เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1969 เทพออกมาแล้ว

บทที่ 1969 เทพออกมาแล้ว

ซีไป๋เบิกตากว้าง จ้องมองฉู่ลั่ว แม้จะเป็นเพียงวิญญาณ แต่ก็เต็มไปด้วยความเกรี้ยวโกรธ

ฉู่ลั่วตะโกนเรียกฟู่เสี่ยวเจียว “เปิดไลฟ์!”

ฟู่เสี่ยวเจียวชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็รีบวิ่งไปเปิดไลฟ์สด

ใช้บัญชีของฉู่ลั่ว

ทันทีที่ฉู่ลั่วเริ่มไลฟ์ก็มีผู้ชมจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามา

[เทพธิดาน้อยกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย?]

[นี่… นี่มัน… เหมือนจะเป็นหัวหน้าองค์กรซีไป๋นะ!]

[หัวหน้าองค์กรอะไรกัน เขาป็นแค่รักษาการต่างหาก! [เทพธิดาน้อยมาที่นี่เพื่อเอาตำแหน่งหัวหน้าองค์กรคืนเหรอ]

[เอ่อ… เหมือนว่าจะไม่ใช่แค่เรื่องเอาตำแหน่งหัวหน้าองค์กรคืนนะ]

มีคนสังเกตเห็นความผิดปกติแล้ว

ฉู่ลั่วยื่นดาบออกไปข้างหน้าเล็กน้อย ยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กล้อง “พวกคุณอยากรู้ไหมว่านักพรตที่เก่งกาจที่สุดอย่างซีไป๋ สุดท้ายแล้วจะได้เป็นเทพอะไร?”

ซีไป๋สันสนอย่างมาก เขาถามระบบ “ฉู่ลั่วหมายความว่ายังไง? เธอรู้จริง ๆ หรือว่าฉันจะได้ตำแหน่งเทพอะไร? เธอรู้ได้ยังไงกัน?”

ระบบ [พิธีแต่งตั้งเทพยังไม่เริ่ม ฉู่ลั่วไม่มีทางรู้แน่นอน]

ซีไป๋ “งั้นเธอกำลังทำอะไรอยู่?”

ระบบถอนหายใจเบา ๆ อีกครั้ง [ฉู่ลั่ว ฉันนึกเสียใจแล้ว ฉันไม่ควรเลือกเขาตั้งแต่แรก]

ทันใดนั้นซีไป๋ก็รู้สึกว่าจิตธรรมญาณของตัวเองเกิดการเปลี่ยนแปลง แล้วระบบที่อยู่กับเขามาตลอด หายวับไปในพริบตา

“นายไปไหน? นายจะไปไหน?”

ซีไป๋ตะโกนตกใจ!

ดาบของฉู่ลั่วแทงเข้าไปในกระหม่อมของเขาทันที ละอองเลือดค่อย ๆ ซึมเข้าไปในวิญญาณของเขา

“อ๊าก!”

ซีไป๋ร้องด้วยความเจ็บปวด

มีเสียงดังสนั่น

ท้องฟ้าถูกฉีกออกเป็นช่องโหว่ใหญ่ เทพผู้สูงส่งปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางแสงทองและแสงสีม่วง

เสียงระฆังขนาดมหึมาดังก้องไปทั่วสามภพ

ปีศาจ ผี และมนุษย์ต่างตกตะลึงกับเสียงนี้ ทุกคนพากันออกมาดู

“เทพ!”

“เทพออกมาแล้ว!”

“เทพบนสวรรค์!”

