เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1944 ฉู่ลั่วสังหารเทพ

บทที่ 1944 ฉู่ลั่วสังหารเทพ

ในชั่วพริบตา พลังวิญญาณรอบตัวสีไคพุ่งสูงขึ้น อาวุธเวทของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเพราะเขาเป็นเทพเจ้า

ตอนนี้เขาถือแส้ พุ่งเข้าหาฉู่ลั่วราวกับเงาแสง

ฉู่ลั่วยกดาบขึ้นป้องกัน สะบัดมือหนึ่งครั้ง ปัดแส้ที่หนักอึ้งออกไป

สีไค “…”

ผู้ชมในไลฟ์ […]

ฉู่ลั่วยืนอยู่กับที่ มือข้างหนึ่งไพล่หลัง อีกมือถือดาบ สีหน้ายังคงเรียบเฉย “มาอีกสิ”

เธอดูผ่อนคลาย ไม่ได้ขยับเท้าแม้แต่น้อย แววตาเฉยเมย ราวกับกำลังมองเด็กอนุบาล

สีไคก้มมองแส้ในมือของตัวเอง แล้วตรวจสอบพลังวิญญาณรอบตัว

เขาเป็นเทพเชียวนะ!

อาวุธเวทของเขาก็ผ่านการยกระดับมาแล้ว!

ทำไม?

ทำไมเขาถึงสู้ฉู่ลั่วไม่ได้?

ฉู่ลั่ว “กลัวหรือ?”

“ใครจะกลัวเธอกัน! เธอยัง…เธอยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะฝ่าด่านเคราะห์ด้วยซ้ำ”

ไม่รู้ว่าประโยคนั้นของฉู่ลั่วไปกระตุ้นอะไรบางอย่างในตัวสีไค เขาถึงพุ่งตัวไปหาฉู่ลั่วทันที

ร่ายคาถา

บีบบังคับ

โจมตี

ถูกปัดป้อง

การโจมตีทุกครั้งของเขา ล้วนถูกฉู่ลั่วทำลายได้อย่างง่ายดาย

ไม่ว่าจะเป็นวิชาอาคมหรืออาวุธเวทที่เสริมพลังเทพ ทั้งหมดก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉู่ลั่ว

สู้เธอไม่ได้เลย

สีไคถูกฉู่ลั่วใช้ดาบสะกัดออกไปอีกครั้ง เขายืนห่างออกไปไม่กี่ก้าว เบิกตากว้าง “เป็นไปไม่ได้! มันเป็นไปไม่ได้!”

เขาตะโกนอย่างเสียสติ

“เธอไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะฝ่าด่านเคราะห์ แล้วจะเอาชนะเทพได้ยังไง! ฉันเป็นเทพนะ!”

ฉู่ลั่ว “ยังมีกระบวนท่าอื่นอีกไหม?”

สีไคจ้องเธอตาเขม็ง

ฉู่ลั่วหันกลับไปมองผู้คนในค่ายกล แล้วพูดกับหัวหว่านว่า “เข้าระบบบัญชีของฉัน เปิดไลฟ์”

หัวหว่านรีบเข้าสู่ระบบบัญชีของฉู่ลั่วและเปิดไลฟ์ทันที

“คุณหนู เปิดไลฟ์แล้วค่ะ”

สีไคเริ่มเกิดความกลัวขึ้นในใจ “ฉู่ลั่ว เธอจะทำอะไร?”

ฉู่ลั่ว “แก้แค้น”

สิ้นเสียง เธอก็พุ่งเข้าหาสีไคราวกับลำแสงสีขาว

ฉับพลัน

เพียงแค่ดาบเดียว

สีไคยืนอยู่กับที่ ก้มมองร่างกายของตัวเองที่ถูกแทงทะลุ และวิญญาณที่ค่อย ๆ สลายไป

“เป็นไปไม่ได้!”

“นี่มันเป็นไปไม่ได้!”

