เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2025 การเจรจาไม่ราบรื่น

บทที่ 2025 การเจรจาไม่ราบรื่น

หลังจากชางฮ่าวพูดจบ ด้านหลังก็ไม่มีเสียงของฉู่ลั่วอีก เขาหันกลับมาโดยไม่รู้ตัวและสบตากับดวงตาสดใสของฉู่ลั่วพอดี แล้วก็หันขวับกลับไปอีกครั้ง

แต่หลังจากหันไปได้หนึ่งวินาที เขาก็หันกลับมาอีกครั้ง มองตรงไปที่ฉู่ลั่ว

เขาจะหลบทำไม?

เขาไม่ได้พูดผิดนี่!

เขาพูดทุกคำจากใจ มีอะไรให้ต้องหลบด้วย?

ฉู่ลั่วจ้องมองดวงตาคู่นั้นของชางฮ่าวแล้วไม่พูดอะไรอีก เพียงแค่นั่งขัดสมาธิลงบริเวณใกล้ ๆ ขอบค่ายกล “เทียนเป่าน่ารักมาก”

“ลูกของข้าก็ต้องน่ารักเป็นธรรมดา”

ชางฮ่าวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ฉู่ลั่วยิ้มบาง “แต่ก็ซุกซนไปหน่อย”

ชางฮ่าวไม่ใส่ใจ “ลูกของข้าจะซุกซนก็ซุกซนสิ ต่อให้ก่อเรื่องใหญ่โตแค่ไหน ข้าก็จัดการได้อยู่แล้ว”

ฉู่ลั่ว “เธอเป็นลูกของฮั่วเซียวหมิง”

ชางฮ่าวสีหน้าเปลี่ยนไป จ้องมองฉู่ลั่ว เห็นฉู่ลั่วหลับตาพักผ่อนแล้ว ไม่ได้พูดอะไรอีก

เขาขมวดคิ้ว อดทนอยู่พักใหญ่ ก่อนจะทนไม่ไหวพูดออกมา

“ฉู่ลั่ว ประโยคที่เจ้าพูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง?”

“อะไรที่บอกว่าเทียนเป่าเป็นลูกของฮั่วเซียวหมิง?”

“ถ้าไม่มีข้า จะมีฮั่วเซียวหมิงได้ยังไง?”

เขาพูดจบ ฉู่ลั่วยังคงไม่ขยับราวกับเป็นภูเขา

ชางฮ่าว “…”

เขาค่อย ๆ หันหน้าไป จ้องมองความมืดมิดไร้ขอบเขต “ข้ากับฮั่วเซียวหมิงต่างกันตรงไหน”

เขาพูดเสียงเย็นชา

ฉู่ลั่วรออย่างเงียบสงบอยู่ในความมืด จนกระทั่งดาบทั้งสองเล่มด้านนอกดูดกลืนแสงวิญญาณของอาวุธเวททั้งหมด ดาบทั้งสองเล่มที่อิ่มเอมกลับมาอยู่ในมือของฉู่ลั่ว

ดาบชิงเจวี๋ยตกลงสู่ฝ่ามือของเธอ เอาตัวถูไถอย่างสนิทสนม แล้วปล่อยพลังวิญญาณรอบกายออกมาอย่างพึงพอใจ

ฉู่ลั่วยิ้มพลางกล่าวว่า “ฉันรู้ว่าเธอดีใจมาก ต่อไปคงไม่มีโอกาสดีจะได้กลืนกินวิญญาณอาวุธมากมายขนาดนี้อีกแล้ว”

ดาบเสวี่ยหลวนกลับเข้าไปในร่ม ร่มเสวี่ยหลวนเปล่งแสงสว่างจ้า อักขระและกระดิ่งทองสัมฤทธิ์ต่างเปล่งประกายแปลกตาออกมา

