เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1992 กำลังดำเนินไปได้ด้วยดี

บทที่ 1992 กำลังดำเนินไปได้ด้วยดี

ซู่เซี่ยงหยางทำหน้างง

ตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ที่ชายทะเล รอเซียวเมิ่งมารับ แล้วเวลานี้จะทำอะไรได้

เขาเห็นเพียงฉู่ลั่วนั่งขัดสมาธิอย่างไม่ใส่ใจ มือทั้งสองประสาน ปากท่องคาถา จิตธรรมญาณของเธอถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง

ระบบ [คุณกำลังทำอะไร?]

ฉู่ลั่ว “แค่ลืมบอกนายเรื่องหนึ่ง จิตธรรมญาณของฉันไม่ใช่สถานที่ที่นายจะเข้าออกตามใจชอบได้อีกต่อไปแล้ว”

ระบบยังคงสงสัย ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงพลังวิญญาณอันทรงพลังพุ่งตรงไปยังจิตธรรมญาณ และสามารถระบุตำแหน่งของมันได้อย่างแม่นยำ

ระบบ [คุณทำตั้งแต่เมื่อไหร่…เป็นไปได้ยังไง…]

เสียงของระบบก้องอยู่ในจิตธรรมญาณของฉู่ลั่ว เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

ฉู่ลั่ว “ฉันทำได้”

พลังวิญญาณถูกขับเคลื่อน ระบบในจิตธรรมญาณส่งเสียงดังสนั่นแล้วหายไป

ฉู่ลั่วลืมตาขึ้น พูดกับซู่เซี่ยงหยางที่มีสีหน้างุนงงว่า “เสร็จแล้ว จัดการเรียบร้อยค่ะ”

ขณะนั้น รถเหาะของโรงเรียนก็มาถึง

เป็นฉินเหว่ยที่มารับพวกเขา

พอลงจากรถ ฉินเหว่ยก็ยิ้มพูดว่า “เรื่องการแต่งตั้งเทพของคุณเจ๋งมากเลยครับ!”

ฉู่ลั่วยิ้มเบา ๆ

ฉินเหว่ยเห็นว่าเธอไม่ค่อยมีปฏิกิริยาอะไรมาก จึงรีบพูดว่า “ผมพูดจริงนะ คุณรู้ไหมว่าหลังจากแต่งตั้งเทพแล้ว คดีอาชญากรรมร้ายแรงในสังคมก็ลดลงไปมากเลย”

“คนลักพาตัวเด็กก็ลดลงด้วย”

“ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่และสถาบันต่าง ๆ หลายแห่งกำลังถามว่ามีวิธีไหนที่จะขอให้สถาบันของพวกเขาเป็นดินแดนได้บ้าง”

อย่างน้อยก็เพื่อรับประกันว่าภายในดินแดนนั้นผู้คนจะปลอดภัย

ซู่เซี่ยงหยางยิ้ม “แค่นี้ยังต้องให้คุณบอกอีกเหรอครับ? องค์กรของเราได้รับข้อเสนอแบบนี้มากมายตั้งแต่แรกแล้ว”

พวกเขาขึ้นรถไป ฉินเหว่ยเล่าเรื่องราวของโรงเรียนให้ฟังทั้งหมด

“แผนการของพวกเรากำลังดำเนินไปได้ด้วยดี”

“เรื่องซุนหย่าจิ้ง ทางนั้นเราก็ติดต่อไปแล้ว ทุกอย่างราบรื่นดีครับ”

“ฝ่ายพวกปีศาจ เราได้ติดต่อมังกรดำหมิงคุนและเทพเอกเก้าญาณแล้ว ตอนนี้พวกเขาทั้งสองคนมีท่าทีเห็นด้วย”

“ทางปรโลก เราก็ได้ติดต่อไปแล้วเหมือนกัน”

บนเส้นทางที่มุ่งหน้าไปยังโรงเรียน ฉินเหว่ยได้รายงานความคืบหน้าของแผนการทั้งหมด

เมื่อรถเหาะมาถึงโรงเรียน เขาจึงพูดกับฉู่ลั่วว่า “แม้ว่าแผนการทั้งหมดจะราบรื่นดี แต่ว่า…”

