เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2025 การเจรจาไม่ราบรื่น
บทที่ 2025 การเจรจาไม่ราบรื่น
หลังจากชางฮ่าวพูดจบ ด้านหลังก็ไม่มีเสียงของฉู่ลั่วอีก เขาหันกลับมาโดยไม่รู้ตัวและสบตากับดวงตาสดใสของฉู่ลั่วพอดี แล้วก็หันขวับกลับไปอีกครั้ง
แต่หลังจากหันไปได้หนึ่งวินาที เขาก็หันกลับมาอีกครั้ง มองตรงไปที่ฉู่ลั่ว
เขาจะหลบทำไม?
เขาไม่ได้พูดผิดนี่!
เขาพูดทุกคำจากใจ มีอะไรให้ต้องหลบด้วย?
ฉู่ลั่วจ้องมองดวงตาคู่นั้นของชางฮ่าวแล้วไม่พูดอะไรอีก เพียงแค่นั่งขัดสมาธิลงบริเวณใกล้ ๆ ขอบค่ายกล “เทียนเป่าน่ารักมาก”
“ลูกของข้าก็ต้องน่ารักเป็นธรรมดา”
ชางฮ่าวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
ฉู่ลั่วยิ้มบาง “แต่ก็ซุกซนไปหน่อย”
ชางฮ่าวไม่ใส่ใจ “ลูกของข้าจะซุกซนก็ซุกซนสิ ต่อให้ก่อเรื่องใหญ่โตแค่ไหน ข้าก็จัดการได้อยู่แล้ว”
ฉู่ลั่ว “เธอเป็นลูกของฮั่วเซียวหมิง”
ชางฮ่าวสีหน้าเปลี่ยนไป จ้องมองฉู่ลั่ว เห็นฉู่ลั่วหลับตาพักผ่อนแล้ว ไม่ได้พูดอะไรอีก
เขาขมวดคิ้ว อดทนอยู่พักใหญ่ ก่อนจะทนไม่ไหวพูดออกมา
“ฉู่ลั่ว ประโยคที่เจ้าพูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง?”
“อะไรที่บอกว่าเทียนเป่าเป็นลูกของฮั่วเซียวหมิง?”
“ถ้าไม่มีข้า จะมีฮั่วเซียวหมิงได้ยังไง?”
เขาพูดจบ ฉู่ลั่วยังคงไม่ขยับราวกับเป็นภูเขา
ชางฮ่าว “…”
เขาค่อย ๆ หันหน้าไป จ้องมองความมืดมิดไร้ขอบเขต “ข้ากับฮั่วเซียวหมิงต่างกันตรงไหน”
เขาพูดเสียงเย็นชา
ฉู่ลั่วรออย่างเงียบสงบอยู่ในความมืด จนกระทั่งดาบทั้งสองเล่มด้านนอกดูดกลืนแสงวิญญาณของอาวุธเวททั้งหมด ดาบทั้งสองเล่มที่อิ่มเอมกลับมาอยู่ในมือของฉู่ลั่ว
ดาบชิงเจวี๋ยตกลงสู่ฝ่ามือของเธอ เอาตัวถูไถอย่างสนิทสนม แล้วปล่อยพลังวิญญาณรอบกายออกมาอย่างพึงพอใจ
ฉู่ลั่วยิ้มพลางกล่าวว่า “ฉันรู้ว่าเธอดีใจมาก ต่อไปคงไม่มีโอกาสดีจะได้กลืนกินวิญญาณอาวุธมากมายขนาดนี้อีกแล้ว”
ดาบเสวี่ยหลวนกลับเข้าไปในร่ม ร่มเสวี่ยหลวนเปล่งแสงสว่างจ้า อักขระและกระดิ่งทองสัมฤทธิ์ต่างเปล่งประกายแปลกตาออกมา
ฉู่ลั่วลูบร่มเสวี่ยหลวนเบา ๆ
ทันใดนั้น ท่ามกลางความมืดมิดก็มีเสียงระฆังกังวานดังขึ้นมา
