เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2019 ส่งฉู่ลั่วให้กับเทพ

บทที่ 2019 ส่งฉู่ลั่วให้กับเทพ

“ตอนนี้ผมเองก็เป็นเทพแล้วนะ”

เขาหมุนตัวไปรอบ ๆ “ผมก็ไปสมัครเป็นเทพที่เว็บไซต์ขององค์กรแล้ว ตอนนี้แม้แต่ปีศาจก็สมัครได้ แค่ขั้นตอนการตรวจสอบจะซับซ้อนกว่านิดหน่อย”

นับตั้งแต่ลูกพี่ผู้ยิ่งใหญ่กลับมา เหมือนว่าการเป็นครึ่งปีศาจของเขาจะกลายเป็นเรื่องไม่สำคัญเพียงชั่วพริบตา

ครึ่งปีศาจไม่จำเป็นต้องถูกกีดกันออกไปอยู่นอกเขตเมืองอีก

ครึ่งปีศาจสามารถกลายเป็นเทพได้

แม้แต่มนุษย์ก็เหมือนจะยอมรับเผ่าปีศาจแล้ว

ถึงขนาดมีมนุษย์ที่เต็มใจจะเป็นเพื่อนกับเขา

ทั้งหมดนี้คือการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นหลังจากลูกพี่กลับมา

“ลูกพี่ ขอบคุณจริง ๆ นะครับ!”

ณ องค์กร

ซู่เซี่ยงหยางกำลังนั่งอยู่ในจุดที่มืดที่สุดเพื่อบำรุงวิญญาณ

ทันใดนั้น พลังวิญญาณสายหนึ่งก็พุ่งเข้าสู่วิญญาณของเขาอย่างรุนแรง

ทันใดนั้นคิ้วของเขาก็ผ่อนคลายลง จิตวิญญาณทั้งหมดถูกดึงเข้าสู่ความว่างเปล่า

เขามองไปรอบ ๆ เห็นว่าทุกด้านเป็นสีขาวโพลน จึงเกิดความระแวดระวังขึ้นมาในใจ

“นี่คือข้างในจิตธรรมญาณของคุณ”

เสียงหนึ่งแผ่กระจายในความว่างเปล่า

เงาร่างนั้นปรากฏขึ้นตรงหน้าซู่เซี่ยงหยาง “เป็นนายนี่เอง”

“นายไม่ได้อยู่ในโลกอื่นหรอกเหรอ?”

ซู่เซี่ยงหยางขมวดคิ้ว มองรุ่ยอวิ๋นโจวที่อยู่ตรงหน้า

รุ่ยอวิ๋นโจวยกยิ้มเล็กน้อย “คุณไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องพวกนี้ คุณแค่ต้องรู้ว่าผมเป็นตัวแทนจากแดนเทพ มาเพื่อเจรจากับพวกคุณมนุษย์ก็พอ”

“เจรจา?”

“ถูกต้องแล้ว!” รุ่ยอวิ๋นโจวมองซู่เซี่ยงหยางด้วยสีหน้าเปี่ยมรอยยิ้ม “ข้อเรียกร้องของมนุษย์ แดนเทพจะพิจารณาทั้งหมด แต่มีข้อแม้ว่า…”

สีหน้าของซู่เซี่ยงหยางเย็นชาลงทันที เขาเดาความหมายในคำพูดของรุ่ยอวิ๋นโจวได้

รุ่ยอวิ๋นโจวพูดต่อ “ข้อแม้คือ พวกคุณมนุษย์ต้องส่งฉู่ลั่วให้กับเทพ”

ซู่เซี่ยงหยางพูดตรง ๆ ว่า “ไม่มีทาง!”

