เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1968 ตำแหน่งเทพ

บทที่ 1968 ตำแหน่งเทพ

“ประธานซี ไม่จำเป็นต้องเตือนฉันเป็นพิเศษหรอก เรื่องที่คุณฝ่าด่านเคราะห์สำเร็จยังคงติดอันดับอยู่จนถึงตอนนี้เลย” ฉู่ลั่วชักดาบชิงเจวี๋ยออกมา “แต่แล้วยังไงล่ะ ฉันก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยฆ่าเทพที่ฝ่าด่านเคราะห์มาก่อนด้วย!”

“คุณไม่ใช่คนแรก และจะไม่ใช่คนสุดท้าย”

สีหน้าของซีไป๋เปลี่ยนไปทันที

เจ้าหน้าที่ทุกคนในห้องประชุมนึกถึงซีไคที่ถูกฉู่ลั่วฆ่าตายด้วยดาบเดียว

หลังจากฆ่าเทพ ก็ไม่ได้รับการลงโทษจากสวรรค์

ฉู่ลั่วสามารถฆ่าเทพได้

จ้าหน้าที่ทุกคนถอยหนีไปเงียบ ๆ

แววตาของซีไป๋เย็นชาลง “ในเมื่อคุณอยากตาย ก็อย่าโทษว่าผม…ใจร้ายแล้วกัน!”

เขาดึงอาวุธเวทของตัวเองออกมา เป็นกระบองหยกสั้น บนกระบองนั้นเต็มไปด้วยอักขระวิญญาณ เพียงแค่หยิบขึ้นมาก็รู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณและพลังเทพที่แข็งแกร่ง

นี่คือของศักดิ์สิทธิ์ชิ้นหนึ่ง

“ฉันได้ยินมานานแล้วว่าหัวหน้าองค์กรซีไป๋ได้รับสมบัติจากสวรรค์ตอนฝ่าด่านเคราะห์ ที่แท้ก็คือสิ่งนี้”

“ของศักดิ์สิทธิ์ก็คือของศักดิ์สิทธิ์ ไม่เหมือนใครจริง ๆ !”

เหลียงอันหลบอยู่ด้านข้าง “ของธรรมดาในโลกมนุษย์ จะไปเทียบเท่ากับของศักดิ์สิทธิ์ได้ยังไง”

ฉู่ลั่วหมุนดาบชิงเจวี๋ยในมือของเธอ ยกมือลูบมันเบา ๆ “ชิงเจวี๋ย พวกเขาบอกว่าเธอเป็นของธรรมดา!”

ดาบมีวิญญาณ

ดาบชิงเจวี๋ยส่งเสียงดังกังวาน ใบดาบค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงอ่อน ยิ่งกว่านั้นยังมีหมอกจาง ๆ ลอยขึ้นมา

ฉู่ลั่ว “ชิงเจวี๋ยนิสัยดีมาตลอด ไม่ได้โกรธง่าย ๆ แต่วันนี้พวกคุณทำให้เธอโกรธเข้าแล้ว”

เธอเงยหน้าขึ้น มองไปที่กระบองสั้นในมือของซีไป๋ “พอดีเลย เอากระบองสั้นของคุณมาระบายความโกรธให้ชิงเจวี๋ยของฉันสักหน่อยดีกว่า”

ซีไป๋หัวเราะเยาะ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่จู่ ๆ ก็มีพลังมาจากไหนไม่รู้ ดึงเขาออกไปนอกอาคาร

เจ้าหน้าที่ทุกคนวิ่งไปที่หน้าต่าง บางคนใช้พลังบินออกไปข้างนอก

เจ้าหน้าที่บางคนเห็นฉู่ลั่วที่มาพร้อมกับฟู่เสี่ยวเจียว พวกเขาสบตากันและคิดจะทำอะไรบางอย่าง

ฟู่เสี่ยวเจียวมองพวกเขาแวบหนึ่ง “พวกคุณต้องคิดให้ดีนะว่าฉันมากับใคร ในสถานการณ์ที่ยังไม่รู้ว่าใครแพ้ใครชนะ พวกคุณจะทำอะไรฉันเหรอ?”

เจ้าหน้าที่หลายคนมองหน้ากัน ไม่กล้าทำอะไร

ฟู่เสี่ยวเจียวค่อยๆ เดินไปที่ข้างหน้าต่าง “ทำไมวันนี้คุณหนูถึงพาแค่ฉันมาคนเดียว พวกคุณไม่เคยคิดเลยเหรอ? เธอทิ้งฉันไว้ที่นี่คนเดียวแบบนี้ ไม่กลัวว่าพวกคุณจะทำร้ายฉันหรือไง? พวกคุณเคยคิดถึงเรื่องนี้ไหม?”

ขณะพูด เธอก็หันหน้าเล็กน้อย มองเจ้าหน้าที่ที่อยู่ด้านหลังด้วยสายตาที่ลึกลับ

เป็นสายตาเย่อหยิ่งและดูถูก

สายตานี้ทำให้เจ้าหน้าที่ที่เหลือใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

หรือว่าเด็กสาวตรงหน้าจะไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขาเห็น?

จริง ๆ แล้วเธออาจจะเป็นผู้มีพลังมากกว่า?

หลังจากฟู่เสี่ยวเจียวข่มขวัญเจ้าหน้าที่ที่มีความคิดไม่ดีเหล่านั้นแล้ว เธอก็ขมวดคิ้วมองคนสองคนที่กำลังต่อสู้กันอยู่กลางอากาศ

คุณหนูต้องไม่เป็นอะไรแน่ ๆ

คุณหนูเก่งกาจขนาดนี้ ซีไป๋อะไรนั่นคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณหนูแน่นอน!

กลางอากาศ ซีไป๋คอยป้องกันการโจมตีของฉู่ลั่วครั้งแล้วครั้งเล่า

“ทำไมถึงเป็นแบบนี้? ฉันมีอาวุธเวท ฉันผ่านฝ่าด่านเคราะห์สำเร็จแล้ว! แต่ทำไมฉันถึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉู่ลั่วอีก?”

ระบบ […ฉันบอกแล้วว่านายอวดดีเกินไป]

ซีไป๋ “ฉันอวดดีเพราะฉันมีสิทธิที่จะอวดดี! ถ้าฉันไม่มีสิทธิแบบนี้ นายจะเลือกฉันไหม?”

ระบบที่เคยเป็นเสียงเครื่องจักรมาตลอด ก็ถอนหายใจเบา ๆ [ซีไป๋ เธอพูดถูก การที่ฉันเลือกนายเป็นความผิดพลาด]

ซีไป๋ที่กำลังต่อสู้กับฉู่ลั่ว พอได้ยินเสียงระบบพูดแบบนี้ ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นทันที การเคลื่อนไหวของเขาก็หยุดลงโดยไม่รู้ตัว

ในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้ ดาบชิงเจวี๋ยของฉู่ลั่วก็ฟาดใส่วิญญาณของเขา

เขาลงมาจากกลางอากาศอย่างแรง

ซีไป๋เพิ่งจะขยับตัวได้ ดาบชิงเจวี๋ยก็ชี้กลางกระหม่อมของเขาแล้ว

หมอกเลือดสีแดงล้อมรอบดาบ ทันทีที่ซีไป๋ขยับ หมอกเลือดก็พุ่งเข้าไปกลางกระหม่อมเขา

ฉู่ลั่ว “คุณอยากรู้ตำแหน่งเทพของตัวเองไหม?”