ซู่เซี่ยงหยางมีสีหน้าเคร่งเครียด

ฉู่ลั่ว “แต่ว่า…อาจจะทำไม่สำเร็จก็ได้”

ฉินเหว่ยพยักหน้า

ทุกคนเข้าห้องประชุมด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

การประชุมครั้งนี้เป็นการประชุมลับ มีคนเข้าร่วมน้อยกว่าสิบคน

ที่โต๊ะประชุม เซียวเมิ่งแจกแจงความคืบหน้าของแผนการทีละข้อ รวมถึงสถานที่ที่พวกเขาได้ทำการควบคุมแล้ว

“จนถึงตอนนี้ ทางเผ่าปีศาจไม่มีปัญหาอะไรเลยค่ะ”

“ส่วนทางปรโลกหลังจากที่เราได้ติดต่อไป ท่าทีของพวกเขาก็มั่นคงมาก”

“ตอนนี้ มีแค่ทางเผ่าเทพที่ยังไม่แน่นอน ถึงซุนหย่าจิ้งจะได้เอาชนะใจมนุษย์บางคนมาได้ แต่คนที่จะสั่นคลอนรากฐานของเทพได้จริง ๆ ยังไม่มีเลย”

หยวนเป่ยเป่ยขมวดคิ้ว “พวกเราเกรงว่าแผนการถูกจะเปิดเผย จึงไม่กล้าติดต่อกับฝ่ายเทพของเราบ่อย ๆ ถ้าหาก…”

“ถ้าหากมีคนที่มีตำแหน่งเทพสูงสักคนมาอยู่ฝ่ายเรา บางทีฝ่ายเทพของเราอาจจะไม่ต้องกังวล”

ซู่เซี่ยงหยาง “คนที่มีตำแหน่งเทพสูง ๆ ล้วนแต่เป็นคนที่ได้รับผลประโยชน์ คุณคิดว่าพวกเขาจะมาอยู่ฝั่งมนุษย์เหรอ ถ้าติดต่อไปโดยไม่ระวัง แผนการรั่วไหล มันจะส่งผลเสียต่อแผนการของเราเท่านั้น”

“แล้วจะทำยังไงคะ” เซียวเมิ่งถาม

หยวนเป่ยเป่ยสูดหายใจลึก “โชคดีที่ปรมาจารย์แต่งตั้งเทพสำเร็จ ถึงได้ทำให้คนธรรมดาไม่ได้พึ่งพาเทพมากขนาดนั้น”

ซู่เซี่ยงหยางพูดต่อ “ผมไม่เห็นด้วยกับการติดต่อเทพตำแหน่งสูง ในบรรดาสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย ถ้า 99% ยืนอยู่ฝั่งเรา ก็ถือว่าสำเร็จแล้ว”

“แต่ถ้าเราแพ้เพียงแค่หนึ่งในสิบล่ะคะ?” เซียวเมิ่งจ้องซู่เซี่ยงหยาง “ความพยายามทั้งหมดจะสูญเปล่า สำหรับมนุษยชาติและสิ่งมีชีวิตนับหมื่นแสนแล้ว มันจะเป็นหายนะครั้งใหญ่”

ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบงัน

ผู้บัญชาการเฒ่าเห็นอย่างนั้นจึงหันไปมองฉู่ลั่ว “คุณเป็นหัวหน้าองค์กรและผู้อำนวยการโรงเรียน คุณรู้เรื่องพวกนี้มากกว่า คุณคิดเห็นยังไง?”

“เผ่าเทพมีพลังที่แข็งแกร่งและยังมีวิถีสวรรค์คอยสนับสนุน ถ้าไม่มีเทพบรรพกาลที่ทรงพลังอยู่ฝ่ายเรา แผนนี้คงไม่อาจทำสำเร็จ”

“แต่ถ้ามีสิ่งมีชีวิตมากมายที่ไม่พอใจวิถีสวรรค์ แม้ไม่มีเทพบรรพกาลที่ทรงพลัง พวกเราก็สามารถประสบความสำเร็จได้”