เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2007 ตกลงตามข้อเสนอ
บทที่ 2007 ตกลงตามข้อเสนอ
มันคือเหตุการณ์ในวันนั้น
เธอถือดาบชิงเจวี๋ย ตรงไปยังตึกของบริษัทของฮั่วเซียวหมิง เธอเข้าลิฟต์และมาถึงสำนักงานของเขา
ตอนนี้แม้ว่าสำนักงานจะไม่ได้รกร้างเหมือนหลายปีต่อมา แต่ก็อยู่ในสภาพยับเยิน
ฮั่วเซียวหมิงยืนอยู่ตรงหน้าต่างบานใหญ่ มองลงมายังผู้คนเบื้องล่าง
ไม่นานนัก เจ้าหน้าที่องค์กรคนหนึ่งวิ่งเข้ามา น้ำเสียงตื่นตระหนก “ประธานฮั่วแย่แล้วครับ ทีมของหัวหน้าซู่…พวกเขาทั้งหมด… ตายพร้อมกับพวกปีศาจแล้วครับ”
“ปีศาจโกลาหล”
“เหล่าเทพกำลังจะลงมาแล้ว”
“หัวหน้าซู่สั่งให้ผมพาประธานฮั่วออกจากมณฑลหนานครับ!”
ฮั่วเซียวหมิงยังคงหันหลังให้เจ้าหน้าที่ พูดด้วยน้ำเสียงไม่เร่งร้อน “ออกไป? ผมออกไปได้เหรอ?”
“ได้ครับ! เรื่องนี้พิเศษมาก ทางลัทธิเต๋าจะเข้าใจครับ”
ฮั่วเซียวหมิง “ถ้าผมไป แล้วพวกคุณจะทำยังไง? พวกเขาจะทำยังไง?”
เขาชี้ลงไปข้างล่าง “จะต้องตายกันหมดเหรอ?”
เจ้าหน้าที่กล่าว “ถึงประธานฮั่วจะไม่ไป คุณก็ช่วยพวกเขาไม่ได้อยู่ดี!”
ฮั่วเซียวหมิง “ผมมีวิธี”
เขาค่อย ๆ หันกลับมา มองไปที่เจ้าหน้าที่องค์กร
ฉู่ลั่วที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เจ้าหน้าที่ มองใบหน้าที่ยังคงหนุ่มและหล่อเหลา แต่บนใบหน้ากลับแฝงไปด้วย ความเฉยเมย
เขาเอ่ยเสียงเบาว่า “ผมมีวิธีหนึ่ง”
“ผมรู้ว่าวิญญาณของซู่เซี่ยงหยางและคนอื่น ๆ ยังอยู่”
“คุณติดต่อกับพวกเขา บอกพวกเขาว่า…”
“ผมมีวิธี”
เจ้าหน้าที่รีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่เขาจากไป ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้าง ๆ ฮั่วเซียวหมิงทันที
เป็น…ซีไป๋
ฉู่ลั่วยืนอยู่กับที่ มองดูเหตุการณ์นี้
ซีไป๋เดินไปนั่งบนเก้าอี้ของฮั่วเซียวหมิงพร้อมรอยยิ้ม เขาใช้เท้าดันเก้าอี้ให้หมุนไปหนึ่งรอบ “ไม่คิดเลยว่าประธานฮั่วจะตกลงตามข้อเสนอของผมจริง ๆ”
“ผมคิดว่าประธานฮั่วจะไม่ตกลงแล้วซะอีก”
ฮั่วเซียวหมิงมองซีไป่ด้วยสายตาเย็นชา “คุณให้ทางเลือกผมด้วยเหรอ?”
