เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2023 ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
บทที่ 2023 ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
หยวนเป่ยเป่ยก้มหน้า “ทั้ง ๆ ที่ไม่ต้องต่อต้านสวรรค์ ทุกอย่างก็สามารถแก้ไขได้ แล้วทำไมจะต้องต่อต้านสวรรค์ด้วยล่ะคะ”
ฉู่ลั่วแค่นเสียงหัวเราะ “พวกเธอไม่มีวันมองเห็นอะไรชัดเจนหรอก มองเห็นแต่ผลประโยชน์เฉพาะหน้าเท่านั้น”
เซียวเมิ่งกับหยวนเป่ยเป่ยเดินเข้ามาข้างหน้า จับแขนคนละข้างของฉู่ลั่วเอาไว้ “ขอโทษนะคะ เพื่อมนุษยชาติแล้ว นี่คือการเสียสละที่จำเป็น”
พวกเธอพาฉู่เดินเข้าไปในค่ายกลส่งผ่าน
แสงสีทองสว่างจ้า
เมื่อแสงสีทองจางไป ในค่ายกลส่งผ่านก็เหลือเพียงเซียวเมิ่งและหยวนเป่ยเป่ย ส่วนฉู่ลั่วหายไปแล้ว
ทั้งคู่สบตากัน ในดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและสับสน แต่แล้วมันก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อฉู่ลั่วลืมตาขึ้น เธอก็พบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ที่มืดมิดจนยื่นมือออกไปก็มองไม่เห็น
รอบ ๆ มีลาวาสีแดงเดือดพล่าน พลังวิญญาณ พลังปีศาจ และพลังหยินผสมปนเปกันอยู่ในนั้น รอบตัวมีเพียงพื้นที่ที่เธอยืนอยู่เท่านั้น
แสงสีทองหลายสิบสายพุ่งลงมาจากฟากฟ้า โซ่ทั้งหมดพร้อมใจกันทิ่มแทงเข้าไปในความมืดรอบด้าน
ส่วนปลายอีกด้านหนึ่งของโซ่ชี้ตรงไปที่เธอ พร้อมจะทำตามคำสั่งทันที
“ฉู่ลั่ว เจ้ารู้ตัวหรือยังว่าทำผิด?”
เสียงที่ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าเป็นชายหรือหญิงดังขึ้นมา
ฉู่ลั่วเอ่ย “ฉันทำอะไรผิดด้วยเหรอ”
“คิดจะโค่นล้มสวรรค์ สร้างความวุ่นวายในสามภพ ยังไม่ยอมรับผิดอีก?”
ฉู่ลั่วหัวเราะเบา ๆ “ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนี่”
ทันใดนั้น โซ่ทองเปล่งประกายวาววับก็พุ่งเข้าหาฉู่ลั่วพร้อมกัน ตามด้วยความดุดันและจิตสังหารรุนแรง
ฉู่ลั่วเรียกดาบชิงเจวี๋ยออกมาทันที รวบรวมพลังวิญญาณและป้องกันเอาไว้
แสงสีทองมหึมาฉีกกระชากความมืดออก มันคือดาบยักษ์คมกริบที่ตกลงมาจากท้องฟ้าโดยตรง ฟาดฟันลงมา
รอบด้านมีเสียงหึ่ง ๆ แว่วมา ราวกับว่ามีอาวุธเวทนับหมื่นนับแสนกำลังรอจะปะทะร่างของเธอในวินาทีถัดไป
ดวงตาของฉู่ลั่วเย็นเยียบลง เธอปล่อยมือที่จับชิงเจวี๋ยออก
ส่วนมืออีกข้างหนึ่งหยิบเสวี่ยหลวนออกมา ป้องกันดาบยักษ์ที่ตกลงมาจากฟ้า
เธอใส่พลังวิญญาณเข้าไปในเสวี่ยหลวน ร่มแดงหมุนอย่างรวดเร็วและขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนสามารถผลักดันดาบยักษ์ให้ถอยกลับขึ้นไปด้านบนได้
ฉู่ลั่วมือหนึ่งถือชิงเจวี๋ย อีกมือถือเสวี่ยหลวน เท้าขวาถอยหลังเล็กน้อย ตั้งท่าเตรียมโจมตี “ถ้าพวกคุณต้องการเจรจากันดี ๆ และกักขังฉันไว้ที่นี่ ฉันก็ยอมรับได้”
“แต่ถ้าพวกคุณคิดจะขังฉันไว้ ควบคุมฉันไปตลอดกาล”
“มันคงเป็นไปไม่ได้หรอก!”
เสียงหึ่ง ๆ ในความมืดดังขึ้นเรื่อย ๆ
ฉู่ลั่วกำอาวุธแน่นขึ้น เธอมองรอบ ๆ ด้วยสายตาเย็นชา
“นี่ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะตัดสินใจได้แล้ว!”
“การรบกวนของวิถีสวรรค์เป็นความผิดที่สมควรถูกประหาร การไว้ชีวิตเจ้าก็เพียงเพราะเห็นว่าเจ้ามีคุณูปการต่อสิ่งมีชีวิตมากมายเท่านั้น”
“แต่ตอนนี้ เจ้ากลับกล้าละเลยวิถีสวรรค์”
“วิถีสวรรค์จะยอมให้เจ้ารอดพ้นไปได้อย่างไร!”
พลังวิญญาณรอบด้านเพิ่มแรงกดดันขึ้น
ในชั่วพริบตานั้นอาวุธเวทนับไม่ถ้วนส่งเสียงระงม ดาบยักษ์กดลงมาอีกครั้ง ทำให้ร่มเสวี่ยหลวนตกลงมาจากกลางอากาศทันที
ฉู่ลั่วยกเท้าขึ้นรองรับด้ามร่ม สะกัดร่มเสวี่ยหลวนที่กำลังร่วงลงมาไว้
“ประหารฉู่ลั่ว!”
เสียงเย็นชาดังลงมาจากท้องฟ้า เพียงพริบตา อาวุธเวททั้งหมดก็พุ่งทะยานเข้ามา
ฉู่ลั่วปล่อยอาวุธทั้งสองในมือ จับร่มเสวี่ยหลวนด้วยมือเดียว อีกมือหนึ่งรีบร่ายคาถา ค่ายกลพลันแผ่ออกจากกระดิ่งใต้ร่ม ห่อหุ้มร่างของเธอไว้ทั้งหมด อาวุธร้ายถูกกั้นไว้นอกค่ายกล
เธอมองอาวุธเวทที่อยู่นอกค่ายกล และดาบสองเล่มที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วท่ามกลางอาวุธเวทเหล่านั้น
ทันใดนั้น เสียงคำรามของมังกรก็ดังแทรกผ่านความมืดมา แสงสีทองอันทรงพลังพุ่งเข้ามา กระแทกอาวุธเวททั้งหมดที่ล้อมรอบค่ายกลให้แตกกระจาย
อาวุธเวทมากมายแตกสลายกลายเป็นแสงวิญญาณภายใต้แสงสีทอง
ดาบสองเล่มที่ฉู่ลั่วทิ้งไว้ข้างนอกพลันมีพลังวิญญาณพลุ่งพล่านขึ้นมาก กลืนกินแสงวิญญาณที่กระจายอยู่เหล่านั้น
มังกรขนาดใหญ่เปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ทันทีที่เหาะลงสู่พื้น