เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2024 ข้าคือชางฮ่าว ไม่ใช่ฮั่วเซียวหมิง
- Home
- เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด
- บทที่ 2024 ข้าคือชางฮ่าว ไม่ใช่ฮั่วเซียวหมิง
บทที่ 2024 ข้าคือชางฮ่าว ไม่ใช่ฮั่วเซียวหมิง
“ชางฮ่าว!”
เสียงเต็มไปด้วยความโกรธดังก้องฟ้า
มังกรดำชางฮ่าวยืนอยู่หน้าค่ายกล สายตาเย็นชาของเขากวาดมองฉู่ลั่วที่อยู่ภายในค่ายกล
“พวกมนุษย์รู้หรือเปล่า?”
“พวกเขารู้หรือเปล่าว่าพวกเจ้าจะขังนางไว้ที่นี่ รู้หรือเปล่าว่าพวกเจ้าจะฆ่านาง?”
“มนุษย์มอบนางให้พวกเจ้า ไม่ใช่เพื่อให้พวกเจ้าทำเรื่องผิดคำพูดแบบนี้!”
“อยากให้ข้าบอกเรื่องนี้กับพวกมนุษย์ไหม?”
ความมืดมิดไร้เสียงใด ๆ
ผ่านไปนาน เสียงนั้นพลันดังขึ้นกะทันหัน พร้อมกับแรงกดดันที่เพิ่มมากขึ้น
“ชางฮ่าว ตอนนี้เจ้าถูกผนึกแล้ว”
ชางฮ่าว “ถูกผนึกหรือไม่ถูกผนึกขึ้นอยู่กับความต้องการของข้า”
“ข้าได้รับมอบหมายจากมนุษย์ให้มาดูว่าพวกเจ้าแดนเทพพูดจาไร้สัจจะจริงหรือไม่”
“และเหมือนว่าข้ามาตรงเวลาพอดี”
เสียงนั้นยังไม่ทันเอื้อนเอ่ย ลำแสงสายหนึ่งก็พุ่งลงมาอย่างหนัก ตกลงบนร่างของชางฮ่าว
ฉู่ลั่วที่ยืนนิ่งอยู่พลันดวงตาเบิกกว้าง เห็นเพียงร่างกายของชางฮ่าวถูกโซ่ทองเส้นหนึ่งทะลุผ่าน ปลายอีกด้านหนึ่งยืดยาวขึ้นไปด้านบน
ฉู่ลั่วก้าวไปข้างหน้า สายตาตกลงบนโซ่หลายสิบเส้นนั้น แล้วเงยหน้าขึ้นมองชางฮ่าว
ชางฮ่าวมีสีหน้าไม่แยแส ราวกับว่าร่างกายที่โซ่แดนเทพทะลุผ่านไม่ใช่ร่างของเขา
เขาเดินไปมาอยู่กับที่สองสามก้าวอย่างไม่ใส่ใจ
“ทำไม? ยังไม่ยอมแพ้อีกหรือ? ยังอยากเพิ่มพลังของโซ่ห่วย ๆ นี่อีก? โซ่ธรรมดาคงไม่ได้ผล ไม่สู้เอากระดูกเทพบรรพกาลของพวกเจ้าแดนเทพมาทำเป็นโซ่ลองดูสักเส้นเถอะ”
“บางทีอาจจะสามารถขังข้าไว้ในค่ายกลได้จริง ๆ”
“ชางฮ่าว!”