ฉู่ลั่วลูบร่มเสวี่ยหลวนเบา ๆ

ทันใดนั้น ท่ามกลางความมืดมิดก็มีเสียงระฆังกังวานดังขึ้นมา

เสียงระฆังไพเราะ แทรกซึมผ่านสามภพและปรโลก ตรงไปถึงสถานที่ที่ฉู่ลั่วอยู่

ฉู่ลั่วค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน สายตาฉายแววจริงจังขึ้นทันที

ชางฮ่าวก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน จากการเคลื่อนไหวของเขา ทำให้โซ่ตรวนส่งเสียงดังแสบแก้วหู

ฉู่ลั่วโบกมือเบา ๆ ค่ายกลก็สลายไป

ดาบชิงเจวี๋ยกับเสวี่ยหลวนหายวับในพริบตา

เสียงระฆังยังคงดังต่อเนื่องไม่หยุด

พลังอันแข็งแกร่งดึงโซ่ตรวนบนร่างของชางฮ่าวอย่างฉับพลัน โซ่เปล่งแสงสีทองจ้า พลังเทพเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วบนโซ่

โซ่ที่หมุนและลาก ดึงชางฮ่าวออกไปทันที

ฉู่ลั่วคว้ามือของชางฮ่าวตามสัญชาตญาณ

“ฉันจะช่วยคุณออกมาให้ได้”

ชางฮ่าวบีบมือของเธอแน่น ดวงตาสีดำจ้องมองเธอ

ฉู่ลั่วปล่อยมือออก โซ่ตรวนก็พาชางฮ่าวออกไป

ดวงตาของฉู่ลั่วหม่นลงเล็กน้อย เธอเหยียบเท้าเบา ๆ วงเวทก็เปิดขึ้น

ร่างของเธอมาที่ปรโลก

ยมทูตขาวดำกำลังรอด้วยสีหน้าร้อนรน “อยู่ที่ภูเขาไท่ซาน สถานที่เจรจาอยู่ที่ภูเขาไท่ซานครับ”

เมื่อช่องทางหนึ่งเปิดขึ้น ฉู่ลั่วเดินผ่านช่องทางนั้นออกไปโดยตรง

ช่องทางนี้ไม่สามารถไปถึงภูเขาไท่ซานได้ แต่เปิดที่ตำแหน่งห่างจากภูเขาไท่ซานประมาณหนึ่งร้อยกิโลเมตร

ทันทีที่ออกจากช่องทาง ฉู่ลั่วก็เงยหน้ามองขึ้นไป

ดาวมากมายบนท้องฟ้าส่องแสงระยิบระยับ สวยงามตระการตา

ภายใต้ความมืดมิดของราตรี เสียงระฆังทองดังก้องไปทั่วสามภพ มีเพียงแสงสีขาวบางเบาดุจผ้าโปร่งสายหนึ่งที่ทอดลงมาจากขอบฟ้า หลั่งไหลมาสู่ภูเขาไท่ซาน

เหนือขอบฟ้านั้นคือแสงสีทองเจิดจ้าและพลังปราณม่วงที่เต็มเปี่ยม

ฉู่ลั่วยกมือขึ้นมา ท่องร่ายคาถา

ร่างทั้งร่างราวกับเงาแสงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็มาถึงยอดเขาไท่ซานแล้ว

และในเวลานี้ บนยอดเขาไท่ซานก็เต็มไปด้วยผู้คนที่ยืนอยู่ก่อน

“เจ้านิกาย!”

“หัวหน้าองค์กร!”

“ฉู่ลั่ว!”

ซู่เซี่ยงหยางรีบลอยมาหาเธอ “พวกเราคิดว่าคุณจะมาไม่ทันแล้ว”

ฉู่ลั่ว “เริ่มแล้วหรือยังคะ?”

“การเจรจาไม่ราบรื่นเลยครับ” เขาหัวเราะเยาะ “พวกเราถอยแล้วถอยอีก แดนเทพถึงจะยอมเปลี่ยนกฎ”