เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1965 ยมทูตน้อยมารับวิญญาณ

บทที่ 1965 ยมทูตน้อยมารับวิญญาณ

ฉู่ลั่วจ้องเทพเอกเก้าญาณ “คุณแน่ใจจริง ๆ หรือว่าไม่มีปัญหา? หากออกจากค่ายกลแล้ว คนข้างบนอาจจะพบคุณได้นะคะ”

เทพเอกเก้าญาณ “ตอนนี้พวกเขายุ่งมาก ไม่มีเวลามาสนใจข้าหรอก รอให้พวกเขามีเวลามาสนใจข้า คงถึงเวลาที่ข้า… ต้องตัดสินใจแล้ว”

และเขา ยังไม่รู้ว่าควรจะตัดสินใจอย่างไรดี

เขาไม่อยากเป็นพาหนะของใคร

และไม่อยากเป็นปีศาจที่ทุกคนต้องการจะไล่ล่า

เทพเอกเก้าญาณและหมิงคุนติดตามฮั่วจิ้นและหยางไต้ไป

เถาซูเยียนก็พาซ่งเมี่ยวเมี่ยวและปิ่งจ้าวถังออกจากมณฑลหนานไปจับวิญญาณข้างนอก

ไม่นานนัก บนโซเชียลมีเดียก็มีบัญชีหนึ่งโด่งดังขึ้นมา ชื่อว่า ‘ยมทูตน้อย!’

ฉู่ลั่วแจ้งให้ตระกูลซ่งทราบ ทันทีที่บัญชีเริ่มไลฟ์ ทุกคนในตระกูลซ่งต่างก็จ้องมองไปที่หน้าจอ

ทุกคนที่มณฑลหนานต่างก็ให้ความสนใจกับไลฟ์สดของเด็กน้อยทั้งสองคนเช่นกัน

เมื่อกล้องแสดงภาพ มันก็จับไปที่ใบหน้าของซ่งเมี่ยวเมี่ยวทันที เธอทำเสียง “ชู่” ใส่ปิ่งจ้าวถังแล้วพูดว่า “เรามาดูกันก่อนว่าวิญญาณที่จะต้องจับเป็นใคร?”

ปิ่งจ้าวถัง “เป็นคนที่ชื่อจางเหอ”

เด็กน้อยทั้งสองแบกกระบองวิญญาณ ลอยละล่องไปยังจุดหมายในความมืด

กล้องติดตามพวกเขาไปตลอดเวลา

ตอนแรกคนดูในไลฟ์สดมีไม่มากนัก แต่ด้วยการทุ่มทุนของคนตระกูลซ่งและคนที่มณฑลหนาน ไม่นานไลฟ์สดนี้ก็ขึ้นสู่อันดับหนึ่งของตารางผู้มาใหม่อย่างรวดเร็ว

[นี่ไลฟ์อะไรเนี่ย!]

[ยมทูตน้อย? ใช่ยมทูตที่ฉันเข้าใจไหม?]

[สมัยนี้ยมทูตก็ไลฟ์สด รับของขวัญได้แล้วเหรอเนี่ย!]

[นี่มัน… ยมทูตสองคนนี้น่ารักเกินไปแล้ว! คอสเพลย์หรือเปล่า?]

[น่ารักจัง! เสียงก็น่ารัก! แค่ตาและหน้าน่ากลัวไปหน่อย แต่ก็น่ารักดี!]

ในขณะนั้น ยมทูตตัวน้อยทั้งสองก็มาถึงบ้านของจางเหอแล้ว

พวกเขาเห็นจางเหอที่เลือกจะแขวนคออยู่ในบ้านของเขา!

ในไลฟ์สดเห็นได้ชัดเจนมาก

ภายในห้องเก่า ๆ ห้องหนึ่ง ร่างกายของจางเหอกำลังแกว่งไปมาบนเชือก

ส่วนวิญญาณของเขาก็ยืนอยู่ข้าง ๆ ร่างกาย

กำลังก้มมองเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ

กฏปรโลกหลังความตาย

“อ๊า!”

ซ่งเมี่ยวเมี่ยวร้องออกมาทันทีที่เห็นศพ ส่วนปิ่งจ้าวถังที่อยู่ข้าง ๆ ก็กรีดร้องเช่นกัน

ยมทูตน้อยสองคนยังไม่ทันได้เข้าไปในห้อง ก็ตกใจจนต้องรีบถอยออกไป

“น่ากลัว น่ากลัวจริงๆ!”

“ผีแขวนคอดูน่าเกลียดจังเลย!”

สองตัวเล็กๆ ข้างนอกมองดูกันไปมา ต่างรู้สึกโชคดี

“ดีนะที่พวกเราน่ารักกันทั้งคู่ ผีแขวนคอนี่แม้แต่วิญญาณก็ยังดูน่าเกลียด”

[ฮ่า ๆ ๆ ๆ ! ตายไปแล้วยังโดนรังเกียจอีก]

[ไม่แน่ว่าที่เขาน่าเกลียด อาจจะไม่ใช่เพราะเขาผูกคอตาย แต่เป็นเพราะเขาน่าเกลียดอยู่แล้วก็ได้]

[ตายไปแล้วยังโดนรังเกียจ นี่มันสังคมที่มองแค่หน้าตากันจริง ๆ ! ฉันไม่น่าเกลียดนะ รอฉันตายเมื่อไหร่ พวกน้อง ๆ ที่น่ารักมารับวิญญาณฉัน ก็จะไม่ตกใจแบบนี้หรอก]

[ทำยมทูตตกใจได้ไงเนี่ย!]

[ยมทูตน้อยน่ารักจัง ฉันขอให้ยมทูตน้อยมารับวิญญาณฉันหลังความตายได้ไหม?]

พอเห็นความคิดเห็นพวกนี้แล้ว หัวหว่านก็อดเป็นห่วงไม่ได้ “คุณหนู แบบนี้จะดีเหรอคะ? จะไม่ทำให้ยอดคนฆ่าตัวตายเพิ่มขึ้นเหรอ?”

ฉู่ลั่ว “ไม่น่า…หรอกมั้ง!”

จริง ๆ แล้วเธอแค่อยากให้ผู้ชมเห็นว่า แม้แต่ยมทูตน้อยก็ต้องทำงานในปรโลก

ไม่คิดว่าสิ่งที่ผู้ชมเห็นจะเป็นความน่ารักของยมทูตน้อย!

ตอนนั้นเอง เมี่ยวเมี่ยวกับถังถังในไลฟ์สดก็ให้กำลังใจกันเสร็จแล้ว และลอยกลับขึ้นไปชั้นบนอีกครั้ง

ซ่งเมี่ยวเมี่ยว “จางเหอ! เกิดวันที่ 25 กรกฎาคม 1985 เชิญไปกับพวกเราได้แล้วค่ะ!”

“ไป ๆ ๆ ! ไปกันเถอะ!”

จางเหออยากไปปรโลกมานานแล้ว

พอไปถึงปรโลกก็จะมีบ้านหลังใหญ่ ๆ อยู่ มีเสื้อผ้ามากมาย จะเล่นโทรศัพท์นานแค่ไหนก็ได้…

“เยี่ยมไปเลย!”

เขาอดไม่ได้ที่จะรำพึงออกมา

ถังถังมองดูสมุดบันทึกของจางเหอ “น่าสงสารจัง!”

ซ่งเมี่ยวเมี่ยวก็พยักหน้าเช่นกัน “อืม! น่าสงสารจัง! ไปถึงปรโลกต้องทำงานหนักอีกนานเลย!”