เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2048 ตอนพิเศษ เหมือนฮั่วเซียวหมิงราวกับแกะ

บทที่ 2048 ตอนพิเศษ เหมือนฮั่วเซียวหมิงราวกับแกะ

ขณะที่มันกำลังจะบินจากไป เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาดต่อหน้าพวกเขา

“ฉู่ลั่ว นี่ฉันเอง”

ใบหน้าที่แสนคุ้นเคยปรากฏขึ้นตรงหน้าฉู่ลั่วกับชางฮ่าวอย่างกะทันหัน

ฉู่ลั่วกำเขามังกรแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว “คุณ…”

ใบหน้าที่มีเค้าโครงชัดเจน รวมถึงไฝสีแดงที่ดูยั่วยวนใต้หางตา ทำให้ฉู่ลั่วรู้สึกสะเทือนใจอย่างบอกไม่ถูก

แต่เมื่อเห็นแววตาในดวงตาแยกดำขาวชัดเจนนั้น ความปั่นป่วนในใจเธอก็สลายไปในพริบตา

ฮั่วเซียวหมิงไม่มีสายตาที่คุกคามและทำให้ผู้คนรู้สึกไม่สบายใจแบบนี้

ทันใดนั้นแสงแฟลชมากมายก็สว่างวาบขึ้น รอบข้างต่างถ่ายภาพฉากนี้ไว้ทั้งหมด

ชายคนนั้นมีใบหน้าเหมือนฮั่วเซียวหมิงราวกับแกะ เขาพูดอย่างอ่อนโยนว่า

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

“ฉู่ลั่ว คุณคงจำผมไม่ได้แล้ว ผมคือฟางจวิ้น พวกเราเรียนมัธยมปลายด้วยกัน ผมเคยเขียนจดหมายรักให้คุณด้วย”

“ผมรู้ว่าเมื่อก่อนผมไม่ได้หน้าตาดี แต่ตอนนี้ผมศัลยกรรมให้เหมือนกับฮั่วเซียวหมิงแล้ว คุณชอบไหม?”

เขาใช้อุปกรณ์วิเศษในมือของตัวเอง “ตอนนี้ผมเองก็สามารถบำเพ็ญได้แล้ว”

“ผมจะรักคุณตลอดไป ชั่วนิรันดร์”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ดวงตาเต็มไปด้วยความรัก

เขาจ้องมองฉู่ลั่วอย่างเร่าร้อน หวังว่าจะได้รับการตอบสนองจากฉู่ลั่ว

“ขอบคุณที่ชอบฉัน แต่ฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้วค่ะ”

เธอตบเบา ๆ ที่เขามังกรของชางฮ่าว เขาบินเข้าไปในกลุ่มเมฆทันที บินจากไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบ

ชางฮ่าวพาฉู่ลั่วบินผ่านกลุ่มเมฆ มุ่งตรงไปยังถ้ำฝูเทียนของเขา

ทันทีที่ลงสู่พื้น มังกรดำก็แปลงร่างเป็นมนุษย์และสาวเท้าก้าวไปข้างหน้า

ตามเส้นทางที่พวกเขาเดินผ่าน โคมไฟสวรรค์ที่ลอยอยู่ก็สว่างขึ้นเองโดยอัตโนมัติบางโคมลอยโค้งคำนับเล็กน้อยเมื่อฉู่ลั่วเดินผ่าน แล้วจึงลอยห่างออกไปอีกครั้ง

สิบปีที่ผ่านมา ชางฮ่าวได้ใช้ความสามารถของตัวเองเอาทุกสิ่งที่เคยเป็นของเขากลับคืนมาได้แล้ว

ในเขตดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของชางฮ่าวตอนนี้เต็มไปด้วยความรุ่งเรือง มีเทพเด็กจำนวนมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในนั้น

เมื่อเห็นพวกเขาทั้งสอง เทพเด็กหญิงและเทพเด็กชายรีบเข้ามาคำนับทันที

ชางฮ่าวเดินผ่านไปด้วยสีหน้าเย็นชา ฉู่ลั่วจึงโบกมือให้พวกเขา “พวกเธอไปเล่นกันเถอะ!”

เทพเด็กชายและเทพเด็กหญิงยิ้มแย้มแล้วจากไป

เมื่อเข้าไปในศาลาหลิงชิง ชางฮ่าวสูดหายใจลึก ความกรุ่นโกรธในดวงตาของเขาค่อย ๆ จางหายไป

ฉู่ลั่วก็ก้าวเข้ามาในศาลาหลิงชิงเช่นกัน

ศาลาหลิงชิงเป็นศาลาที่ผ่านการอธิษฐานมาแล้ว

สามารถทำให้จิตใจของผู้คนสงบลงได้

ไม่ว่าจะโกรธแค่ไหน เพียงแค่เข้าไปยืนสักครู่ ก็สามารถระงับความโกรธได้เกือบครึ่ง

ฉู่ลั่วยืนอยู่ในศาลา มองความโกรธเคืองในดวงตาของชางฮ่าวที่หายไปจนหมด

“ฉันไม่รู้ว่าจะมีคนมากมายขนาดนั้น…”

“เจ้าเห็นใบหน้านั้นแล้วตื่นเต้น” ชางฮ่าวมองฉู่ลั่ว เอียงศีรษะเล็กน้อย “มือของเจ้าที่จับเขาของมังกรของข้าก็ใช้แรงมากขึ้น ในตอนที่ชายคนนั้นปรากฏตัว”

ฉู่ลั่ว “เขามีใบหน้าเหมือนกับฮั่วเซียวหมิง…”

“เจ้ารักตัวตนของฮั่วเซียวหมิงหรือแค่ใบหน้าของเขากันแน่ ใบหน้าสำคัญขนาดนั้นเลยหรือ? ใบหน้าของข้าตอนนี้ไม่ได้หล่อเหลากว่าตอนที่เป็นฮั่วเซียวหมิงหรอกหรือ?”

ชางฮ่าวเดินมาหาฉู่ลั่ว ก้มตัวเอาใบหน้าทั้งหมดเข้าไปใกล้เธอ “ใบหน้าของข้า ไม่ได้หล่อเหลากว่าใบหน้าตอนนั้นหรอกหรือ?”

ใบหน้าของเทพบรรพกาลที่แปลงร่างจากมังกรมาเป็นมนุษย์ แน่นอนว่าต้องหล่อเหลากว่าตอนที่เป็นมนุษย์มากมายนัก

“มันไม่เหมือนกันค่ะ”

“แล้วมันต่างกันยังไง?” ชางฮ่าวจ้องมองฉู่ลั่ว “ใบหน้าสำคัญขนาดนั้นเลยหรือ?”

“ไม่ใช่!” ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ใบหน้าไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือคุณต่างหาก”

ชางฮ่าวที่เดิมทียังโกรธอยู่ ความโกรธของเขาก็มลายหายไปทันที

ฉู่ลั่วเอ่ย “ตอนที่ใบหน้าของฮั่วเซียวหมิงปรากฏขึ้นมา ฉันตกใจไปชั่วขณะค่ะ แต่ฉันสามารถแยกแยะได้ว่าเขาเป็นฮั่วเซียวหมิงหรือไม่ ในโลกนี้ ถึงแม้จะมีคนมากมายที่มีใบหน้าเหมือนฮั่วเซียวหมิง แต่ฮั่วเซียวหมิงก็มีเพียงคนเดียวเท่านั้น”

“เขาก็คือคุณ”

“คุณก็คือเขา”

“ฉันสามารถแยกแยะได้”