เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1944 ฉู่ลั่วสังหารเทพ
บทที่ 1944 ฉู่ลั่วสังหารเทพ
ในชั่วพริบตา พลังวิญญาณรอบตัวสีไคพุ่งสูงขึ้น อาวุธเวทของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเพราะเขาเป็นเทพเจ้า
ตอนนี้เขาถือแส้ พุ่งเข้าหาฉู่ลั่วราวกับเงาแสง
ฉู่ลั่วยกดาบขึ้นป้องกัน สะบัดมือหนึ่งครั้ง ปัดแส้ที่หนักอึ้งออกไป
สีไค “…”
ผู้ชมในไลฟ์ […]
ฉู่ลั่วยืนอยู่กับที่ มือข้างหนึ่งไพล่หลัง อีกมือถือดาบ สีหน้ายังคงเรียบเฉย “มาอีกสิ”
เธอดูผ่อนคลาย ไม่ได้ขยับเท้าแม้แต่น้อย แววตาเฉยเมย ราวกับกำลังมองเด็กอนุบาล
สีไคก้มมองแส้ในมือของตัวเอง แล้วตรวจสอบพลังวิญญาณรอบตัว
เขาเป็นเทพเชียวนะ!
อาวุธเวทของเขาก็ผ่านการยกระดับมาแล้ว!
ทำไม?
ทำไมเขาถึงสู้ฉู่ลั่วไม่ได้?
ฉู่ลั่ว “กลัวหรือ?”
“ใครจะกลัวเธอกัน! เธอยัง…เธอยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะฝ่าด่านเคราะห์ด้วยซ้ำ”
ไม่รู้ว่าประโยคนั้นของฉู่ลั่วไปกระตุ้นอะไรบางอย่างในตัวสีไค เขาถึงพุ่งตัวไปหาฉู่ลั่วทันที
ร่ายคาถา
บีบบังคับ
โจมตี
ถูกปัดป้อง
การโจมตีทุกครั้งของเขา ล้วนถูกฉู่ลั่วทำลายได้อย่างง่ายดาย
ไม่ว่าจะเป็นวิชาอาคมหรืออาวุธเวทที่เสริมพลังเทพ ทั้งหมดก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉู่ลั่ว
สู้เธอไม่ได้เลย
สีไคถูกฉู่ลั่วใช้ดาบสะกัดออกไปอีกครั้ง เขายืนห่างออกไปไม่กี่ก้าว เบิกตากว้าง “เป็นไปไม่ได้! มันเป็นไปไม่ได้!”
เขาตะโกนอย่างเสียสติ
“เธอไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะฝ่าด่านเคราะห์ แล้วจะเอาชนะเทพได้ยังไง! ฉันเป็นเทพนะ!”
ฉู่ลั่ว “ยังมีกระบวนท่าอื่นอีกไหม?”
สีไคจ้องเธอตาเขม็ง
ฉู่ลั่วหันกลับไปมองผู้คนในค่ายกล แล้วพูดกับหัวหว่านว่า “เข้าระบบบัญชีของฉัน เปิดไลฟ์”
หัวหว่านรีบเข้าสู่ระบบบัญชีของฉู่ลั่วและเปิดไลฟ์ทันที
“คุณหนู เปิดไลฟ์แล้วค่ะ”
สีไคเริ่มเกิดความกลัวขึ้นในใจ “ฉู่ลั่ว เธอจะทำอะไร?”
ฉู่ลั่ว “แก้แค้น”
สิ้นเสียง เธอก็พุ่งเข้าหาสีไคราวกับลำแสงสีขาว
ฉับพลัน
เพียงแค่ดาบเดียว
สีไคยืนอยู่กับที่ ก้มมองร่างกายของตัวเองที่ถูกแทงทะลุ และวิญญาณที่ค่อย ๆ สลายไป
“เป็นไปไม่ได้!”
“นี่มันเป็นไปไม่ได้!”