รุ่ยอวิ๋นโจวยิ้มบาง “นี่ไม่ใช่เรื่องที่คุณคนเดียวจะตัดสินใจได้หรอก และผมก็ไม่ได้มาปรึกษาคุณแค่คนเดียว”

ซู่เซี่ยงหยางส่ายหน้าทันที “นายปฏิบัติกับอาจารย์ของตัวเองแบบนี้เหรอ? ฉู่ลั่วเป็นอาจารย์ของนายนะ เธอเสียสละให้กับมนุษย์มากแค่ไหน นายไม่รู้หรือไง? มันเป็นไปไม่ได้หรอก! ฉันจะไม่มีวันยอมรับเด็ดขาด มนุษย์ก็จะไม่มีใครยอมรับด้วย”

รุ่ยอวิ๋นโจวเงยหน้าหัวเราะเสียงดัง

“ฮ่า ๆ ๆ ! คุณเองก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง ยังไม่เข้าใจมนุษย์ด้วยกันหรือยังไง? คุณคิดว่าจะมีคนไม่เห็นด้วยกี่คน จะมีคนที่เห็นด้วยกี่คนล่ะ?”

ซู่เซี่ยงหยางมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก

รุ่ยอวิ๋นโจวพูด “ผมแค่มาแจ้งให้คุณทราบเท่านั้น จะตอบตกลงหรือไม่ ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะตัดสินใจได้”

รุ่ยอวิ๋นโจวหายตัวไปทันที

ซู่เซี่ยงหยางลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาเดินออกจากเขตค่ายกล พอออกมาด้านนอกก็เห็นไจ๋โหรวเดินมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “หัวหน้าซู่ ทางเบื้องบนลงประกาศล่าสุดแล้วค่ะ”

เธอยื่นประกาศให้กับซู่เซี่ยงหยาง

ซู่เซี่ยงหยางก้มหน้ามอง สีหน้าพลันเคร่งขรึม

ไจ๋โหรว “เบื้องบนทำแบบนี้หมายความว่ายังไง? ทำไมถึงบอกว่าพวกเราจะส่งเจ้านิกายไปให้แดนเทพด้วยตัวเอง?”

ซู่เซี่ยงหยางกำประกาศแน่น “ไปที่คฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน”

“หัวหน้าซู่!”

ไจ๋โหรวร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ

ซู่เซี่ยงหยางมองเธอ กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ฉันจะไม่ยอมให้ฉู่ลั่วไปแดนเทพเด็ดขาด”

“พาคนไปด้วย พวกเราจะไปที่คฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวันกัน”

ประกาศนี้เป็นเพียงการแจ้งให้ทราบ ให้คนจากองค์กรช่วยจัดการ

แสดงว่ายังมีคนอื่นที่เป็นคนขับเคลื่อนหลัก

ไม่นานนักซู่เซี่ยงหยางก็พาพวกเจ้าหน้าที่มาถึงคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน

เพียงมาถึงตรงเชิงเขา ก็เห็นยอดเขาที่ถูกควบคุมอย่างเข้มงวด บนท้องฟ้ามีนักพรตมากมาย ทั้งหมดเป็นคนที่เลือกอยู่ข้างแดนเทพ และไม่ยอมทำลายพลังวิญญาณของตนเอง

ถัดไปคือเผ่าปีศาจและผีที่มีอาวุธครบมือ

กระทั่งมาถึงหน้าค่ายกลของคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน เซียวเมิ่งและหยวนเป่ยเป่ยก็กำลังยืนอยู่

ด้านหลังพวกเธอคือนักเรียนชั้นยอดของโรงเรียนทั้งหมด

“หัวหน้าซู่ คุณมาแล้ว!” เซียวเมิ่งมองซู่เซี่ยงหยางด้วยสีหน้าเย็นชา “ฉู่ลั่วไม่ยอมเปิดค่ายกล”

ซู่เซี่ยงหยางจ้องมองเซียวเมิ่งครู่หนึ่ง “เธอหมายความว่ายังไง?”

เซียวเมิ่งขมวดคิ้ว “ตามคำสั่งของเบื้องบน พวกเรามาจับกุมฉู่ลั่ว เพื่อส่งตัวไปยังแดนเทพ”