เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1967 การแต่งตั้งเทพ

บทที่ 1967 การแต่งตั้งเทพ

ฉู่ลั่ว “เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”

ยมทูตดำ “ทางแดนเทพก็กำลังเร่งเวลาอยู่ ครั้งนี้ เทพที่ขึ้นไปน่าจะมีตำแหน่งไม่สูงนัก”

“ปรมาจารย์ฉู่ พวกท่านพญายมราชให้พวกเรามาบอกคุณว่า ถ้าคุณมีแผนอะไรหรือต้องการอะไรจากปรโลก ขอให้บอกมาได้เลยครับ”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ฉันรู้แล้วค่ะ”

ยมทูตขาวดำจึงจากไป

ฉู่ลั่วเดินออกไปนอกประตู แหงนหน้ามองท้องฟ้า

“รีบร้อนขนาดนี้เลย?”

“ดูเหมือนว่าชีวิตของเทพ ก็ไม่ได้สุขสบายอย่างที่คิดเลยนะ!”

เสียงของเธอแผ่วเบามาก

แต่บนท้องฟ้ากลับมีฟ้าผ่าดังสนั่น พร้อมกับสายฟ้าฟาดลงมาอย่างหนักหน่วง พุ่งเป้าไปที่ค่ายกล

ฉู่ลั่วหัวเราะเบา ๆ หันไปพูดกับหัวหว่านว่า “ฉันจะไปรับช่วงต่อที่องค์กรแล้วนะ”

หัวหว่านรีบพูดว่า “งั้นฉัน…”

“เธออยู่ที่นี่ คอยปกป้องค่ายกลกับฟู่ปู้เสวี่ยนไว้ ถ้ามีอะไรให้แจ้งฉัน”

หัวหว่าน “งั้นฉันจะให้ฟู่เสี่ยวเจียวไปเป็นเพื่อนคุณหนูนะคะ”

ฟู่เสี่ยวเจียว ลูกของเธอ

“ได้”

หัวหว่านรีบตามฟู่เสี่ยวเจียวมาทันที พอได้ยินว่าจะได้ไปกับฉู่ลั่วด้วย ฟู่เสี่ยวเจียวก็ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย “ฉันจะต้องเป็นเหมือนแม่ เป็นผู้ดูแลที่ซื่อสัตย์ที่สุดของคุณหนู”

“คุณหนูโปรดวางใจ!”

ฉู่ลั่วมองไปที่หัวหว่าน

หัวหว่านยกมือขึ้นกุมหน้าผาก ดูค่อนข้างจนปัญญา “เด็กสมัยนี้เป็นแบบนี้กันทั้งนั้นค่ะ”

เดี๋ยวก็เต็มไปด้วยพลัง เดี๋ยวก็เซื่องซึมเหมือนซอมบี้

ตี้จิง

ณ องค์กร

ซีไป๋กำลังประชุมอยู่ จู่ ๆ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาด้วยท่าทางตื่นตระหนก “หัวหน้าองค์กรครับ คนคนนั้น…ฉู่ลั่วมาแล้วครับ!”

ซีไป๋ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะหัวเราะเยาะ “มากี่คน?”

เจ้าหน้าที่ “คนเดียวครับ! พาคนธรรมดาคนหนึ่งมา ไม่ใช่นักพรต ไม่มีพลังวิญญาณด้วย!”

สีหน้าของซีไป๋ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็แค่นเสียง “นายจะบอกว่าฉู่ลั่วพาคนธรรมดามาที่องค์กรแค่คนเดียวงั้นเหรอ?”

“เหอะ!”

“สมแล้วที่เป็นหัวหน้าองค์กรรุ่นแรก กล้าหาญจริง ๆ !”

เขาลุกขึ้น “ถ้าอย่างนั้นก็ไปต้อนรับหัวหน้าองค์กรคนใหม่กันเถอะ!”

