เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1991 ที่หลบภัย
บทที่ 1991 ที่หลบภัย
ชายร่างกำยำคนหนึ่งกำลังมองเธอด้วยสายตามึนเมา
แสงไฟสลัวในทางเดินส่องให้สายตาของชายคนนั้นดูน่ากลัวเป็นพิเศษ
“กรี๊ดดดด! คุณจะทำอะไร!”
เฉียนเสี่ยวเสี่ยวหวีดร้องออกมา
น่าเสียดายที่ที่นี่เป็นตึกเก่า ผู้อยู่อาศัยล้วนเป็นคนสูงอายุทั้งนั้น
ปัง!
ชายคนนั้นเตะประตูเข้ามา แล้วปิดประตูดังปังอีกครั้ง
“น้องสาว!” ชายคนนั้นมีกลิ่นเหล้าฉุน “ต่อไปอย่าวิ่งแล้วโทรหาครอบครัวสิ มันไม่ดี”
เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปหาเฉียนเสี่ยวเสี่ยว “แต่ไม่เป็นไร ต่อไปพวกเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ฉันจะปกป้องเธอเอง”
เฉียนเสี่ยวเสี่ยวรีบถอยหลัง “ออกไปนะ! ฉันจะแจ้งตำรวจ ฉันขอเตือนนายนะ ฉันจะแจ้งตำรวจ!”
ชายคนนั้นยิ้ม “แจ้งตำรวจเหรอ? กว่าพวกเขาจะมาถึงทุกอย่างก็จบแล้ว!”
เขาเดินโซเซเข้าไปคว้าตัวเฉียนเสี่ยวเสี่ยว แล้วโยนเธอลงบนโซฟา กำลังจะยื่นมือไปดึงคอเสื้อของเฉียนเสี่ยวเสี่ยว
เฉียนเสี่ยวเสี่ยวร้องกรีด “ไสหัวไปให้พ้น!”
โครม!
ชายที่เดิมกำลังทับร่างเธออยู่ ถูกแรงที่มองไม่เห็นผลักออกไป กระแทกโต๊ะกับข้าง ๆ อย่างแรง
ชายคนนั้นร้องเจ็บ
เฉียนเสี่ยวเสี่ยว “…”
ชายคนนั้นพยายามลุกขึ้นยืน “เธอนี่มัน…”
เขาวิ่งเข้ามา เฉียนเสี่ยวเสี่ยวรีบไปที่ประตู แต่ถูกคว้าผมที่ยาวเอาไว้
เฉียนเสี่ยวเสี่ยวตะโกนว่า “ปล่อย ปล่อยนะ!”
มือที่จับผมคลายออกทันที
เฉียนเสี่ยวเสี่ยวกับชายคนนั้นต่างตกตะลึง
เขายื่นมือไปทางเฉียนเสี่ยวเสี่ยว
เฉียนเสี่ยวเสี่ยวตะโกนอีก “ไสหัวไป!”
ชายคนนั้นถอยหลังกรูดอย่างรวดเร็ว
สีหน้าของเขาแสดงความหวาดกลัวเล็กน้อย “เธอเป็นอะไร?”
เขาผลักเฉียนเสี่ยวเสี่ยวออกแล้วพยายามจะเปิดประตู รีบหนีไป
เขาเพิ่งเปิดประตูก็ได้ยินเสียงของเฉียนเสี่ยวเสี่ยวดังมาจากด้านหลัง “กลับมา”
ชายคนนั้นถอยหลังกลับอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้
เฉียนเสี่ยวเสี่ยวเอ่ยปากโดยไม่รู้ตัว “ปิดประตู”
ประตูปิดลงเสียงดังปัง
เฉียนเสี่ยวเสี่ยวมองชายที่กำลังตกใจกลัว แล้วมองประตูซึ่งปิดสนิท เธอพลันยกยิ้มเล็กน้อย
ชายคนนั้นถอยหลังทันที “เธอจะทำอะไร? เธอป็นอะไรกันแน่? เป็นผีเหรอ? หรือว่าเป็นปีศาจ? ฉันจะบอกเธอให้นะ ถ้าเธอกล้าทำอะไรฉัน พวกองค์กรจะไม่ปล่อยเธอไปแน่”
เฉียนเสี่ยวเสี่ยวยิ้ม “น่าเสียดาย แต่ฉันเป็นมนุษย์”
เธอถอนหายใจเบา ๆ “ทว่า…ตอนนี้ฉันกลายเป็นเทพแล้ว”
เธอเหยียบพื้นเบา ๆ “ที่นี่คือดินแดนของฉัน แกบุกรุกเข้ามาในดินแดนของฉัน ก็ต้องยอมให้ฉันจัดการตามใจชอบแล้ว”
“คุกเข่าลง!”
