เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1945 แม้แต่ทัณฑ์สวรรค์ก็ไม่กล้าทำโทษเธอ

บทที่ 1945 แม้แต่ทัณฑ์สวรรค์ก็ไม่กล้าทำโทษเธอ

หัวหว่านตะโกนอย่างร้อนใจว่า “ทำไมคุณหนูถึงเก็บดาบล่ะ!”

ฉู่ลั่วที่อยู่ใต้การลงทัณฑ์จากสวรรค์เก็บดาบชิงเจวี๋ยเข้าฝัก

เธอเงยหน้า ทอดมองเมฆดำที่กำลังเข้าใกล้ตัวเอง จับจ้องสายฟ้าสีทองอย่างเย็นชา

สายลมพัดแรงทำให้ผมของเธอสยายไปมา เมฆสีดำทะมึนมีแสงสีทองแฝงอยู่ราง ๆ ดูราวกับปากที่อ้ากว้างพร้อมจะกลืนกินเธอ

แต่เธอยังคงมองอย่างสงบ รอคอย

[เธอคงรู้ตัวแล้วว่าตัวเองผิด เลยไม่คิดจะต่อต้านสินะ?]

[ใช่แน่ๆ!]

[กล้าฆ่าเทพเจ้า ก็ต้องรับผลที่ตามมา]

เมฆบนท้องฟ้าหนาขึ้นเรื่อย ๆ มณฑลหนานมืดมิด ไร้ซึ่งแสงสว่าง

เหล่าปีศาจในคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวันสัมผัสได้ถึงพลังกดดันรุนแรงแม้จะอยู่นอกค่ายกล หลายตนทนไม่ไหวจนกลับคืนร่างเดิม ทรุดตัวลงกับพื้นร้องครวญคราง

มีเพียงฉู่ลั่วที่อยู่ใต้ทัณฑ์จากสวรรค์เท่านั้นที่ยังคงสีหน้าเรียบเฉย

เธอถึงกับเชิดคางขึ้นเล็กน้อย มุมปากยกยิ้ม จ้องมองการลงทัณฑ์ที่กำลังจะฟาดลงมาตรง ๆ

แสงสีทองบนท้องฟ้า ราวกับถูกท่าทางของเธอท้าทาย จึงยิ่งรวมตัวกันมากขึ้น จนเกือบจะกดทับลงมาบนศีรษะของเธอ

…

หมิงคุนใช้เท้าสะกิดเทพเอกเก้าญาณที่หมอบกับพื้น “ข้าไม่ค่อยเข้าใจ ปกติบทลงโทษจากสวรรค์ต้องใช้เวลานานขนาดนี้เลยเหรอ? หรือว่าเพราะบทลงโทษจากสวรรค์ของฉู่ลั่วแตกต่างจากคนอื่น เลยใช้เวลานานกว่า?”

สองชั่วโมงกว่าแล้ว

สองชั่วโมงกว่าแล้วจริงๆ

ผู้ชมในไลฟ์สดรอจนทนไม่ไหว

เทพเอกเก้าญาณ “มันไม่เคยมีเรื่องแบบนี้มาก่อน”

การลงทัณฑ์จากสวรรค์ไม่จำเป็นต้องรวบรวมพลังนานขนาดนี้!

ปกติมันจะผ่าลงมาอย่างรวดเร็ว

ยิ่งไปกว่านั้น การรวบรวมพลัง… นานเกินไป แม้แต่คนธรรมดาก็ยังรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ

ตู้ม!

ทุกคนต่างตื่นตัว

มาแล้ว!

ในที่สุดบทลงโทษจากสวรรค์ก็มาถึงแล้ว

แสงสว่างจ้าวาบผ่าน

ผู้ชมในไลฟ์สดต่างก็หลับตาลง

บางคนถึงกับเอามือปิดตาไว้

ฉู่ลั่วคงไม่ตายใช่ไหม?

การลงโทษจากสวรรค์นี่รุนแรงเกินไปแล้ว!

แสงสว่างจ้าหายไป

เมฆดำสลายตัว

มณฑลหนานกลับคืนสู่ความสว่าง

ทุกคนมองไปยังตำแหน่งที่ฉู่ลั่วยืนอยู่ก่อนหน้านี้

การลงทัณฑ์จากสวรรค์ครั้งนี้คงทำให้วิญญาณแตกสลายแน่นอน!