เสียงระฆังไพเราะ แทรกซึมผ่านสามภพและปรโลก ตรงไปถึงสถานที่ที่ฉู่ลั่วอยู่
ฉู่ลั่วค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน สายตาฉายแววจริงจังขึ้นทันที
ชางฮ่าวก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน จากการเคลื่อนไหวของเขา ทำให้โซ่ตรวนส่งเสียงดังแสบแก้วหู
ฉู่ลั่วโบกมือเบา ๆ ค่ายกลก็สลายไป
ดาบชิงเจวี๋ยกับเสวี่ยหลวนหายวับในพริบตา
เสียงระฆังยังคงดังต่อเนื่องไม่หยุด
พลังอันแข็งแกร่งดึงโซ่ตรวนบนร่างของชางฮ่าวอย่างฉับพลัน โซ่เปล่งแสงสีทองจ้า พลังเทพเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วบนโซ่
โซ่ที่หมุนและลาก ดึงชางฮ่าวออกไปทันที
ฉู่ลั่วคว้ามือของชางฮ่าวตามสัญชาตญาณ
“ฉันจะช่วยคุณออกมาให้ได้”
ชางฮ่าวบีบมือของเธอแน่น ดวงตาสีดำจ้องมองเธอ
ฉู่ลั่วปล่อยมือออก โซ่ตรวนก็พาชางฮ่าวออกไป
ดวงตาของฉู่ลั่วหม่นลงเล็กน้อย เธอเหยียบเท้าเบา ๆ วงเวทก็เปิดขึ้น
ร่างของเธอมาที่ปรโลก
ยมทูตขาวดำกำลังรอด้วยสีหน้าร้อนรน “อยู่ที่ภูเขาไท่ซาน สถานที่เจรจาอยู่ที่ภูเขาไท่ซานครับ”
เมื่อช่องทางหนึ่งเปิดขึ้น ฉู่ลั่วเดินผ่านช่องทางนั้นออกไปโดยตรง
ช่องทางนี้ไม่สามารถไปถึงภูเขาไท่ซานได้ แต่เปิดที่ตำแหน่งห่างจากภูเขาไท่ซานประมาณหนึ่งร้อยกิโลเมตร
ทันทีที่ออกจากช่องทาง ฉู่ลั่วก็เงยหน้ามองขึ้นไป
ดาวมากมายบนท้องฟ้าส่องแสงระยิบระยับ สวยงามตระการตา
ภายใต้ความมืดมิดของราตรี เสียงระฆังทองดังก้องไปทั่วสามภพ มีเพียงแสงสีขาวบางเบาดุจผ้าโปร่งสายหนึ่งที่ทอดลงมาจากขอบฟ้า หลั่งไหลมาสู่ภูเขาไท่ซาน
เหนือขอบฟ้านั้นคือแสงสีทองเจิดจ้าและพลังปราณม่วงที่เต็มเปี่ยม
ฉู่ลั่วยกมือขึ้นมา ท่องร่ายคาถา
ร่างทั้งร่างราวกับเงาแสงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็มาถึงยอดเขาไท่ซานแล้ว
และในเวลานี้ บนยอดเขาไท่ซานก็เต็มไปด้วยผู้คนที่ยืนอยู่ก่อน
“เจ้านิกาย!”
“หัวหน้าองค์กร!”
“ฉู่ลั่ว!”
ซู่เซี่ยงหยางรีบลอยมาหาเธอ “พวกเราคิดว่าคุณจะมาไม่ทันแล้ว”
ฉู่ลั่ว “เริ่มแล้วหรือยังคะ?”
“การเจรจาไม่ราบรื่นเลยครับ” เขาหัวเราะเยาะ “พวกเราถอยแล้วถอยอีก แดนเทพถึงจะยอมเปลี่ยนกฎ”