ไลฟ์ของสีไคปิดลงพร้อมกับการสลายของวิญญาณและการดับสูญของร่างกาย
ขณะที่ไลฟ์ของฉู่ลั่วมีผู้คนหลั่งไหลเข้ามาไม่น้อย
จำนวนคนกำลังเพิ่มขึ้น แต่กลับไม่มีความคิดเห็นอะไรเลย
จนกระทั่งมีความคิดเห็นหนึ่งผ่านมา
[ฆ่าคนไม่ผิดกฎหมายหรอ? ฉู่ลั่วฆ่าคนในไลฟ์เชียวนะ!]
ฉู่ลั่วที่ถือดาบอยู่เหมือนจะคาดการณ์ไว้แล้วว่าจะมีคำถามนี้ เธอมองกล้องแล้วเอ่ย “กฎหมายใช้กับมนุษย์ แล้วจะใช้กับเทพได้เหรอ? เทพก็อยู่ภายใต้กฎหมายด้วยเหรอคะ?”
ไม่มีใครตอบ
สีไคมาฆ่าฉู่หลัวอย่างโจ่งแจ้ง เพราะคิดว่าตัวเองเป็นเทพเจ้า ฆ่าคนไม่ผิดกฎหมาย
แต่ตอนนี้เขาเป็นฝ่ายถูกฆ่า ก็ถือว่าไม่ผิดกฎหมายเช่นกัน
ฉู่ลั่วสังหารเทพแล้ว!
ขณะที่ผู้ชมในไลฟ์ต่างตกใจกับการที่ฉู่ลั่วสังหารเทพ เมฆดำทะมึนก็กดทับลงมาจากท้องฟ้า
[นี่มันบทลงโทษจากสวรรค์]
[ฉู่ลั่วสังหารเทพเจ้า บทลงโทษจากสวรรค์มาแล้ว!]
[สวรรค์ไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ไปแน่]
[การฆ่าเทพเจ้าต้องชดใช้ด้วยชีวิต]
[มนุษย์ผู้ต่ำต้อยจะกล้าฆ่าเทพเจ้าได้ยังไง?]
ผู้ชมในไลฟ์สดที่เคยตกใจกับการลงดาบของฉู่ลั่ว ต่างก็รอคอยที่จะเห็นบทลงโทษจากสวรรค์รวมตัวกันอยู่เหนือศีรษะของเธอ
บทลงโทษจากสวรรค์ครั้งนี้รุนแรงกว่าเคราะห์กรรมครั้งก่อน ภายในเวลาไม่กี่สิบวินาที ทั้งมณฑลหนานก็ตกอยู่ในความมืดมิด
จิ่งเจียเหยียนรู้สึกกังวลเล็กน้อย “บทลงโทษจากสวรรค์ครั้งนี้ดูรุนแรงไม่หน่อยนะ”
เทพเอกเก้าญาณได้กลับคืนสู่ร่างเดิม นอนคว่ำอยู่บนพื้น
เขาเป็นพาหนะของเทพ โดยธรรมชาติแล้วจึงเกรงกลัวเทพเจ้า และยิ่งหวาดกลัวการลงทัณฑ์จากสวรรค์ ตอนนี้เขาพยายามกดข่มความกลัวเอาไว้ พูดด้วยเสียงสั่นเครือว่า “การฆ่าเทพเป็นบาปมหันต์ มนุษย์ธรรมดาไม่มีสิทธิ์ลงโทษเทพ แม้เทพจะทำผิด ก็ต้องรายงานไปยังเผ่าเทพ รอให้เผ่าเทพเป็นผู้ลงโทษเองเท่านั้น”
หมิงคุนก็ตกใจกับการลงทัณฑ์จากสวรรค์เช่นกัน แต่ไม่รุนแรงเท่าเทพเอกเก้าญาณ
“เทพสามารถลงโทษมนุษย์กับปีศาจได้ตามใจชอบ แต่พอมนุษย์และปีศาจจะลงโทษเทพบ้างกลับต้องรายงานก่อน เหอะ!”
ไม่มีใครตอบเขา
แต่ทุกคนต่างมองฉู่ลั่วที่อยู่ใต้การลงทัณฑ์จากสวรรค์ด้วยความกังวล