แต่ว่า…

จิ่งเจียเหยียนกลับตะโกนเสียงดัง รีบวิ่งผ่านค่ายกลไปหาฉู่ลั่วทันที “ลั่วลั่ว เธอเก่งมาก! แม้แต่ทัณฑ์สวรรค์ก็ไม่กล้าทำโทษเธอ!”

คนอื่น ๆ ก็วิ่งเข้ามาเช่นกัน

เทพเอกเก้าญาณมองฉู่ลั่วอย่างไม่อยากจะเชื่อ สำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้า พึมพำไม่หยุดปาก “เป็นไปได้ยังไง? มันเป็นไปไม่ได้เหรอ?”

ทัณฑ์สวรรค์ครั้งนี้รุนแรงมาก แม้แต่เทพชั้นสูงก็ยังสูญสลายทั้งร่างและวิญญาณได้ แล้วนับประสาอะไรกับฉู่ลั่ว

ไม่ไกลจากฉู่ลั่ว มีหลุมลึกกว่าร้อยเมตรและกำลังมีหินร่วงลงไป

หลุมลึกนั้นไหม้เกรียม ปล่อยควันดำออกมา

หรือว่าบทลงโทษจากสวรรค์ไม่ได้ผ่าใส่ฉู่ลั่ว แต่ผ่าไปที่อื่น?

นี่มันเป็นไปไม่ได้!

ทัณฑ์สวรรค์จะพลาดเป้าได้อย่างไร?

ไม่ใช่แค่คนที่อยู่ในเหตุการณ์ แต่ผู้ชมในไลฟ์สดก็ตกตะลึงไปตาม ๆ กัน

[ไม่ผ่า? หรือว่าผ่าพลาด?]

[คุณอยากจะเชื่อว่าทัณฑ์สวรรค์ไม่กล้าลงโทษฉู่หลัว หรือจะเชื่อว่าทัณฑ์สวรรค์พลาดเป้า?]

[ฉันไม่เชื่อทั้งสองอย่าง]

[ดังนั้น…ไม่ได้ผ่า! เธอฆ่าคนแล้ว แต่ไม่ได้รับโทษใด ๆ ? กฎหมายก็ควบคุมเธอไม่ได้ แม้แต่ทัณฑ์สวรรค์ก็ไม่ลงโทษ! ตกลงแล้วฉู่ลั่วเป็นใครกันแน่]

[ฉู่ลั่วก็ยังคงเป็นฉู่ลั่ว ถึงแม้จะไม่ได้ฝ่าด่านเคราะห์ เธอก็ยังคงเป็นฉู่ลั่วคนเดิม!]

ตี้จิง

หรงอีกรุ๊ป

ซีไป๋ที่ดูการไลฟ์สดจนจบ ตอนนี้ยังคงจ้องมองหน้าจอ

บนหน้าจอ ฉู่ลั่วถูกห้อมล้อมไปด้วยมนุษย์ ปีศาจ และผี ส่วนด้านหลังของเธอคือหลุมลึกสีดำไหม้ ท้องฟ้าสดใสไร้เมฆ

ทุกอย่างเป็นราวกับว่าทัณฑ์สวรรค์ที่น่าสะพรึงกลัวเมื่อครู่นี้เป็นเพียงภาพลวงตา

“ทำไม? ฉู่ลั่วฆ่าเทพ ทำไมถึงไม่ถูกลงโทษ?”

ระบบ [ไม่รู้]

ซีไป๋โกรธจัด “ไม่รู้? ทำไมถึงไม่รู้? ถึงแม้ฉู่ลั่วจะไม่มีการสืบทอด แต่เธอทำลายวิญญาณของเทพ สวรรค์มีสิทธิ์ที่จะลงโทษเธอ”

ซีไป๋ “นี่คือกฎเกณฑ์ที่สวรรค์กำหนด เทพเจ้าทำผิด แดนเทพเท่านั้นที่สามารถลงโทษได้ มนุษย์และปีศาจไม่มีสิทธิ์ลงโทษโดยพลการ”