ไลฟ์ของสีไคปิดลงพร้อมกับการสลายของวิญญาณและการดับสูญของร่างกาย

ขณะที่ไลฟ์ของฉู่ลั่วมีผู้คนหลั่งไหลเข้ามาไม่น้อย

จำนวนคนกำลังเพิ่มขึ้น แต่กลับไม่มีความคิดเห็นอะไรเลย

จนกระทั่งมีความคิดเห็นหนึ่งผ่านมา

[ฆ่าคนไม่ผิดกฎหมายหรอ? ฉู่ลั่วฆ่าคนในไลฟ์เชียวนะ!]

ฉู่ลั่วที่ถือดาบอยู่เหมือนจะคาดการณ์ไว้แล้วว่าจะมีคำถามนี้ เธอมองกล้องแล้วเอ่ย “กฎหมายใช้กับมนุษย์ แล้วจะใช้กับเทพได้เหรอ? เทพก็อยู่ภายใต้กฎหมายด้วยเหรอคะ?”

ไม่มีใครตอบ

สีไคมาฆ่าฉู่หลัวอย่างโจ่งแจ้ง เพราะคิดว่าตัวเองเป็นเทพเจ้า ฆ่าคนไม่ผิดกฎหมาย

แต่ตอนนี้เขาเป็นฝ่ายถูกฆ่า ก็ถือว่าไม่ผิดกฎหมายเช่นกัน

ฉู่ลั่วสังหารเทพแล้ว!

ขณะที่ผู้ชมในไลฟ์ต่างตกใจกับการที่ฉู่ลั่วสังหารเทพ เมฆดำทะมึนก็กดทับลงมาจากท้องฟ้า

[นี่มันบทลงโทษจากสวรรค์]

[ฉู่ลั่วสังหารเทพเจ้า บทลงโทษจากสวรรค์มาแล้ว!]

[สวรรค์ไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ไปแน่]

[การฆ่าเทพเจ้าต้องชดใช้ด้วยชีวิต]

[มนุษย์ผู้ต่ำต้อยจะกล้าฆ่าเทพเจ้าได้ยังไง?]

ผู้ชมในไลฟ์สดที่เคยตกใจกับการลงดาบของฉู่ลั่ว ต่างก็รอคอยที่จะเห็นบทลงโทษจากสวรรค์รวมตัวกันอยู่เหนือศีรษะของเธอ

บทลงโทษจากสวรรค์ครั้งนี้รุนแรงกว่าเคราะห์กรรมครั้งก่อน ภายในเวลาไม่กี่สิบวินาที ทั้งมณฑลหนานก็ตกอยู่ในความมืดมิด

จิ่งเจียเหยียนรู้สึกกังวลเล็กน้อย “บทลงโทษจากสวรรค์ครั้งนี้ดูรุนแรงไม่หน่อยนะ”

เทพเอกเก้าญาณได้กลับคืนสู่ร่างเดิม นอนคว่ำอยู่บนพื้น

เขาเป็นพาหนะของเทพ โดยธรรมชาติแล้วจึงเกรงกลัวเทพเจ้า และยิ่งหวาดกลัวการลงทัณฑ์จากสวรรค์ ตอนนี้เขาพยายามกดข่มความกลัวเอาไว้ พูดด้วยเสียงสั่นเครือว่า “การฆ่าเทพเป็นบาปมหันต์ มนุษย์ธรรมดาไม่มีสิทธิ์ลงโทษเทพ แม้เทพจะทำผิด ก็ต้องรายงานไปยังเผ่าเทพ รอให้เผ่าเทพเป็นผู้ลงโทษเองเท่านั้น”

หมิงคุนก็ตกใจกับการลงทัณฑ์จากสวรรค์เช่นกัน แต่ไม่รุนแรงเท่าเทพเอกเก้าญาณ

“เทพสามารถลงโทษมนุษย์กับปีศาจได้ตามใจชอบ แต่พอมนุษย์และปีศาจจะลงโทษเทพบ้างกลับต้องรายงานก่อน เหอะ!”

ไม่มีใครตอบเขา

แต่ทุกคนต่างมองฉู่ลั่วที่อยู่ใต้การลงทัณฑ์จากสวรรค์ด้วยความกังวล