ซีไป่เอามือเท้าคาง เอียงหน้ามองฮั่วเซียวหมิง “ข้างนอกเขาลือกันว่าประธานฮั่วของฮั่วกรุ๊ปเก่งกาจยังไง สร้างฮั่วกรุ๊ปให้เป็นผู้นำทางธุรกิจได้ยังไง”
“ผมเคยคิดว่าจะได้เห็นวีรบุรุษแบบไหน ไม่คิดว่า…”
“ก็เป็นแค่…ผู้ชายที่ยึดติดกับความรัก!”
“เหมือนว่าคนโบราณจะพูดถูกจริง ๆ”
“วีรบุรุษมักพ่ายแพ้ต่อหญิงงาม!”
ฮั่วเซียวหมิงหรี่ตาลง “คุณแน่ใจเหรอว่าวิธีของคุณจะได้ผล?”
“ประธานฮั่วไม่เชื่อผมเหรอครับ? หรือว่าไม่เชื่อแม้แต่ยันต์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงที่แขวนอยู่บนคอของตัวเองด้วย?” ซีไป๋มองแผ่นยันต์นั้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโลภ “นั่นเป็นยันต์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงแผ่นเดียวในโลกเชียวนะครับ”
“หลายปีมานี้ ไม่รู้ว่ามีผู้บำเพ็ญนอกรีตกี่คนที่พยายามวางแผนเล่นงานประธานฮั่วเพื่อชิงยันต์ศักดิ์สิทธิ์แผ่นนี้”
ฮั่วเซียวหมิงก้มลงมองยันต์ศักดิ์สิทธิ์แวบหนึ่ง แล้วหันมองออกไปด้านนอก
ซีไป๋ถีบเท้า เก้าอี้เลื่อนไปอยู่ข้างกายฮั่วเซียวหมิง
พวกเขามองลงไปด้านล่างด้วยกัน
ผู้คนกำลังหลบหนี
เผ่าปีศาจกำลังร้องคำราม
เจ้าหน้าที่กำลังไล่ล่าสังหาร
ซีไป่วางมือทั้งสองข้างบนพนักเก้าอี้ เอาคางพิงข้อมือของตัวเอง “การเป็นมนุษย์ช่างน่าสงสารจริง ๆ”
“ผมก็แปลกใจมากที่ประธานฮั่วจะทำแบบนี้ สุดท้ายแล้วเป็นเพราะมนุษยชาติหรือเพราะฉู่ลั่วกันแน่?”
ฮั่วเซียวหมิง “ไม่เกี่ยวกับคุณ”
“เหอะ!” ซีไป่ลุกขึ้นยืน ข้างนอกเริ่มมีเสียงฝีเท้าดังวุ่นวายมา “งั้นผมก็จะรอฟังข่าวดีจากประธานฮั่วก็แล้วกัน อนาคตของมนุษยชาติทั้งหมด คงต้องฝากไว้กับประธานฮั่วผู้มีจิตใจกว้างขวางแล้วล่ะ!”
พูดจบ เขาก็หายตัวไป
ทั้งสำนักงานขนาดใหญ่เหลือเพียงฮั่วเซียวหมิงคนเดียว
เขาก้มมองลงเล็กน้อย สายตาจับจ้องโต๊ะทำงาน สีหน้าของเขาดูคลุมเครือไม่ชัดเจนนัก
ฉู่ลั่วเดินเข้าไปยืนอยู่ข้าง ๆ ฮั่วเซียวหมิง มองตามสายตาของเขาไป เห็นรูปถ่ายที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน
เป็นภาพถ่ายวันแต่งงานของเธอกับฮั่วเซียวหมิง
งานแต่งงานของพวกเขาจัดขึ้นแบบเร่งรีบมาก ภาพถ่ายงานแต่งงานก็ถ่ายอย่างรีบเร่งเช่นกัน ทั้งหมดถ่ายที่บ้านตระกูลฮั่วและคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน
ฮั่วเซียวหมิงเดินเข้าไปหยิบรูปถ่ายขึ้นมา ดวงตาของเขาค่อย ๆ สำรวจฉู่ลั่วในภาพอย่างละเอียด