เสียงโกรธเคืองนั้นสะท้อนก้อง
ชางฮ่าวนั่งขัดสมาธิลงนอกค่ายกล
“มีเวลามาพูดจาผิดสัจจะ ไม่สู้เอาไปคิดเรื่องการเจรจากับมนุษย์ให้มากกว่านี้”
เขาโบกมือแรง ๆ เสียงนั้นพลันหายไป วัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ซ่อนอยู่รอบ ๆ ก็ถูกพลังวิญญาณทรงพลังทำลายอีกครั้ง กลายเป็นแสงวิญญาณทั้งหมด
ดาบสองเล่มที่อยู่ข้างนอกตอนนี้กำลังกินแสงวิญญาณเหล่านี้อย่างสนุกสนาน
ฉู่ลั่วกลับจ้องมองชางฮ่าวที่นั่งอยู่นอกค่ายกล เธอเดินเข้าไปหาเขา
“อย่าออกมา” ชางฮ่าวพูดโดยไม่หันกลับมามอง “ถ้าเจ้าออกมาจากค่ายกลนี้ ข้าก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถปกป้องเจ้าได้”
ฉู่ลั่วยืนอยู่ที่ขอบค่ายกล ค่อย ๆ มองตามโซ่ที่พันธนาการร่างของชางฮ่าวขึ้นไป “โซ่พวกนี้ขังคุณไว้ที่เขาจินหลี่ คุณไม่ควรออกมาเลย”
ทุกครั้งที่ออกมา โซ่พวกนี้จะนำมาซึ่งความเจ็บปวดแสนสาหัส
“เจ้ากลับไปเถอะ! ข้าอยู่ที่นี่คนเดียวไม่มีปัญหาหรอก”
“ค่ายกลสามารถปกป้องฉันได้ค่ะ”
“หลังจากดูดซับวิญญาณของพวกอาวุธแล้ว มันก็แข็งแกร่งกว่าเดิม”
“คุณไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนฉันหรอก”
ชางฮ่าวไม่ขยับ เพียงแค่นั่งอยู่หน้าค่ายกลนั้น
“ชางฮ่าว…ชางฮ่าว!”
เธอตะโกนเรียกสองครั้ง แต่ชางฮ่าวไม่ตอบอะไร
ฉู่ลั่วขยับนิ้วเล็กน้อย แล้วเอ่ยเบา ๆ “ฮั่วเซียวหมิง”
ร่างที่เดิมไม่ขยับเขยื้อนก็ค่อย ๆ เคลื่อนไหวเล็กน้อย
เขาหันหน้ามา มองไปยังฉู่ลั่วที่อยู่ภายในค่ายกล
“ข้าไม่ใช่ฮั่วเซียวหมิง”
ฉู่ลั่ว “แล้วทำไมคุณถึงมาช่วยฉัน? ทำไมถึงมาที่นี่?”
เธอยื่นมือออกมาจากค่ายกล แตะเบา ๆ ที่ขอบโซ่
“โซ่พวกนี้ล้วนมุ่งเป้ามาที่คุณ แค่คุณออกจากเขาจินหลี่ก็จะนำความเจ็บปวดมหาศาลมาให้แล้ว”
“ยิ่งออกห่างไปทีละนิ้ว ก็จะยิ่งเจ็บปวดมากขึ้น”
“คุณไม่รู้สึกเจ็บเหรอ?”
ชางฮ่าวหลุบตาลงเล็กน้อย “เจ้าคิดว่าข้าทำเพื่อเจ้าหรือ?”
ฉู่ลั่ว “…”
“ข้าทำเพื่อเด็กที่ยังไม่เคยเจอหน้าคนนั้น ถึงอย่างไรก็เป็นลูกของข้า ถ้าเจ้าไม่อยู่แล้ว ข้าจะไปโลกอื่นเพื่อพบนางได้อย่างไร”
ฉู่ลั่วเอ่ย “วิธีไปโลกอื่น ฉันบอกคุณได้”
ชางฮ่าวหันหลังให้ มองตรงไปข้างหน้า “ไม่ต้อง สิ่งที่เจ้าพูดข้าไม่เชื่อ ข้าต้องการให้เจ้าพาข้าไปด้วยตัวเอง”
ฉู่ลั่วเงียบไปครู่หนึ่ง “คุณเป็นห่วงฉันใช่ไหม”
“ไม่ใช่”
“คุณกังวลว่าหลังจากตัวเองจากไป ฉันจะไม่สามารถต่อสู้กับพวกเทพได้ คุณถึงต้องอยู่ด้วยใช่ไหม”
“ไม่ใช่ อย่าทึกทักไปเองฝ่ายเดียว ข้าคือชางฮ่าว ไม่ใช่ฮั่วเซียวหมิง”