทางองค์กรสามารถให้เงินทุนก้อนหนึ่งกับพวกคุณปีศาจ ไม่มากหรอกค่ะ…ประมาณปีศาจตัวละหนึ่งหมื่น พวกเราก็สามารถหางานให้พวกคุณได้ด้วยค่ะ”

“เช่น การช่วยจับปีศาจร้ายก็จะมีรางวัลเป็นเงิน”

“ถ้าทำได้ดี ก็สามารถเข้าทำงานที่องค์กรได้ องค์กรเป็นสถานที่แบบไหน เงินเดือนและสวัสดิการเป็นอย่างไร พวกคุณน่าจะหาข้อมูลได้”

ปีศาจหมาป่าขมวดคิ้ว “พวกเราก็สามารถเข้าทำงานที่องค์กรได้เหรอ?”

ฉู่ลั่วมองปีศาจหมาป่า “ถ้าคุณรู้จักฉันเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน คุณก็ควรจะรู้ว่าตอนที่ฉันเป็นหัวหน้าองค์กร เจ้าหน้าที่ในองค์กรไม่ได้มีแค่ปีศาจ แต่ยังมีผีและปีศาจด้วย”

“เจ้าหน้าที่องค์กรไม่ว่าจะมาจากไหน เราดูที่ความสามารถและความประพฤติเท่านั้นค่ะ”

เรื่องนี้ปีศาจหมาป่าไม่สามารถโต้แย้งได้

ตอนที่ฉู่ลั่วเป็นหัวหน้าองค์กร เจ้าหน้าที่ในองค์กรก็มีทั้งปีศาจ ผี และวิญญาณชั่วร้ายจริง ๆ

“พวกเราขอปรึกษากันก่อน” ปีศาจหมาป่ากล่าว

ฉู่ลั่วพยักหน้า “เชิญตามสบายค่ะ”

เธอปล่อยให้เหล่าปีศาจให้หอประชุมใหญ่ แล้วพาหมี่สวิ้นและคนอื่นื ๆ ออกไป

พอออกมาแล้ว เธอหันไปถามหมี่สวิ้นว่า “พวกคุณไม่จำเป็นต้องปรึกษากันหน่อยเหรอคะ?”

หมี่สวิ้นยิ้มเยาะตัวเอง “พูดมาขนาดนี้แล้ว พวกเรายังจะปรึกษาอะไรกันอีก! แต่…ก็ยังต้องเรียกประชุมภายในองค์กรอยู่ดี”

ฉู่ลั่วพยักหน้า

หมี่สวิ้นพาคนจากองค์กรออกไปเพื่อเข้าร่วมประชุม

ฉู่ลั่วยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ด้านนอกห้องประชุม มองผู้คนมากมายที่สัญจรไปมานอกโรงแรม สายตาของเธอค่อย ๆ เลื่อนไปยังตำแหน่งของค่ายกลชั้นใน

อีกไม่นาน!

เธอก็จะได้เข้าไปแล้ว

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ปีศาจหมาป่าก็เปิดประตูหอประชุมแล้วเดินออกมา

“ปรมาจารย์ฉู่ พวกเราคิดดีแล้ว พวกเราเห็นด้วยกับข้อเสนอของคุณ แต่ปรมาจารย์ต้องรับประกันว่าพวกเราปีศาจจะมีสิทธิเท่าเทียมกับมนุษย์ธรรมดา”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ข้างนอกอาจจะเป็นไปไม่ได้ แต่ในมณฑลหนาน ทำได้แน่นอน”

มณฑลหนานถูกปีศาจร้ายรุกรานมานานหลายปี จิตใจของคนธรรมดาเข้มแข็งขึ้นมากแล้ว

หมี่สวิ้นรีบเดินเข้ามาและยื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้ฉู่ลั่ว “นี่คือเอกสารที่พวกเรารวบรวมมา เป็นข้อตกลงระหว่างองค์กรกับเผ่าปีศาจ”