เขาถามระบบ “ฉู่ลั่วสิ้นหวังแล้วหรือไง? รู้อยู่ว่าฉันฝ่าด่านเคราะห์สำเร็จแล้ว เธอยังกล้ามาคนเดียวอีก เธอคงไม่ได้คิดจริง ๆ หรอกนะ ว่าแค่เอกสารแผ่นเดียวจะสามารถเอาองค์กรกลับคืนไปได้!”

“นายไม่เคยบอกฉันเลยว่าฉู่ลั่วจะซื่อบื้อขนาดนี้!”

ระบบ [เพราะเธอไม่ได้ซื่อบื้อต่างหาก ซีไป๋ นางหลงตัวเองเกินไปแล้ว! ในสายตาของนายมองไม่เห็นคนอื่นแล้ว!]

ซีไป๋หัวเราะ “เทพจำเป็นต้องมองเห็นมนุษย์ด้วยหรือไง?”

ระบบ […]

ยังไม่ทันที่ซีไป๋จะเดินออกไป ฉู่ลั่วก็เดินเข้ามา

เจ้าหน้าที่ทุกคนล้อมรอบเธอ ทั้งหมดต่างระแวดระวังแต่ก็ไม่กล้าเข้าใกล้

ไม่มีเจ้าหน้าที่คนไหนกล้าขัดขวาง

ซีไป๋กวาดตามองอย่างรังเกียจ แล้วจึงยิ้มเดินไปหาฉู่ลั่ว “ปรมาจารย์ฉู่มาเร็วจัง ตำแหน่งหัวหน้าองค์กรไม่ได้วิ่งหนีไปไหนหรอกครับ!”

“ที่มาเร็วก็เพราะอยากดูว่าคุณได้รับการแต่งตั้งเป็นเทพอะไรกันแน่ต่างหาก?”

“อยากดูตำแหน่งเทพของผมเหรอ? งั้นปรมาจารย์ฉู่คงต้องรอไปอีกหน่อยล่ะ!” ซีไป๋กล่าว

“ไม่ต้องรอหรอก! ฉันมาแล้ว ตำแหน่งเทพจะได้รับการแต่งตั้งเร็ว ๆ นี้”

เมื่อได้ยินดังนั้น ไม่ใช่แค่ซีไป๋เท่านั้น แม้แต่เจ้าหน้าที่ทุกคนในห้องประชุมก็แสดงสีหน้าแปลกประหลาด

เหลียงอันอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ปรมาจารย์ฉู่ การแต่งตั้งเทพนั่นเป็นเรื่องของแดนเทพ ถึงคุณจะเก่งกาจแค่ไหน แต่ฝ่าด่านเคราะห์ยังไม่สำเร็จ แล้วยังจะมาแสร้งทำเป็นผู้แต่งตั้งเทพอีกเหรอ”

“ฉันไม่ได้คิดจะแสร้งทำเป็นผู้แต่งตั้งเทพ!”

“แต่ฉันสามารถบังคับให้สวรรค์แต่งตั้งเทพได้!”

พร้อมกับคำพูดของเธอ สีหน้าของฉู่ลั่วก็เคร่งขรึมขึ้นทันที ชั่วพริบตาต่อมา เธอก็ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าซีไป๋

พลังวิญญาณอันทรงพลังพุ่งออกมาจากร่างของเธอ ก่อนที่ซีไป๋จะตั้งตัวได้ เธอก็ตบฝ่ามือลงบนตัวเขา ทำให้วิญญาณของซีไป๋หลุดออกมาจากร่างทันที

วิญญาณของซีไป๋พยายามทรงตัว แล้วคิดจะกลับเข้าร่าง แต่ฉู่ลั่วก็ขวางเขาเอาไว้เสียก่อน

ซีไป๋ก้มมองร่างกายของตัวเองแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองฉู่ลั่ว “ปรมาจารย์ฉู่อาจจะลืมไป ผมฝ่าด่านเคราะห์สำเร็จแล้ว ได้ยกระดับพลังกาย ถึงวิญญาณจะออกจากร่างนานแค่ไหนก็ไม่ตายหรอก”