เสียงระฆังทองยังคงดังก้องอยู่

ท่ามกลางแสงสีทองของพลังสีม่วง กายธรรมของเทพเจ้าขยายใหญ่ขึ้นอย่างช้า ๆ ส่งผ่านความรู้สึกกดดันมาก

ฉู่ลั่วจ้องมองกายธรรมนั้น แล้วแทงดาบไปข้างหน้า

แทงไปที่กระหม่อมของซีไป๋

เสียงระฆังทองหยุดลงทันที

เสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวแผ่กระจายจากท้องฟ้าไปทั่วทั้งสามภพ

“ซีไป๋ปราบปีศาจและขจัดมาร สร้างประโยชน์แก่สรรพสัตว์ บัดนี้การบำเพ็ญสำเร็จแล้ว จึงแต่งตั้งให้เป็นเทพแห่งสามภพ…”

เสียงนั้นดังสนั่นหวั่นไหว

สรรพสิ่งทั้งหลายในสามภพต่างได้ยินเสียงประกาศแต่งตั้งเทพเจ้านี้

ซีไป๋ที่เจ็บปวดจนแทบจะขาดใจ ตอนนี้ก็ตื่นเต้นกับตำแหน่งเทพของตัวเองเช่นกัน

“แต่งตั้งเป็นเทพผู้ติดตามดาวสุนัขแห่งพิภพ หนึ่งในเจ็ดสิบสองเทพพิภพ”

เสียงดังกึกก้อง ซีไป๋เงยหน้าขึ้นอย่างตกใจ มองไปที่ร่างเทพอันยิ่งใหญ่บนท้องฟ้า

มนุษย์ที่ไม่เข้าใจระบบเทพต่างคิดกันว่าตำแหน่งเทพนี้เป็นอะไรกันแน่

แต่เหล่าผู้บำเพ็ญที่เข้าใจระบบเทพเจ้าต่างสีหน้าเปลี่ยนไป

“แม้แต่เทพหลักยังไม่ได้เป็นด้วยซ้ำ!”

“การแต่งตั้งเทพมีมาหลายปีแล้ว ตำแหน่งเทพคงไม่พออีก ฉันรู้ว่าตำแหน่งเทพในการแต่งตั้งครั้งนี้ไม่สูงนัก แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะต่ำขนาดนี้!”

“สามสิบหกเทพแห่งสวรรค์ เจ็ดสิบสองเทพพิภพ และยี่สิบแปดดาวนักษัตร ล้วนเป็นเทพนักรบที่ปราบปีศาจขจัดมาร ตำแหน่งเทพแบบนี้ก็ไม่สูงแล้ว แต่ซีไป๋กลับเป็นเพียงเทพผู้ติดตามดาวสุนัข ถึงขั้นไม่ใช่เทพหลักด้วยซ้ำ”

“ถ้าซีไป๋ยังเป็นแบบนี้ แล้วคนอื่น ๆ จะเป็นยังไงล่ะ!”

เสียงแต่งตั้งเทพยังคงดำเนินต่อไป แต่สามภพก็สั่นสะเทือนไปหมดแล้ว

แม้แต่ซุนหย่าจิ้งที่มาเยือนเทพแห่งโชคลาภก็อดพูดไม่ได้ว่า “บำเพ็ญมาหลายปี สุดท้ายก็ได้แค่ตำแหน่งเทพผู้ติดตาม”

เธอส่ายหน้า “สถานะของมนุษย์ช่างต่ำลงเรื่อย ๆ จริง ๆ”

เทพแห่งโชคลาภทั้งหลายที่นั่งอยู่ได้ยินคำพูดของซุนหย่าจิ้ง ต่างก็มีสีหน้าแตกต่างกันไป

ซีไป๋ก็เป็นแค่เทพผู้ติดตาม ส่วนผู้บำเพ็ญที่เหลือ ตำแหน่งเทพก็ยิ่งต่ำลงไปเรื่อย ๆ

ซุนหย่าจิ้งเอนหลังพิงเก้าอี้ “เฮ้อ! ต่อไปมนุษย์จะไปทางไหนกันนะ!”

เธอส่ายหน้า รู้สึกเจ็บปวดหัวใจ

เทพแห่งโชคลาภที่อยู่ในที่นั่นต่างก็มีสีหน้าหม่นหมองมากขึ้น

“ไม่รู้ว่าต่อไปจะมีการแต่งตั้งเทพผู้ติดตามของเทพผู้ติดตามหรือเปล่า”