ตุ้บ!
ชายคนนั้นทรุดเข่าลงทันที กระแทกพื้นเสียงดังชัด
เฉียนเสี่ยวเสี่ยวยิ้มเยาะ “คลาน!”
เขาคลานไปมาเหมือนสุนัขทันที
เฉียนเสี่ยวเสี่ยวเห็นดังนั้น ดวงตาของเธอเป็นประกายวาววับ
ชายคนนั้นไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้ ตอนนี้ฤทธิ์เหล้าหายไปหมดแล้ว ได้แต่มองเฉียนเสี่ยวเสี่ยวด้วยสายตาหวาดกลัว
สองชั่วโมงต่อมา เฉียนเสี่ยวเสี่ยวเปิดสมองกล โพสต์ข้อความหนึ่งว่า
[ฉันกลายเป็นเทพแล้ว ในที่สุดฉันก็มีพื้นที่ปลอดภัยของตัวเอง]
ด้านล่างเป็นเทคนิคการใช้งานพื้นที่ปลอดภัยบางอย่าง เธอถึงกับถ่ายรูปและวิดีโอของชายคนนั้นด้วย
“อย่างแรกคือไม่สามารถฆ่าคนและสั่งให้เขาฆ่าตัวตายในพื้นที่ปลอดภัยได้ ยิ่งไปกว่านั้นไม่สามารถทำร้ายเขาในพื้นที่ปลอดภัยได้”
“นี่น่าจะเป็นข้อจำกัดที่ทำขึ้นมาเพราะกลัวว่าสิทธิ์ของพื้นที่ปลอดภัยจะมากเกินไป”
“แต่สั่งให้เขาทำอะไรได้ เช่น เห่าเหมือนหมา ทำความสะอาด ทำอาหาร…”
โพสต์ของเฉียนเสี่ยวเสี่ยวแพร่กระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ตอย่างรวดเร็ว
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ตำรวจก็มาถึงที่หน้าประตู
ทันทีที่เห็นตำรวจ ชายที่นอนคว่ำอยู่บนพื้นก็ร้องไห้น้ำตานองหน้า “ช่วยผมด้วย!”
เฉียนเสี่ยวเสี่ยวเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ตำรวจฟัง จากนั้นตำรวจก็พาชายคนนั้นไป
หลังปิดประตู เฉียนเสี่ยวเสี่ยวมองบ้านที่สะอาดเรียบร้อยของเธอ และอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะ
อาคารเก่าที่เธอใช้เงินเก็บของตัวเองหลายปีซื้อมา ในที่สุดก็เป็นบ้านของเธอจริง ๆ
ในที่สุด…
มันก็กลายเป็นที่หลบภัยของเธอแล้ว!
โรงเรียน
หลังจากการแต่งตั้งเทพผ่านไปครึ่งเดือน เกือบทุกคนในประเทศได้กลายเป็นเทพเรียบร้อยแล้ว
ฉู่ลั่วกับซู่เซี่ยงหยางได้รับแจ้งมาจากเซียวเมิ่ง
พอมาถึงด้านนอกโรงเรียน ฉู่ลั่วก็หยุดยืนนิ่งทันที
ซู่เซี่ยงหยางมองเธอด้วยความสงสัย “เป็นอะไรไปครับ?”
ฉู่ลั่ว “ฉันมีเรื่องหนึ่งที่ต้องทำค่ะ”
Comments for chapter "บทที่ 1991 ที่หลบภัย"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
