เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1957 ยมทูตน้อย
บทที่ 1957 ยมทูตน้อย
ทั้งสองมองโลงศพเปล่าด้วยความไม่พอใจ
อย่างน้อยก็น่าจะทิ้งร่างกายไว้ให้พวกเขาสร้างหลุมศพสักหน่อย!
ตอนนี้แม้แต่หลุมศพก็ยังไม่มี
ต่อไปถ้าอยากระลึกถึงลูกชายตัวเอง พวกเขาก็ไม่มีที่ให้ระลึกถึงแล้ว
ทั้งคู่ชี้ไปที่โลงศพ สุดท้ายก็ปลอบโยนฉู่ลั่ว
“ลั่วลั่ว อย่าเสียใจไปเลยนะ”
“เจ้าเด็กคนนั้นเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว!”
“ต่อไปพวกเราใช้ชีวิตครอบครัวให้มีความสุข อย่าไปสนใจเขาเลย ยังไงซะเขาก็ยังมีชีวิตอยู่”
ฮั่วจิ้นก็แนะนำฉู่ลั่วว่า “พวกเรามีชีวิตอยู่ให้ดี ถ้าเป็นไปได้ก็รับเทียนเป่ามาอยู่ด้วย…”
หยางไต้ก็พยักหน้าเห็นด้วย “ใช่! แต่ไม่ใช่ตอนนี้นะ ตอนนี้มันวุ่นวายเกินไป”
ฉู่ลั่วมองดูพวกเขาทั้งสองคนที่หายจากความเจ็บปวดของการสูญเสียฮั่วเซียวหมิงอย่างรวดเร็ว ความหดหู่ในใจของเธอเองก็จางหายไปไม่น้อยด้วย “ค่ะ”
ฉู่ลั่วนำโลงศพกลับไปยังปรโลก มอบโลงศพให้กับยมทูตขาวดำแล้วไปหาเถาซูเยียน
ตอนนี้ในปรโลกมีวิญญาณมากมายจนน่าตกใจ
ปรโลกจำเป็นต้องสร้างเมืองผีขึ้นมาอีกหลายแห่งในปรโลก เพื่อรองรับวิญญาณเหล่านี้ที่ไม่ต้องการไปเกิดใหม่
เมี่ยวเมี่ยวกับถังถังอาศัยอยู่ในเมืองผีแห่งหนึ่ง
ตระกูลซ่งและปิ่งอินหวาต่างก็เผากระดาษเงินกระดาษทองเป็นบ้านสวย ๆ ให้พวกเธอทั้งสองคน แต่ว่า…
เมี่ยวเมี่ยวเอามือเท้าคางนั่งอยู่บนขั้นบันได “แต่ว่าต้องจ่ายเงินนะ ถึงแม้ว่าพื้นที่ในปรโลกจะกว้างใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุด แต่ปรโลกก็กำหนดกฎเพื่อป้องกันการแข่งขันและเงินเฟ้อ บ้านทุกหลังคาเรือนต้องจ่ายเงินตามขนาดพื้นที่”
“ต้องจ่ายเงินเยอะมากเลย”
ถังถังก็ยกมือขึ้นประคองหน้า “แล้วก็ต้องไปรับใช้ คือการไปจับผี”
เถาซูเยียนนั่งอยู่ข้าง ๆ พวกเธอทั้งสองคน เอามือเท้าคางเหมือนกับพวกเธอ “สมัยนี้คนเราตายก็ตายไม่ได้! คนที่ฆ่าตัวตายต่างก็คิดว่าตายแล้วก็พ้นทุกข์ แต่ไม่คิดเลยว่าหลังจากตายแล้ว…ยังต้องดิ้นรนหาเงินอีก”
ทั้งสามคนถอนหายใจพร้อมกัน
ฉู่ลั่วเดินตามยมทูตขาวดำมา ได้ยินบทสนทนาของพวกเขาทั้งหมดอย่างชัดเจน
เธอหันไปมองยมทูตขาวดำ
ยมทูตขาวดำรีบอธิบาย “ท่านปรมาจารย์ พวกเราก็ไม่มีทางเลือกหนอกครับ ตั้งแต่คุณไลฟ์สดไป มีคนได้รับผลกระทบไม่น้อยเลย”
เขาขมวดคิ้ว “คุณไม่รู้หรอกว่ามีคนฉวยโอกาสมากแค่ไหน”
“พวกเขาสะสมบุญก่อน พอถึงมาตรฐานที่กำหนดก็ฆ่าตัวตาย”
“ก่อนฆ่าตัวตายก็ติดต่อบริษัท ซื้อของที่ตัวเองต้องการ จากนั้นก็ลงมามีความสุขในปรโลก”
“ตอนนี้ในโลกมนุษย์มีบริษัทที่ดูแลเรื่องบุญกุศลและเผากระดาษเงินกระดาษทองผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด กำไรมหาศาล”
“ส่วนปรโลกของพวกเรา…”
“ไม่มีทางเลือก พวกเราจึงได้แต่ออกกฎใหม่เท่านั้นครับ”
ในระหว่างที่พูดคุยกัน หนึ่งผู้ใหญ่สองเด็กก็เห็นฉู่ลั่ว พวกเขาจึงวิ่งเข้าไปหาพร้อมกัน
ฉู่ลั่วมองของที่กองสูงเป็นภูเขาอยู่ด้านหลังเด็กสองคน ทั้งหมดยังไม่ได้ตกลงบนพื้นและก่อร่างเป็นรูปทรง สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือบ้านกระดาษสวย ๆ หลายหลัง
เธอมองไปที่ยมทูตขาวดำ
ยมทูตขาวดำพูดอย่างจนปัญญา “ไม่ได้จริง ๆ มีคนจับตามองอยู่มากมาย ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงที่อ่อนไหว พวกท่านพญายมราชก็ต่างยุ่งอยู่กับการรับมือเบื้องบน”
ฉู่ลั่วมองเด็กน้อยที่ดูน่าสงสาร “ไปกันเถอะ! ฉันจะพาพวกเธอไปจับผี”
เด็กน้อยพยักหน้าอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ
เมื่อกลับมาที่มณฑลหนาน คฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน
ข้าง ๆ ฉู่ลั่วก้มียมทูตชั่วคราวสองคนที่สวมชุดยมทูต ถือกระบองวิญญาณและเชือกล่ามวิญญาณติดตามมาด้วย
ยมทูตสองตนนี้เป็นยมทูตที่ตัวเล็กที่สุดในยมโลก ชุดยมทูต กระบองวิญญาณ และเชือกล่ามวิญญาณ ล้วนทำขึ้นเป็นขนาดเล็กพิเศษ
ทันทีที่ปรากฏตัวก็ดึงดูดความสนใจจากทุกคน
“ปรมาจารย์ฉู่ นี่เป็นการคอสเพลย์หรือเปล่าครับ?”
“ยมทูตพวกนี้อายุน้อยเกินไปแล้ว ปรโลกขาดแคลนแรงงานถึงขนาดนี้เลยหรือ?”
“น่ารักจังเลย! อยากถ่ายรูปด้วยจัง”
“ถ้าตายแล้วมียมทูตน่ารักแบบนี้มาลากวิญญาณ ฉันก็ไม่กลัวตายแล้ว”
ฉู่ลั่วพายมทูตน้อยสองตนนี้เดินอวดโฉมไปทั่ว
เพิ่งจะเดินมาถึงลานบ้าน ก็ได้ยินเสียงร้องอย่างตื่นเต้นดังมาแต่ไกล
Comments for chapter "บทที่ 1957 ยมทูตน้อย"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
